Δεν έχουν μόνον οι δρόμοι τη δική τους
ιστορία. Εξίσου πλούσια και απολαυστική είναι η ιστορία των πλατειών...
του ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΣΚΙΑΔΑ
Ιδιαίτερα στην Αθήνα, οι ανοιχτοί χώροι των πλατειών, οι οποίοι έχουν
πληρωθεί αδρά από τον αθηναϊκό λαό από τότε που η Αθήνα έγινε πρωτεύουσα
του ελληνικού κράτους, βρέθηκαν στο «στόχαστρο» των εκάστοτε
κυβερνήσεων που θεωρούσαν πως μπορούν να χρησιμοποιούν την ισχύ τους και
να καταδυναστεύουν τους ελεύθερους δημοτικούς χώρους. Ατέλειωτες και
άγνωστες είναι οι ιστορίες που αφορούν στις αθηναϊκές κεντρικές και
συνοικιακές πλατείες. Από τις πλατείες Ομονοίας, Συντάγματος, Κοτζιά
(Δημαρχείου) και Φιλικής Εταιρείας (Κολωνακίου) μέχρι την πλατεία
Φλέμινγκ (Βοτανικός) και την πλατεία Πλυτά (Δουργούτι). Μία τέτοια
ιστορία γεννήθηκε όταν η κυβέρνηση προσπαθούσε, το 1901, να ανεγείρει
νέο Μέγαρο Βουλής στην πλατεία Κλαυθμώνος. Η αδήριτη ανάγκη ανέγερσης νέας Βουλής είχε διαπιστωθεί πολλά χρόνια
νωρίτερα. Βεβαίως, δεν περνούσε ακόμη...
