ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ ΤΩΝ ΚΕΝΤΡΟΣΚΑΤΙΑΡΗΔΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ

Σαν σήμερα στις 25 Νοεμβρίου 1952 η ασφάλεια ανακοινώνει τη σύλληψη του «από οκταετίας κρυπτόμενου κομμουνιστή Νικόλαου Πλουμπίδη»...

Το στρατοδικείο τον καταδικάζει σε θάνατο στις 3 Αυγούστου και ο κομμουνιστής ηγέτης πέφτει νεκρός απ’ τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος στις 14 Αυγούστου 1954.

 Η κυβέρνηση του Πλαστήρα, το παλάτι, το στρατιωτικό και παραστρατιωτικό κατεστημένο, τα «κεντροαριστερά» και τα «κεντροδεξιά» όργανα της αμερικανοδουλείας, εκτέλεσαν τον Πλουμπίδη, για ένα και μοναδικό λόγο: Επειδή ήταν κομμουνιστής. Πλήρωσε με την ζωή του το ταξικό μίσος του μετεμφυλιοπολεμικού αστικού καθεστώτος στην Ελλάδα. Το ίδιο είχε συμβεί και με τις εκτελέσεις που προηγήθηκαν στις...

Ο ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ

Νικόλαος Πλαστήρας, ο "Μαύρος Καβαλάρης". Αγροτόπαιδο, εθελοντής στον στρατό, ικανός και θαρραλέος, αναδείχτηκε με την αξία του στους πολέμους της δεκαετίας του 1910 και μάλιστα ηγήθηκε του σώματος που στάλθηκε να βοηθήσει στην κατάπνιξη της Ρωσικής Επανάστασης το 1919...

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΛΕΞΑΤΟΥ

Επικεφαλής, μαζί με τον Στυλιανό Γονατά (έναν από τους εμπνευστές των Ταγμάτων Ασφαλείας αργότερα), του στρατιωτικού κινήματος του 1922, ήταν αυτός που διέταξε τη σφαγή των απεργών του Πειραιά ένα χρόνο μετά. Φανατικός "δημοκρατικός", δηλαδή αντιβασιλικός, αλλά ελάχιστα δημοκράτης, εξέφραζε με κάθε ευκαιρία τον θαυμασμό του για τον ιταλικό φασισμό. Το 1933 αποπειράθηκε πραξικόπημα, αμέσως μετά την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων και την ήττα της βενιζελικής παράταξης. Η αποτυχία του πραξικοπήματος, λόγω της λαϊκής κινητοποίησης, τον εξανάγκασε...

Ο ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ

Σήμερα ουδείς τον θυμάται. Αυτό, δεν είναι φυσικά πρόβλημα για τον ίδιο. Μήπως είναι όμως για τη χώρα;...

του Γ. ΜΑΛΟΥΧΟΥ

Πέθανε πάμφτωχος σε ένα δυάρι πάνω σε ένα ράντζο. Σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, αρνήθηκε να του φέρουν κρεβάτι λέγοντας ότι «τόσοι άνθρωποι μένουν σε παράγκες, εγώ θα έχω κρεβάτι;». Ο αδελφός του, σε μεγάλη ηλικία, χρειάστηκε να δουλέψει και πήγε στου Φιξ παγοπώλης. Τον ρώτησαν αν είχε συγγένεια με τον τρεις φορές πρωθυπουργό της Ελλάδας. Απάντησε «ναι, αλλά μην το πείτε ότι σας το είπα, γιατί θα με αναγκάσει να φύγω»…
Αξίζει να θυμηθεί κανείς τον Νικόλαο Πλαστήρα φέτος που συμπληρώνονται εξήντα χρόνια από το θάνατό του και, ειδικά σήμερα, ογδόντα χρόνια από το πραξικόπημά του το 1933, ένα από τα πολλά του ελληνικού Μεσοπολέμου. Ηταν μια μορφή που... 

ΒΑΛΤΕ ΤΑ ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΑ ΕΝΑ ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ... ΠΟΙΟΣ ΛΗΣΤΗΣ ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΣΥΓΚΡΙΘΕΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ

Λίγη απ΄ τη πατριωτική συνείδηση του Πλαστήρα να είχαν τα τομάρια!!!! Τόση δα μωρέ!!!

Η φτώχεια του πρώην πρωθυπουργού Ν. Πλαστήρα, δεν αποτελεί παράδειγμα για τους σημερινούς κηφήνες της πολιτικής! «Η Ελλάδα πεινάει κι εμένα θα μου βάλετε τηλέφωνο», είχε πει, ενώ ο αδελφός του ήταν άνεργος. 

Μεταφέρουμε μερικά από τα πολλά αξιόλογα συμβάντα της ζωής του, τα οποία χαρακτηρίζουν τον άνδρα και τον καθιστούν πρότυπο, παράδειγμα προς μίμηση για παλιότερους αλλά και σημερινούς,δεδομένου ότι, τόσο ο ίδιος όσο και άλλοι, έμπαιναν πλούσιοι στην πολιτική και έβγαιναν πάμφτωχοι.

Ο αείμνηστος Ανδρέας Ιωσήφ – πιστός φίλος του – αναφέρει:

Ο στρατηγός είχε απαγορεύσει στους δικούς του να χρησιμοποιούν το όνομα «Πλαστήρας» όπου κι αν πήγαιναν. Ο αδελφός του ήταν άνεργος. Το εργοστάσιο ζυθοποιίας «ΦΙΞ» ζητούσε οδηγό κι εκείνος έκανε αίτηση. Ο αρμόδιος υπάλληλος τον ρώτησε πώς λέγεται: Κι επειδή αυτός... 

Η "ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ" ΚΑΙ Ο "ΕΚΔΙΚΗΤΗΣ"

ΤΟ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ 1935...

Το κίνηµα του Μαρτίου του 1935 οργανώθηκε από δυο πολιτικοστρατιωτικούς φορείς και αναπτύχτηκε µε την ενθάρρυνση της βενιζελικής ηγεσίας. Σκοπό της είχε να επανέλθει το βενιζελικό κόµµα στην εξουσία. 

Ήδη από το 1933 ιδρύθηκαν δυο παράλληλες οργανώσεις: η «Ελληνική Στρατιωτική Οργάνωση» (ΕΣΟ), η οποία στελεχωνόταν από τους εν ενεργεία αξιωµατικούς, και η «Δηµοκρατική Άµυνα», µέλη της οποίας ήταν επί το πλείστον απόστρατοι πλαστηρικοί αξιωµατικοί και στελέχη της βενιζελικής παράταξης. Αρχικός σκοπός της ΕΣΟ ήταν η αποτροπή της εγκαθίδρυσης δικτατορίας από τον Κονδύλη και τους φίλους του αξιωµατικούς στο στράτευµα, όπως και η εκκαθάριση του στρατεύµατος από τους ανίκανους αξιωµατικούς όλων των παρατάξεων. 

Ιδρυτικά µέλη της ΕΣΟ ήταν ο Στέφανος Σαράφης και οι αδελφοί Χριστόδουλος και Ιωάννης Τσιγάντες. Από τη µεριά της η «Δηµοκρατική Άµυνα» είχε στόχο τα µέλη της να επανακτήσουν τη θέση τους στο στράτευµα. Πρόεδροι της οργάνωσης ήταν ο Αναστάσιος Παπούλας και ο Στυλιανός Γονατάς, ωστόσο στην ουσία αρχηγός της οργάνωσης ήταν ο Νικόλαος Πλαστήρας, ο οποίος βρισκόταν εξόριστος στη Γαλλία. Με την πρωτοβουλία βενιζελικών πολιτικών και κυρίως του Αλέξανδρου Ζάννα, αυτές οι δυο οργανώσεις συνενώθηκαν, τουλάχιστον τυπικά. Δίχως να λείπουν οι αντιθέσεις µεταξύ των µελών των δυο αυτών οργανώσεων, επικράτησε η άποψη του Βενιζέλου, ο οποίος θεωρούσε ότι το κίνηµα πρέπει να βρει την ηθική του θεµελίωση. Έτσι δεν άργησε να βρεθεί ο βασικός ηθικός σκοπός του κινήµατος των δυο αυτών συνεργαζόµενων οργανώσεων, που δεν ήταν άλλος από τη µέριµνα της προάσπισης του πολιτεύµατος...