Το παραμύθι έχει την ομορφιά του για όποιον επιλέγει να το
βιώνει μακριά από την αλήθεια και τις πραγματικές προκλήσεις της ζωής…
Και φυσικά, συνήθως αποκτά και προσωρινά στοιχεία συναρπαστικότητας για όποιον
ενσωματώνεται σ αυτό, και ας αντιλαμβάνεται έστω και καθυστερημένα πως αυτή η ενσωμάτωση υπήρξε ενδεχομένως η πιο
ολέθρια και καταστροφική επιλογή του.
Πρόκειται για ένα νοσηρό φαινόμενο, απολύτως ελεγχόμενο και
σε κάθε περίπτωση επιδιωκόμενο από τους «κατασκευαστές» του παραμυθιού, που αναζητούν εναγωνίως κοινωνικούς και
πολιτικούς συνενόχους στις επίσης ολέθριες αποφάσεις τους.
Πρόκειται φυσικά για ένα φαινόμενο που αποκτά ξεχωριστό
ειδικό βάρος σε συνθήκες που το ζητούμενο είναι η ανάγκη για έναν γενικευμένο κοινωνικό και πολιτικό
εκφυλισμό.
- Απότοκος αυτής της επιδίωξης είναι η διαφαινόμενη κοινωνική απάθεια σε συνθήκες εφαρμογής καταστροφικών πολιτικών…
- Απότοκος της ίδιας επιδίωξης είναι - σε συνθήκες έξαρσης της οργής - να παρατηρείται εκτεταμένη κοινωνική και πολιτική αποστράτευση…
- Απότοκος αυτής ακριβώς της επιδίωξης, είναι και τα φαινόμενα στοίχισης απλών καθημερινών ανθρώπων, πίσω από φαύλες ηγεσίες, σε μια διαρκή προσπάθεια ν αναζητούν άλλοθι και κάθε είδους ελαφρυντικά προκειμένου να στρογγυλέψουν την φαυλότητά τους.




