Πολλές χώρες διαπραγματεύθηκαν τους όρους ένταξής τους στην Συνταγματική
Συνθήκη και πέτυχαν να εισέλθουν υπό όρους, διαφυλάσσοντας τα εθνικά
τους Συντάγματα.
Η Ελλάδα αντίθετα, με την υπογραφή της κυβέρνησης της ΝΔ του Κ.
Καραμανλή και με την πλήρη συναίνεση και της μείζονος αντιπολίτευσης του
ΠΑΣΟΚ του Γ.Α. Παπανδρέου, δέχθηκε να υπαγάγει το εθνικό της δίκαιο,
δηλαδή το Εθνικό Σύνταγμά της, στο δίκαιο της Συνθήκης της Λισσαβώνας,
χωρίς καμμία απολύτως διαπραγμάτευση
"Corruptisima republica plurimae leges."
"Όσο πιο διεφθαρμένο είναι ένα κράτος, τόσο περισσότερους νόμους έχει."
Προϊόν μετεξέλιξης πολλών προηγούμενων συνθηκών, η Συνθήκη της Λισσαβώνας είναι στην ουσία το Ευρωσύνταγμα. Μέσα σε αυτό υπάρχει το "primacy clause". Πρόκειται για την νομική διατύπωση που αναφέρεται στο πoιό Σύνταγμα υπερέχει, κι επομένως επιβάλλεται στα υπόλοιπα. Στην Συνταγματική Συνθήκη (Λισσαβώνας) διατυπώνεται ρητά ότι οι νόμοι της Συνθήκης αυτής συνιστούν το ανώτατο δίκαιο όλων των συμβαλλομένων χωρών. Επομένως τα εθνικά δίκαια των συμβαλλομένων χωρών εκτοπίζονται. O τρόπος που έφεραν την Συνθήκη αυτή για ψήφιση στο Ευρωκοινοβούλιο ήταν ενδεικτικός των προθέσεων τους να περάσουν "νύχτα" ένα δαιδαλώδες κείμενο το οποίο καταργεί την εθνική κυριαρχία του κράτους-μέλους της ΕΕ αλλά και τις ατομικές ελευθερίες...
