ΜΗ ΝΤΡΟΠΙΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΜΗ ΠΡΟΔΩΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ

Ένα εξαιρετικό, διδακτικό και για σήμερα, μανιφέστο του μεγάλου παιδαγωγού, Δ. Γληνού, στα 1942, που καλούσε τον κάθε Έλληνα ξεχωριστά σε ξεσηκωμό κατά της εξαθλίωσης και της γερμανικής κατοχής - Έτσι λειτούργησαν οι αληθινοί πατριώτες, την ώρα που ακόμη και σήμερα οι πατριδοκάπηλοι υμνολογούν το Χίτλερ...

Αληθινά ο φριχτότερος εχθρός μας τούτη τη στιγμή θα ήταν η παθητική αποδοχή της μοίρας μας, θα ήταν η αποκαρδίωση, η απελπισία και η μοιρολατρεία. Η μοιρολατρεία με τις δυό τις μορφές. Τη μια που λέει:...

ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΙΟ ΑΔΥΝΑΤΟΥ Η ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΕΡΑΥΝΟΣ - ΜΙΑ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΑΜΕΣΩΣ...

Ενα κείμενο του Δ. Γληνού γραμμένο το 1932, τραγικά επίκαιρο σήμερα - Ένα κείμενο γραμμένο στην κορύφωση της μεγάλης οικονομικής κρίσης του 1932, που οδήγησε στην επίσημη πτώχευση της χώρας... 

Ένα κείμενο τραγικά επίκαιρο που θα μπορούσε να γραφτεί και σήμερα, παίρνοντας υπόψη βέβαια τις ιστορικές αναλογίες. αφού και τότε (όπως και τώρα) μεγάλα θύματα της κρίσης ήταν χιλιάδες παιδιά. 

Τα παιδιά που πηγαίνουν νηστικά στο σχολείο. Αυτά που προσπάθησαν να κρύψουν και να εξαφανίσουν λες και δεν υπάρχουν, δεν πεινούν δεν αγωνιούν, οι μεγαλόσχημοι «εκσυγχρονιστές» του υπουργείου Παιδείας. Για να αναγκαστούν στο τέλος... 

ΔΗΜ. ΓΛΗΝΟΣ: ΕΝΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΟ 1932

"1932: Χρονιά της μεγάλης κρίσης και πτώχευσης''

''Έλατε να βοηθήσουμε τα παιδιά'' - η αλληλεγγύη του εργαζομένου λαού και η ιδιωτική ''φιλανθρωπία''!

''Αλληλεγγύη των δυστυχισμένων - αλληλεγγύη και ενότητα''

Αναδημοσιεύουμε ένα συγκλονιστικό κείμενο του Δημήτρη Γληνού, του μεγάλου κομμουνιστή παιδαγωγού, πρωτεργάτη του δημοτικιστικού κινήματος και κορυφαίας προσώπικότητας της πνευματικής Ελλάδα στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα.

Ένα κείμενο γραμμένο στην κορύφωση της μεγάλης οικονομικής κρίσης του 1932, που οδήγησε στην επίσημη πτώχευση της χώρας. 

Ένα κείμενο τραγικά επίκαιρο που θα μπορούσε να γραφτεί και σήμερα , παίρνοντας υπόψη βέβαια τις ιστορικές αναλογίες αφού και τότε (όπως και τώρα) μεγάλα θύματα της κρίσης ήταν χιλιάδες παιδιά. Τότε μόνο ελληνόπουλα. Σήμερα ελληνόπουλα και μεταναστόπουλα. 
Τα παιδιά που πηγαίνουν νηστικά στο σχολείο. 

Αυτά που προσπάθησαν να κρύψουν και να εξαφανίσουν λες και δεν υπάρχουν, δεν πεινούν δεν αγωνιούν, οι μεγαλόσχημοι «εκσυγχρονιστές» του υπουργείου Παιδείας...