Διεστραμμένα μυαλά μέσα σε ξυρισμένα κρανία - Αυτοί λοιπόν που τόλμησαν να μετατρέψουν τον εθνισμό σε πολιτική ιδεολογία, και βάφτισαν αυτό το έκτρωμα ως εθνικισμό, μισούν την πατρίδα γιατί μισούν το λαό της και όχι σπάνια μισούν ακόμη και τον ίδιο τους τον εαυτό. Μισούν τα πάντα... Γιατί απλά δεν έμαθαν και δε θα μάθουν ποτέ να αγαπούν...
Σήμερα λοιπόν κάποια από αυτά τα ζαβά κάνουν "παρέλαση" με άρματα και νεκρανασταίνοντας τα βαμπίρ της δικτατορίας, φωνάζοντας "θέλουμε την πατρίδα μας πίσω". Άραγε εννοούν και τη μισή Κύπρο που παρέδωσαν στον "Αττίλα" ή κάτι άλλο αντιλαμβάνονται ως πατρίδα;;; Ε;;;
Για να τελειώσουμε λοιπόν μια και καλή με αυτή τη θλιβερή ιστορία. Ο εθνικισμός έχει τόση σχέση με τον πατριωτισμό, όση ακριβώς σχέση έχουν και τα σκατά με την κολόνια.
Ο πατριωτισμός, ως πρωτογενής ιδεολογία του κάθε λαού, αντιστοιχίζεται και μετουσιώνεται απόλυτα μέσα από τον εθνισμό του. Και το μεγαλειώδες αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης, που είναι μια συνάντηση αγάπης και περηφάνιας, μια συνάντηση απόλυτα δυναμική, και η οποία προσδιορίζει μια συνολική στάση ζωής των ανθρώπων απέναντι στην πολιτική και την κοινωνία, δεν έχει… ποτέ δεν είχε… και δεν είναι δυνατόν να αποκτήσει στον αιώνα τον άπαντα, την όποια σχέση με την ψυχοπαθολογία του μίσους, της απανθρωπιάς και του εθνικού διχασμού, η οποία δηλητηριάζει ανεπανόρθωτα τα διεστραμμένα μυαλά που ασφυκτιούν μέσα στα ξυρισμένα κρανία.
Ο πατριωτισμός σημαίνει πρωτίστως αγάπη για την πατρίδα, σημαίνει σεβασμό στη μεθοδολογία προσέγγισης της ιστορίας της, σημαίνει έμπνευση μέσα από την πολιτισμική της παρακαταθήκη, και πάνω απ όλα σημαίνει αγάπη για τον ίδιο της το λαό.
Ο πατριωτισμός δε συνιστά πολιτική ιδεολογία αλλά στάση ζωής του πολίτη, μέσα από την οποία οφείλει να αναδεικνύει και να ενσωματώνεται στο αξιακό σύστημα της γεωπολιτισμικής του φυσιογνωμίας, και φυσικά αισθάνεται ως ύψιστη την ανάγκη να...