Ο Σαμαράς και το στοίχημα του εξορθολογισμού και της ιδεολογικοπολιτικής εξυγίανσης του πατριωτικού χώρου

Ο πρωθυπουργός, προσπάθησε κατά την διάρκεια της πρόσφατης συνέντευξής του, να απαξιώσει και πάλι την δυναμική που θα τροφοδοτήσει η επανεμφάνιση του Α. Σαμαρά στην κεντρική πολιτική σκηνή... 

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αυτήν την φορά μάλιστα, δεν δίστασε να καταφύγει ακόμη και σε στοχευμένες - συναισθηματικού χαρακτήρα - αναφορές, προκειμένου να ενεργοποιήσει συγκεκριμένα παραταξιακά αντανακλαστικά της εκλογικής βάσης στην οποία απευθύνεται παραδοσιακά η Ν.Δ. επιδιώκοντας να οικειοποιηθεί την όποια ευνοϊκή τους επίδραση και να εξασφαλίσει έτσι το καλύτερο δυνατό εκλογικό αποτέλεσμα και μια ακόμη πρωθυπουργική θητεία για τον ίδιο…

Η αγωνία ωστόσο η οποία διαπερνά την συγκεκριμένη παρέμβαση ήταν εμφανής, αφού πέρα από τα δημοσίως λεγόμενα και τους επίσημους ισχυρισμούς, ο κ. Μητσοτάκης γνωρίζει πάρα πολύ καλά ότι, η επανεμφάνιση του πρώην πρωθυπουργού, η σωστή διαχείριση του διαθέσιμου πολιτικού του χρόνου και κυρίως η προσεκτική επένδυση του Α. Σαμαρά, στο προφίλ ενός ηγέτη έμπειρου και ικανού να αποσυνδέσει πλήρως τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά της δικής πολιτικής επανεμφάνισης από το εκφυλιστικό πολιτικό περιβάλλον που φαίνεται να κυριαρχεί και να ευνουχίζει πλήρως την πολιτική αντιπαράθεση, είναι ένας συνδυασμός προκλήσεων, η επιτυχημένη διαχείριση των οποίων, μπορεί να οδηγήσει σε μια πραγματικά νέα κατάσταση που θα την χαρακτηρίζει ο δυναμικός εξορθολογισμός του συντηρητικού και δη του πατριωτικού χώρου, τον οποίο αυτήν την περίοδο λυμαίνονται ασύδοτα οι πάσης φύσεως πολιτικοί καιροσκόποι. Πρόκειται για μια διεργασία που θα ανακόψει πλήρως...

Ο Α. Σαμαράς ως αναπόσπαστο μέρος της κυβερνητικής λύσης

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο πρώην πρωθυπουργός, έσπευσε γι’ ακόμη μια φορά να δηλώσει «ΠΑΡΩΝ» στις εξελίξεις και να αποσαφηνίσει προς πάσαν κατεύθυνση, ότι συναρτά απολύτως τον βηματισμό και τις εν δυνάμει πρωτοβουλίες που πρόκειται να αναλάβει, με όλα όσα τον ανησυχούν και σχετίζονται με την πορεία της χώρας σε ένα περιβάλλον αυξημένων κινδύνων και πολυσύνθετων απειλών, αλλά και με το φαινόμενο της ανατροφοδοτούμενης έκπτωσης των θεσμικών λειτουργιών, που φαίνεται να προσλαμβάνει πλέον απροκάλυπτα καθεστωτικά χαρακτηριστικά. Όμως - όπως άλλωστε ήταν και αναμενόμενο - ο Α. Σαμαράς, ούτε αυτήν την φορά άνοιξε όλα τα χαρτιά του και κατά την άποψή μας έπραξε ορθά…

Πριν απ’ όλα διότι μετά από την ανακοίνωση του αμφιλεγόμενου εγχειρήματος Καρυστιανού, αλλά και μετά από την ανάληψη της γνωστής πρωτοβουλίας Τσίπρα (και πάντα με την αμέριστη στήριξη των ΜΜΕ) η κυρίαρχη πολιτική συζήτηση έχει εγκλωβιστεί προσωρινά στην αναπαραγωγή μιας εκφυλιστικής ατζέντας, που ΔΕΝ θέτει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τα μεγάλα προβλήματα με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η πατρίδα μας, αλλά την ίντριγκα και τον πολιτικό αποπροσανατολισμό, επιδιώκοντας να εκπαιδεύσει την κοινωνία στην ιδέα της πολιτικοποίησης της κατινιάς και να την καθηλώσει σε μια αδιέξοδη κομματοκεντρική εσωστρέφεια που την παροπλίζει και που εν τέλει ακυρώνει τον ρόλο της ως κρίσιμη συνιστώσα της Εθνικής μας ισχύος.

Εάν λοιπόν ο πρώην πρωθυπουργός θέλει πραγματικά να αποστασιοποιηθεί από αυτήν την επικίνδυνη νοσηρότητα και κυρίως εάν θέλει να αποσυνδέσει πλήρως...

Κάποιος να μας φασκελώσει... Έτσι για να μην μας ματιάσουν ντε...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν από τις εκλογές, αποθεώνουμε τις δημοσκοπήσεις και φυσικά πανηγυρίζουμε αυτοσχεδιάζοντας με την κινητικότητα και τις εναλλαγές των συσχετισμών που καταγράφονται και αφορούν πρωτίστως στον χώρο της ευρύτερης αντιπολίτευσης...

Μετά τις εκλογές, συνειδητοποιούμε ότι αυτή η κινητικότητα, οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό, στην ανικανότητά μας να συνειδητοποιήσουμε την πολιτική γύμνια των επιλογών που μας γοήτευσαν και ότι ένας ιδιότυπος πολιτικός ρεβανσισμός ήταν αυτός που κατά κανόνα καθόριζε το εύρος των επιλογών μας. Έτσι, οι ρόλοι τροποποιούνται άρδην... Κάπως έτσι δηλαδή…

Εμείς οι μέχρι χθες τετραπέρατοι, γινόμαστε εν μια νυκτί κοψοχέρηδες, αφού γι' ακόμη μια φορά συνειδητοποιήσαμε, μετά την απομάκρυνση βεβαίως από την κάλπη, ότι υπήρξαμε καραμπινάτα αφελείς...

Από την άλλη, αυτοί που καρπώθηκαν τα ωφελήματα της αφέλειάς μας, πανηγυρίζουν για την ανοησία που μας δέρνει και πίνουν στην υγεία των κορόιδων, απολαμβάνοντας αυτά που αφειδώς τους προσφέραμε, την εποχή που επιμέναμε να παριστάνουμε τα αστροπελέκια, καμαρώνοντας για το ακαταμάχητο των εκλογικών μας επιλογών...

Και όλοι μαζί, γευόμαστε τα επίχειρα των επιλογών μας, αφού πρακτικά η ουσία της εφαρμοζόμενης πολιτικής, ουδέποτε μας απασχόλησε σοβαρά την ώρα της κάλπης, αφού συνήθως επιλέγαμε...

Εντός... Επί τα αυτά... Κι άλλα λόγια ν αγαπιόμαστε

Οι διεργασίες που φαίνεται να ενεργοποιούνται, τόσο με την εμφάνιση του μορφώματος Καρυστιανού, όσο και με το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, είναι απολύτως προβλέψιμες και εν πολλοίς αναμενόμενες…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Συνοπτικά, μπορούν να ορίζονται ως μια «εντός και επί τα αυτά» προσπάθεια ανασύνταξης συγκεκριμένων συνιστωσών του πολιτικού συστήματος, με στόχο την πολιτική τους μακροημέρευση και με το βλέμμα των πρωταγωνιστών τους, σταθερά στραμμένο στην νομή της εξουσίας. Θα μπορούσαν αυτές οι εξελίξεις να δρομολογήσουν διαφορετικές πολιτικές διεργασίες ικανές να προσδώσουν διαφορετική πολιτική δυναμική στην πορεία της χώρας; Η απάντηση είναι απλή: ΟΧΙ δεν θα μπορούσαν. Και να γιατί…

Α. Το κόμμα Τσίπρα, παρά τα όποια επικοινωνιακά ρετούς τα οποία υιοθέτησε ο πρώην πρωθυπουργός, από το όνομα μέχρι το σκηνικό σόου, παραμένει ένας σχηματισμός που κατά δήλωση του ιδρυτή του, επιμένει να στηρίζεται σε δυνάμεις (από την Αριστερά μέχρι την πολιτική οικολογία) η πολιτική έκφραση των οποίων έχει εξαντλήσει προ πολλού τα δυνητικά πολιτικά της όρια.

Επομένως, το μοναδικό πράγμα το οποίο μπορεί να ανακυκλωθεί μέσα από αυτό το πολιτικό σχήμα, είναι το φαιδρό παρελθόν πολιτικών και εμμονών που γνωρίσαμε, αλλά και συστημικές εργολαβίες που...

Ο «αντισυστημισμός» ως ακραιφνώς συστημικό δημιούργημα του πολιτικού marketing…

Το πολιτικό marketing έχει εισβάλει αμετάκλητα και με ιδιαίτερο δυναμισμό στην καθημερινότητά μας και ο λόγος είναι απλός…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι νεολογισμοί τους οποίους ανέδειξε και επιμένει να συντηρεί, ασκούν μια δυναμική γοητεία σε πολιτικούς χώρους στους οποίους κυριαρχεί η πολιτική ρηχότητα. Παράλληλα, αυτοί οι νεολογισμοί, προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες εργαλειοποίησής τους, από δυνάμεις αλλά και από πολιτικούς μηχανισμούς, που έχουν την ικανότητα να τους αναπαράγουν και να επενδύουν επικοινωνιακά σε αυτούς, προκειμένου να «κατασκευάζουν» ελεγχόμενα άλλοθι και να παγιδεύουν σε παραλυτικά πολιτικά αδιέξοδα διάφορους περιφερόμενους ηγετίσκους που διακατέχονται από τα γνωστά σύνδρομα του πολιτικού μικρομεγαλισμού…

Η επιδίωξη είναι ξεκάθαρη. Αυτό που θέλουν οι μηχανισμοί οι οποίοι διαθέτουν την τεχνογνωσία, την δυνατότητα και τα μέσα να εργαλειοποιούν αυτούς τους νεολογισμούς, είναι να ευνουχίσουν την κοινωνική αγανάκτηση και οργή, προκειμένου να την εκτρέψουν σε αδιέξοδες και ανώδυνες πολιτικές αναζητήσεις, που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στον εκφυλισμό και στην σταδιακή αυτοκατάργησή της. Και ενώ συντελείται όλο αυτό, οι πρωταγωνιστές της πολιτικής αφέλειας, έχουν την εντύπωση ότι κάνουν κάτι περισπούδαστο και πολιτικά σημαντικό, που θα τους το αναγνωρίσει η ιστορία.

Η έννοια του «αντισυστημισμού», θεωρείται πλέον η ναυαρχίδα στο φασονάδικο του πολιτικού marketing, διότι μπορεί να... 

Αφιερωμένο εξαιρετικά στους Πόντιους Πιλάτους της υποκρισίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Θα ξεκαθαρίσουμε για μια ακόμη φορά σε όλους εκείνους που επιμένουν να ενοχλούνται με την κριτική μας τοποθέτηση, ορισμένες αυτονόητες αλήθειες:

Α. Σε αντίθεση με όσους επέλεξαν να λιβανίζουν νυχθημερόν και προσωπικά την κυρία Καρυστιανού, με λογικές και «επιχειρήματα» που δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με σοβαρή πολιτική αποτίμηση, η δική μας η κριτική και η στάση απέναντι στην κυρία Καρυστιανού και απέναντι στο πολιτικό της εγχείρημα ήταν και παραμένει πολιτική κατ’ αποκλειστικότητα… Δεν έχουμε τίποτε προσωπικό με την κυρία… Δεν την γνωρίζουμε προσωπικά και δεν έχουμε καμιά απολύτως φιλοδοξία να την γνωρίσουμε στο μέλλον…

Β. Σε ότι αφορά στην διαχείριση της δημόσιας εικόνας της, την οποία, ειρήσθω εν παρόδω, ή ίδια φιλοτέχνησε με συγκεκριμένο τρόπο και σε συγκεκριμένη κατεύθυνση, θεωρούμε ότι αυτό το οποίο κατάφερε η κυρία Καρυστιανού, είναι να επιβεβαιώνει καθημερινά, ότι ΔΕΝ είναι ένας άνθρωπος που μπορεί να συσπειρώσει και να ενώσει. Η κυρία Καρυστιανού, είναι μια βαθιά διχαστική προσωπικότητα, που κατάφερε το πρωτοφανές. Κατάφερε να...

Οι σουρεάλ παραστάσεις επιπέδου φτηνής επιθεώρησης, δεν παράγουν πολιτική…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν υπάρχει κόφτης στον αυτοσχεδιασμό κύριοι. Ειδικά όταν "ο καλλιτέχνης" επιχειρεί αυθαίρετα να δώσει προστιθέμενη πολιτική αξία σε μια σουρεάλ παράσταση, η οποία κατά τα φαινόμενα είχε τα πάντα, εκτός από σοβαρή πολιτική… 

Από ψέκια και παραδοσιακούς γυρολόγους του πολιτικού καιροσκοπισμού, έως και μερικές δεκάδες περιφερόμενου, αφιονισμένου και αλαλάζοντος πρωτογενούς υλικού, μερικοί των οποίων επιδίδονται (όπως καταμαρτυρούν και σχετικά βίντεο) σε συμπεριφορές αρμοδιότητας ειδικού επιστήμονος. Αλλά αυτά θα πει κάποιος, συνιστούν παραπολιτική γι αυτό και δεν θα μείνουμε εκεί…

Το ότι κατά την διάρκεια αυτής της παράστασης, απαριθμήθηκαν μερικοί επιλεκτικά συλλεχθέντες και γενικώς διατυπωμένοι και ευρέως αποδεκτοί πολιτικοί στόχοι, δεν σημαίνει ότι αυτό το γονατογράφημα παραπέμπει σε φυσιογνωμία πολιτικού σχηματισμού που έχει την ικανότητα να επεξεργαστεί συλλογικά πολιτικές θέσεις και να τις μετατρέψει σε εργαλείο πολιτικής ζύμωσης και πολύ περισσότερο σοβαρής πολιτικής δράσης…

Άλλωστε οι πρώτες συνεντεύξεις που έφεραν κάποιους από τους «σοφούς»;;; του εγχειρήματος, αντιμέτωπους με συγκεκριμένες ερωτήσεις δημοσιογράφων, παραπέμπουν μάλλον σε τρία πουλάκια κάθονταν παρά σε σοβαρή πολιτική παρουσία. Αναθέστε σε αυτούς τους ανθρώπους να διαχειριστούν υποθέσεις της χώρας και...

Να αιφνιδιάσουμε εάν δεν θέλουμε να αιφνιδιαστούμε...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Με τον «Νόμο περί Ναυτικής Δικαιοδοσίας», η τουρκική εθνοσυνέλευση, πρόκειται να αποτυπώσει τυπικά και να θωρακίσει θεσμικά, το ευρύτερο πλαίσιο των τουρκικών αναθεωρητικών διεκδικήσεων, τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο…

Παράλληλα, προαναγγέλλεται ήδη ένα πλαίσιο αποφάσεων, χειρισμών και δυνητικών πρωτοβουλιών, από τον πλήρως εξουσιοδοτημένο προς τούτο Τούρκο πρόεδρο, με το οποίο πλαίσιο θα επιδιώξει να εκβιάσει ανατροπές στην ευρύτερη περιοχή. Ανατροπές τόσο στο πεδίο, όσο και στην φυσιογνωμία αλλά και στην κατεύθυνση των συντελούμενων γεωπολιτικών διεργασιών.

Το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος, είναι η μοναδική πύλη θαλάσσιας διεξόδου μέσω της οποίας η Τουρκία μπορεί να αναβαθμίσει το περιφερειακό της αποτύπωμα στο πλαίσιο της επικαιροποιημένης στρατηγικής της, διαμηνύοντας ότι παραμένει παρούσα και με ισχυρές απαιτήσεις στην διαδικασία ανακατανομής της ισχύος. Παράλληλα, με την επιχείρηση της δυναμικής ενσωμάτωσης του θαλάσσιου περιβάλλοντος στον ευρύτερο γεωστρατηγικό της σχεδιασμό, αυτό που επιδιώκει είναι… 

Το πολιτικό κεφάλαιο βγαίνει στο σφυρί και η ματαιοδοξία στις ρούγες

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η εικόνα είναι πραγματικά θλιβερή... Υπάρχουν άνθρωποι - ευτυχώς είναι ελάχιστοι αλλά ωστόσο υπάρχουν - που διαθέτουν ένα επιστημονικό επίπεδο, κάποιοι δε ακόμη και εξειδικευμένες γνώσεις και σπεύδουν να στοιχηθούν πίσω από την "φούσκα" Καρυστιανού, όχι γιατί γοητεύτηκαν από την ανύπαρκτη πολιτική της πρόταση, αλλά επειδή σαγηνεύτηκαν, όπως όλα δείχνουν, από την ισχυρή πιθανότητα να αρπάξουν την ευκαιρία του κύματος της οργής και να μπουν στο μισθολόγιο του κοινοβουλίου...

Πρόκειται για μια σχέση ηθικά και πολιτικά ετεροβαρή, αφού η μεν κυρία Καρυστιανού, έβγαλε στις ρούγες μια και μόνο ιδιότητα, αυτήν της μητέρας θύματος, ενώ οι δε, επέλεξαν δυστυχώς να βγάλουν στο σφυρί την διαδρομή τους, το όποιο πολιτικό τους κεφάλαιο και κυρίως επέλεξαν να ρευστοποιήσουν...

Ο τυχοδιωκτισμός ενός ανιστόρητου, θα χαρίσει στρατηγική νίκη στους μουλάδες;

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η σύγκρουση στην ευρύτερη περιοχή του Ιράν, έχει ήδη μεταλλαχθεί φυσιογνωμικά. Επί της ουσίας έχει εξελιχθεί σε ένα ιδιότυπο bras de fer μεταξύ των ΗΠΑ και των «Φρουρών της Επανάστασης», με τους δεύτερους να είναι αυτοί οι οποίοι κατά κανόνα προσδιορίζουν την ατζέντα της αντιπαράθεσης ΤΟΣΟ στο διπλωματικό ΟΣΟ και στο επιχειρησιακό επίπεδο και με τον Αμερικανό πρόεδρο, να επιδίδεται σε ανούσιες επικοινωνιακές πιρουέτες, αντιφατικές και αλληλοαναιρούμενες, σε ευτελείς θεατρινισμούς αλλά και σε αυτοκαταστροφικές αντιδράσεις έναντι όλων, επιβεβαιώνοντας έτσι εμπράκτως τα πολλαπλά αδιέξοδα στα οποία έχει περιέλθει, εξ αιτίας της ανερμάτιστης, επιπόλαιας και προσωποπαγούς διαχείρισης που επέλεξε να εφαρμόσει, στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει εντός των ορίων της δικής του αντίληψης, μια σύνθετη πρόκληση με ευρύτερες γεωστρατηγικές προεκτάσεις.

Η συγκεκριμένη διαχείριση, δικαιολογημένα δέχεται τα πυρά σύμπαντος του συστημικού μιντιακού κατεστημένου των ΗΠΑ και αυτό δεν συνιστά, ΟΥΤΕ τυχαία εξέλιξη, ΟΥΤΕ βεβαίως αποσπασματική αντιπολιτευτική αντιμετώπιση από μερίδα του πολιτικού κόσμου. Είναι δε χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ΔΕΝ διατυπώνεται, από καμία άλλη πλευρά, κάποιος σοβαρός και επαρκώς στοιχειοθετημένος συστημικός αντίλογος, ικανός να αντικρούσει την ασκούμενη κριτική και να θωρακίσει με συστημική εμπιστοσύνη αυτόν τον τραγέλαφο της ανερμάτιστης προεδρικής θητείας. Την ίδια στιγμή, η πολιτική και κοινωνική βάση πάνω στην οποία στηρίχθηκε το πολλά υποσχόμενο εγχείρημα Τραμπ, τελούν υπό κατάρρευση και αυτή η διαδικασία θεωρείται πλέον ΜΗ αναστρέψιμη, από κάθε σοβαρό και αμερόληπτο αναλυτή.

Καμία σχέση με την νέα στρατηγική Εθνικής ασφάλειας και άμυνας…

Στην χώρα της υπερβολής ωστόσο (και μιλάμε εδώ για την δική μας πατρίδα) υπάρχουν στρατευμένες φωνές που αρνούνται πεισματικά να κοιτάξουν την αλήθεια κατάματα και επιμένουν να ταυτίζουν τον ανερμάτιστο και καταστροφικό τακτικισμό ενός ανιστόρητου και εξαιρετικά επικίνδυνου προέδρου, με τον σκληρό πυρήνα της νέας στρατηγικής Εθνικής ασφάλειας και άμυνας των ΗΠΑ, ενώ επιμένουν να αντιμετωπίζουν αυτόν τον τυχάρπαστο τσαρλατανισμό, ως δήθεν μεθοδολογική αποφασιστικότητα, απολύτως εναρμονισμένη με την συλλογική στρατηγική σκέψη του βαθέως Αμερικανικού κράτους. Ουδέν αναληθέστερον αυτού, αφού… 

Ποταπότητα και εξευτελισμός...

Σε συνεννόηση ΚΑΙ με την Μόσχα, οι μουλάδες συνεχίζουν να δουλεύουν «ψιλό γαζί» τον Αμερικανό πρόεδρο, στοχεύοντας στον ολοκληρωτικό εξευτελισμό του. Σύμφωνα με πληροφορίες του AXIOS, το Ιράν επανήλθε στην υποτιθέμενη "διαπραγμάτευση" με νέα πρόταση η οποία προβλέπει:... 

Να γίνει πρώτα η άρση του αποκλεισμού και το άνοιγμα του Ορμούζ και μετά να ξεκινήσουν οι συνομιλίες για τα πυρηνικά. 

Όπως αντιλαμβάνεστε κύριοι, μετά από τις αλλεπάλληλες ανοησίες του ανερμάτιστου προέδρου των ΗΠΑ…

• Το βαλλιστικό πρόγραμμα του Ιράν παραμένει σε ισχύ…
• Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, επίσης παραμένει σε ισχύ. Και…
• Το στυγνό – τρομοκρατικό καθεστώς των μουλάδων, ενισχύει την θέση του και επανεκκινεί ήδη την διαδικασία διεύρυνσης του διπλωματικού του αποτυπώματος…

Έτσι… Αυτό που επιβεβαιώνεται καθημερινά, είναι ότι ο άθλιος εμποράκος, μπήκε σε αυτήν την σύγκρουση, προκειμένου να μην επιτρέψει στο...

Γελοιότητες…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Όσο η διοίκηση Τραμπ παραδέρνει σε αλλεπάλληλες γελοιότητες, συμπαρασύροντας την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ στην απαξίωση και στην απόλυτη ανυποληψία, τόσο πληθαίνουν - ΚΑΙ στην Ελλάδα - οι φωνές των επίδοξων «αναλυτών» που επιμένουν να ερμηνεύουν - δήθεν βαθυστόχαστα - την ρηχή έως παντελώς ανύπαρκτη στρατηγική σκέψη του Αμερικανού προέδρου. Έτσι, μετά από τον διασυρμό που του επιφυλάσσουν καθημερινά οι αποθρασυνόμενοι μουλάδες, αυτό που καταγράφεται είναι η πραγματικά απέλπιδα προσπάθεια των στρατευμένων «αναλυτών», οι οποίοι επιδιώκουν να μας πείσουν ότι ουδέποτε ήταν στις προθέσεις της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής (επί διοικήσεως Τραμπ) η ανατροπή του καθεστώτος στο Ιράν…

Υποθέτουμε ότι για να επιμένουν τόσο φορτικά στην αναπαραγωγή αυτής της εξυπνάδας, προφανώς η Αμερικανική διοίκηση σε χρόνο ανύποπτο, έσπευσε να τους ενημερώσει λεπτομερώς, για τον στρατηγικό της σχεδιασμό αναφορικά με την συγκεκριμένη σύγκρουση. Έτσι θα είναι εάν έτσι φαντασιώνονται. Περί ορέξεως… Κολοκυθόπιτα που λένε και στο χωρίο μου. Υπάρχει όμως μια κρίσιμη λεπτομέρεια…

Όλοι αυτοί που επιμένουν να αναπαράγουν απίστευτες ομορφιές, στο πλαίσιο της εμμονικής προσπάθειάς τους να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, πουλώντας στους ευκολόπιστους ως πρωτοποριακό προϊόν την σκορδαλιά ΧΩΡΙΣ σκόρδο, μας έχουν πει τα πάντα. Ένα πράγμα δεν μας είπαν…

Να σταματήσουμε να ξορκίζουμε την προοπτική της δημιουργίας ενός νέου Ιράν

Άφησαν επί χρόνια το καθεστώς των μουλάδων «ήσυχο» να οργανώσει απερίσπαστα τους διοικητικούς μηχανισμούς του και την επιχειρησιακή του επάρκεια. Το καθεστώς απέδειξε αυτό, ότι μπορεί να το κάνει και οι Αμερικανοί εισπράττουν τώρα το τίμημα αυτής της εσφαλμένης τους επιλογής… 

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Με τον Τραμπ να κυνηγά σήμερα εναγωνίως την όποια λύση, μετά από μια αλληλουχία απερίσκεπτων και καταγέλαστων χειρισμών που αποθράσυναν το Ιράν και ροκάνιζαν σταθερά την σοβαρότητα των ΗΠΑ, είναι φανερό ότι, αυτήν την φορά, οδηγούμαστε σε μια νέα κατάσταση, κατά την οποία η ιστορία θα επαναληφθεί ως επικίνδυνη φάρσα…

Το καθεστώς των μουλάδων, εάν αφεθεί και πάλι «ανενόχλητο», είναι βέβαιο ότι θα επιταχύνει τους ρυθμούς της επιχειρησιακής του ανασύνταξης, όπως και την διαδικασία επιτυχούς ολοκλήρωσης των επικίνδυνων σχεδιασμών του, γεγονός που θα αναβαθμίσει το σκοταδιστικό καθεστώς σε εξαιρετικά επικίνδυνη συστημική απειλή, η αντιμετώπιση της οποίας θα καταστεί εξαιρετικά δύσκολη…

Επιμένουμε και θα συνεχίσουμε να επιμένουμε, ότι η διεθνής κοινή γνώμη και κυρίως οι Αμερικανοί επιτελείς, δεν θα πρέπει και αυτήν την φορά να καθηλωθούν στην...

Η «γοητεία» του αντισημιτισμού.... Ένας αλαφροΐσκιωτος πρόεδρος και μια χαμένη ιστορική ευκαιρία

Είναι πολλά και ανατροφοδοτούμενα τα προβλήματα και οι ευρύτερες επιπτώσεις τους που έχει δημιουργήσει ο πόλεμος στην Μ. Ανατολή. Κατά την άποψη του γράφοντος όμως, κάθε πιθανή «λύση», όσο και αν φαντάζει αναγκαία με την πρώτη ματιά, όταν δομείται με βάση μια αμιγώς δυτική λογική και προσέγγιση, χωρίς να συνυπολογίζει κρίσιμες και διαχρονικές περιφερειακές ιδιαιτερότητες, είναι αυθαίρετη, επισφαλής έως και δυνητικά επικίνδυνη και καλό θα είναι να μην καλλιεργούνται αυταπάτες αναφορικά με το αποτέλεσμα…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Κάθε τέτοια «λύση», επί της ουσίας συνιστά ΜΗ λύση, πρωτίστως διότι αποσυνδέει το ευρύτατο πλέγμα των περιφερειακών προβλημάτων που ανατροφοδοτούν αυτήν την σύγκρουση, από την μεσανατολική κουλτούρα η οποία συντηρεί και αναπαράγει αυτά τα προβλήματα και φυσικά επισκιάζει τα πάντα. Ας γίνουμε όμως σαφέστεροι…

Πρώτον: Η σύγκρουση με το Ιράν, ΔΕΝ είναι μεμονωμένο γεγονός. Είναι η κορύφωση μιας αλυσίδας συγκρούσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη στην ευρύτερη περιοχή, ενώ το ίδιο το Ιράν, ως ισχυρός περιφερειακός δρων, υπήρξε τροφοδότης και ενορχηστρωτής αυτών των συγκρούσεων, τουλάχιστον κατά την διάρκεια των τελευταίων 50 χρόνων. Είναι λοιπόν φανερό ότι ακόμη και εάν επέλθει (και θα επέλθει με τα μυαλά που κουβαλάει ο πρόεδρος Τραμπ) συμφωνία και κατάπαυση του πυρός ανάμεσα στις ΗΠΑ και στο Ιράν, η πολυπόθητη ειρήνευση στην ευρύτερη περιοχή, είναι βέβαιο ότι ΔΕΝ πρόκειται να επέλθει.

Δεύτερον: Η ίδια η συμφωνία, θα είναι επί της ουσίας ένα ισοζύγιο συμβιβασμών μεταξύ των δύο, που για μεν τους Αμερικανούς (έτσι όπως τα έκαναν) θα σηματοδοτήσει μια ολιγότερο επώδυνη δυνατή απεμπλοκή από την πολεμική εξίσωση, σε ένα καταφανώς δυσμενέστερο γι’ αυτούς περιβάλλον, που θα τους εξασφαλίζει ωστόσο την σχετική πολυτέλεια για μια διαχειρίσιμη επικοινωνιακή «μεταπώληση». Για το καθεστώς των μουλάδων όμως (το οποίο επιβιώνει ως μέρος της ανεκπλήρωτης λύσης μιας πολεμικής εξίσωσης), η συγκεκριμένη εξέλιξη θα είναι μια ευκαιρία επιχειρησιακής, εξοπλιστικής και...

Φταίει η ξιπασιά και η ανικανότητά του…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν φταίει το γεγονός ότι δήθεν «σύρθηκε» πίσω από τις απαιτήσεις του Ισραήλ. Φταίει η ξιπασιά και η ανικανότητά του, η καραμπινάτη ιστορική αμορφωσιά του. Φταίει η ακατάσχετη φλυαρία του, που ενώ την οπλοποιούσε καθημερινά, γοητευμένος με την θέα της πορτοκαλί μούρης του στον καθρέφτη, εκείνη τον εξέθετε πέρα από τα όρια του προσωπικού του εξευτελισμού. 

Δεν φταίει λοιπόν που δήθεν «σύρθηκε» πίσω από το Ισραήλ. Φταίει που δεν στήριξε με επιχειρησιακή συνέπεια τις επιλογές που του πρότεινε ο Νετανιάχου. Φταίει η αμετροέπεια στην γελοιότητα…

Τώρα οι μουλάδες τον έχουν στο χέρι και θα τον εκβιάζουν κανονικά. Πήραν αυτό που ήθελαν... Το απέσπασαν με τους όρους που ήθελαν... Και έχουν την στρατηγική ωριμότητα να το αξιοποιήσουν αποτελεσματικά. Οι ΗΠΑ θα συρθούν στον εξευτελισμό και στην περιφερειακή αποδυνάμωση. Η επικοινωνιακή φούσκα Τραμπ τελείωσε, από την στιγμή που το σόου μετατοπίστηκε από τα πόντιουμ του Λευκού Οίκου στο μέτωπο των επιχειρήσεων…

Όχι γιατί οι ΗΠΑ δεν είχαν την δύναμη να επιβάλουν την ανατροπή, αλλά διότι αυτή η δύναμη παραδόθηκε στα χέρια ενός ανίκανου κορτάκια με αποτέλεσμα να αχρηστευτεί, ανοίγοντας τον δρόμο στην ταπείνωση ΚΑΙ του ιδίου αλλά...

Στρατηγική σκέψη Τραμπ… Το πιο σύντομο ανέκδοτο στην ιστορία των ΗΠΑ

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Προκειμένου να είναι επιτυχημένη η έκβαση της κορυφαίας στρατηγικής σύγκρουσης μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας, είναι φανερό ότι οι ΗΠΑ έχουν ανάγκη από δυο πράγματα:

• Α. Ισχυρές στρατηγικές συμμαχίες, ικανές να διαχειριστούν πολιτικές στρατηγικού απομονωτισμού της Κίνας, γεγονός που θα προωθείται αποτελεσματικά, πρωτίστως μέσα από την σφυρηλάτηση της δικής τους στρατηγικής ενότητας και συνοχής. Και…
• Β. Στοχευμένες και συνδυαστικές περιφερειακές πολιτικές, επικεντρωμένες στην προώθηση της κεντρικής στρατηγικής επιδίωξης της ανακατανομής της ισχύος, με τρόπο και σε έκταση ικανή να αναμορφώσει και να αναπροσαρμόσει πλήρως, την νέα Αρχιτεκτονική στο διεθνές σύστημα…

Η διοίκηση Τραμπ, κατάφερε ήδη από τον πρώτο χρόνο της δεύτερης θητείας της:

• Α. Να αποδομήσει πλήρως τις στρατηγικές συμμαχίες των ΗΠΑ, τόσο σε συστημικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο…
• Β. Να αποπολιτικοποιήσει πλήρως το συστημικό οπλοστάσιο της παραδοσιακής δυτικής συμμαχίας, στοιχιζόμενη πίσω από έναν...

Νέες προκλήσεις και νέες δυνατότητες για μια ολοκληρωμένη και επιθετική περιφερειακή στρατηγική

Η φαιδρότητα με την οποία διαχειρίζεται προσωπικά ο πρόεδρος Τραμπ την Αμερικανική εμπλοκή στον πόλεμο της Μ. Ανατολής, δημιουργεί μη αναστρέψιμα ρήγματα στην δυτική συμμαχία, ενώ το πρώτο πράγμα το οποίο οδηγεί στην απόλυτη απαξίωση, είναι η σοβαρότητα και η αξιοπιστία των ΗΠΑ…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο πόλεμος αυτός, αργά η γρήγορα θα τελειώσει και όλα δείχνουν ότι το μεταπολεμικό πλέγμα των προκλήσεων με τις οποίες θα βρεθεί αντιμέτωπη η Αμερική, ΔΕΝ θα είναι εύκολα διαχειρίσιμο… Δεν πρόκειται για επιμέρους δευτερεύουσας σημασίας και μειωμένης βαρύτητας προκλήσεις…

Πρόκειται για το κορυφαίο στοίχημα που αφορά στην ικανότητα των ΗΠΑ, να ηγηθούν της κορυφαίας στρατηγικής σύγκρουσης και σχετίζεται πρωτίστως με την επιθυμία τους να βγουν από αυτήν την σύγκρουση κερδισμένες και με επιβεβαιωμένο το «δικαίωμα» να ηγηθούν στον δυτικό συνασπισμό της επόμενης μέρας…

Η ιστορική αμορφωσιά και η απόλυτη διαχειριστική ανικανότητα του προέδρου Τραμπ, η οποία έχει πλέον καταφανείς επιπτώσεις και στην δραματική υποχώρηση των ποσοστών της αποδοχής του ακόμη και στο εσωτερικό των ΗΠΑ, θέτει πλέον τα πάντα υπό σοβαρή αμφισβήτηση…

Το κρεσέντο της προχειρότητας και της ανατροφοδοτούμενης ανυποληψίας από το οποίο χαρακτηρίστηκε η διαχείριση των προκλήσεων με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η Υπερδύναμη, λειτουργεί αντικειμενικά ως ένας...

Τραμπ: Επικίνδυνο σύμπτωμα πολιτικού εκφυλισμού ανίκανος να σκεφτεί πέρα από τα όρια των εμμονών του

Ο Τραμπ, δεν είναι προϊόν συγκεκριμένης ιδεολογίας και πολύ περισσότερο δεν είναι ο πολιτικός εκφραστής μιας συγκροτημένης στρατηγικής αντίληψης αναφορικά με το παρόν και το μέλλον του διεθνούς συστήματος, αλλά και των κρίσιμων παραμέτρων που το αφορούν…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η αντιληπτική του ικανότητα είναι εξαιρετικά επιφανειακή και εξαντλείται στα αυτονόητα. Στην απλή καταγραφή δηλαδή των αδιεξόδων και του καθεστώτος μιας ιδιότυπης ανακύκλωσης που τα ανατροφοδοτεί, χωρίς όμως ο ίδιος να διαθέτει την πολιτική επάρκεια, την ιστορική γνώση και φυσικά το στρατηγικό υπόβαθρο που θα του επέτρεπε να καταδείξει με τρόπο δομημένο, ενιαίο, επαρκή και κυρίως συνεκτικό, το ολοκληρωμένο σύστημα των απαντήσεων που απαιτούνται. Οι επικοινωνιακές πιρουέτες στις οποίες καταφεύγει μέσα από την καθημερινή, επαναλαμβανόμενη και κατά κανόνα αλληλοαναιρούμενη και παραληρηματική φλυαρία του, δεν προκαλούν απλώς την θυμηδία των πάντων. Αυτό που πρωτίστως επιβεβαιώνουν περίτρανα, είναι την απόλυτη ακαταλληλότητά του.

Έτσι… Παρά τις ομολογουμένως φιλότιμες προσπάθειες των φανατικών υποστηρικτών του, οι οποίοι επιδιώκουν να τον παρουσιάσουν εν πολλοίς, ως πρωτομάστορα και εμπνευστή συγκροτημένων πολιτικών και μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής ατζέντας με αδιαμφισβήτητη προοπτική υπεραξία, που υποτίθεται ότι θα αναβαθμίσει και θα ενισχύσει περαιτέρω το μερίδιο της δύναμης που εκπροσωπεί, μέσα στον ανελέητο συστημικό ανταγωνισμό ισχύος, ο οποίος διαπερνά το Διεθνές Σύστημα στο σύνολό του, αυτό το οποίο επιβεβαιώνεται καθημερινά είναι ότι ο Αμερικανός πρόεδρος, αποτελεί ένα δεύτερης, εξαιρετικά κακής ποιότητας υποπροϊόν της οργής, του νοσηρού εγωκεντρισμού, της καραμπινάτης αμορφωσιάς, του λαϊκισμού και...

Πολιτική ελίτ που ανοίγει Κερκόπορτες και ναρκοθετεί την ίδια την υπόσταση της Ευρώπης

Στην Ευρώπη, ΔΕΝ έχουμε την πολυτέλεια να παρακολουθούμε αποσπασματικά τις παρεμβάσεις των Αμερικανών αξιωματούχων και κυρίως ΔΕΝ έχουμε την πολυτέλεια να παραβλέπουμε, ότι η νέα Αμερικανική διοίκηση, λειτούργησε συνειδητά ως καταλύτης και επιταχυντής ανατροφοδοτούμενων - τεκτονικού χαρακτήρα - ανατροπών στο διεθνές σύστημα, που επαναπροσδιορίζουν ταχύτατα την φυσιογνωμία του, το νέο περιβάλλον των ανταγωνισμών στο επίπεδο της στρατηγικής και της γεωοικονομίας, αλλά και την νέα Αρχιτεκτονική της ισχύος σε τελευταία ανάλυση…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι Αμερικανοί άλλωστε, φαίνεται ότι έχουν πάρει τις αποφάσεις τους και αυτές οι αποφάσεις, πέρα και ανεξάρτητα από τους ανερμάτιστους λεονταρισμούς του αστοιχείωτου Τραμπ, ΔΕΝ υπαγορεύονται από υπερσυσσώρευση ισχύος, αλλά από το καταφανές και δυσαναπλήρωτο στρατηγικό της έλλειμμά, γεγονός που απαιτεί μέτρα στην κατεύθυνση της αποτροπής μια άτακτης όσο και ανεξέλεγκτης αποκαθήλωσης των ΗΠΑ, από την πρωτοκαθεδρία της συστημικής πυραμίδας ισχύος.

Έτσι… Πίσω από το φαίνεσθαι μιας επίπλαστης αυτοπεποίθησης και ενός προκλητικά καυχησιάρικου ηγεμονισμού, υπάρχει η ανάγκη ενός ευρύτερου «στρατηγικού νοικοκυρέματος», το οποίο επιδιώκεται να  θωρακίσει τις ΗΠΑ έναντι πραγματικών ή φαντασιακών απειλών και να μετατρέψει την εγγύς γεωπολιτική τους περιφέρεια, σε ζώνη αποκλειστικής νομής πλούτου (βλέπε σχεδιασμό πίσω από την επέμβαση στην Βενεζουέλα), ελεγχόμενης παραγωγικής δραστηριότητας (βλέπε σχεδιασμό για μετατροπή της Λατινικής Αμερικής σε φασονάδικο των Αμερικανικών επιχειρήσεων, που θα αντικαταστήσει σταδιακά τον ρόλο της Άπω Ανατολής) και σταδιακής ενσωμάτωσής της στον ευρύτερο σχεδιασμό τη Αμερικανικής Εθνικής ασφαλείας (Βλέπε επιθετική ρητορική απέναντι σε Γροιλανδία, Παναμά, Καναδά κλπ). Παράλληλα... 

Η πρωθυπουργική αφέλεια ως αντιστάθμισμα της υψηλής στρατηγικής της αναθεωρητικής Τουρκίας

Ο Έλληνας πρωθυπουργός, επιμένει να διαχειρίζεται επιπόλαια όσο και ανεύθυνα, την κρίσιμη Ελληνοτουρκική ατζέντα…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Κομβικό σημείο αυτής της εξαιρετικά επικίνδυνης διαχείρισης, είναι η επιλογή του, να τοποθετεί απέναντι στην συγκροτημένη υψηλή στρατηγική της αναθεωρητικής Τουρκίας, τις προσωπικές του αυταπάτες και μια ανερμάτιστη προσωπική διπλωματία, που δεν οδηγεί πουθενά.

Πρόκειται για μια καταστροφική επιλογή, που επιβραβεύει με αλλεπάλληλους Ελληνικούς συμβιβασμούς, την ελεγχόμενη κλιμάκωση στην οποία επενδύει η Τουρκία, αποσπώντας ανοχή και κυρίως ένα καθεστώς ΜΗ συγκροτημένης Ελληνικής αντίδρασης, στις προκλητικές πειρατικές της παρεμβάσεις.

Μπορούμε ίσως να υποθέσουμε της «ειδήσεις» που θα επενδύσουν γύρω από το «θεαθήναι» και τα ταρατατζούμ της σημερινής συνάντησης του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Τούρκο πρόεδρο στην Άγκυρα. Ωστόσο, θα πρέπει να ανησυχήσουμε πολύ σοβαρά, για το παρασκήνιο αυτής της συνάντησης και κυρίως για το περιεχόμενο των συνομολογήσεων το οποίο προφανώς δεν θα πληροφορηθούμε, αλλά θα το δούμε να ενσωματώνεται στους Τουρκικούς βηματισμούς της επόμενης μέρας.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη ΔΕΝ είναι ανώδυνη και οι επιπτώσεις της στην πράξη, ΔΕΝ είναι μόνον επικοινωνιακές. Αποτυπώνονται στο πεδίο. Καταγράφονται στο ισοζύγιο του δυναμισμού και της αυτοπεποίθησης με το οποίο θωρακίζεται η κλιμάκωση των πειρατικών παρεμβάσεων, σε περιβάλλοντα τα οποία έχουν στοχοποιηθεί από την αναθεωρητική Τουρκία. Και βεβαίως αποτυπώνονται στα νέα επίπεδα ατολμίας, που...