Άναρχη πολιτική τερατογένεση... Θερμοκοιτίδα του πολιτικού εκφασισμού

Το μοναδικά καινούριο και πραγματικά καινοτόμο το οποίο φέρνει στην φαρέτρα της η κυρία Καρυστιανού, είναι η φιλοδοξία της να ασκήσει πολιτική, χωρίς να διαθέτει πολιτική…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η προσδοκία της δε να αποκτήσει την πολιτική που ΔΕΝ διαθέτει, συναρμολογώντας ιδέες ατάκτως ερριμμένες, τις οποίες θα της παραδώσει (κάποια στιγμή) η Επιτροπή Σοφών, ΔΕΝ είναι συνταγή επιτυχίας. Είναι το manual της καταστροφής, που θα σαρώσει οτιδήποτε έχει απομείνει όρθιο σε αυτήν την χώρα…

Αλλά και διαφορετικά να ήταν, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι, σε έναν άνθρωπο παντελώς άσχετο με την πολιτική, που ανακαλύπτει την πολιτική σπρωγμένος κυριολεκτικά από την οργή του και τους επιτήδειους ενός καθ΄ όλα αμφιλεγόμενου περιβάλλοντος και που θεωρεί ότι η πολιτική που ανακαλύπτει, εξαντλείται σε πέντε πιασάρικα συνθήματα, εάν του δώσεις ακόμη και τα καλύτερα εργαλεία για να διαχειριστεί ένα πρόβλημα το οποίο δεν γνωρίζει, τότε το μοναδικό που θα καταφέρει, θα είναι να καταστρέψει ΚΑΙ τα εργαλεία ΚΑΙ το περιβάλλον, χωρίς βεβαίως να...

Ένα μάθημα που ΔΕΝ προβλημάτισε τους σύγχρονους πολιτικούς χαβαλετζήδες

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η αντιπαράθεση μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών, είναι ιστορική και αποτελεί το θεμελιώδες δομικό στοιχείο του αμερικανικού πολιτικού συστήματος διαχρονικά. Η δεύτερη εκλογή Τραμπ, υπήρξε καταλυτική για τις ΗΠΑ, μιας και η αντισυμβατική παρουσία και στάση του, συνέβαλε σε θεμελιώδεις ανατροπές που σχετίζονται με την θεώρηση κρίσιμων παραμέτρων του διεθνούς συστήματος, το οποίο προσέγγισε επιστρατεύοντας την προσωπική επιχειρηματική του ευστροφία και την αποφασιστικότητά του ως πολιτικός διαχειριστής ισχύος για λογαριασμό της Υπερδύναμης. Κάπου εκεί όμως, τελειώνουν τα «καλά» στο επίπεδο των σχεδιασμών και στοχεύσεων και εγκαινιάζεται ένας σοβαρός προβληματισμός για όλα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν, σε έναν φαύλο κύκλο ανατροφοδοτούμενων αδιεξόδων που έχει ήδη ενεργοποιηθεί…

Ο Τραμπ, λειτούργησε με αυταρχισμό, καταλύοντας κάθε έννοια συλλογικότητας στην επεξεργασία των πολιτικών αποφάσεων και επιστρατεύοντας ένα τουπέ ισχυρού, προκειμένου να καλύψει πίσω από αυτό την νηπιακή και ανερμάτιστη πολιτική του σκέψη, τα κραυγαλέα ιστορικά του ελλείμματα και την διάχυτη γεωστρατηγική του αμορφωσιά. Οι συνέπειες δεν άργησαν να έρθουν… 

Ας μην αναγορεύσουμε την βλακεία και την παπάτζα σε αξίωμα για να δικαιώσουμε την ψέκα

Εν τω μεταξύ, επιστρατεύονται διάφορα ναυάγια (από γυρολόγους του χαβαλέ μέχρι και αγαθοβιόλικα κοριτσάκια με βιντεάκια στο τικ τοκ και αλλού) για να «επιχειρηματολογήσουν» υπέρ της κυρίας Καρυστιανού…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Κοινό χαρακτηριστικό όλων, η απροκάλυπτη υποκρισία ή εάν θέλετε η καραμπινάτη ανοησία (ας διαλέξουν οι ίδιοι τι από τα δύο θεωρούν ότι τους αφορά). Και το λέμε αυτό, διότι μέσα από τις φαιδρές παρεμβάσεις τους, επιμένουν να μην αντιλαμβάνονται (ή να παριστάνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται το απλούστερο. Και ποιο είναι αυτό…

Το δικαίωμα της κυρίας Καρυστιανού να παριστάνει την πολιτικό, είναι αυτονόητο και ουδείς το αμφισβήτησε. Όπως αυτονόητο είναι και το δικαίωμά της να νομίζει ότι πολλοί από αυτούς που μοστράρουν ως συνεργάτες ή ως επικοινωνιακά και άλλα δεκανίκια της, δεν έχουν παρελθόν και ότι όλοι εμείς δεν διαθέτουμε μνήμη και κρίση…

Δεν είναι όμως επίσης αυτονόητο και το δικό μας δικαίωμα να θεωρούμε ότι μια χώρα ΔΕΝ μπορεί να κυβερνηθεί με παπάτζες;;; Για να κυβερνηθεί απαιτούνται πολιτικές. Όπως απαιτούνται και άνθρωποι ικανοί να διαχειριστούν πολιτικές σε εθνικό επίπεδο αλλά και σε αυτό της περιφερειακής και διεθνούς σκακιέρας. Και φυσικά για να λειτουργήσει όλος αυτός ο μηχανισμός, απαιτούνται...

Γοητεύτηκαν από το τυρί αλλά καταπίνουν αμάσητη την φάκα...

Όχι αγαπητοί… Προφανώς και ΔΕΝ θα ήταν το ίδιο, εάν η κυρία Καρυστιανού αποφάσιζε να ασχοληθεί με την πολιτική, εντασσόμενη σε κάποιο πολιτικό κόμμα και ο λόγος είναι απλός… Το συγκεκριμένο κόμμα – όποιο και εάν ήταν – θα διέθετε πολιτική, μηχανισμούς που την διαμορφώνουν, επιτελείο, συγκεκριμένες θέσεις  για τα μικρά και τα μεγάλα προβλήματα που απασχολούν την χώρα και την κοινωνία, κριτήρια για την επιλογή και την ανάδειξη των στελεχών του…

του Κ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ταυτόχρονα, το αυτοαποκαλούμενο «κίνημα των Τεμπών», θα διατηρούσε αναλλοίωτη την διακριτή φυσιογνωμία του,  θα μπορούσε να ισχυροποιηθεί περεταίρω, να διευρυνθεί, να αναβαθμίσει τον ρόλο του και να υπηρετήσει με μεγαλύτερο δυναμισμό και αποφασιστικότητα τον σκοπό του…

Σε κάθε περίπτωση, ΔΕΝ θα φυλλορροούσε, θυσιάζοντας την ικμάδα του ως χορηγία   για να εξυπηρετηθούν πολιτικές φιλοδοξίες και άλλες αμφιλεγόμενες σκοπιμότητες.

Έτσι λοιπόν, μέσα σε ένα πλαίσιο απολύτως ξεκάθαρο, θα κρινόταν ΚΑΙ το συγκεκριμένο κόμμα ΚΑΙ φυσικά η ίδια η κυρία Καρυστιανού για την επιλογή της να ενταχθεί σε αυτό, είτε ΘΕΤΙΚΑ είτε ΑΡΝΗΤΙΚΑ, από τους ψηφοφόρους, ενώ ουδείς θα μπορούσε να της προσάψει το παραμικρό και φυσικά ουδείς από τους περιφερόμενους κυνηγούς ευκαιριών, θα μπορούσε να «γαντζωθεί» δίπλα της για να «κάνει παιγνίδι»…

Καμία σχέση όμως με όλα τα παραπάνω, που συνιστούν πολιτική επιλογή με ξεκάθαρη ταυτότητα, δεν έχει ο «προσεχώς» αχταρμάς και η «μαρίδα» των καιροσκόπων που...

Σαν την μύγα στο skatό…

Το πολυδαίδαλο σύστημα που λειτουργεί ως στυλοβάτης της εξουσίας, ΔΕΝ φοβάται την κυρία Καρυστιανού. Χαμογελά μαζί της και την χρησιμοποιεί. Την χρειάζεται για να εκφυλίσει πλήρως την έννοια της πολιτικής αντιπολίτευσης…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Την χρειάζεται για να υπονομεύσει πλήρως τον πολιτικό αντίλογο, αφήνοντας ζωτικό χώρο στον καιροσκοπισμό που υποκαθιστά την πολιτική και αναπαράγει κραυγές οργής, διαμαρτυρίας και προτροπής σε τιμωρία, με τον όχλο καθηλωμένο, αλαλάζοντα και πολιτικά ευνουχισμένο, στο περιθώριο των εξελίξεων...

Αυτό το σύστημα – στυλοβάτης της εξουσίας, χρειάζεται το φαιδρό «πολιτικό» εγχείρημα της κυρίας Καρυστιανού, για να επιβεβαιώσει το «αναντικατάστατο» και την «μοναδικότητα» του δεδομένου πρωθυπουργού, μέσα από την πολιτική ανικανότητα της συγκεκριμένης αλαζονικής - όπως καταγγέλλεται - κυρίας, να τον αμφισβητήσει εμπράκτως και κυρίως μέσα από την επιβεβαιωμένη πολιτική ανεπάρκειά της να διατυπώσει σοβαρό πολιτικό λόγο – αντίλογο για τα κρίσιμα εθνικά ζητήματα και για τα προβλήματα που σχετίζονται με την καθημερινότητα του πολίτη.

Ως κοινωνία όμως, οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι… 

Το μεγάλο πολιτικό φιάσκο, στο γκρίζο περιβάλλον της πολιτικής προσδοκίας…

Προσωπικά ΔΕΝ θα με αιφνιδιάσει, ακόμη και εάν ακούσω «τρανταχτά» ονόματα (πολιτικών, ακαδημαϊκών, διπλωματών και άλλων) να έχουν πλαισιώσει στο παρασκήνιο το πολιτικό εγχείρημα της κυρίας Καρυστιανού…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Στην Ελλάδα ζούμε άλλωστε… Και το σαράκι της (αυτό)επιβεβαίωσης παραμένει πάντα ενεργό, ακόμη και σε ανθρώπους που θα έπρεπε να είχαν συμφιλιωθεί και κυρίως να έχουν συμβιβαστεί με ότι μπορεί να έχει καταγράψει μέχρι χθες η διαδρομή τους στην δημόσια σφαίρα και να μην δηλώνουν πρόθυμοι να αρπάξουν βουλιμικά, το πρώτο δόλωμα που θα εμφανιστεί μπροστά τους, αδιαφορώντας πλήρως για τις συνέπειες …

Παράλληλα… Το παιγνίδι των δημοσκοπήσεων, είναι καλά στημένο. Αφυπνίζει πόθους, επαναφέρει ανεκπλήρωτα ονείρατα, θεριεύει κάθε λογής φαντασιώσεις, που ΔΕΝ χαλιναγωγούνται εύκολα στο γκρίζο περιβάλλον της πολιτικής προσδοκίας. Είναι φανερό άλλωστε ότι όλοι αυτοί που οσονούπω θα αρχίσουν να «αποκαλύπτονται» με το ονοματεπώνυμό τους ως επίδοξοι νυμφίοι, θεώρησαν ότι σε αυτό το ιδιότυπο αλισβερίσι, που είναι βέβαιο ότι βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, κουβαλάνε ιδιαίτερα προσαυξημένη προσωπική προστιθέμενη αξία και άρα δικαιωματικά μπορούν να παζαρέψουν την πολιτική τους αποκατάσταση στοχεύοντας ψηλά. Κούνια που τους κούναγε…

Την ίδια στιγμή, η πολιτικά ανώριμη και άπειρη (και αυτά είναι πολιτικοί χαρακτηρισμοί και όχι ύβρεις) κυρία Καρυστιανού, έχοντας παραδοθεί σούμπητη στην λαγνεία των δημοσκοπήσεων και αδυνατώντας πλήρως να διαβάσει πίσω από την κουρτίνα, είναι πιθανό έως και αναμενόμενο ότι θα έχει πλειοδοτήσει και θα συνεχίσει να πλειοδοτεί σε υποσχέσεις, απέναντι σε κάθε ενδιαφερόμενο, αλλά θα επιδιώξει ΚΑΙ η ίδια να αναβαθμίσει το ηγετικό τη προφίλ, αφήνοντας κάποιους από αυτούς να περιμένουν μάταια, στο...

Το brand «Καρυστιανού» ως φλουρί Κωνσταντινάτο και ο «ακρωτηριασμός» των κοψοχέρηδων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ας σοβαρευτούμε κύριοι… Εάν αυτό που επιχειρούν να δημιουργήσουν οι κύκλοι που χρησιμοποιούν το brand «Καρυστιανού», εκμεταλλευόμενοι την μεγαλομανία και τις πολιτικές φιλοδοξίες της συγκεκριμένης κυρίας, ήταν απαίτηση της κοινωνίας των πολιτών και όχι ένα πυροτέχνημα ευκαιρίας, τότε ΔΕΝ θα ήταν ένα ετερόκλητο πολιτικό συνονθύλευμα χωρίς αρχές, χωρίς κανόνες, χωρίς φυσιογνωμία ξεκάθαρη και με ορθάνοικτες τις κερκόπορτες για να μπορούν να κάνουν πάρτι σε αυτό μάγισσες, χαρτορίχτρες, γερόντισσες που μιλούν άπταιστα Αραμαϊκά, περιφερόμενοι πολιτικοί καιροσκόποι και διάφορα ναυάγια της πολιτικής, που αναζητούν εναγωνίως όχημα για να τους «πετάξει μια βόλτα μέχρι παρακάτω»…

Εάν αυτό το πράγμα, ήταν απαίτηση της κοινωνίας των πολιτών, τότε σίγουρα ΔΕΝ θα ήταν ένα μονοθεματικό εξάμβλωμα της πολιτικής που αναζητεί εναγωνίως πολιτική ταυτότητα βγάζοντας δίσκο στον ρεφενέ, για να μαζέψει ότι μπορεί από το «υστέρημα» των ναυαγισμένων, που έχουν την ευχαρίστηση να προσφέρουν…

Εάν αυτό το πράγμα, ήταν απαίτηση της κοινωνίας των πολιτών, τότε το πρώτο πράγμα που θα εξασφάλιζε, θα ήταν την στήριξη των υπολοίπων γονέων και συγγενών των θυμάτων, οι οποίοι δυστυχώς βιώνουν τον δικό τους πόνο ως συμπρωταγωνιστές στην ίδια απερίγραπτη τραγωδία και όχι την αποστροφή, την καθολική και...

Η Ιρανική εξέγερση ως κρίσιμη παράμετρος στην Γεωπολιτική της Μ. Ανατολής

Προφανώς, ο νέος γύρος των κινητοποιήσεων που έχει ξεσπάσει αυτήν την περίοδο στο Ιράν, έχει ΚΑΙ κοινωνικές δυνάμεις που πρωτοστατούν σε αυτόν, αλλά ΚΑΙ συγκεκριμένες πολιτικές και οικονομικές αφορμές που τον ανατροφοδοτούν και τον ενισχύουν. Καλό θα είναι λοιπόν η συζήτηση για τα τεκταινόμενα στην περιοχή, να μην περιορίζεται στα αυτονόητα, τα οποία έτσι κι αλλιώς ισχύουν σε κάθε περίπτωση που σχετίζεται με τις εκδηλώσεις κοινωνικής διαμαρτυρίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Και το λέμε αυτό, διότι πέρα από τα αυτονόητα, οι πολύ σοβαρές εξελίξεις που διαδραματίζονται αυτήν την περίοδο στο Ιράν, θα πρέπει να αξιολογούνται συνυπολογίζοντας τέσσερις τουλάχιστον σημαντικές και εξαιρετικά κρίσιμες παραμέτρους:…

Πρώτον: Το γεγονός ότι πέρα και ανεξάρτητα από την έκταση που έχουν προσλάβει οι κινητοποιήσεις αυτήν την στιγμή, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι η απονομιμοποίηση ενός ισχυρού, στυγνού, σκοταδιστικού και ανελεύθερου καθεστώτος, επανέρχεται, παγιώνεται και παρά τις σημαντικές δυνατότητες που έχουν οι μηχανισμοί αυτού του καθεστώτος, στον τομέα της καταστολής, η εξοικείωση της Ιρανικής κοινωνίας με την ιδέα της πολιτικής του απονομιμοποίησης, καθίσταται ουσιαστικά και πρακτικά μη αναστρέψιμη…

Δεύτερον: Οι κινητοποιήσεις αυτής της περιόδου, δεν συνιστούν ένα αποσπασματικό και μεμονωμένο γεγονός, αλλά αποτελούν μέρος μιας αλυσίδας κινητοποιήσεων, που διευρύνει την «βεντάλια» των πολιτικών αιτημάτων που υιοθετούνται από τον γενικό πληθυσμό και μάλιστα σε μια περίοδο που τα πλήγματα που έχει δεχτεί το καθεστώς των μουλάδων, είναι πολλά, είναι σημαντικά και έχουν αποδυναμώσει δραστικά την περιφερειακή του θέση, με εμφανείς πλέον συνέπειες ΚΑΙ στην εσωτερική του ισχύ…

Τρίτον: Η δυναμική την οποία προσλαμβάνει η διαδικασία διεύρυνσης των πολιτικών αιτημάτων, αναβαθμίζει αντικειμενικά τον ίδιο τον χαρακτήρα των κινητοποιήσεων. Πλέον δεν μιλάμε μόνο για ένα κίνημα που απαιτεί μεταρρυθμίσεις που...

Είμαστε οι μόνοι που κάνουμε παντού όπου υπάρχει Ελληνισμός, όλα όσα δεν κάνουν αυτοί που τον επιβουλεύονται

Δυστυχώς κύριοι… Υπάρχουν στην χώρα μας πολιτικές δυνάμεις αλλά και μεμονωμένοι επίδοξοι γνωμηγήτορες, που θεωρούν ότι το περιστατικό στην Φλώρινα, δημιουργήθηκε και εξαντλήθηκε στα όρια της πολιτισμικής ελευθερίας και του συνακόλουθου δικαιώματος της καλλιτεχνικής έκφρασης…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΟΥΤΕ το περιεχόμενο των στίχων, που παραπέμπει σε συγκεκριμένο ιστορικό αναθεωρητικό ορόσημο, ΟΥΤΕ η επωνυμία του συγκροτήματος «ENTOPICA», που επιλογή του συνιστά πράξη προκλητικής εθνικής καπηλείας με επίσης αμιγώς αναθεωρητικό πρόσημο, θεωρούνται επαρκή για να προβληματίσουν τους πάσης φύσεως ελευθεριάζοντες. Όμως όπως τονίσαμε ήδη από χθες…

Α). Το "αθώο" τραγουδάκι το οποίο το "έστειλε κουβά" ο υποτιθέμενα "κακός" δήμαρχος της Φλώρινας, ΔΕΝ είναι διόλου μα ΔΙΟΛΟΥ αθώο... Είναι ένα στρατευμένο, πλήρως εργαλειοποιημένο από την αναθεωρητική (και όχι απλά αλυτρωτική) προπαγάνδα των Σκοπιανών, που επιδιώκει να νομιμοποιήσει και κυρίως να αποκαθάρει στις συνειδήσεις του ντόπιου πληθυσμού, τους συμβολισμούς της μαύρης επετείου της βουλγαροϋποκινούμενης εξέγερσης του Ίλιντεν, που υιοθετήθηκε από τους Σκοπιανούς πλιατσικολόγους της ιστορίας. Και…

Β). Διόλου αθώα... Αντιθέτως εξαιρετικά προκλητική θα πρέπει να θεωρείται ακόμη και η απλή παρουσία της ομάδας των "ENTOPICA", αφού και η ίδια η επωνυμία τους, συνιστά πρόκληση που δεν θα πρέπει να περάσει απαρατήρητη. Η επωνυμία "ENTOPICA" παραπέμπει στους "ΕΝΤΟΠΙΟΥΣ", στην ιδιότητα δηλαδή με την οποία επιμένουν να αυτοπροσδιορίζονται οι φορείς του Βαλκανικού αναθεωρητισμού, που... 

Συνασπισμένοι δρώντες, ικανοί να τσαλακώσουν τα νεοσουλτανικά ξεράσματα - Η Αριστερά απέναντι...

Η Αριστερά στην Ελλάδα, εναντιώνεται στην στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ, η οποία διαμορφώνει ένα περιβάλλον ισχύος για την χώρα μας αλλά και για την Κύπρο, διευρύνοντας όμως ταυτόχρονα και το εύρος των προκλήσεων στο οποίο μοιραία η Ελλάδα και η Κύπρος οφείλουν και να ανταποκριθούν, χωρίς ταλαντεύσεις, συμβιβασμούς και πισωγυρίσματα…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ, αναβαθμίζει την θέση που κατέχει η έννοια της ισχύος, στην ρητορική που σχετίζεται με τον σκληρό πυρήνα του εθνικού επιχειρησιακού μας σχεδιασμού. Κυρίως όμως τονίζει, την υποχρέωση της σοβαρής πλέον ενασχόλησης των Ελλήνων επιτελών, με την διαμόρφωση της αναγκαίας υψηλής στρατηγικής, γεγονός που φαίνεται να «τρομάζει», όλους όσους υποχρεούνται πλέον να δουν, πίσω από την ξεφτισμένη κουρτίνα της Αθηναϊκής Διακήρυξης και κυρίως όλους εκείνους που επιμένουν να γοητεύονται από την αδιέξοδη λογική του κατευνασμού. Προφανώς αυτή η εξέλιξη, μοχλεύει και εν πολλοίς αναπροσδιορίζει τους όρους που διαμορφώνουν το κυρίαρχο κλίμα στα Ελληνοτουρκικά.

Η πρώτη αντίδραση της Τουρκίας, υπήρξε εξαιρετικά νευρική και θρασύτατη. Είναι φανερό όμως ότι, δεν σκοπεύει να αναζητήσει ακροατήριο μεταξύ των επιτελών του Ισραήλ, διότι γνωρίζει καλά ότι η πολιτική και στρατιωτική του ηγεσία, δεν υπολογίζει και κυρίως «δεν μασάει» τα αγοραία νεοσουλτανικά ξεράσματα. Επιδιώκει όμως να βρει ευήκοα ώτα στην Ελληνική πολιτική ελίτ, προσβλέποντας στον άμεσο και βίαιο αποσυντονισμό της από το πνεύμα της τριμερούς. Αυτό που επιδιώκει, είναι να αποτρέψει πάση θυσία την...

ΚΑΙ αιχμάλωτος λαθών, αστοχιών και σκοπιμοτήτων… ΚΑΙ Αρχάγγελος της κάθαρσης και της τιμωρίας;;; Πώς;;;

Ο πόλεμος που έχει ξεσπάσει στο διαδίκτυο, αναφορικά με το εν αναμονή κομματικό εγχείρημα της κ. Καρυστιανού, είναι πρωτοφανής, αλλά και αποκαλυπτικός για το επίπεδο πολιτικής ωριμότητας της Ελληνικής κοινωνίας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Σε αυτήν την ιδιότυπη αντιπαράθεση, η έννοια του πολιτικού αντιλόγου επί της ουσίας εξοβελίζεται και αυτά που κυριαρχούν είναι οι επιλεκτικές αναγνώσεις, οι προσωπικοί χαρακτηρισμοί, η υποβάθμιση της πολιτικής σκέψης και κρίσης και η συνακόλουθη καταφυγή σε συμπεριφορές που θυμίζουν αγέλη…

Πρόκειται για μια εξαιρετικά επικίνδυνη εξέλιξη. Και θα πρέπει να πούμε ότι, παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς κάποιων, σε αυτό το νοσηρό όσο και επικίνδυνο κλίμα που καταγράφεται, εκείνοι που πρωταγωνιστούν, είναι οι υποστηρικτές του εγχειρήματος και αυτό δεν είναι διόλου τυχαίο. Πρόκειται για μια συμπεριφορά και στάση, η οποία έχει εκκολαφθεί μέσα στο περιβάλλον που γέννησε αυτό το περιώνυμο «κίνημα» και ανατροφοδοτείται από την εμμονική ανάγκη συγκεκριμένων, ακόμη και αυτόκλητων, «συντελεστών» του, που επιδιώκουν να το δουν να τελεσφορεί και να τους ανοίγει επιτέλους την πόρτα για την ένταξή τους στο μισθολόγιο του κοινοβουλίου.

Έτσι… Η πολιτική κριτική που διατυπώνεται, στοχοποιείται ως επιθετική και δήθεν υπονομευτική στάση, ενώ ο πολιτικός αντίλογος γίνεται προσπάθεια να παρουσιαστεί ως προσωπική συκοφάντηση της κ. Καρυστιανού, πράγμα το οποίο στο σύνολο σχεδόν των περιπτώσεων και πλην ελαχίστων ίσως εξαιρέσεων, δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με την αλήθεια.

Ο λόγος που στοχοποιείται η πολιτική κριτική είναι προφανής και έχει να κάνει πρωτίστως, με την αμφιλεγόμενη πολιτική συγκρότηση του ακροατηρίου στο οποίο απευθύνεται το όλον εγχείρημα και το οποίο ακροατήριο, επιδιώκουν κάποιοι να χαλιναγωγήσουν, να συσπειρώσουν, να φανατίσουν και εν τέλει να...

Η στρατηγική της νέας Αμερικανικής διοίκησης σε ένα εξαιρετικά συγκρουσιακό διεθνές περιβάλλον

Προφανώς και είναι χρήσιμο να προσπαθούμε να κατανοήσουμε τις στρατηγικές στοχεύσεις μιας Υπερδύναμης, η οποία επιχειρεί να τροποποιήσει τους κανόνες του παιγνιδιού και ιδιαίτερα αυτούς που διέπουν την κορυφαία συστημική σύγκρουση, προσβλέποντας σε συγκεκριμένα τακτικά ή και ευρύτερα στρατηγικά οφέλη…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Είναι όμως απαραίτητο να συνυπολογίζουμε ότι, το έδαφος επί του οποίου ξεδιπλώνεται η συγκεκριμένη στρατηγική, δεν είναι παρθένο. Υπάρχουν δυνάμεις στρατηγικά ανταγωνιστικές. Με τις δικές τους στοχεύσεις. Με το δικό τους πλαίσιο αξιολόγησης της στρατηγικής του αντιπάλου. Με ευρύτερες φιλοδοξίες για ρόλους που φαντασιώνονται ή και διεκδικούν να διαδραματίσουν, στο πλαίσιο του διεθνούς συστήματος…

Επομένως, οι στρατηγικές στοχεύσεις μιας υπερδύναμης, δεν είναι ένα μέγεθος στατικό, αμετάβλητο και ανεπηρέαστο, το οποίο αρκεί και μόνο να κατανοήσουμε, για να έχουμε την ψευδαίσθηση ότι έχουμε κάνει σωστά την δουλειά μας…

Κάθε στρατηγική επιδίωξη που στοχεύει να αλλάξει την διαφαινόμενη τάση στο διεθνές σύστημα, ενεργοποιεί δυνάμεις συνεργατικές, ανταγωνιστικές αλλά και μια πλειάδα παράπλευρων ρόλων και φιλοδοξιών από μικρότερους δρώντες, που δεν μπορούν να αγνοηθούν και δεν βγαίνουν με επιπόλαιους ετσιθελισμούς από το παιγνίδι…

Να κατανοήσουμε λοιπόν τα νέα επίπεδα ισορροπίας στα οποία επιδιώκει να σύρει το διεθνές σύστημα η διοίκηση Τραμπ. Αλλά θα πρέπει να συμφωνήσουμε ότι τόσο οι παραδοσιακοί σύμμαχοι των ΗΠΑ, όσο και οι στρατηγικοί ανταγωνιστές τους, κατανοούν ότι...

Το «ρεύμα»… Ο όχλος… Ο στείρος ρεβανσισμός και το πάρτι του πολιτικού τσαρλατανισμού

Δυστυχώς κύριοι, αλλά ως κοινωνία δεν έχουμε καταφέρει να χειραφετήσουμε πολιτικά την σκέψη μας, ούτε βεβαίως να αποδεσμεύσουμε την πολιτική και κυρίως την εκλογική μας συμπεριφορά από τις λογικές του «αντί», που επιβιώνουν, μόνο και μόνο επειδή ετεροκαθορίζονται και όχι επειδή έχουν οι ίδιες κάτι σημαντικό να προτείνουν. Κάτι που θα μπορούσε ίσως να εμπνεύσει μια διαφορετική διαδρομή τόσο για την επόμενη μέρα στην πατρίδα μας, όσο και για την καθημερινότητα των ανθρώπων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν είναι λοιπόν διόλου τυχαίο το γεγονός ότι, πολιτικές συμπεριφορές επιπέδου όχλου παραμένουν ενεργές και διάχυτες, ενώ σε ότι αφορά στην συλλογική πολιτική μας έκφραση, δεν έχουμε καταφέρει να αποστασιοποιηθούμε από την λαγνεία του ιδιότυπου πολιτικού «ρεβανσισμού» που αναπαράγεται και ανατροφοδοτεί με την σειρά του ένα περιβάλλον θυμού, οργής και αναθέματος, μέσα στο οποίο ανακυκλώνονται αδιέξοδα, κάνει πάρτι η κοντή μνήμη και ευδοκιμούν οι κοψοχέρηδες όλων των αποχρώσεων.

Το φαινόμενο αυτό παρουσιάζει ιδιαίτερη έξαρση, σε περιόδους κατά τις οποίες κυριαρχεί η πολιτική ένταση ή η απροκάλυπτη καθεστωτική συμπεριφορά εκ μέρους των κρατούντων. Εμφανίζεται και κυρίως πλασάρεται ως δήθεν αντισυστημική απάντηση, ενώ στην ουσία πρόκειται για μια κατ’ εξοχήν συστημική συμπεριφορά, απολύτως χειραγωγούμενη αλλά και απολύτως ελεγχόμενη από τους γνωμηγήτορες της συγκεκριμένης εποχής, που επενδύει σε μια ανώδυνη ψευδαίσθηση διάχυσης, μέσα στην κοινωνία, ενός ρόλου δήθεν πρωταγωνιστικού, ο οποίος θα καταστήσει και τον τελευταίο αφελή...

Κοινοβουλευτικός τουρισμός για μαθητευόμενους μάγους της πολιτικής στου Κασίδη το κεφάλι

Από τις πρώτες κιόλας ημέρες, όταν είχε αρχίσει ήδη να διαφαίνεται η πρόθεση της κυρίας Καρυστιανού να εμπλακεί ενεργά με την πολιτική και μάλιστα από την ιδιαίτερη θέση του αρχηγού ενός νεοσύστατου κόμματος, τοποθετηθήκαμε με σκεπτικισμό έως και απολύτως αρνητικά απέναντι σε αυτό το ενδεχόμενο…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Όχι γιατί τυπικά δεν έχει το δικαίωμα αυτής της επιλογής ως Ελληνίδα πολίτης η κυρία Καρυστιανού, αλλά για πολύ συγκεκριμένους πολιτικούς και μόνον λόγους που σχετίζονται ευθέως με την ουσία, την σοβαρότητα και την πολιτική αποτελεσματικότητα του εγχειρήματος. Ας γίνουμε λοιπόν σαφέστεροι… Τοποθετηθήκαμε αρνητικά απέναντι σε αυτό το ενδεχόμενο διότι:

Πρώτον: Το ίδιο το εγχείρημα είναι πρωθύστερο και αυτή του η ιδιότητα το καθιστά εκ των πραγμάτων θνησιγενές. Το μοναδικό «ίδιον κεφάλαιο» το οποίο φαίνεται ότι καταθέτει η κυρία Καρυστιανού για την εξυπηρέτηση αυτού του εγχειρήματος, είναι η ιδιότητά της ως χαροκαμένη μητέρα. Δεν είναι ΟΥΤΕ η πολιτική της επάρκεια, την ύπαρξη της οποίας δεν μας έδωσε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε, ΟΥΤΕ βεβαίως η πολιτική της εμπειρία, η οποία δεν προκύπτει και δεν επιβεβαιώνεται από την συνολική πολιτική της παρουσία. Καταθέτει απλώς μια ιδιότητα που είναι όντως εξαιρετικά ευαίσθητη στο επίπεδο της ανθρωπιάς και ως τέτοια απαιτεί τον σεβασμό όλων μας χωρίς δεύτερη σκέψη, αλλά μέχρι εκεί...

Αυτή η ιδιότητα, ΔΕΝ συνιστά επ’ ουδενί, την ολοκληρωμένη πολιτική απάντηση στις θεσμικές, πολιτικές και εθνικές προκλήσεις με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η πατρίδα μας, η διαχείριση των οποίων αυτήν την στιγμή, έχει εκχωρηθεί σε μια φαύλη έως και επικίνδυνη πολιτική εξουσία.

Η κυρία Καρυστιάνου λοιπόν, μπορεί να έχει ως άνθρωπος, την όποια ιδιαίτερη ψυχοσύνθεση που ενδεχομένως την κατευθύνει στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται το προσωπικό της δράμα, αλλά όλα δείχνουν ότι στην πολιτική της συμπεριφορά, ΔΕΝ αυτενεργεί. Η κυρία Καρυστιανού, φαίνεται ότι λειτουργεί «σπρωγμένη» ΚΑΙ από έναν περίγυρο ανθρώπων που διέκριναν τις όποιες προσωπικές πολιτικές της  φιλοδοξίες, έσπευσαν να την πλαισιώσουν επενδύοντας και οι ίδιοι σ’ αυτές και...

Η Διεθνής Κοινότητα οφείλει να απορρίψει την πρωτοφανή προκλητική γεωπολιτική ατιμία…

Το ότι τα πράγματα θα κατέληγαν με την ήττα της Ουκρανίας, ήταν μαθηματικά βέβαιο. Ουδείς σοβαρός αναλυτής άλλωστε θα μπορούσε να περιμένει ότι, μετά από τον τερματισμό αυτού του πολέμου, η Ουκρανία θα μπορούσε να συνεχίσει να υπάρχει με την μορφή και το μέγεθος που είχε όταν εισήλθε σε αυτόν…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αυτός ο πόλεμος, υπήρξε αυτονόητα άνισος κατ΄αρχήν ως προς τους αριθμούς, με την τεράστια πολεμική και στρατιωτική μηχανή της Ρωσίας, αποφασισμένη να εισβάλει με σκοπό να κατακτήσει μέρος μιας κυρίαρχης και ανεξάρτητης χώρας. Τα περί αντιδραστικού καθεστώτος και περί δήθεν αποναζιστικοποίησης, της Ουκρανίας, ήταν απλώς το πρόσχημα. Αλλοίμονο άλλωστε εάν η εδαφική κυριαρχία μιας χώρας καταλύεται, επειδή η πολιτική φυσιογνωμία της κυβέρνησής της, δεν αρέσει ή δεν συνάδει με την κυρίαρχη αντίληψη του περιβάλλοντός της. Άλλωστε και η ίδια η Ρωσία, που δεν δίστασε να καταφύγει σε χιτλερικές μεθόδους, με φερετζέ την «αποναζιστικοποίηση», δεν αποτελεί υπόδειγμα ούτε καν στοιχειώδους δημοκρατικής πολιτικής διαχείρισης και από αυτήν την άποψη, ΔΕΝ διαθέτει ούτε τυπικά ούτε ουσιαστικά το ηθικό ανάστημα προκειμένου να αυτοαναγορεύεται σε τιμητή και υπέρμαχο του αντιναζισμού. Η πρωταρχική αιτία αυτού του κατακτητικού πολέμου, ήταν η επιμονή της Ρωσίας να πατήσει για τα καλά πόδι, στην απεριόριστη πρόσβαση στον Εύξεινο Πόντο και στον ορυκτό πλούτο της ευρύτερης περιοχής του Ντονμπάς. Όλα τα υπόλοιπα, είναι απλώς παραμύθια για ευκολόπιστους…

Υπήρξε όμως άνισος αυτός ο πόλεμος και στα ζητήματα που σχετίζονται με...

Η κωλοτούμπα κακοφορμίζει και εξελίσσεται ταχύτατα σε επικίνδυνη συστημική απειλή…

Ας μην παραμείνουμε καθηλωμένοι να κοιτάζουμε το δέντρο της «αντισυμβατικότητας» στην διαχείριση των γεωπολιτικών προκλήσεων, γιατί το δάσος κινδυνεύει να χαθεί οριστικά και αυτό το γεγονός θα επιταχύνει εξελίξεις με κόστος ανυπολόγιστο…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι επιλογές Τραμπ, ανατρέπουν πλήρως το έτσι κι αλλιώς εκφυλισμένο και εν πολλοίς αποδομημένο σύστημα διεθνούς ασφάλειας και το επιτυγχάνουν «κατασκευάζοντας» με τρόπο αυθαίρετο και κατά παράβαση όλων των κανόνων, μια νέα γενιά «κεκτημένων», που θα αποθρασύνουν έτι περεταίρω τις δυνάμεις του αναθεωρητισμού και θα ενισχύσουν τα φαινόμενα της περιφερειακής αποσταθεροποίησης, σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Η Ουκρανία, έχει πάψει πλέον να αντιμετωπίζεται ως κυρίαρχη χώρα που δέχτηκε εισβολή και με ευθύνη της Αμερικανικής Υπερδύναμης, που θα έπρεπε από την φύση αλλά και από την θέση της να αντιμετωπίζει με ευθύνη και διορατικότητα τις προκλήσεις, συναισθανόμενη τους κινδύνους της επόμενης μέρας, η Ουκρανία αίφνης βρίσκεται αντιμέτωπη με τον de facto εδαφικό της ακρωτηριασμό, ενώ τα φαινόμενα διαφθοράς στα οποία εμπλέκεται το ευρύτερο περιβάλλον Ζελένσκι, εργαλειοποιούνται ως πρόσχημα με στόχο τον εκβιασμό της Ουκρανίας ΚΑΙ την de jure θωράκιση του εδαφικού της ακρωτηριασμού, γεγονός που ανοίγει μια εξαιρετικά επικίνδυνη Κερκόπορτα, σε ένα περιβάλλον που κάνουν πάρτι οι κάθε λογής αυτοκρατορικές ονειρώξεις.

Η ολική επαναφορά μιας καθαγιασμένης, πλήρως απενοχοποποιημένης και με προκλητική επιβράβευση του γεωπολιτικού της τυχοδιωκτισμού Ρωσίας στην θεσμική κανονικότητα του διεθνούς συστήματος, ΔΕΝ θα αποκαταστήσει ισορροπίες που κινδυνεύουν να...

Η Τουρκία διεκδικεί ρόλο… Στην Ελλάδα κυνηγάμε το χειροκρότημα και τα ζήτω…

Προφανώς οι εξελίξεις που δρομολογούνται στα ενεργειακά με την οριστικοποίηση του κάθετου διαδρόμου τροφοδοσίας της Ευρώπης με LNG, η δυναμική την οποία εμφανίζει ο επιχειρησιακός σχεδιασμός της ExxonMobil σε θαλάσσια οικόπεδα Ελληνικού και Κυπριακού ενδιαφέροντος και κυρίως η αναβίωση του σχήματος 3+1, είναι εξαιρετικά σημαντικές, κινούνται σε θετική κατεύθυνση και τροφοδοτούν μια αλυσίδα πολυδύναμων ευκαιριών την οποία πρέπει να σπεύσει να αξιοποιήσει στο έπακρο η Ελληνική πολιτική τάξη…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η επανένταξη του αγωγού EastMed στην περιφερειακή Ημερήσια Διάταξη και η αυτονόητη οργανική του σύνδεση με τον IMEC, είναι το ισχυρό ταυτοτικό στοιχείο της νέας υπό διαμόρφωση περιφερειακής Αρχιτεκτονικής και η Ελλάδα οφείλει να κατανοήσει επαρκώς την σημασία της συγκεκριμένης εξέλιξης, η οποία ΔΕΝ έχει διάσταση μόνον οικονομική, αλλά ένα ευρύτερο γεωστρατηγικό αποτύπωμα, σε ένα περιβάλλον με πολλούς πρωταγωνιστές και με πλήρως επικαιροποιημένους ρόλους. Και αυτό ακριβώς είναι το σημείο κλειδί…

Η ανάγκη δηλαδή να κατανοήσουμε ότι, το Διατλαντικό Ενεργειακό Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στο Ζάππειο με τις άκρως ενδιαφέρουσες ειδήσεις που τροφοδότησε, ΔΕΝ συνιστά επιβράβευση της έτσι κι αλλιώς ανερμάτιστης πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη, οι υπουργοί της οποίας αλλά και ο ίδιος προσωπικά, μέχρι πριν από ελάχιστο καιρό κινούνταν στην γραμμή Βαρουφάκη, εκτοξεύοντας αναθέματα και αφορισμούς για τον ενεργειακό πλούτο της χώρας, αλλά την επίσημη πρώτη της κλιμάκωσης επί του πεδίου, του περιφερειακού σχεδιασμού των ΗΠΑ μέσα από τον οποίο επιδιώκεται μια ιδιότυπη αναβίωση του δόγματος το οποίο εμφύσησε στο ΝΑΤΟ ο πρώτος Γενικός Γραμματέας του, ο Αγγλος λόρδος Χέιστινγκς Ισμέι. Σύμφωνα λοιπόν με αυτήν την αναθεωρημένη εκδοχή, ο συγκεκριμένος περιφερειακός σχεδιασμός των ΗΠΑ επιδιώκει...

Μπακαλίστικη αποτίμηση ή πλήρως και "επιθετικά" αναθεωρημένη υψηλή περιφερειακή στρατηγική

Η νέα εξοπλιστική συμφωνία με την οποία η Τουρκία αποκτά Eurofighter, δημιουργεί μια καινούρια κατάσταση η οποία δεν θα πρέπει να προσεγγίζεται στατικά και με την παραδοσιακή Ελληνική μονομέρεια…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η νέα πλατφόρμα, εξασφαλίζει στην Τουρκία την δυνατότητα να προμηθευτεί και να εντάξει στο οπλοστάσιο της και τους πυραύλους Meteor και με αυτήν την έννοια να αντισταθμίσει, στο επίπεδο των αιθέρων, μέρος της ισχύος που διασφαλίζει στην χώρα μας η απόκτηση των Rafale. Το σκηνικό όμως της επόμενης μέρας, ΔΕΝ είναι μονοδιάστατο…

Οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή, δεν θα προσδιορίζονται κατ’ αποκλειστικότητα από την απλή αποτύπωση των δεδομένων που σχετίζονται με το ισοζύγιο ισχύος. Η τελική τους έκβαση θα είναι συνισταμένη περισσοτέρων του ενός ισοζυγίων, μεταξύ των οποίων προεξάρχοντα ρόλο καταλαμβάνει το «ισοζύγιο των ρόλων» που ανατίθενται, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης στρατηγικής συμμαχίας και κυρίως το «ισοζύγιο αποτελεσματικότητας και συνοχής» των περιφερειακών στρατηγικών που υιοθετούνται. Επομένως…

Αντί να σπεύδουμε και κυρίως αντί να αρκούμαστε σε μια μπακαλίστικη και επιφανειακή αποτίμηση των δεδομένων που...

Ώρα ευθύνης για τους Αμερικανούς επιτελείς...

Η Μονοπρόσωπη Αμερικανική διοίκηση, διαψεύδει ταχύτατα τις προσδοκίες όλων αυτών που την στήριξαν, προσβλέποντας σε ευρύτερες γεωπολιτικές και άλλες ανατροπές σε συγκεκριμένη κατεύθυνση. Οι επιμέρους στοχεύσεις του προέδρου Τραμπ, καταρρέουν η μία μετά την άλλη με πάταγο και όλα δείχνουν ότι πλέον οι ΗΠΑ, χάνουν και το κορυφαίο τους στοίχημα, με ρυθμούς σταθερά επιταχυνόμενους…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αιτία: Ο υπερφίαλος Ναρκισσισμός του Αμερικανού προέδρου, η πλήρης κατάλυση της συλλογικότητας στο κυβερνητικό μαγαζί και η ανυπαρξία κάθε έννοιας  συλλογικής επεξεργασίας, στον στρατηγικό σχεδιασμό που σχετίζεται με την διεθνή παρουσία και παρέμβαση της Υπερδύναμης, στην διαχείριση των περιφερειακών υποθέσεων… Η εικόνα που εκπέμπει αυτήν την στιγμή η Αμερική, ΔΕΝ αποπνέει σοβαρότητα… ΔΕΝ εμπνέει ούτε καν τον στοιχειώδη σεβασμό… Και φυσικά ΟΥΔΕΙΣ μπορεί να πάρει στα σοβαρά τις προεδρικές παρεμβάσεις…

Οι επιτελείς του Αμερικανού προέδρου, οφείλουν να σταματήσουν αμέσως τα θυμιατά και τις κολακείες, να αφυπνιστούν άμεσα αδιαφορώντας για το όποιο προσωπικό κόστος και να αναλάβουν πρωτοβουλίες, πριν τα πράγματα οδηγηθούν σε σημείο που δεν θα υπάρχει πλέον επιστροφή. Οι πρωτοβουλίες που επείγει να αναληφθούν, κατά την άποψη του γράφοντος, θα πρέπει να στοχεύσουν σε δύο πράγματα πρωτίστως:

Περί «αναλογικότητας» και λοιπών ενοχικών συνδρόμων που ευδοκιμούν στην Δύση της αυτοκαταστροφής…

Στην προσπάθειά μας να κατασκευάσουμε Δίκαιο «κατ’ αποκοπήν», προορισμένο να εκχωρηθεί σε μια ιστορικά ανύπαρκτη αλλά τεχνητά κατασκευασμένη, για λόγους σκοπιμότητας, εθνική οντότητα, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι τα λάθη που θα ακολουθήσουν θα είναι αλυσιδωτά, ενώ μεταξύ των επιφανών θυμάτων αυτών των λαθών, συμπεριλαμβάνονται η ιστορική αλήθεια και συνακόλουθα η ίδια η λογική μας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Στην συνέχεια, υποκύπτοντας στον πειρασμό να ξεπλύνουμε μέσα σε αυτό το «Δίκαιο», την διαχρονική εγκληματική δράση ενός ένοπλου ισλαμικού γεωπολιτικού βραχίονα, ο οποίος δρα, χρηματοδοτείται και υπηρετεί με την δράση του την προώθηση συγκεκριμένων γεωπολιτικών συμφερόντων, είναι μοιραίο ότι θα διολισθήσουμε και στην δημιουργία διάφορων αυθαίρετων νεολογισμών, που επιστρατεύονται για να ενισχύσουν ένα συγκεκριμένο αφήγημα. Έναν φαύλο κύκλο παραδοχών, που ενισχύουν τον παραλογισμό και πολλαπλασιάζουν τα αδιέξοδα.

Προφανώς αυτή η τάση έχει την εξήγησή της, η οποία εδράζεται στα πάσης φύσεως ενοχικά σύνδρομα, από τα οποία διακατέχεται η Δύση και τα οποία, εξ αιτίας της ανοχής μας, διαχέονται οριζόντια στον κοινωνικό της ιστό, εργαλειοποιούνται πλήρως από τους καλοθελητές και μπολιάζουν την λογική σκέψη ακόμη και των απλών καθημερινών ανθρώπων.

Η πρόσφατη ανεξέλεγκτη έκρηξη των συγκρούσεων στην Μ. Ανατολή, έφερε στην επιφάνεια έναν τέτοιο νεολογισμό που...