Ο Χαράλαμπος Κεφαλόπουλος υπήρξε μία μεγάλη στρατιωτική
φυσιογνωμία, που διακρίθηκε στα πεδία των μαχών κυρίως για τον ρόλο του
ως εμψυχωτής των στρατιωτών του, που με την απαράμιλλη γενναιότητά του
μπορούσε να ανατρέπει συσχετισμούς δυνάμεων και να ωθεί το στράτευμα στη
νίκη.
Γεννημένος το 1893 στη Χώρα Σάμου ξεκίνησε ως δάσκαλος, αλλά
φλεγόμενος από φιλοπατρία, μετά την ένωση της Σάμου με την Ελλάδα,
κατατάχτηκε στον στρατό ως απλός οπλίτης και στη συνέχεια αφού φοίτησε
σε παραγωγική σχολή των Ενόπλων Δυνάμεων συμμετείχε ως ανθυπολοχαγός και
πολέμησε σθεναρά σε όλα τα μεγάλα μέτωπα του Ελληνισμού:
1916: Μακεδονικό μέτωπο στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
1919: Ουκρανία, με το εκστρατευτικό σώμα που απέστειλε ο Βενιζέλος.
1920: Μικρασιατικός πόλεμος.
Διακρίθηκε και στην ειρηνική περίοδο, καθώς έλαβε μέρος στην κατασκευή των περίφημων οχυρών Ρούπελ. Στον ελληνοϊταλικό πόλεμο, ηγούμενος του 18ου Συντάγματος Πεζικού
Σαμίων...

