Συμπληρώνονται εφέτος τριάντα χρόνια από την αποποινικοποίηση της
μοιχείας, ενός θεσμού που θεωρήθηκε αναχρονιστικός και καταργήθηκε –με
χαρές και πανηγύρια– το 1982.
του ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΣΚΙΑΔΑ
Από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους η
διάπραξη μοιχείας χαρακτηριζόταν πλημμέλημα. Ωστόσο, ιδιαίτερα τον 19ο
αιώνα, κανείς δεν νοιαζόταν για τον τρόπο που αντιμετώπιζε το θέμα η
δικαιοσύνη. Ο σύζυγος, ο αδελφός, ο εξάδελφος ή ακόμη και ο πατέρας
αναλάμβαναν να ξεπλύνουν την ντροπή της άτιμης που θα τολμούσε να
απατήσει τον σύζυγό της. Ήταν το αγαπημένο θέμα των αστυνομικών δελτίων
και του Τύπου.
Με τη χαραυγή του εικοστού αιώνα άρχισαν τα πρώτα μηνύματα να φθάνουν και στη χώρα μας από την Ευρώπη. Στη δεκαετία του 1930 είχε εκδοθεί μέχρι και «ΟΔΗΓΟΣ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΑΤΩΜΕΝΟΥΣ ΣΥΖΥΓΟΥΣ», γραμμένος από Γάλλο παθόντα! Ένας οδηγός που καλούσε τους άνδρες...
