Να αιφνιδιάσουμε εάν δεν θέλουμε να αιφνιδιαστούμε...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Με τον «Νόμο περί Ναυτικής Δικαιοδοσίας», η τουρκική εθνοσυνέλευση, πρόκειται να αποτυπώσει τυπικά και να θωρακίσει θεσμικά, το ευρύτερο πλαίσιο των τουρκικών αναθεωρητικών διεκδικήσεων, τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο…

Παράλληλα, προαναγγέλλεται ήδη ένα πλαίσιο αποφάσεων, χειρισμών και δυνητικών πρωτοβουλιών, από τον πλήρως εξουσιοδοτημένο προς τούτο Τούρκο πρόεδρο, με το οποίο πλαίσιο θα επιδιώξει να εκβιάσει ανατροπές στην ευρύτερη περιοχή. Ανατροπές τόσο στο πεδίο, όσο και στην φυσιογνωμία αλλά και στην κατεύθυνση των συντελούμενων γεωπολιτικών διεργασιών.

Το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος, είναι η μοναδική πύλη θαλάσσιας διεξόδου μέσω της οποίας η Τουρκία μπορεί να αναβαθμίσει το περιφερειακό της αποτύπωμα στο πλαίσιο της επικαιροποιημένης στρατηγικής της, διαμηνύοντας ότι παραμένει παρούσα και με ισχυρές απαιτήσεις στην διαδικασία ανακατανομής της ισχύος. Παράλληλα, με την επιχείρηση της δυναμικής ενσωμάτωσης του θαλάσσιου περιβάλλοντος στον ευρύτερο γεωστρατηγικό της σχεδιασμό, αυτό που επιδιώκει είναι… 

Το πολιτικό κεφάλαιο βγαίνει στο σφυρί και η ματαιοδοξία στις ρούγες

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η εικόνα είναι πραγματικά θλιβερή... Υπάρχουν άνθρωποι - ευτυχώς είναι ελάχιστοι αλλά ωστόσο υπάρχουν - που διαθέτουν ένα επιστημονικό επίπεδο, κάποιοι δε ακόμη και εξειδικευμένες γνώσεις και σπεύδουν να στοιχηθούν πίσω από την "φούσκα" Καρυστιανού, όχι γιατί γοητεύτηκαν από την ανύπαρκτη πολιτική της πρόταση, αλλά επειδή σαγηνεύτηκαν, όπως όλα δείχνουν, από την ισχυρή πιθανότητα να αρπάξουν την ευκαιρία του κύματος της οργής και να μπουν στο μισθολόγιο του κοινοβουλίου...

Πρόκειται για μια σχέση ηθικά και πολιτικά ετεροβαρή, αφού η μεν κυρία Καρυστιανού, έβγαλε στις ρούγες μια και μόνο ιδιότητα, αυτήν της μητέρας θύματος, ενώ οι δε, επέλεξαν δυστυχώς να βγάλουν στο σφυρί την διαδρομή τους, το όποιο πολιτικό τους κεφάλαιο και κυρίως επέλεξαν να ρευστοποιήσουν...

Ο τυχοδιωκτισμός ενός ανιστόρητου, θα χαρίσει στρατηγική νίκη στους μουλάδες;

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η σύγκρουση στην ευρύτερη περιοχή του Ιράν, έχει ήδη μεταλλαχθεί φυσιογνωμικά. Επί της ουσίας έχει εξελιχθεί σε ένα ιδιότυπο bras de fer μεταξύ των ΗΠΑ και των «Φρουρών της Επανάστασης», με τους δεύτερους να είναι αυτοί οι οποίοι κατά κανόνα προσδιορίζουν την ατζέντα της αντιπαράθεσης ΤΟΣΟ στο διπλωματικό ΟΣΟ και στο επιχειρησιακό επίπεδο και με τον Αμερικανό πρόεδρο, να επιδίδεται σε ανούσιες επικοινωνιακές πιρουέτες, αντιφατικές και αλληλοαναιρούμενες, σε ευτελείς θεατρινισμούς αλλά και σε αυτοκαταστροφικές αντιδράσεις έναντι όλων, επιβεβαιώνοντας έτσι εμπράκτως τα πολλαπλά αδιέξοδα στα οποία έχει περιέλθει, εξ αιτίας της ανερμάτιστης, επιπόλαιας και προσωποπαγούς διαχείρισης που επέλεξε να εφαρμόσει, στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει εντός των ορίων της δικής του αντίληψης, μια σύνθετη πρόκληση με ευρύτερες γεωστρατηγικές προεκτάσεις.

Η συγκεκριμένη διαχείριση, δικαιολογημένα δέχεται τα πυρά σύμπαντος του συστημικού μιντιακού κατεστημένου των ΗΠΑ και αυτό δεν συνιστά, ΟΥΤΕ τυχαία εξέλιξη, ΟΥΤΕ βεβαίως αποσπασματική αντιπολιτευτική αντιμετώπιση από μερίδα του πολιτικού κόσμου. Είναι δε χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ΔΕΝ διατυπώνεται, από καμία άλλη πλευρά, κάποιος σοβαρός και επαρκώς στοιχειοθετημένος συστημικός αντίλογος, ικανός να αντικρούσει την ασκούμενη κριτική και να θωρακίσει με συστημική εμπιστοσύνη αυτόν τον τραγέλαφο της ανερμάτιστης προεδρικής θητείας. Την ίδια στιγμή, η πολιτική και κοινωνική βάση πάνω στην οποία στηρίχθηκε το πολλά υποσχόμενο εγχείρημα Τραμπ, τελούν υπό κατάρρευση και αυτή η διαδικασία θεωρείται πλέον ΜΗ αναστρέψιμη, από κάθε σοβαρό και αμερόληπτο αναλυτή.

Καμία σχέση με την νέα στρατηγική Εθνικής ασφάλειας και άμυνας…

Στην χώρα της υπερβολής ωστόσο (και μιλάμε εδώ για την δική μας πατρίδα) υπάρχουν στρατευμένες φωνές που αρνούνται πεισματικά να κοιτάξουν την αλήθεια κατάματα και επιμένουν να ταυτίζουν τον ανερμάτιστο και καταστροφικό τακτικισμό ενός ανιστόρητου και εξαιρετικά επικίνδυνου προέδρου, με τον σκληρό πυρήνα της νέας στρατηγικής Εθνικής ασφάλειας και άμυνας των ΗΠΑ, ενώ επιμένουν να αντιμετωπίζουν αυτόν τον τυχάρπαστο τσαρλατανισμό, ως δήθεν μεθοδολογική αποφασιστικότητα, απολύτως εναρμονισμένη με την συλλογική στρατηγική σκέψη του βαθέως Αμερικανικού κράτους. Ουδέν αναληθέστερον αυτού, αφού… 

Ποταπότητα και εξευτελισμός...

Σε συνεννόηση ΚΑΙ με την Μόσχα, οι μουλάδες συνεχίζουν να δουλεύουν «ψιλό γαζί» τον Αμερικανό πρόεδρο, στοχεύοντας στον ολοκληρωτικό εξευτελισμό του. Σύμφωνα με πληροφορίες του AXIOS, το Ιράν επανήλθε στην υποτιθέμενη "διαπραγμάτευση" με νέα πρόταση η οποία προβλέπει:... 

Να γίνει πρώτα η άρση του αποκλεισμού και το άνοιγμα του Ορμούζ και μετά να ξεκινήσουν οι συνομιλίες για τα πυρηνικά. 

Όπως αντιλαμβάνεστε κύριοι, μετά από τις αλλεπάλληλες ανοησίες του ανερμάτιστου προέδρου των ΗΠΑ…

• Το βαλλιστικό πρόγραμμα του Ιράν παραμένει σε ισχύ…
• Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, επίσης παραμένει σε ισχύ. Και…
• Το στυγνό – τρομοκρατικό καθεστώς των μουλάδων, ενισχύει την θέση του και επανεκκινεί ήδη την διαδικασία διεύρυνσης του διπλωματικού του αποτυπώματος…

Έτσι… Αυτό που επιβεβαιώνεται καθημερινά, είναι ότι ο άθλιος εμποράκος, μπήκε σε αυτήν την σύγκρουση, προκειμένου να μην επιτρέψει στο...

Γελοιότητες…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Όσο η διοίκηση Τραμπ παραδέρνει σε αλλεπάλληλες γελοιότητες, συμπαρασύροντας την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ στην απαξίωση και στην απόλυτη ανυποληψία, τόσο πληθαίνουν - ΚΑΙ στην Ελλάδα - οι φωνές των επίδοξων «αναλυτών» που επιμένουν να ερμηνεύουν - δήθεν βαθυστόχαστα - την ρηχή έως παντελώς ανύπαρκτη στρατηγική σκέψη του Αμερικανού προέδρου. Έτσι, μετά από τον διασυρμό που του επιφυλάσσουν καθημερινά οι αποθρασυνόμενοι μουλάδες, αυτό που καταγράφεται είναι η πραγματικά απέλπιδα προσπάθεια των στρατευμένων «αναλυτών», οι οποίοι επιδιώκουν να μας πείσουν ότι ουδέποτε ήταν στις προθέσεις της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής (επί διοικήσεως Τραμπ) η ανατροπή του καθεστώτος στο Ιράν…

Υποθέτουμε ότι για να επιμένουν τόσο φορτικά στην αναπαραγωγή αυτής της εξυπνάδας, προφανώς η Αμερικανική διοίκηση σε χρόνο ανύποπτο, έσπευσε να τους ενημερώσει λεπτομερώς, για τον στρατηγικό της σχεδιασμό αναφορικά με την συγκεκριμένη σύγκρουση. Έτσι θα είναι εάν έτσι φαντασιώνονται. Περί ορέξεως… Κολοκυθόπιτα που λένε και στο χωρίο μου. Υπάρχει όμως μια κρίσιμη λεπτομέρεια…

Όλοι αυτοί που επιμένουν να αναπαράγουν απίστευτες ομορφιές, στο πλαίσιο της εμμονικής προσπάθειάς τους να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, πουλώντας στους ευκολόπιστους ως πρωτοποριακό προϊόν την σκορδαλιά ΧΩΡΙΣ σκόρδο, μας έχουν πει τα πάντα. Ένα πράγμα δεν μας είπαν…

Να σταματήσουμε να ξορκίζουμε την προοπτική της δημιουργίας ενός νέου Ιράν

Άφησαν επί χρόνια το καθεστώς των μουλάδων «ήσυχο» να οργανώσει απερίσπαστα τους διοικητικούς μηχανισμούς του και την επιχειρησιακή του επάρκεια. Το καθεστώς απέδειξε αυτό, ότι μπορεί να το κάνει και οι Αμερικανοί εισπράττουν τώρα το τίμημα αυτής της εσφαλμένης τους επιλογής… 

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Με τον Τραμπ να κυνηγά σήμερα εναγωνίως την όποια λύση, μετά από μια αλληλουχία απερίσκεπτων και καταγέλαστων χειρισμών που αποθράσυναν το Ιράν και ροκάνιζαν σταθερά την σοβαρότητα των ΗΠΑ, είναι φανερό ότι, αυτήν την φορά, οδηγούμαστε σε μια νέα κατάσταση, κατά την οποία η ιστορία θα επαναληφθεί ως επικίνδυνη φάρσα…

Το καθεστώς των μουλάδων, εάν αφεθεί και πάλι «ανενόχλητο», είναι βέβαιο ότι θα επιταχύνει τους ρυθμούς της επιχειρησιακής του ανασύνταξης, όπως και την διαδικασία επιτυχούς ολοκλήρωσης των επικίνδυνων σχεδιασμών του, γεγονός που θα αναβαθμίσει το σκοταδιστικό καθεστώς σε εξαιρετικά επικίνδυνη συστημική απειλή, η αντιμετώπιση της οποίας θα καταστεί εξαιρετικά δύσκολη…

Επιμένουμε και θα συνεχίσουμε να επιμένουμε, ότι η διεθνής κοινή γνώμη και κυρίως οι Αμερικανοί επιτελείς, δεν θα πρέπει και αυτήν την φορά να καθηλωθούν στην...

Η «γοητεία» του αντισημιτισμού.... Ένας αλαφροΐσκιωτος πρόεδρος και μια χαμένη ιστορική ευκαιρία

Είναι πολλά και ανατροφοδοτούμενα τα προβλήματα και οι ευρύτερες επιπτώσεις τους που έχει δημιουργήσει ο πόλεμος στην Μ. Ανατολή. Κατά την άποψη του γράφοντος όμως, κάθε πιθανή «λύση», όσο και αν φαντάζει αναγκαία με την πρώτη ματιά, όταν δομείται με βάση μια αμιγώς δυτική λογική και προσέγγιση, χωρίς να συνυπολογίζει κρίσιμες και διαχρονικές περιφερειακές ιδιαιτερότητες, είναι αυθαίρετη, επισφαλής έως και δυνητικά επικίνδυνη και καλό θα είναι να μην καλλιεργούνται αυταπάτες αναφορικά με το αποτέλεσμα…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Κάθε τέτοια «λύση», επί της ουσίας συνιστά ΜΗ λύση, πρωτίστως διότι αποσυνδέει το ευρύτατο πλέγμα των περιφερειακών προβλημάτων που ανατροφοδοτούν αυτήν την σύγκρουση, από την μεσανατολική κουλτούρα η οποία συντηρεί και αναπαράγει αυτά τα προβλήματα και φυσικά επισκιάζει τα πάντα. Ας γίνουμε όμως σαφέστεροι…

Πρώτον: Η σύγκρουση με το Ιράν, ΔΕΝ είναι μεμονωμένο γεγονός. Είναι η κορύφωση μιας αλυσίδας συγκρούσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη στην ευρύτερη περιοχή, ενώ το ίδιο το Ιράν, ως ισχυρός περιφερειακός δρων, υπήρξε τροφοδότης και ενορχηστρωτής αυτών των συγκρούσεων, τουλάχιστον κατά την διάρκεια των τελευταίων 50 χρόνων. Είναι λοιπόν φανερό ότι ακόμη και εάν επέλθει (και θα επέλθει με τα μυαλά που κουβαλάει ο πρόεδρος Τραμπ) συμφωνία και κατάπαυση του πυρός ανάμεσα στις ΗΠΑ και στο Ιράν, η πολυπόθητη ειρήνευση στην ευρύτερη περιοχή, είναι βέβαιο ότι ΔΕΝ πρόκειται να επέλθει.

Δεύτερον: Η ίδια η συμφωνία, θα είναι επί της ουσίας ένα ισοζύγιο συμβιβασμών μεταξύ των δύο, που για μεν τους Αμερικανούς (έτσι όπως τα έκαναν) θα σηματοδοτήσει μια ολιγότερο επώδυνη δυνατή απεμπλοκή από την πολεμική εξίσωση, σε ένα καταφανώς δυσμενέστερο γι’ αυτούς περιβάλλον, που θα τους εξασφαλίζει ωστόσο την σχετική πολυτέλεια για μια διαχειρίσιμη επικοινωνιακή «μεταπώληση». Για το καθεστώς των μουλάδων όμως (το οποίο επιβιώνει ως μέρος της ανεκπλήρωτης λύσης μιας πολεμικής εξίσωσης), η συγκεκριμένη εξέλιξη θα είναι μια ευκαιρία επιχειρησιακής, εξοπλιστικής και...

Φταίει η ξιπασιά και η ανικανότητά του…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν φταίει το γεγονός ότι δήθεν «σύρθηκε» πίσω από τις απαιτήσεις του Ισραήλ. Φταίει η ξιπασιά και η ανικανότητά του, η καραμπινάτη ιστορική αμορφωσιά του. Φταίει η ακατάσχετη φλυαρία του, που ενώ την οπλοποιούσε καθημερινά, γοητευμένος με την θέα της πορτοκαλί μούρης του στον καθρέφτη, εκείνη τον εξέθετε πέρα από τα όρια του προσωπικού του εξευτελισμού. 

Δεν φταίει λοιπόν που δήθεν «σύρθηκε» πίσω από το Ισραήλ. Φταίει που δεν στήριξε με επιχειρησιακή συνέπεια τις επιλογές που του πρότεινε ο Νετανιάχου. Φταίει η αμετροέπεια στην γελοιότητα…

Τώρα οι μουλάδες τον έχουν στο χέρι και θα τον εκβιάζουν κανονικά. Πήραν αυτό που ήθελαν... Το απέσπασαν με τους όρους που ήθελαν... Και έχουν την στρατηγική ωριμότητα να το αξιοποιήσουν αποτελεσματικά. Οι ΗΠΑ θα συρθούν στον εξευτελισμό και στην περιφερειακή αποδυνάμωση. Η επικοινωνιακή φούσκα Τραμπ τελείωσε, από την στιγμή που το σόου μετατοπίστηκε από τα πόντιουμ του Λευκού Οίκου στο μέτωπο των επιχειρήσεων…

Όχι γιατί οι ΗΠΑ δεν είχαν την δύναμη να επιβάλουν την ανατροπή, αλλά διότι αυτή η δύναμη παραδόθηκε στα χέρια ενός ανίκανου κορτάκια με αποτέλεσμα να αχρηστευτεί, ανοίγοντας τον δρόμο στην ταπείνωση ΚΑΙ του ιδίου αλλά...

Στρατηγική σκέψη Τραμπ… Το πιο σύντομο ανέκδοτο στην ιστορία των ΗΠΑ

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Προκειμένου να είναι επιτυχημένη η έκβαση της κορυφαίας στρατηγικής σύγκρουσης μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας, είναι φανερό ότι οι ΗΠΑ έχουν ανάγκη από δυο πράγματα:

• Α. Ισχυρές στρατηγικές συμμαχίες, ικανές να διαχειριστούν πολιτικές στρατηγικού απομονωτισμού της Κίνας, γεγονός που θα προωθείται αποτελεσματικά, πρωτίστως μέσα από την σφυρηλάτηση της δικής τους στρατηγικής ενότητας και συνοχής. Και…
• Β. Στοχευμένες και συνδυαστικές περιφερειακές πολιτικές, επικεντρωμένες στην προώθηση της κεντρικής στρατηγικής επιδίωξης της ανακατανομής της ισχύος, με τρόπο και σε έκταση ικανή να αναμορφώσει και να αναπροσαρμόσει πλήρως, την νέα Αρχιτεκτονική στο διεθνές σύστημα…

Η διοίκηση Τραμπ, κατάφερε ήδη από τον πρώτο χρόνο της δεύτερης θητείας της:

• Α. Να αποδομήσει πλήρως τις στρατηγικές συμμαχίες των ΗΠΑ, τόσο σε συστημικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο…
• Β. Να αποπολιτικοποιήσει πλήρως το συστημικό οπλοστάσιο της παραδοσιακής δυτικής συμμαχίας, στοιχιζόμενη πίσω από έναν...

Νέες προκλήσεις και νέες δυνατότητες για μια ολοκληρωμένη και επιθετική περιφερειακή στρατηγική

Η φαιδρότητα με την οποία διαχειρίζεται προσωπικά ο πρόεδρος Τραμπ την Αμερικανική εμπλοκή στον πόλεμο της Μ. Ανατολής, δημιουργεί μη αναστρέψιμα ρήγματα στην δυτική συμμαχία, ενώ το πρώτο πράγμα το οποίο οδηγεί στην απόλυτη απαξίωση, είναι η σοβαρότητα και η αξιοπιστία των ΗΠΑ…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο πόλεμος αυτός, αργά η γρήγορα θα τελειώσει και όλα δείχνουν ότι το μεταπολεμικό πλέγμα των προκλήσεων με τις οποίες θα βρεθεί αντιμέτωπη η Αμερική, ΔΕΝ θα είναι εύκολα διαχειρίσιμο… Δεν πρόκειται για επιμέρους δευτερεύουσας σημασίας και μειωμένης βαρύτητας προκλήσεις…

Πρόκειται για το κορυφαίο στοίχημα που αφορά στην ικανότητα των ΗΠΑ, να ηγηθούν της κορυφαίας στρατηγικής σύγκρουσης και σχετίζεται πρωτίστως με την επιθυμία τους να βγουν από αυτήν την σύγκρουση κερδισμένες και με επιβεβαιωμένο το «δικαίωμα» να ηγηθούν στον δυτικό συνασπισμό της επόμενης μέρας…

Η ιστορική αμορφωσιά και η απόλυτη διαχειριστική ανικανότητα του προέδρου Τραμπ, η οποία έχει πλέον καταφανείς επιπτώσεις και στην δραματική υποχώρηση των ποσοστών της αποδοχής του ακόμη και στο εσωτερικό των ΗΠΑ, θέτει πλέον τα πάντα υπό σοβαρή αμφισβήτηση…

Το κρεσέντο της προχειρότητας και της ανατροφοδοτούμενης ανυποληψίας από το οποίο χαρακτηρίστηκε η διαχείριση των προκλήσεων με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η Υπερδύναμη, λειτουργεί αντικειμενικά ως ένας...

Τραμπ: Επικίνδυνο σύμπτωμα πολιτικού εκφυλισμού ανίκανος να σκεφτεί πέρα από τα όρια των εμμονών του

Ο Τραμπ, δεν είναι προϊόν συγκεκριμένης ιδεολογίας και πολύ περισσότερο δεν είναι ο πολιτικός εκφραστής μιας συγκροτημένης στρατηγικής αντίληψης αναφορικά με το παρόν και το μέλλον του διεθνούς συστήματος, αλλά και των κρίσιμων παραμέτρων που το αφορούν…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η αντιληπτική του ικανότητα είναι εξαιρετικά επιφανειακή και εξαντλείται στα αυτονόητα. Στην απλή καταγραφή δηλαδή των αδιεξόδων και του καθεστώτος μιας ιδιότυπης ανακύκλωσης που τα ανατροφοδοτεί, χωρίς όμως ο ίδιος να διαθέτει την πολιτική επάρκεια, την ιστορική γνώση και φυσικά το στρατηγικό υπόβαθρο που θα του επέτρεπε να καταδείξει με τρόπο δομημένο, ενιαίο, επαρκή και κυρίως συνεκτικό, το ολοκληρωμένο σύστημα των απαντήσεων που απαιτούνται. Οι επικοινωνιακές πιρουέτες στις οποίες καταφεύγει μέσα από την καθημερινή, επαναλαμβανόμενη και κατά κανόνα αλληλοαναιρούμενη και παραληρηματική φλυαρία του, δεν προκαλούν απλώς την θυμηδία των πάντων. Αυτό που πρωτίστως επιβεβαιώνουν περίτρανα, είναι την απόλυτη ακαταλληλότητά του.

Έτσι… Παρά τις ομολογουμένως φιλότιμες προσπάθειες των φανατικών υποστηρικτών του, οι οποίοι επιδιώκουν να τον παρουσιάσουν εν πολλοίς, ως πρωτομάστορα και εμπνευστή συγκροτημένων πολιτικών και μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής ατζέντας με αδιαμφισβήτητη προοπτική υπεραξία, που υποτίθεται ότι θα αναβαθμίσει και θα ενισχύσει περαιτέρω το μερίδιο της δύναμης που εκπροσωπεί, μέσα στον ανελέητο συστημικό ανταγωνισμό ισχύος, ο οποίος διαπερνά το Διεθνές Σύστημα στο σύνολό του, αυτό το οποίο επιβεβαιώνεται καθημερινά είναι ότι ο Αμερικανός πρόεδρος, αποτελεί ένα δεύτερης, εξαιρετικά κακής ποιότητας υποπροϊόν της οργής, του νοσηρού εγωκεντρισμού, της καραμπινάτης αμορφωσιάς, του λαϊκισμού και...

Πολιτική ελίτ που ανοίγει Κερκόπορτες και ναρκοθετεί την ίδια την υπόσταση της Ευρώπης

Στην Ευρώπη, ΔΕΝ έχουμε την πολυτέλεια να παρακολουθούμε αποσπασματικά τις παρεμβάσεις των Αμερικανών αξιωματούχων και κυρίως ΔΕΝ έχουμε την πολυτέλεια να παραβλέπουμε, ότι η νέα Αμερικανική διοίκηση, λειτούργησε συνειδητά ως καταλύτης και επιταχυντής ανατροφοδοτούμενων - τεκτονικού χαρακτήρα - ανατροπών στο διεθνές σύστημα, που επαναπροσδιορίζουν ταχύτατα την φυσιογνωμία του, το νέο περιβάλλον των ανταγωνισμών στο επίπεδο της στρατηγικής και της γεωοικονομίας, αλλά και την νέα Αρχιτεκτονική της ισχύος σε τελευταία ανάλυση…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι Αμερικανοί άλλωστε, φαίνεται ότι έχουν πάρει τις αποφάσεις τους και αυτές οι αποφάσεις, πέρα και ανεξάρτητα από τους ανερμάτιστους λεονταρισμούς του αστοιχείωτου Τραμπ, ΔΕΝ υπαγορεύονται από υπερσυσσώρευση ισχύος, αλλά από το καταφανές και δυσαναπλήρωτο στρατηγικό της έλλειμμά, γεγονός που απαιτεί μέτρα στην κατεύθυνση της αποτροπής μια άτακτης όσο και ανεξέλεγκτης αποκαθήλωσης των ΗΠΑ, από την πρωτοκαθεδρία της συστημικής πυραμίδας ισχύος.

Έτσι… Πίσω από το φαίνεσθαι μιας επίπλαστης αυτοπεποίθησης και ενός προκλητικά καυχησιάρικου ηγεμονισμού, υπάρχει η ανάγκη ενός ευρύτερου «στρατηγικού νοικοκυρέματος», το οποίο επιδιώκεται να  θωρακίσει τις ΗΠΑ έναντι πραγματικών ή φαντασιακών απειλών και να μετατρέψει την εγγύς γεωπολιτική τους περιφέρεια, σε ζώνη αποκλειστικής νομής πλούτου (βλέπε σχεδιασμό πίσω από την επέμβαση στην Βενεζουέλα), ελεγχόμενης παραγωγικής δραστηριότητας (βλέπε σχεδιασμό για μετατροπή της Λατινικής Αμερικής σε φασονάδικο των Αμερικανικών επιχειρήσεων, που θα αντικαταστήσει σταδιακά τον ρόλο της Άπω Ανατολής) και σταδιακής ενσωμάτωσής της στον ευρύτερο σχεδιασμό τη Αμερικανικής Εθνικής ασφαλείας (Βλέπε επιθετική ρητορική απέναντι σε Γροιλανδία, Παναμά, Καναδά κλπ). Παράλληλα... 

Η πρωθυπουργική αφέλεια ως αντιστάθμισμα της υψηλής στρατηγικής της αναθεωρητικής Τουρκίας

Ο Έλληνας πρωθυπουργός, επιμένει να διαχειρίζεται επιπόλαια όσο και ανεύθυνα, την κρίσιμη Ελληνοτουρκική ατζέντα…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Κομβικό σημείο αυτής της εξαιρετικά επικίνδυνης διαχείρισης, είναι η επιλογή του, να τοποθετεί απέναντι στην συγκροτημένη υψηλή στρατηγική της αναθεωρητικής Τουρκίας, τις προσωπικές του αυταπάτες και μια ανερμάτιστη προσωπική διπλωματία, που δεν οδηγεί πουθενά.

Πρόκειται για μια καταστροφική επιλογή, που επιβραβεύει με αλλεπάλληλους Ελληνικούς συμβιβασμούς, την ελεγχόμενη κλιμάκωση στην οποία επενδύει η Τουρκία, αποσπώντας ανοχή και κυρίως ένα καθεστώς ΜΗ συγκροτημένης Ελληνικής αντίδρασης, στις προκλητικές πειρατικές της παρεμβάσεις.

Μπορούμε ίσως να υποθέσουμε της «ειδήσεις» που θα επενδύσουν γύρω από το «θεαθήναι» και τα ταρατατζούμ της σημερινής συνάντησης του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Τούρκο πρόεδρο στην Άγκυρα. Ωστόσο, θα πρέπει να ανησυχήσουμε πολύ σοβαρά, για το παρασκήνιο αυτής της συνάντησης και κυρίως για το περιεχόμενο των συνομολογήσεων το οποίο προφανώς δεν θα πληροφορηθούμε, αλλά θα το δούμε να ενσωματώνεται στους Τουρκικούς βηματισμούς της επόμενης μέρας.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη ΔΕΝ είναι ανώδυνη και οι επιπτώσεις της στην πράξη, ΔΕΝ είναι μόνον επικοινωνιακές. Αποτυπώνονται στο πεδίο. Καταγράφονται στο ισοζύγιο του δυναμισμού και της αυτοπεποίθησης με το οποίο θωρακίζεται η κλιμάκωση των πειρατικών παρεμβάσεων, σε περιβάλλοντα τα οποία έχουν στοχοποιηθεί από την αναθεωρητική Τουρκία. Και βεβαίως αποτυπώνονται στα νέα επίπεδα ατολμίας, που...

Η υπόθεση της κατασκοπείας, ως καταλύτης μη αναστρέψιμης γεωπολιτικής παράλυσης

Η Ελληνική εξωτερική πολιτική σε ότι αφορά στα Ελληνοτουρκικά πρωτίστως, συνεχίζει να καρκινοβατεί στον αστερισμό της ελεγχόμενης ατολμίας, με επιλεκτική καταφυγή σε μεγαλοστομίες και γενικόλογες επικοινωνιακές πιρουέτες για εσωτερική κατανάλωση, με παντελή όμως την απουσία της χώρας από το πεδίο και με προκλητική την ΜΗ ανάληψη των ενδεδειγμένων πρωτοβουλιών που θα μπορούσαν να θεμελιώσουν εμπράκτως το αδιαπραγμάτευτο όσων αμφισβητεί και επιμένει να διεκδικεί παράνομα και θρασύτατα η άλλη πλευρά…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η Τουρκία αυτήν την περίοδο, σπεύδει να αξιοποιήσει στο έπακρο την ευνοϊκή συγκυρία, προκειμένου να αναβαθμίσει τον περιφερειακό της ρόλο ΚΑΙ στην Μ. Ανατολή… ΚΑΙ στο κέρας της Αφρικής… ΚΑΙ στον κεντρασιατικό μετασοβιετικό χώρο, αλλά… ΚΑΙ στην Αν. Μεσόγειο... 

Αυτή όμως η πολυεπίπεδη ενασχόληση, ΔΕΝ την εμπόδισε να αναλάβει την εξαιρετικά ευφυή πρωτοβουλία με την έκδοση μιας διαρκούς NAVTEX, με την οποία επί της ουσίας στραγγαλίζονται οι Ελληνικοί βηματισμοί πέραν του 25^ου Μεσημβρινού, ενώ ταυτόχρονα εγκαινιάζεται μια νέα Τουρκική γεωπολιτική επένδυση μακράς πνοής, σε νέα επικίνδυνα τετελεσμένα.

Έτσι… Αυτό που πιστοποιείται για πολλοστή φορά, είναι το γεγονός ότι η Τουρκία διαθέτει υψηλή στρατηγική και επιτελείς εντεταλμένους να διαχειρίζονται απαρέγκλιτα τις κρίσιμες παραμέτρους της, επιβεβαιώνοντας σταθερά ότι παραμένει μια φιλόδοξη δύναμη που διεκδικεί ρόλο, λόγο αλλά ΚΑΙ χώρο που θα της επιτρέψει να υλοποιεί τους σχεδιασμούς της στο περιβάλλον της επόμενης μέρας… Την ίδια στιγμή η Ελλάδα, παραμένει καθηλωμένη  στα απόνερα των Τουρκικών πρωτοβουλιών και προκλήσεων, επιλέγοντας να διαχειρίζεται την εθνική ατζέντα ως επιλεκτικό κυματοθραύστη προκειμένου να αποσοβήσει αναταράξεις που θα μπορούσαν να απειλήσουν την πολιτική μακροημέρευση του πολιτικού της προσωπικού. Διότι κατά τα λοιπά…

Άναρχη πολιτική τερατογένεση... Θερμοκοιτίδα του πολιτικού εκφασισμού

Το μοναδικά καινούριο και πραγματικά καινοτόμο το οποίο φέρνει στην φαρέτρα της η κυρία Καρυστιανού, είναι η φιλοδοξία της να ασκήσει πολιτική, χωρίς να διαθέτει πολιτική…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η προσδοκία της δε να αποκτήσει την πολιτική που ΔΕΝ διαθέτει, συναρμολογώντας ιδέες ατάκτως ερριμμένες, τις οποίες θα της παραδώσει (κάποια στιγμή) η Επιτροπή Σοφών, ΔΕΝ είναι συνταγή επιτυχίας. Είναι το manual της καταστροφής, που θα σαρώσει οτιδήποτε έχει απομείνει όρθιο σε αυτήν την χώρα…

Αλλά και διαφορετικά να ήταν, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι, σε έναν άνθρωπο παντελώς άσχετο με την πολιτική, που ανακαλύπτει την πολιτική σπρωγμένος κυριολεκτικά από την οργή του και τους επιτήδειους ενός καθ΄ όλα αμφιλεγόμενου περιβάλλοντος και που θεωρεί ότι η πολιτική που ανακαλύπτει, εξαντλείται σε πέντε πιασάρικα συνθήματα, εάν του δώσεις ακόμη και τα καλύτερα εργαλεία για να διαχειριστεί ένα πρόβλημα το οποίο δεν γνωρίζει, τότε το μοναδικό που θα καταφέρει, θα είναι να καταστρέψει ΚΑΙ τα εργαλεία ΚΑΙ το περιβάλλον, χωρίς βεβαίως να...

Ένα μάθημα που ΔΕΝ προβλημάτισε τους σύγχρονους πολιτικούς χαβαλετζήδες

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η αντιπαράθεση μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών, είναι ιστορική και αποτελεί το θεμελιώδες δομικό στοιχείο του αμερικανικού πολιτικού συστήματος διαχρονικά. Η δεύτερη εκλογή Τραμπ, υπήρξε καταλυτική για τις ΗΠΑ, μιας και η αντισυμβατική παρουσία και στάση του, συνέβαλε σε θεμελιώδεις ανατροπές που σχετίζονται με την θεώρηση κρίσιμων παραμέτρων του διεθνούς συστήματος, το οποίο προσέγγισε επιστρατεύοντας την προσωπική επιχειρηματική του ευστροφία και την αποφασιστικότητά του ως πολιτικός διαχειριστής ισχύος για λογαριασμό της Υπερδύναμης. Κάπου εκεί όμως, τελειώνουν τα «καλά» στο επίπεδο των σχεδιασμών και στοχεύσεων και εγκαινιάζεται ένας σοβαρός προβληματισμός για όλα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν, σε έναν φαύλο κύκλο ανατροφοδοτούμενων αδιεξόδων που έχει ήδη ενεργοποιηθεί…

Ο Τραμπ, λειτούργησε με αυταρχισμό, καταλύοντας κάθε έννοια συλλογικότητας στην επεξεργασία των πολιτικών αποφάσεων και επιστρατεύοντας ένα τουπέ ισχυρού, προκειμένου να καλύψει πίσω από αυτό την νηπιακή και ανερμάτιστη πολιτική του σκέψη, τα κραυγαλέα ιστορικά του ελλείμματα και την διάχυτη γεωστρατηγική του αμορφωσιά. Οι συνέπειες δεν άργησαν να έρθουν… 

Ας μην αναγορεύσουμε την βλακεία και την παπάτζα σε αξίωμα για να δικαιώσουμε την ψέκα

Εν τω μεταξύ, επιστρατεύονται διάφορα ναυάγια (από γυρολόγους του χαβαλέ μέχρι και αγαθοβιόλικα κοριτσάκια με βιντεάκια στο τικ τοκ και αλλού) για να «επιχειρηματολογήσουν» υπέρ της κυρίας Καρυστιανού…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Κοινό χαρακτηριστικό όλων, η απροκάλυπτη υποκρισία ή εάν θέλετε η καραμπινάτη ανοησία (ας διαλέξουν οι ίδιοι τι από τα δύο θεωρούν ότι τους αφορά). Και το λέμε αυτό, διότι μέσα από τις φαιδρές παρεμβάσεις τους, επιμένουν να μην αντιλαμβάνονται (ή να παριστάνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται το απλούστερο. Και ποιο είναι αυτό…

Το δικαίωμα της κυρίας Καρυστιανού να παριστάνει την πολιτικό, είναι αυτονόητο και ουδείς το αμφισβήτησε. Όπως αυτονόητο είναι και το δικαίωμά της να νομίζει ότι πολλοί από αυτούς που μοστράρουν ως συνεργάτες ή ως επικοινωνιακά και άλλα δεκανίκια της, δεν έχουν παρελθόν και ότι όλοι εμείς δεν διαθέτουμε μνήμη και κρίση…

Δεν είναι όμως επίσης αυτονόητο και το δικό μας δικαίωμα να θεωρούμε ότι μια χώρα ΔΕΝ μπορεί να κυβερνηθεί με παπάτζες;;; Για να κυβερνηθεί απαιτούνται πολιτικές. Όπως απαιτούνται και άνθρωποι ικανοί να διαχειριστούν πολιτικές σε εθνικό επίπεδο αλλά και σε αυτό της περιφερειακής και διεθνούς σκακιέρας. Και φυσικά για να λειτουργήσει όλος αυτός ο μηχανισμός, απαιτούνται...

Γοητεύτηκαν από το τυρί αλλά καταπίνουν αμάσητη την φάκα...

Όχι αγαπητοί… Προφανώς και ΔΕΝ θα ήταν το ίδιο, εάν η κυρία Καρυστιανού αποφάσιζε να ασχοληθεί με την πολιτική, εντασσόμενη σε κάποιο πολιτικό κόμμα και ο λόγος είναι απλός… Το συγκεκριμένο κόμμα – όποιο και εάν ήταν – θα διέθετε πολιτική, μηχανισμούς που την διαμορφώνουν, επιτελείο, συγκεκριμένες θέσεις  για τα μικρά και τα μεγάλα προβλήματα που απασχολούν την χώρα και την κοινωνία, κριτήρια για την επιλογή και την ανάδειξη των στελεχών του…

του Κ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ταυτόχρονα, το αυτοαποκαλούμενο «κίνημα των Τεμπών», θα διατηρούσε αναλλοίωτη την διακριτή φυσιογνωμία του,  θα μπορούσε να ισχυροποιηθεί περεταίρω, να διευρυνθεί, να αναβαθμίσει τον ρόλο του και να υπηρετήσει με μεγαλύτερο δυναμισμό και αποφασιστικότητα τον σκοπό του…

Σε κάθε περίπτωση, ΔΕΝ θα φυλλορροούσε, θυσιάζοντας την ικμάδα του ως χορηγία   για να εξυπηρετηθούν πολιτικές φιλοδοξίες και άλλες αμφιλεγόμενες σκοπιμότητες.

Έτσι λοιπόν, μέσα σε ένα πλαίσιο απολύτως ξεκάθαρο, θα κρινόταν ΚΑΙ το συγκεκριμένο κόμμα ΚΑΙ φυσικά η ίδια η κυρία Καρυστιανού για την επιλογή της να ενταχθεί σε αυτό, είτε ΘΕΤΙΚΑ είτε ΑΡΝΗΤΙΚΑ, από τους ψηφοφόρους, ενώ ουδείς θα μπορούσε να της προσάψει το παραμικρό και φυσικά ουδείς από τους περιφερόμενους κυνηγούς ευκαιριών, θα μπορούσε να «γαντζωθεί» δίπλα της για να «κάνει παιγνίδι»…

Καμία σχέση όμως με όλα τα παραπάνω, που συνιστούν πολιτική επιλογή με ξεκάθαρη ταυτότητα, δεν έχει ο «προσεχώς» αχταρμάς και η «μαρίδα» των καιροσκόπων που...

Σαν την μύγα στο skatό…

Το πολυδαίδαλο σύστημα που λειτουργεί ως στυλοβάτης της εξουσίας, ΔΕΝ φοβάται την κυρία Καρυστιανού. Χαμογελά μαζί της και την χρησιμοποιεί. Την χρειάζεται για να εκφυλίσει πλήρως την έννοια της πολιτικής αντιπολίτευσης…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Την χρειάζεται για να υπονομεύσει πλήρως τον πολιτικό αντίλογο, αφήνοντας ζωτικό χώρο στον καιροσκοπισμό που υποκαθιστά την πολιτική και αναπαράγει κραυγές οργής, διαμαρτυρίας και προτροπής σε τιμωρία, με τον όχλο καθηλωμένο, αλαλάζοντα και πολιτικά ευνουχισμένο, στο περιθώριο των εξελίξεων...

Αυτό το σύστημα – στυλοβάτης της εξουσίας, χρειάζεται το φαιδρό «πολιτικό» εγχείρημα της κυρίας Καρυστιανού, για να επιβεβαιώσει το «αναντικατάστατο» και την «μοναδικότητα» του δεδομένου πρωθυπουργού, μέσα από την πολιτική ανικανότητα της συγκεκριμένης αλαζονικής - όπως καταγγέλλεται - κυρίας, να τον αμφισβητήσει εμπράκτως και κυρίως μέσα από την επιβεβαιωμένη πολιτική ανεπάρκειά της να διατυπώσει σοβαρό πολιτικό λόγο – αντίλογο για τα κρίσιμα εθνικά ζητήματα και για τα προβλήματα που σχετίζονται με την καθημερινότητα του πολίτη.

Ως κοινωνία όμως, οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι… 

Το μεγάλο πολιτικό φιάσκο, στο γκρίζο περιβάλλον της πολιτικής προσδοκίας…

Προσωπικά ΔΕΝ θα με αιφνιδιάσει, ακόμη και εάν ακούσω «τρανταχτά» ονόματα (πολιτικών, ακαδημαϊκών, διπλωματών και άλλων) να έχουν πλαισιώσει στο παρασκήνιο το πολιτικό εγχείρημα της κυρίας Καρυστιανού…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Στην Ελλάδα ζούμε άλλωστε… Και το σαράκι της (αυτό)επιβεβαίωσης παραμένει πάντα ενεργό, ακόμη και σε ανθρώπους που θα έπρεπε να είχαν συμφιλιωθεί και κυρίως να έχουν συμβιβαστεί με ότι μπορεί να έχει καταγράψει μέχρι χθες η διαδρομή τους στην δημόσια σφαίρα και να μην δηλώνουν πρόθυμοι να αρπάξουν βουλιμικά, το πρώτο δόλωμα που θα εμφανιστεί μπροστά τους, αδιαφορώντας πλήρως για τις συνέπειες …

Παράλληλα… Το παιγνίδι των δημοσκοπήσεων, είναι καλά στημένο. Αφυπνίζει πόθους, επαναφέρει ανεκπλήρωτα ονείρατα, θεριεύει κάθε λογής φαντασιώσεις, που ΔΕΝ χαλιναγωγούνται εύκολα στο γκρίζο περιβάλλον της πολιτικής προσδοκίας. Είναι φανερό άλλωστε ότι όλοι αυτοί που οσονούπω θα αρχίσουν να «αποκαλύπτονται» με το ονοματεπώνυμό τους ως επίδοξοι νυμφίοι, θεώρησαν ότι σε αυτό το ιδιότυπο αλισβερίσι, που είναι βέβαιο ότι βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, κουβαλάνε ιδιαίτερα προσαυξημένη προσωπική προστιθέμενη αξία και άρα δικαιωματικά μπορούν να παζαρέψουν την πολιτική τους αποκατάσταση στοχεύοντας ψηλά. Κούνια που τους κούναγε…

Την ίδια στιγμή, η πολιτικά ανώριμη και άπειρη (και αυτά είναι πολιτικοί χαρακτηρισμοί και όχι ύβρεις) κυρία Καρυστιανού, έχοντας παραδοθεί σούμπητη στην λαγνεία των δημοσκοπήσεων και αδυνατώντας πλήρως να διαβάσει πίσω από την κουρτίνα, είναι πιθανό έως και αναμενόμενο ότι θα έχει πλειοδοτήσει και θα συνεχίσει να πλειοδοτεί σε υποσχέσεις, απέναντι σε κάθε ενδιαφερόμενο, αλλά θα επιδιώξει ΚΑΙ η ίδια να αναβαθμίσει το ηγετικό τη προφίλ, αφήνοντας κάποιους από αυτούς να περιμένουν μάταια, στο...