Πολιτική ελίτ που ανοίγει Κερκόπορτες και ναρκοθετεί την ίδια την υπόσταση της Ευρώπης

Στην Ευρώπη, ΔΕΝ έχουμε την πολυτέλεια να παρακολουθούμε αποσπασματικά τις παρεμβάσεις των Αμερικανών αξιωματούχων και κυρίως ΔΕΝ έχουμε την πολυτέλεια να παραβλέπουμε, ότι η νέα Αμερικανική διοίκηση, λειτούργησε συνειδητά ως καταλύτης και επιταχυντής ανατροφοδοτούμενων - τεκτονικού χαρακτήρα - ανατροπών στο διεθνές σύστημα, που επαναπροσδιορίζουν ταχύτατα την φυσιογνωμία του, το νέο περιβάλλον των ανταγωνισμών στο επίπεδο της στρατηγικής και της γεωοικονομίας, αλλά και την νέα Αρχιτεκτονική της ισχύος σε τελευταία ανάλυση…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι Αμερικανοί άλλωστε, φαίνεται ότι έχουν πάρει τις αποφάσεις τους και αυτές οι αποφάσεις, πέρα και ανεξάρτητα από τους ανερμάτιστους λεονταρισμούς του αστοιχείωτου Τραμπ, ΔΕΝ υπαγορεύονται από υπερσυσσώρευση ισχύος, αλλά από το καταφανές και δυσαναπλήρωτο στρατηγικό της έλλειμμά, γεγονός που απαιτεί μέτρα στην κατεύθυνση της αποτροπής μια άτακτης όσο και ανεξέλεγκτης αποκαθήλωσης των ΗΠΑ, από την πρωτοκαθεδρία της συστημικής πυραμίδας ισχύος.

Έτσι… Πίσω από το φαίνεσθαι μιας επίπλαστης αυτοπεποίθησης και ενός προκλητικά καυχησιάρικου ηγεμονισμού, υπάρχει η ανάγκη ενός ευρύτερου «στρατηγικού νοικοκυρέματος», το οποίο επιδιώκεται να  θωρακίσει τις ΗΠΑ έναντι πραγματικών ή φαντασιακών απειλών και να μετατρέψει την εγγύς γεωπολιτική τους περιφέρεια, σε ζώνη αποκλειστικής νομής πλούτου (βλέπε σχεδιασμό πίσω από την επέμβαση στην Βενεζουέλα), ελεγχόμενης παραγωγικής δραστηριότητας (βλέπε σχεδιασμό για μετατροπή της Λατινικής Αμερικής σε φασονάδικο των Αμερικανικών επιχειρήσεων, που θα αντικαταστήσει σταδιακά τον ρόλο της Άπω Ανατολής) και σταδιακής ενσωμάτωσής της στον ευρύτερο σχεδιασμό τη Αμερικανικής Εθνικής ασφαλείας (Βλέπε επιθετική ρητορική απέναντι σε Γροιλανδία, Παναμά, Καναδά κλπ). Παράλληλα... 

Η στρατηγική αυτοπαγίδευση μιας Ευρώπης που παραμένει έρμαιο της ανεπάρκειας των ηγετών της...

Εικόνα ταπείνωσης και εξευτελισμού εξέπεμψαν οι πέτσινοι ηγέτες της Ευρώπης με την θλιβερή παρουσία τους στην Ουάσιγκτον και με την συμμετοχή τους, ως κομπάρσοι, στο προσωπικό σόου που έστησε ο Αμερικανός πρόεδρος, προκειμένου να ικανοποιήσει πρωτίστως την προσωπική του ματαιοδοξία…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Και η ειρωνεία, είναι ότι στοιχήθηκαν ωσάν σαστισμένα σχολιαρόπαιδα σε αυτόν τον ιδιότυπο επικοινωνιακό μπερντέ, με μοναδικό σκοπό να αποφύγουν τον απόλυτο προσωπικό και συλλογικό τους εξευτελισμό.

Η αιτία αυτής της κατάντιας, εδράζεται στην κυρίαρχη στρατηγική επιλογή δεκαετιών, που στα μυαλά αφρόνων χαρτογιακάδων του νεοφιλελευθερισμού, η δύναμη της αγοράς εξελήφθη ως έννοια ταυτόσημη της γεωπολιτικής ισχύος. Αυτή η μονοδιάστατη αντίληψη, συντήρησε μια επίπλαστη ευμάρεια στον γεωπολιτικό βάλτο της Ευρώπης και μόλις οι εξελίξεις τάραξαν τα λιμνάζοντα ύδατα, αυτό που αναδύθηκε ήταν ζόφος, ανικανότητα και απόλυτη γεωπολιτική γύμνια…

Το συγκεκριμένο ταξίδι στο οποίο κατέφυγαν ως δασκαλεμένα προσκοπάκια, εδώ που έχουν οδηγηθεί τα πράγματα προφανώς και... 

Πολιτικό καύσιμο την ευρεία αναθεωρητική ατζέντα του Τραμπ

Η Ευρώπη, φαίνεται ότι έχει απωλέσει την ιδιότητα του συμπρωταγωνιστή – συνδιαμορφωτή στα περιφερειακά τεκταινόμενα - ακόμη και σε εκείνα που την αφορούν άμεσα - και αυτή η απώλεια τείνει να καταστεί μη αναστρέψιμη στην περίπτωση που ευοδωθούν τελικά οι σχεδιασμοί Τραμπ αναφορικά με την νέα Ευρασιατική Αρχιτεκτονική, την νέα Αρχιτεκτονική ασφαλείας, αλλά και ευρύτερα με την νέα ισορροπία της ισχύος στο διεθνές σύστημα…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι συστημικοί αναλυτές από όλο το πολιτικό φάσμα, έσπευσαν από την πρώτη στιγμή να αποδώσουν αυτήν την εξέλιξη, σε μια υποτιθέμενη απροθυμία ή ακόμη και αμέλεια των Ευρωπαίων ηγετών να λάβουν υπ’ όψιν τους και κατ’ επέκταση να αποκωδικοποιήσουν έγκαιρα και σωστά, τα μηνύματα τα οποία εξέπεμπαν οι κύκλοι του Αμερικανικού κατεστημένου που στήριξαν την επανεκλογή Τραμπ στην Αμερικανική προεδρία.

Η συγκεκριμένη αξιολόγηση είναι εξαιρετικά επιεικής και φυσικά ΔΕΝ επιβεβαιώνεται ΟΥΤΕ από τις εξελίξεις και τις υποτιθέμενες πρωτοβουλίες που αναλαμβάνονται, αλλά ΟΥΤΕ και από την αλληλουχία των σπασμωδικών αντιδράσεων πανικού στις οποίες καταφεύγει, χωρίς ιδιαίτερη περίσκεψη, η Ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία, είτε στο σύνολό της, είτε με τις αυθαίρετες, βεβιασμένες, αποσπασματικές και εν τέλει διχαστικές πρωτοβουλίες Μακρόν.

Δεν πρόκειται λοιπόν για αμέλεια ή για απροθυμία πολιτικών ηγετών που μπορούσαν μεν, αλλά για κάποιον περίεργο λόγο απλώς ολιγώρησαν και δεν ασχολήθηκαν με αυτό που έπρεπε να ασχοληθούν, την ώρα που είχαν την υποχρέωση να το κάνουν.

Η Ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ, ευνουχισμένη πλήρως σε ένα νοσηρό περιβάλλον που συντήρησε τον παρασιτισμό και την αναπαραγωγή χαρτογιακάδων, επιβεβαίωσε και συνεχίζει να επιβεβαιώνει με τον πλέον απόλυτο τρόπο, ότι...

Και όμως... Θα είναι ένα ασταθές υβριδικό πολιτειακό μόρφωμα αν...

Με τα μάτια στραμμένα στην λογιστική των Εταιρειών, στην ενδυνάμωση των επιχειρηματικών ομίλων και στην διασφάλιση μιας “Golden” πάγιας Ευρωπαϊκής Ιθαγένειας στα μεγάλα βιομηχανικά συμπλέγματα, επανεμφανίστηκε ο πρώην πρωθυπουργός και διοικητής της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι και κατά την διάρκεια της παρουσίασης βιβλίου, αφού πρώτα «απέψυξε» τους σχεδιασμούς για την ομοσπονδιοποίηση της Ευρώπης, πρότεινε ως μοναδική λύση την μετατροπή της σε ενιαίο κράτος το οποίο θα επιφορτιστεί με την υποχρέωση να αναζητήσει έναν νέο, βιώσιμο και κυρίως δυναμικό τρόπο ανάπτυξης…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το επίσημο πρόσχημα για την διατύπωση του παραπάνω συλλογισμού, είναι οι δυσκολίες που συνδέονται με τους κατακερματισμένους κανονισμούς, η ισχύς των οποίων επιβραδύνει την λειτουργία της ΕΕ. Πρόκειται για έναν ισχυρισμό ολοφάνερα υποκριτικό, αφού δεκαετίες ολόκληρες το αυτάκι του Ντράγκι αλλά και των προκατόχων του δεν ίδρωσε για το εκτεταμένο πρόγραμμα αποβιομηχάνισης και παραγωγικού μεταμορφισμού που επιβλήθηκε στους αδύναμους της Ευρώπης, με παράλληλη φυσικά συγκέντρωση κεφαλαίων και υποδομής στις ισχυρές βιομηχανικές χώρες.

Το πρόβλημα όμως τώρα άγγιξε την καρδιά του Ευρωπαϊκού Καπιταλισμού. Την ίδια την Γερμανία και την Οικονομία της που μεταπίπτει σταδιακά στον αστερισμό των δημοσιονομικών περιορισμών. Το επικοινωνιακό μοντέλο της επίπλαστης οικονομικής ισχύος καταρρέει με πάταγο και ο ανομολόγητος τρόμος όλων, είναι οι δυσοίωνες προβλέψεις που σχετίζονται με το ιδιότυπο ανταγωνιστικό πλιάτσικο που ενορχηστρώνουν οι ΗΠΑ, οι οποίες ουσιαστικά υπεξαιρούν - με...

Η στρατηγική της Τουρκίας απέναντι σε "τρομοκρατικά" εχθρικά κράτη που υποκινούν και υποστηρίζουν την τρομοκρατία

Το άρθρο που ακολουθεί, είναι του Μπουλέντ Ορακόγλου. Δημοσιεύεται στην Yeni Safak και είναι αποκαλυπτικό της κυρίαρχης αντίληψης με την οποία προσεγγίζει η Τουρκική πολιτική τάξη τα διαδραματιζόμενα στις Ευρωνατοϊκές δομές και την στρατηγική με την οποία η Τουρκία διαχειρίζεται την συμμετοχή της σε αυτά... Το αναδημοσιεύουμε για ενημέρωση όλων...

Κ.Κ

Η Τουρκία ενεργοποίησε τη διαδικασία απολογισμού με τους τρομοκράτες υποστηρικτές και υποστηρικτές της τρομοκρατίας, που είναι η πιο σημαντική φάση της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, ως στρατηγική στην 32η σύνοδο ηγετών του ΝΑΤΟ που διοργανώθηκε στη Μαδρίτη. Έτσι, η Τουρκία έδωσε μια σημαντική κατεύθυνση στο ΝΑΤΟ, το οποίο συγκεντρώθηκε στη Μαδρίτη για να αναθεωρήσει τη στρατηγική προοπτική του ΝΑΤΟ για το 2030, όσον αφορά τις τρομοκρατικές οργανώσεις. Το FETO, το PKK, το PYD, το YPG, το DAESH και οι οπαδοί τους αναφέρονται συλλογικά ως «τρομοκρατική οργάνωση» σε έγγραφο του ΝΑΤΟ για πρώτη φορά. Όπως είναι γνωστό, οι νούμερο 1 υποκινητές των τρομοκρατικών οργανώσεων PKK/YPG, FETO και DAESH είναι οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η Γερμανία, η Γαλλία και υπάρχουν χώρες πιόνια ή χτυπητές όπως η Σουηδία, η Φινλανδία και η Ελλάδα που χρησιμοποιούνται από αυτές τις χώρες. Αυτές οι χώρες, που οδήγησαν την Τουρκία σε πολιτική αστάθεια και πραξικοπήματα χρησιμοποιώντας τρομοκρατικές οργανώσεις, είναι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ!

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ERDOĞAN ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΩΝ ΗΓΕΤΩΝ.

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έδειξε στους ηγέτες της συνόδου για την τρομοκρατία στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής των Ηγετών του ΝΑΤΟ, ένα βίντεο που ετοίμασε η Προεδρία των Επικοινωνιών, στο οποίο εξηγείται ο...

Τριπλό αυτοκτονικό πλήγμα - Η Ευρώπη σε καθεστώς πολλαπλής γεωπολιτικής ομηρίας

Η Ευρώπη έχει εισέλθει αμετάκλητα στην περιδίνηση των συνεπειών μιας σφοδρής συστημικής σύγκρουσης που κλιμακώθηκε ραγδαία με καταλύτη το Ρωσοουκρανικό και μαίνεται ανεξέλεγκτη συμπαρασύροντας ολόκληρη την Ευρασία στα αχαρτογράφητα νερά μιας ευρύτατης και κυρίως μιας πολυδιάστατης αναθεωρητικής ατζέντας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο αδόκιμος τρόπος με τον οποίον ουσιαστικά επεβλήθη η βίαια ενσωμάτωση των Ευρωπαϊκών χωρών στην χορογραφία αυτής της σύγκρουσης, ακύρωσε πλήρως το έτσι κι αλλιώς αναιμικό γεωπολιτικό κεφάλαιο της οικονομικοπολιτικής τους ενοποίησης και αντικαθιστά ταχύτατα το επίπλαστο συγκριτικό πλεονέκτημα της Οικονομικής τους ευμάρειας, με ένα καθεστώς παραλυτικής ομηρίας το οποίο αποδομεί σταδιακά μια σειρά από κρίσιμες παραμέτρους που συνέθεσαν την φυσιογνωμία της μεταπολεμικής Ευρωπαϊκής ισχύος.

Σε αυτό το Ευρωπαϊκό περιβάλλον, που ορίζεται πλέον ως χώρος συνύπαρξης πολλαπλών, σύνθετων, στρατηγικών αλλά και υβριδικών απειλών, η ανισομέρεια διευρύνεται, οι υποβόσκοντες ανταγωνισμοί αναμένεται να προσλάβουν συγκρουσιακό χαρακτήρα και οι πανηγυρισμοί των πρώτων ημερών για την υποτιθέμενη Ευρωπαϊκή αποφασιστικότητα προκειμένου να σφυρηλατηθεί μια ενιαία στάση απέναντι στο «τέρας του Βορρά», παραχωρούν σταδιακά την θέση τους σε ένα ιδιότυπο «ο σώζων εαυτόν σωθήτω», που εμφανίζεται πλέον αμείλικτο, όσο απομυθοποιείται η ευκολία με την οποία χτίστηκαν οι προσδοκίες για την υποτιθέμενη αποτελεσματικότητα του συντονισμένου Δυτικού «αντιπολεμικού» εκβιασμού. 

Κατά τα λοιπά... Μετά από 80 ημέρες πολέμου, ένας πρώτος απολογισμός αν μη τι άλλο επιβεβαιώνει ότι:

Πρώτον: Η Ουκρανία καταστράφηκε μεν, αλλά στρατιωτικά δεν της επέτρεψαν να καταρρεύσει, ενώ το κεφάλαιο του εδαφικού της διαμελισμού δεν θα ανοίξει και τυπικά, όσο μπορεί ακόμη, με...

Στην περιδίνηση ενός επικίνδυνου εκφυλιστικού στροβιλισμού

Η μεταψυχροπολεμική εποχή, χαρακτηρίστηκε κυρίως από δύο σημαντικές ανατροπές στο επίπεδο του πολιτικού εποικοδομήματος.

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πρώτον: Η παραδοσιακή πολιτική και ο κυρίαρχος αξιακός κώδικας με βάση τον οποίον δομήθηκαν μεταπολεμικά οι Δυτικές κοινωνίες και συγκροτήθηκαν οι θεμελιώδεις λειτουργικοί κανόνες τους, άρχισαν - παρά το ιστορικό τους βάθος - να υποχωρούν σταδιακά  και να παραδίδουν σταθερά την θέση τους σε μια ιδιότυπη «πολιτική κορεκτίλα».

Στην Ευρώπη, αυτή η πολιτική κορεκτίλα αναγορεύτηκε σε κυρίαρχο καθεστώς που οχυρώθηκε θεσμικά και επιστρατεύτηκε, αφ’ ενός μεν για να διαχειριστεί τα απόνερα των Ιμπεριαλιστικών πολέμων και των ληστρικών πολιτικών, που «ξεφορτώνονταν» μαζικά στις Μητροπόλεις που τις ενορχήστρωσαν (βλέπε πρόσφυγες και μαζική μετανάστευση) και αφ΄ ετέρου για να ξεπλύνει την συστημική ακραία κοινωνική αναλγησία του επιθετικά αναδυόμενου νεο-φιλελευθερισμού, προσφέροντας στους πολίτες ως αντιστάθμισμα, την θεσμική στήριξη διάφορων περίεργων ή ακόμη και νοσηρών ιδεολογημάτων αλλά και εκφυλιστικών νεολογισμών, για λογαριασμό των οποίων η πολιτική τάξη εργαλειοποίησε την Δημοκρατία προκειμένου να υπονομεύσει εθιμικούς κανόνες και να ροκανίσει συστηματικά την παραδοσιακή συνοχή των κοινωνιών. Την ίδια περίοδο…

Δεύτερον: Το παραδοσιακό πολιτικό προφίλ των Ευρωπαίων ηγετών αποσύρονταν από την κυκλοφορία και στην θέση του άρχισε να κάνει δυναμικά την εμφάνισή της, μια υβριδική γενιά χαρτογιακάδων, λογιστών, τεχνοκρατών και διαχειριστών της πολιτικής διοίκησης, οι οποίοι καλούνταν να εφαρμόσουν πολιτικές με συγκεκριμένο προφίλ, σε συγκεκριμένη κατεύθυνση και προσανατολισμένες να υπηρετήσουν μια καινούρια Ευρωπαϊκή τάξη πραγμάτων, σε συνθήκες παγκοσμιοποιημένης Οικονομίας με κοινωνίες χυλούς, χωρίς εθνική συνοχή και...

Τουρκία: Ένας ύπουλος περιφερειακός μπαμπέσης. Εχθρός της Ευρωπαϊκής κουλτούρας και κοινωνίας

Η έκρηξη της μεταναστευτικής κρίσης στα σύνορα της Πολωνίας, προφανώς είναι κατευθυνόμενη και απολύτως χορογραφημένη…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ωστόσο, δεν έχει καμία απολύτως αξία να συνεχίσουμε να συζητούμε για το προφανές, αφού το πραγματικά ανησυχητικό - ανησυχητικότερο ίσως ακόμη και από αυτήν καθ’ εαυτή την εξέλιξη της συγκεκριμένης υπόθεσης, που φαντάζει μάλλον αβέβαιη - είναι η εμμονική άρνηση της Ευρωπαϊκής πολιτικής ελίτ να αντιμετωπίσει την συγκεκριμένη πρόκληση με την ενδεδειγμένη σοβαρότητα και να βγάλει τα αναγκαία συμπεράσματα για την αποτελεσματική διαχείριση όλων όσων πρόκειται να ακολουθήσουν.

Η Ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία, έσπευσε ατυχώς να τοποθετηθεί με μυωπική μονομέρεια απέναντι στο δίπολο Ρωσία – Λευκορωσία, την στιγμή που οι πάντες γνωρίζουν ότι η «τεχνογνωσία», το «υλικό» και η ακαταμάχητη πρόθεση της γεωπολιτικής εργαλειοποίησης του μεταναστευτικού, έχει ενσωματωθεί αμετάκλητα στην στρατηγική «κουλτούρα» της Τουρκίας. Το γνωρίζει βεβαίως ΚΑΙ η Πολωνία και ας μην τολμά - σε αυτήν την φάση τουλάχιστον - να την κατονομάσει και να τοποθετηθεί απέναντι στο ευκαιριακό στρατηγικό της δεκανίκι, αν και είναι αυτή η οποία δέχεται ισχυρότατη πίεση στα σύνορά της, με ότι μπορεί αυτό να σημαίνει για την επόμενη μέρα στο εσωτερικό της αλλά και στην ευρύτερη περιοχή. Ήδη παρατηρείται ανησυχητική συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων και από τις δύο πλευρές των συνόρων και αυτή η εξέλιξη καθιστά προς το παρόν ιδιαίτερα δύσκολη την διαχείριση της κατάστασης.

Η Ρωσία και η Λευκορωσία προφανώς δεν απενοχοποιούνται για την κλιμάκωση της μεταναστευτικής κρίσης στα Πολωνικά σύνορα. Είναι λογικό, αλλά και με όρους ψυχρής γεωπολιτικής προσέγγισης, θεωρείται ταυτόχρονα ΚΑΙ αναμενόμενο, το να επιδιώκουν αμφότερες την πολιτική και κοινωνική αποσταθεροποίηση της Ευρώπης, αφού στο πλαίσιο του διαμορφωθέντος μεταψυχροπολεμικού στρατηγικού ανταγωνισμού, υφίστανται και οι δύο, Ευρωπαϊκές κυρώσεις, αντιμετωπίζουν και οι δύο ένα...

Η ευρωπαϊκή θερμοκοιτίδα και η Ουγγαρέζικη ατσαλιά

Η Τουρκία προφανώς και ΔΕΝ έχει καμία απολύτως θέση στην Ευρώπη. ΟΥΤΕ πολιτισμικά ΟΥΤΕ από την άποψη της γεωπολιτικής της φυσιογνωμίας και δυναμικής ανήκει σε αυτήν... 

Οποιαδήποτε πολιτική σύνδεσης της Τουρκίας με την Ευρώπη και πολύ περισσότερο οποιαδήποτε πολιτική επιλογή που θα ενεργοποιεί την διαδικασία της οργανικής ένταξής της σε αυτήν, θα εξασφαλίσει έναν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος του τουρκικού αναθεωρητισμού, και θα διαχύσει ανεξέλεγκτες εκφυλιστικές τάσεις σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή Ήπειρο...

Η κριτική που ασκείται σήμερα από δυνάμεις του πολιτικού καιροσκοπισμού για τον πεμπτοφαλαγγίτικο ρόλο της Ουγγαρίας ως μακρύ χέρι της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, είναι μια προσχηματική κριτική γιατί δεν τοποθετείται με τρόπο ουσιαστικό και κυρίως επειδή αφήνει στο απυρόβλητο τον σκληρό πυρήνα του σοβαρού προβλήματος που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, η ύπαρξη του οποίου εργαλειοποιεί τα άλλοθι της Ουγγαρίας και αυτό το πρόβλημα είναι το ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ.

Οι κυρίαρχες πολιτικές στα ευρωπαϊκά όργανα και κυβερνήσεις, ΔΕΝ αντιμετωπίζουν το πρόβλημα. Το ΣΥΝΤΗΡΟΥΝ. Και όσο το πρόβλημα αυτό συντηρείται, τόσο διασφαλίζεται μόνιμα ένα υβριδικό εργαλείο πολλαπλών εκβιασμών, το οποίο η Τουρκία χρησιμοποιεί κατά το δοκούν, ενώ οι Ευρωπαϊκές πολιτικές ηγεσίες...

Μεταψυχροπολεμική Τουρκία –Ο γεωπολιτικός Φρανκενστάιν παιδί της ανοχής και ο αναγκαίος γεωπολιτικός στραγγαλισμός του

Η κλιμάκωση της Γαλλοτουρκικής αντιπαράθεσης υπήρξε καταλυτική μεταξύ άλλων ΚΑΙ για την απροκάλυπτη επιβεβαίωση των ευρύτερων τουρκικών επιδιώξεων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Τα προσχήματα έχουν πλέον παραμεριστεί και το τουρκικό σύστημα εξουσίας στο σύνολό του, φροντίζει να θυμίσει στους πάντες, ακόμη και με τρόπο αδόκιμο, πως ο Τουρκικός μεγαλοϊδεατισμός – ηγεμονισμός, ΔΕΝ είναι ένα παροδικό καθεστωτικό σύμπτωμα, αλλά μια κρίσιμη γεωπολιτική παράμετρος με ιστορικό υπόβαθρο και ως τέτοια ΔΕΝ εξαντλείται στα όρια της φυσικής παρουσίας του Ερντογάν στο τιμόνι της γειτονικής χώρας.

Από την άποψη αυτή, είναι απαραίτητο να παραμεριστούν οι αυταπάτες, ΚΑΙ στην Ελλάδα, ΚΑΙ στην Ευρώπη, ΚΑΙ στα επιτελεία των αποκαλούμενων συμμαχικών δομών, και να αποκατασταθεί ο στρατηγικός ρεαλισμός στην αξιολόγηση και κυρίως στην διαχείριση των πραγματικών δεδομένων αλλά και των νέων επικίνδυνων προκλήσεων που διαφαίνονται.

Η διάρρηξη των σχέσεων της Τουρκίας με την Δυτική Αρχιτεκτονική, ΔΕΝ είναι τεχνικό πρόσχημα… ΔΕΝ συνιστά τακτικό ελιγμό… ΔΕΝ είναι και ΔΕΝ πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια ασταθής και άρα αναστρέψιμη διαδικασία.

Είναι αμετάκλητη στρατηγική επιλογή της τουρκικής πολιτικής ηγεσίας, η οποία φροντίζει να μετατρέπει την ανοχή των Δυτικών, σε πολλαπλό στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι πάντων, και εν τέλει σε πολλαπλασιαστή ισχύος και αποτελεσματικότητας των αποσταθεροποιητικών της επιλογών.

Η φυσιογνωμική μετάλλαξη της Τουρκίας ως γεωπολιτικό μέγεθος και η συνολική αναμόρφωση της γεωστρατηγικής της αντίληψης για την θέση και τον ρόλο της στην Αρχιτεκτονική της επόμενης μέρας, υπήρξε καρπός ενός νέου, και εξόχως δυναμικού συστήματος δεδομένων που διαμορφώθηκε στην μεταψυχροπολεμική πραγματικότητα, στο περιβάλλον της οποίας ενεργοποιήθηκε η διαδικασία επαναπροσδιορισμού της νέας...

Υφεση ιστορικών διαστάσεων» προβλέπει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Συγχρονισμένη βύθιση του παραγόμενου ΑΕΠ, «ασυμμετρία» στην ανάκαμψη όποτε αυτή επιτευχθεί, φόρτωμα των βαρών στα λαϊκά στρώματα και προειδοποιήσεις ότι το πλήγμα θα είναι βαρύ για την ελληνική οικονομία από την κρίση που χτυπάει την ΕΕ: Οι παραπάνω εκτιμήσεις περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων στις Εαρινές Προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής...

«Παρά την ταχεία και ολοκληρωμένη απάντηση σε ενωσιακό και εθνικό επίπεδο, η οικονομία της ΕΕ θα αντιμετωπίσει φέτος μια ύφεση ιστορικών διαστάσεων», επισημαίνεται σχετικά καθώς για το 2020 ο προβλεπόμενος ρυθμός της κατρακύλας στην Ευρωζώνη φτάνει στο 7,7% και συνολικά στην ΕΕ στο 7,4%. Για το 2021 αλλά με αβεβαιότητες και ρίσκα προβλέπεται η κάλυψη ενός τμήματος των απωλειών με ρυθμό ανάκαμψης 6,3% στην Ευρωζώνη και 6,1% στην ΕΕ.

«Ο κλυδωνισμός στην οικονομία της ΕΕ είναι συμμετρικός ως προς το ότι η...

Η επόμενη μέρα είναι εδώ - Η μεγάλη εικόνα πίσω από τις "περίεργες" συγκρούσεις των ημερών

Είναι φανερό ότι η επόμενη μέρα έχει ήδη ξεκινήσει. Αρκετοί συμπολίτες μας παρασύρθηκαν και εν τέλει παγιδεύτηκαν σε μια αδιέξοδη και ανούσια συζήτηση αναφορικά με την αναγκαιότητα των περιοριστικών μέτρων, αρνούμενοι να συνειδητοποιήσουν, ότι αυτό ουδέποτε υπήρξε στοίχημα ή πρωταρχικό διαχειριστικό εργαλείο, για τους μηχανισμούς εξουσίας και για τα κέντρα λήψης των αποφάσεων…

του Κ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αντιθέτως, η σκοπούμενη συντήρηση μιας τέτοιας συζήτησης, υπήρξε στην πράξη και ένας πρώτης τάξεως αντιπερισπασμός ενός συστήματος εξουσιών, που παρά τις αντιθέσεις του δείχνει να έχει επίγνωση των προκλήσεων αλλά και αποφασιστικότητα να τις διαχειριστεί σε πολύ συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Η πανδημία απλώς επιτάχυνε εξελίξεις.

Τα αδιέξοδα του συστήματος ήταν υπαρκτά… Προϋπήρχαν στο σύνολό τους… Και προφανώς δεν είναι, ΟΥΤΕ μόνο, αλλά ΟΥΤΕ κυρίως οικονομικά.

• Σχετίζονται με τους στρεβλούς θεσμούς πάνω στους οποίους δομήθηκε ή όποια «εθνική» οικονομική και διαχειριστική Αρχιτεκτονική του…
• Επεκτείνονται στις πολυεθνικές δομές μέσα από τις οποίες επιχειρήθηκε η γεωστρατηγική ενδυνάμωση των επιμέρους συντελεστών του…
• Επιταχύνουν και επικαιροποιούν ποιοτικά, τις υποβόσκουσες στρατηγικού χαρακτήρα συγκρούσεις, μέσα από τις οποίες θα καθοριστεί εν πολλοίς η φυσιογνωμία και οι νέοι γεωστρατηγικοί προσεταιρισμοί που θα αποτυπώσουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του σύγχρονου κόσμου.

Αρκετοί συμπολίτες μας, αλλά και αυθαιρετούντες «αναλυτές», βιάστηκαν να προεξοφλήσουν το τέλος. Επιπόλαια και αβασάνιστη προσέγγιση. Δεν υπάρχει τέλος στην γεωπολιτική διεργασία. Αυτό που υπάρχει είναι μια δυναμικά εξελικτική αλληλουχία μεταλλάξεων, που...

Η πραγματική πρόκληση απέναντι στο θνησιγενές γερμανικό οικοδόμημα που βαλτώνει σε αδιέξοδα, ανισομέρειες, θεσμικές και πολιτικές τερατογενέσεις

Πριν πανηγυρίσουμε ξέφρενα για το "βέτο" της Ιταλίας κύριοι, θα πρέπει να περιμένουμε έως ότου αυτός ο κύκλος να ολοκληρωθεί, αφού ακόμη βρισκόμαστε στον προθάλαμο της πρώτης πράξης, και ο διάδρομος για όσα πρόκειται να ακολουθήσουν παραμένει σκοτεινός…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η Γερμανία δεν παραιτήθηκε από τις διαχρονικές επιδιώξεις της, που είναι η διατήρηση μιας υποτελούς σχέσης έναντι και σε βάρος των "συμμάχων" της με την ίδια επικυρίαρχο σε αυτό το νοσηρό οικοδόμημα, και η λοιπή Ευρώπη δεν έχει αποδείξει διαχρονικά πως διαθέτει ηγέτες αποφασισμένους να διαχειριστούν την αξιοπρεπή εθνική τους χειραφέτηση, έναντι των Γερμανικών ηγεμονικών επιδιώξεων.

Προφανώς το αίτημα για την έκδοση του ομολόγου της «ΚΟΡΩΝΑΣ», δεν συνιστά επαναστατική ανατροπή της καθεστηκυίας τάξης στο Ευρωενωσιακό γίγνεσθαι. Είναι απλώς μια ελαφρά διαφοροποιημένη προσέγγιση από την παραδοσιακή αναπαραγωγή της αδιέξοδης και νοσηρής σχέσης που ορίζεται με το γνωστό τρίγωνο: Δανεισμός – Υπερχρέωση – Δημοσιονομικός στραγγαλισμός. Παρ’ όλα αυτά η Γερμανία «κατ’ αρχήν» ΔΕΝ το επέτρεψε.

Αυτό βεβαίως δεν προδιαγράφει και την τελική της τοποθέτηση, και προφανώς ουδείς μπορεί να αποκλείσει την εκδήλωση κάποιας μεγαλόκαρδης «τρίπλας» που...

Η παρακμή της Ευρώπης και η Διάσκεψη του Βερολίνου

Εδώ και καιρό η Ευρώπη διολισθαίνει προς την παρακμή. Η εντροπία του ευρωπαϊκού συστήματος αυξάνεται με επιταχυνόμενο ρυθμό και κανείς δεν θέλει –ίσως και να μην μπορεί– να παρέμβει και να την σταματήσει. Η Ευρώπη δεν παίζει κανέναν σημαντικό ρόλο στις μεγάλες γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή. Παραμένει ακόμη ένας ενδιαφέρων οικονομικός χώρος, αλλά μέχρι εκεί...

του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ

Διερχόμαστε μια μεταβατική περίοδο επαναπροσδιορισμού του διεθνούς συστήματος, και η Ευρώπη, τόσο ως σύνολο όσο και ως μεμονωμένες χώρες, απέχουν από...

Χορηγός της Ακροδεξιάς η ευρωπαϊκή ασυμφωνία στο μεταναστευτικό

Το σύνθημα «λιγότερη μετανάστευση» είναι ένα από τα κυρίαρχα στην σύνοδο των Ευρωπαίων εθνικολαϊκιστών, οι οποίοι συναντώνται το Σάββατο στο Μιλάνο με πρωτοβουλία του Σαλβίνι...

του ΒΑΓΓΕΛΗ ΣΑΡΑΚΙΝΟΥ

Το μεταναστευτικό ωστόσο, και κυρίως ο τρόπος ενσωμάτωσης των μεταναστών στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, απασχολεί και λιγότερο ακραία κόμματα και κυβερνήσεις στην Ευρώπη, καθώς αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις. Στην σύνοδο του Σαββάτου μετέχουν συνολικά δώδεκα εθνικιστικά κόμματα από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. 

Απουσιάζει ωστόσο ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Όρμπαν, ο οποίος αν και έχει υποσχεθεί μετεκλογική συνεργασία στον Σαλβίνι, δεν παρίσταται λόγω των...

Απληστία και ηλιθιότητα γράφουν ιστορία στην ΕΕ…

Απέχουμε λίγες μέρες από τις ευρωεκλογές αλλά καμία πολιτική δύναμη δεν είπε και δεν έχει κάτι να προτείνει για τα δυο πραγματικά προβλήματα της ΕΕ: Τη μετατροπή της Ένωσης σε υπηρέτη της Γερμανίας και την απεξάρτηση της Ευρώπης από τις ΗΠΑ. Δυο προβλήματα σε ένα πακέτο με μονολεκτικό τίτλο: Ανεξαρτησία...

του ΑΠΟΣΤ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Μπρεζίνσκι στη μνημειώδη «Μεγάλη Σκακιέρα» θεωρεί την Ευρώπη (ΕΕ) προτεκτοράτο των ΗΠΑ. Απαράβατος όρος για την πλανητική κυριαρχία των ΗΠΑ είναι η απόλυτη επιβολή τους στην ΕΕ. Γι’ αυτό διατηρήθηκε το ΝΑΤΟ μετά την πτώση της ΕΣΣΔ ώστε «να μείνουν οι ΗΠΑ εντός (Ευρώπης), η Ρωσία εκτός και η Γερμανία πατημένη χάμω» (λόρδος Ισμέϊ, πρώτος γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ). Το τοπίο είναι θολό όχι επειδή θα βγουν πιο ισχυρά τα λεγόμενα ακροδεξιά κόμματα, θα...

ΑΠΟΡΡΗΤΟ – Όταν οι Ευρωπαίοι έδειχναν κατανόηση στην τουρκική εισβολή

Ρητορικά το «Είμαι Κύπριος» του προέδρου της Κομισιόν δείχνει την ΕΕ να συμπαρατάσσεται με την Κύπρο απέναντι στην Τουρκία. Στην πράξη όμως οι Ευρωπαίοι δεν πρόκειται να θίξουν την Τουρκία. Η ΕΕ, παρά την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν έχει αλλάξει ουσιαστικά την πολιτική της από εποχής εισβολής...

του ΒΑΓΓΕΛΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

O εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ Ομέρ Τσελίκ έστειλε απειλητικό μήνυμα στον Αναστασιάδη να «θυμάται το 1974». Άραγε στην Ελλάδα και την Ευρώπη πόσοι θυμούνται την ευρωπαϊκή στάση, όταν το φθινόπωρο του 1974 βγήκε από τα χείλη του Βέλγου υπουργού Εξωτερικών και πρώην Προέδρου του Συμβουλίου της ΕΟΚ Renaat Van Elslande, το ανεκδιήγητο «κατανοούμε την εισβολή«; Λίγες μόνο εβδομάδες μετά την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο και την...

«Ενισχυμένο εποπτικό πλαίσιο» με πρώτο «πιάτο» τη λαϊκή κατοικία

Στην πρώτη «διαδικαστικού χαρακτήρα» ανανέωση για το επόμενο εξάμηνο του «ενισχυμένου εποπτικού πλαισίου», που εφαρμόζεται ειδικά στην περίπτωση της αντιλαϊκής πολιτικής στην Ελλάδα, προχώρησε χτες η πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής... 

Οπως χαρακτηριστικά υπογραμμίζεται στη σχετική ανακοίνωση, «η επέκταση αυτή αποτελεί μέρος της κανονικής και αναμενόμενης διαδικασίας που εξασφαλίζει τη συνεχή στήριξη για την ολοκλήρωση και...

Με αφορισμούς στην ακροδεξιά και πολεμοκάπηλη ρητορική ομολογεί την πλήρη αποτυχία ο Γιούνκερ

«Η Ευρώπη είχε την πιο τρομερή εμπειρία από τους ακροδεξιούς εξτρεμιστές. Πρέπει να ξεσηκωθεί ενάντια σε αυτούς» προειδοποιεί ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Rheinische Post...

«Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έχουν εύλογες ερωτήσεις σχετικά με την Ευρώπη, οι οποίοι μπορεί να μην κατανοούν τις διαδικασίες. Δεν μπορούμε να τους αποκαλέσουμε αυτούς τους ανθρώπους τρελούς. Πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη οι επικρίσεις τους» τονίζει ο Γιούνκερ, σημειώνοντας ωστόσο ότι...

ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ Στη φόρα τα αντικρουόμενα συμφέροντα και οι αντιθέσεις

«Μετά από αυτήν τη Διάσκεψη, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Σίγουρα έχουμε πρόβλημα». Με αυτά τα λόγια έκλεισε την Κυριακή τις τριήμερες εργασίες της 55ης Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου ο επικεφαλής της, Βόλφγκανγκ Ισινγκερ... 

Για ακόμη μια φορά, στο κορυφαίο φόρουμ για την ασφάλεια ήρθαν στο προσκήνιο τα ανταγωνιστικά συμφέροντα, που όλο και πιο δύσκολα συμβιβάζονται, οι ανακατατάξεις στην...