«Νοεμβριανά» 1916: Ο Βενιζέλος, ο βασιλιάς και η επέμβαση της Αντάντ στο Φάληρο

Tο Νοέμβριο του 1916 η Ελλάδα βρίσκεται διχασμένη ανάμεσα στο κράτος των Αθηνών με επικεφαλής το βασιλιά Κωνσταντίνο και το κράτος της Εθνικής Αμύνης στη Θεσσαλονίκη με επικεφαλής τον Ελ. Βενιζέλο...

Αφορμή αποτέλεσε η στάση ουδετερότητας της χώρας κατά τον Ά Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία οδήγησε σε στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ της...

ΤΟ "ΘΕΑΡΕΣΤΟ" ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ... ΟΙ ΕΥΖΩΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ

Όταν απεργούσαν οι τραμβαγέρηδες… 

του ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΣΚΙΑΔΑ

Το 1911 οι Αθηναίοι έμειναν χωρίς το κύριο μέσον μετακίνησής τους, το τραμ, και μάλιστα για λόγο ήσσονος σημασίας.

Οι 680 εργαζόμενοι ακινητοποίησαν τα τραμ διότι η Εταιρεία Τροχιοδρόμων –Βελγικών συμφερόντων– είχε απολύσει «τέσσερις εκ των εντιμοτέρων υπαλλήλων» τους οποίους κατηγόρησε ότι υποκινούσαν και τους υπόλοιπους «εις αναρχικά κινήματα»!

Κατέλαβαν λοιπόν τα αμαξοστάσια της οδού Πειραιώς, εκεί όπου βρίσκονται και σήμερα απέναντι από το Γκάζι, σήκωσαν την απεργιακή σημαία κατά τη συνήθεια της εποχής και προσπάθησαν να πραγματοποιήσουν κατάληψη.

Πρωθυπουργός τότε ο Ελευθέριος Βενιζέλος αναζητούσε λύση εναγωνίως, προσπαθώντας να «κάτσει» στο ίδιο τραπέζι απεργούς και Εταιρεία προκειμένου να αποτρέψει την επέκταση των κινητοποιήσεων και στους σιδηροδρόμους. Οι συζητήσεις απέτυχαν και η απεργία ξεκίνησε στις 21 Ιανουαρίου 1911 με καθολική συμμετοχή των εργαζομένων.

Η Αστυνομία πάντως είχε προλάβει τις εξελίξεις, καταλαμβάνοντας τις εγκαταστάσεις, ενώ η Εταιρεία ζητούσε την παρέμβαση του στρατού για να...

Η "ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ" ΚΑΙ Ο "ΕΚΔΙΚΗΤΗΣ"

ΤΟ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ 1935...

Το κίνηµα του Μαρτίου του 1935 οργανώθηκε από δυο πολιτικοστρατιωτικούς φορείς και αναπτύχτηκε µε την ενθάρρυνση της βενιζελικής ηγεσίας. Σκοπό της είχε να επανέλθει το βενιζελικό κόµµα στην εξουσία. 

Ήδη από το 1933 ιδρύθηκαν δυο παράλληλες οργανώσεις: η «Ελληνική Στρατιωτική Οργάνωση» (ΕΣΟ), η οποία στελεχωνόταν από τους εν ενεργεία αξιωµατικούς, και η «Δηµοκρατική Άµυνα», µέλη της οποίας ήταν επί το πλείστον απόστρατοι πλαστηρικοί αξιωµατικοί και στελέχη της βενιζελικής παράταξης. Αρχικός σκοπός της ΕΣΟ ήταν η αποτροπή της εγκαθίδρυσης δικτατορίας από τον Κονδύλη και τους φίλους του αξιωµατικούς στο στράτευµα, όπως και η εκκαθάριση του στρατεύµατος από τους ανίκανους αξιωµατικούς όλων των παρατάξεων. 

Ιδρυτικά µέλη της ΕΣΟ ήταν ο Στέφανος Σαράφης και οι αδελφοί Χριστόδουλος και Ιωάννης Τσιγάντες. Από τη µεριά της η «Δηµοκρατική Άµυνα» είχε στόχο τα µέλη της να επανακτήσουν τη θέση τους στο στράτευµα. Πρόεδροι της οργάνωσης ήταν ο Αναστάσιος Παπούλας και ο Στυλιανός Γονατάς, ωστόσο στην ουσία αρχηγός της οργάνωσης ήταν ο Νικόλαος Πλαστήρας, ο οποίος βρισκόταν εξόριστος στη Γαλλία. Με την πρωτοβουλία βενιζελικών πολιτικών και κυρίως του Αλέξανδρου Ζάννα, αυτές οι δυο οργανώσεις συνενώθηκαν, τουλάχιστον τυπικά. Δίχως να λείπουν οι αντιθέσεις µεταξύ των µελών των δυο αυτών οργανώσεων, επικράτησε η άποψη του Βενιζέλου, ο οποίος θεωρούσε ότι το κίνηµα πρέπει να βρει την ηθική του θεµελίωση. Έτσι δεν άργησε να βρεθεί ο βασικός ηθικός σκοπός του κινήµατος των δυο αυτών συνεργαζόµενων οργανώσεων, που δεν ήταν άλλος από τη µέριµνα της προάσπισης του πολιτεύµατος...