Το πρωινό της 15ης
Ιουλίου του 1974, ο Χρόνος στη Λευκωσία σταμάτησε. Τέθηκε σε κίνηση ο
μηχανισμός υλοποίησης ενός ειδεχθέστατου εγκλήματα σε βάρος του
Ελληνισμού.
Το έγκλημα
Η Εθνική Φρουρά, με επικεφαλής Ελλαδίτες αξιωματικούς και
κατ’ εντολήν της Ιωαννιδικής χούντας των Αθηνών, εκδήλωσε στρατιωτικό
πραξικόπημα με σκοπό την ανατροπή και – πιθανότατα – τη φυσική εξόντωση
του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.
Το έγκλημα αυτό είχε βαρύτατες συνέπειες. Η κυριότερη και καθοριστικότερη – και σίγουρα ο μόνος, πραγματικά,
λόγος για τον οποίο σχεδιάσθηκε και εκδηλώθηκε το Πραξικόπημα – δεν
άργησε παρά λίγες μόνο ημέρες. Στις 20 Ιουλίου του 1974, η Τουρκία
εισέβαλε στην Κύπρο και μετά από δύο φάσεις στρατιωτικών επιχειρήσεων,
κατέλαβε το 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι υπόλοιπες
θλιβερές συνέπειες του πραξικοπήματος είχαν στόχο απλά να ετοιμάσουν το
έδαφος για την επερχόμενη κύρια συνέπειά του, την εισβολή των Τούρκων
και τη διαίρεση του νησιού. Ωστόσο, είναι σοβαρότατες και πρέπει να
αναφερθούν.
Η παρανοϊκή ενέργεια της 15ης Ιουλίου καταρράκωσε
κυριολεκτικά το ηθικό και τη συνοχή μίας βαθιά διαιρεμένης κοινωνίας,
διχασμένης ήδη από την αρχή του δεκατετραετούς ανεξάρτητου βίου της και
ταλαιπωρημένης το τελευταίο διάστημα από τη δράση διάφορων οργανώσεων
όπως...
