Δεν έχω καμιά όρεξη να ασχοληθώ με τις λαμογιές δεσποτάδων και παπάδων
που βγήκαν τελευταία στον αφρό. Εγώ τον μόνο παπά που πάω και έχω σε
υπόληψη είναι αυτόν που βγάζουν οι καναβουριές...
Για τους άσχετους να πω
ότι παπά λεν οι χασισοκαλιεργητές την φούντα που βγαίνει στην κορυφή της
καναβουριάς. Αν τακιμιάσεις μ' αυτόν ψέλνεις κάτι τροπάρια άλλο πράγμα.
Κάπου διάβαζα ότι και ο Σέξπηρ μ' αυτόν είχε κολιγιά γ' αυτό έκανε κάτι
αριστουργήματα που παραμιλάει μ' αυτά όλος ο κόσμος.
Αλλά μια και μιλάμε για παπάδες και να πάμε και στους παπατζήδες. Τους
γνήσιους όμως, όχι τους ιμιτασιόν. Ξέρετε τώρα. Σπαστό τραπεζάκι ή
κουρελού, αβανταδόροι, τσιλιαδόροι, μπαλαμούτι. Γνώρισα, που λέτε,
τελευταία έναν απ' αυτούς. Στις μαύρες του ήταν. Μεγάλα κεσάτια περνάει
αυτό τον καιρό το λειτούργημα του. Γιατί κι αυτός λειτούργημα επιτελεί
όπως και ο παπάς. Στο μόνο που διαφέρουν είναι...
