Είναι μοιραίο να υπάρχουν κι εκείνες οι φορές, που η
πολιτική κριτική θα πρέπει να αντιστοιχίζεται σε πρόσωπα. Σε πρόσωπα που το
σύστημα των αντιλήψεων από το οποίο εμφορούνται, και η ευκολία της προσωπικής τους
μετακίνησης μέσα στο ρευστό πολιτικό σκηνικό, παραπέμπουν σε συγκεκριμένη «σχολή» σκέψης και
δράσης…
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Όχι από αυτές που αξίζει τον κόπο κάποιος να μνημονεύει, να
παραδειγματίζεται από το έργο τους, και να αποδέχεται το πολιτικό και αξιακό τους
προϊόν...
Αλλά από εκείνες που έχει υποχρέωση να στηλιτεύει και να το κάνει
ασυμβίβαστα, σε μια εποχή που η έννοια του «πολίτη» αποδομείται συστηματικά και
αφυδατώνεται από τα ουσιαστικά χαρακτηριστικά της, ενώ τα χάρτινα ή πλαστικά
ανθρωπάκια αποκτούν υπόσταση στο περιβάλλον ενός μεταμοντέρνου πολιτειακού
χυλού, που καταπίνει όνειρα, αξίες, συνειδήσεις, οράματα και προσδοκίες.
Θέμης Τζήμας…
Δεν έχει σημασία τι δηλώνει ο εν λόγω «αναλυτής». Σημασία έχει ότι
επανεμφανίζεται με περίσσιο πολιτικό θράσος, και με πλεονασματικό απόθεμα
χαρακτηρισμών, για…
- Να αναγορεύσει τον «ΒΑΡΟΥΦΑΚΙΣΜΟ» σε αξίωμα…
- Να αποκαλέσει «ΣΥΜΠΛΕΓΜΑΤΙΚΟΥΣ» όσους ασκούν πολιτική κριτική σε αυτό το εργαστηριακό πολιτικό δημιούργημα. Και…
- Να προσδώσει σ αυτήν την κριτική, χαρακτηριστικά «ΑΝΘΡΩΠΟΦΑΓΙΑΣ», καταφεύγοντας σε μια μπακαλίστικη αξιολογική κουτοπονηριά.
Με την ίδια βεβαίως μπακαλίστικη κουτοπονηριά, τσαλαβουτά
και ο ίδιος σε μια επιπόλαια αξιολόγηση του «προγράμματος» Βαρουφάκη,
αποφεύγοντας επιμελώς να ...
