Δεν θα έγραφα ένα ακόμη κείμενο για τον Τύπο, αν ο Σταύρος Ψυχάρης,
αυτός ο μέγας μάγιστρος των οφικίων και των τεσσάρων ιερών σκρινίων του
ελληνικού Τύπου δεν δημοσιοποιούσε μια επιστολή για να υπερασπιστεί τον
προφυλακισμένο και «αδικημένο» Γιώργο Κουρή...
του ΚΩΣΤΑ ΒΑΞΕΒΑΝΗ
Προσωπικά δεν θεωρώ πως υπάρχει άνθρωπος που μπορεί να αδικήσει το τέρας
του αυριανισμού που μεταμορφώθηκε στην πεντάμορφη της δημοκρατίας
χοροπηδώντας πάνω σε όλα τα χορηγικά προγράμματα, τις πολιτικές
επιδοτήσεις και τις δανειακές συμβάσεις με τις τράπεζες.
Αλλά το θέμα δεν είναι η ιστορία και οι μεταλλάξεις του αυριανισμού από
τον φασίζοντα λαϊκισμό ως τον επιδοτούμενο λαϊκό φιλελευθερισμό. Στην
επιστολή του, ο Σταύρος Ψυχάρης, αφού διαβεβαιώνει πως δεν ήταν ο Κουρής
το αφεντικό του ΑLTER που ροκάνισε τα δάνεια και εξαπάτησε τους
εργαζόμενους, αλλά ο Γιαννίκος, καταλήγει με ένα καθόλου τιμητικό
συμπέρασμα για τον Κουρή: «Βεβαίως ένας κακεντρεχής θα έλεγε ότι...
