Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

Συγχαρητήρια σε αυτόν τον δικαστή αλλά...

Νταξ... Μη μασάτε... Το ότι παραπέμπεται σε δίκη για κακούργημα ο Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ, δε σημαίνει τα πάντα... Ξεκαβαλικέψτε το καλάμι των προσδοκιών... 


Δε θα τον δικάσει λαϊκό Δικαστήριο άλλωστε. Η ελληνική δικαιοσύνη θα τον δικάσει...
You know τι σημαίνει ελληνική δικαιοσύνη;;; Ε αφού know, τότε... How do you do λοιπόν...

Μα θα πει ο αντίλογος: "Όταν πιστεύει κάποιος στην Δικαιοσύνη, όταν στηρίζει την Δικαιοσύνη, όταν ξέρει να την διεκδικεί, όταν ξέρει να την τεκμηριώνει, αντί απλά αυτή να απαξιώνεται οπότε τότε ούτε η Δικαιοσύνη θα δώσει σημασία σε μας τους άπραγες και με μία μονοκονδυλιά κριτές, τότε αυτή λειτουργεί ... Με αφορισμούς αύριο ΔΕΝ υπάρχει όταν αφορούν όλους τόσο σημαντικά ζητήματα".

Ετσι... Ετσι... Ετσι... Η δυσπιστία μας ειναι που την αδικεί. Οχι το θεάρεστο έργο της που έχει γράψει ιστορία (παράλληλη με αυτή του πολιτικού συστήματος). Οι αποφάσεις των Θεών δεν κρίνονται άλλωστε. Παράδειγμα λαμπρό ο κυρ Σημίτης μας. Εστελνε τους πάντες στην ελληνική δικαιοσύνη... Εμπιστευόταν πάντα την ελληνική δικαιοσύνη... Μιλούσε πάντα με...
τα καλυτερότερα λόγια γι αυτήν... Αλλά κι αυτή όμως, τον εμπιστεύεται τυφλά. Ε;;; Δεν πρέπει να έχει παράπονο ο μπαγασάκος...

Άσχετο: Το κεφάλι να μου 'κοβες... Πίστευα οτι η δικαιοσύνη "αποδίδεται". Αποδίδεται και δε "διεκδικείται". 
Γιατί ότι διεκδικείται... κατά κανόνα "παζαρεύεται". 
Και ότι παζαρεύεται, δε συνιστά κανόνα δικαίου, αλλά ιδιότυπο προϊόντο στο χρηματιστήριο των αξιών. 


Αλλά ας μην ανοίξουμε τέτοια κουβέντα, γιατί και η μανδάμ δικαιοσύνη έχει παρελθόν, κι εμείς διαθέτουμε και μνήμη και κρίση.
Στοιχηματάκι πάντως για το Γεωργίου, προσωπικά θα έβαζα με τον κάθε "εμπιστευόμενο" οτι θα την βγάλει καθαρή.

Διαφορετικά θα έχουμε μεγάλα γλέντια. Αλλά και σούπερ πανηγύρια σ αυτήν εδώ τη γωνιά της Γης θα έχουμε, έτσι και οι αμερόληπτοι δικαστές μας αποφανθούν θετικά περί του κακουργήματος...

Γιατί??? Μα κάτι δε θα πρέπει να κάνουν στη συνέχεια με τσι λοιποί δικασταί που απεφάνθησαν πως ήταν συνταγματικά τα μνημόνια που ήταν προϊόντα κακουργηματικής πράξης??? 

Γι αυτό λέω... Ας κατεβάσουμε τον πήχη. Μου αρκεί να εκφράσουμε τα συγχαρητήρια και το θαυμασμό μας στον ένα και μοναδικό δικαστή. Είναι ένας.... Είναι μοναδικός... Δυστυχώς για όλους εμάς όμως, δεν είναι ο θεσμός... Είναι ένας και ανήκει σ αυτούς που κατά κανόνα μειοψηφούν... 

Είναι όμως η πολύτιμη παρουσία που χάρη στην πρωτοβουλία του, θα έχει γι ακόμη μια φορά ο θεσμός την ευκαιρία να αποδείξει με ποιούς είναι. Εδώ θα είμαστε να θαυμάσουμε ή να φρίξουμε...

Υ.Γ.1: Γιατί πρέπει κάποιος "να ξέρει να την διεκδικεί" τη δικαιοσύνη??? Η δικαστική εξουσία υπάρχει για να ενδίδει στα διεκδικούμενα και στην αριστοτεχνία της διεκδίκησης, ή για να διασφαλίζει τα αυτονόητα χωρίς διαπραγμάτευση και χωρίς παζάρια???

Υ.Γ.2: Γιατί πρέπει κάποιος "να ξέρει να την τεκμηριώνει"??? Η διαδικασία της απονομής της συναρτάται από την ικανότητα των ανθρώπων να διαχειρίζονται εύπλαστα αυτονόητα, ή καθορίζεται από αλήθειες που θριαμβεύει η μοναδικότητά τους??? Να θυμίσω ότι μιλάμε για δικαιοσύνη δηλαδή για κανόνες με μέτρο το δίκιο και την αλήθεια, και όχι για επιστήμη διαχείρισης εύπλαστων υλικών???

Πέρα λοιπόν από την πλάκα που προφανώς είναι απαραίτητη κάποιες φορές, καμία αυταπάτη δεν πρέπει να υπάρχει. Χωρίς πολιτική εξουσία, αποφασισμένη και με την κοινωνία σε ρόλο πρωταγωνιστή, καμία δικαιοσύνη - παρά τις όποιες επιμέρους εξαιρέσεις σε επιμέρους αποφάσεις της - δεν πρόκειται να δικάσει και να καταδικάσει τους πρωταίτιους της συνωμοσίας που οδήγησαν τον τόπο στη φυλακή της υπερχρέωσης, στην εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας, στις αλλεπάλληλες παραβιάσεις του Συντάγματος, αλλά και σε πολλαπλά εθνικά εγκλήματα που επισείουν ακόμη και την εσχάτη των ποινών, διότι πρόκειται για εγκλήματα κατά της ίδια της πατρίδας...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου