Ευτυχώς οι περισσότεροι από όσους κακοποιήθηκαν από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής στην Ελλάδα,
κατά τη διάρκεια του πολέμου, δεν ζουν πια...
του ΘΑΝΑΣΗ ΓΚΟΤΟΒΟΥ
Έχουν φύγει όχι μόνον
εκείνοι που πλήρωσαν με τη ζωή τους τον γερμανικό επεκτατισμό (ο
εθνικοσοσιαλισμός ήταν απλά μια από τις πιο επιθετικές εκφράσεις του,
αλλά δεν ήταν η πρώτη), αλλά και όσοι κατάφεραν να επιβιώσουν στη φρίκη
της κατοχής.
Λέω «ευτυχώς», σκεπτόμενος πάντοτε πώς αισθάνονται με όσα συμβαίνουν σήμερα άνθρωποι όπως ο Μανόλης Γλέζος,
που η μοίρα κανόνισε να ζήσουν τρεις διαδοχικές φάσεις των
ελληνο-γερμανικών σχέσεων: τη σύγκρουση, την επαναπροσέγγιση και, τώρα,
την περίοδο της εξάρτησης. Γιατί όσοι έφυγαν δεν χρειάστηκε να
ζήσουν την ταπείνωση που βιώνουν πολλοί Έλληνες – όχι όλοι – όταν
Γερμανοί αξιωματούχοι και δημοσιολόγοι ασκούν σήμερα πιέσεις συμμόρφωσης
κραδαίνοντας το λατινικό ρητό pacta sunt servanda. Τα «pacta» είναι τα Μνημόνια, δηλαδή...
