Στην Ελληνοτουρκική αντιπαράθεση, τα πράγματα έχουν οδηγηθεί
σε σημείο οριακό, και η ραγδαία τροποποίηση της Τουρκικής ρητορικής, μοιραία
τροποποιεί και τους ίδιους τους όρους αυτής της αντιπαράθεσης στην πράξη και σε
όλα τα επίπεδα, μηδέ εξαιρουμένου ακόμη και αυτού της διεθνούς διπλωματίας…
Ο «επιθετικός»
προσανατολισμός της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, είναι πλέον στο σύνολό
του πολλαπλά αναβαθμισμένος, όχι μονάχα
στο επίπεδο της ρητορικής, αλλά ΚΑΙ
στην επιχειρησιακή του διάσταση. Ενώ όπως ήταν αναμενόμενο, ένα καινούριο
πλέγμα επιθετικών και παράνομων διεκδικήσεων, επιχειρείται να ενσωματωθεί στην
Ημερήσια Διάταξη ακόμη και της Διεθνούς Διπλωματίας.
Την ίδια στιγμή, η
Ελληνική εξωτερική πολιτική αναζητεί τη δική της περπατησιά, αδυνατώντας ωστόσο να δραπετεύσει από
αδιέξοδες αντιλήψεις και φοβικά σύνδρομα, που ανατροφοδοτούν αυτογκόλ,
διπλωματική περιθωριοποίηση, και αλλεπάλληλες γκάφες.
Η Τουρκική εξωτερική πολιτική, κινείται σε λογικές που
ροκανίζουν Ελληνικά δικαιώματα, επιβάλουν τετελεσμένα και εν τέλει παράγουν αποτελέσματα, ενώ η Ελληνική
ατολμία, αναπαράγει αδιέξοδα,
ανατροφοδοτεί φαινόμενα εθνικού διχασμού και ...