Σήμερα αποκαλύπτουμε την επικίνδυνη κομμουνιστική συμμορία και όλο το σκοτεινό της σχέδιο

Έπεσε στα χέρια μου ένα άρθρο - από τις γνωστές φωτοκόπιες του καημού ορισμένων που αποτυπώνονται σε άρθρα - που αποζητά την «απαλλαγή της κοινωνίας από την ιδεολογική ηγεμονία της «Αριστεράς», και ομολογώ πως δε μου έβγαλε ούτε καν τη διάθεση να γελάσω...

Είναι προφανές ότι απαιτούμε να κηρυχτεί στρατιωτικός νόμος καθ άπασαν την επικράτειαν και να συλληφθούν πάραυτα οι συνωμότες, για να μπει η χώρα στο γύψο και να θεραπεύσωμεν τον ασθενήν - Βορίδη πιάσε τα τσεκούρια απ το μπαούλο ρεεε... 

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Διότι μόνο να λυπάσαι μπορείς όταν διαπιστώνεις τη φτώχεια στη σκέψη και στην κρίση που φωλιάζει στα μυαλά των ανθρώπων, ακόμη και σήμερα… Ακόμη και μετά απ όσα μεσολάβησαν σ αυτή την πολύπαθη πατρίδα.

Το απόλυτο μπάχαλο που βασιλεύει στη σκέψη αυτών που ντρέπονται ή αδυνατούν να αναδείξουν την ανύπαρκτη γοητεία της αντιαριστερής τους αντίληψης, και γι αυτό επιδίδονται στην απόπειρα κατασυκοφάντησης αυτού που μισούν, το συνειδητοποιείς από τις πρώτες κιόλας εικόνες, από το επίπεδο των συμβολισμών.

Όταν βλέπεις λοιπόν την πραγματικά γελοία προσπάθεια να ξεκινά από την ταυτοποίηση της «Αριστεράς» σε πρόσωπα όπως: Φίλης, Βούτσης, Σία, Τασία και λοιπό νεοταξίτικο συναπάντημα, αντιλαμβάνεσαι και τι πρόκειται ν ακολουθήσει, και ότι ο συντάκτης δεν έχει καμία απολύτως επαφή με την πραγματικότητα, και κυρίως αντιλαμβάνεσαι το γεγονός πως η εμπάθεια των ανθρώπων, ακυρώνει και το τελευταίο ίχνος της νηφαλιότητας, και αντί ν αναζητούν  το πραγματικό μέγεθος της αλήθειας, ψαρεύουν ξεφτιλισμένους από ολόγυρα για να...

Πολιτική ανατροπή ή ανέξοδη πολιτική τσαχπινιά των ξεμωραμένων

Η όψιμη «εισβολή» στην πολιτική ενασχόληση νέων τμημάτων της κοινωνίας – κατά κανόνα πολιτικά ανώριμων – που παρατηρείται στα χρόνια των μνημονίων, συνιστά ένα καινούριο δεδομένο, που προφανώς δε θα έμενε αναξιοποίητο από τα επικοινωνιακά επιτελεία του συστήματος, που στοχοποιούν μεθοδευμένα το μυαλό των πολιτών...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Έτσι, οι νεοεισερχόμενοι στην «αρένα» του πολιτικού προβληματισμού, καθίστανται άθελά τους ξενιστές – φορείς αντιλήψεων, προσιτών σε αυτούς που γοητεύονται με την ιδέα πως έχουν την ικανότητα να τις αναπαράγουν, και λειτουργούν αντικειμενικά ως μια χρήσιμη εφεδρεία του συστήματος, που αποσκοπεί στην παράλυση της σκέψης και φυσικά στην ανακοπή της κοινωνικής ριζοσπαστικοποίησης.

Στη βάση αυτής ακριβώς της διαδικασίας, όλο και πληθαίνουν οι φωνές που αρέσκονται να μιλούν για «ξεπέρασμα» και «κατάρρευση» των ιδεολογιών, και αυτοσχεδιάζουν περιγράφοντας μια δήθεν αποϊδεολογικοποιημένη σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα.

Στην πραγματικότητα αυτό που έχει καταρρεύσει, είναι το όποιο απομεινάρι πολιτικής σκέψης διέθεταν όλοι αυτοί οι υποτιθέμενοι «αναλυτές», οι οποίοι δεν τόλμησαν ούτε καν να αξιολογήσουν τη δική τους θλιβερή πολιτική διαδρομή μέσα στο χρόνο.

Η συλλογιστική όλων αυτών που γοητεύονται από τη συγκεκριμένη παραμύθα περί της δήθεν κατάρρευσης των ιδεολογιών είναι απλή:

Επειδή οι ίδιοι λειτούργησαν διαχρονικά ως αφελής εκλογική αγέλη κομμάτων που υπηρέτησαν το σύστημα, με ψήφο «δαγκωτή» αλλά όχι ενσυνείδητη και πολιτικά ώριμη, τώρα που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και...

ΤΩΡΑ ΞΕΠΕΣΑΝΕ ΣΕ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΔΕΣ

Κάποτε, στην αντιπαράθεσή τους με μας, είχαν να παρουσιάσουν έναν Κανελλόπουλο, έναν Σεφέρη, έναν Ελύτη, έναν Χατζιδάκι, έναν Θεοτοκά, μια Συνοδινού...

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΛΕΞΑΤΟΥ

Τώρα ξεπέσανε σε έναν Μανδραβέλη, έναν Χειμωνά, μια Σώτη, έναν...