ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ

«Κι όπως το θέλει η ανάγκη στο ένα χέρι το γέλιο θα κρατάμε, Και στ' άλλο, με το τσεκούρι θα χτυπάμε. Θα δείτε λοιπόν απόψε, αγαπητό κοινό, ένα ζώο παμφάγο, θεριό προϊστορικό, πνιγμένο στα ξίγκια, άχρηστο και περιττό, ιδιοκτήτης τ' όνομά του, όλοι τον ξέρετε καλά, Γαιοχτήμονας και βάλε, με τη σέσουλα λεφτά, ξεδιάντροπα ξέρει μονάχα να τρώει, να πίνει, να γλεντά, ανθρώπους βασανίζει, τους τρώει τα παιδιά, την όμορφη πατρίδα μας σπρώχνει στη συμφορά».

του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

Με τα λόγια αυτά ξεκινάει η παράσταση του έργου του Μπρεχτ «Ο αφέντης Πούντιλα και ο δούλος του ο Μάττι» που παρουσιάζεται - ήδη με μεγάλη επιτυχία - στο Θέατρο «Τζένη Καρέζη».

Η παράσταση αυτή έρχεται πραγματικά «πάνω στην ώρα». Είναι η απόδειξη του τι σημαίνει Τέχνη και πώς η Τέχνη, όταν είναι τέτοια, μπορεί και πρέπει να συλλαμβάνει τον παλμό και τις ανάγκες της εποχής. Στο σανίδι του «Τζένη Καρέζη»... 

ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΤΣΟΥΤΣΕΚΙΑ

Αν την Ελλάδα δε την διοικούσαν δωσίλογοι, αλλά πατριώτες και ήρωες σαν αυτούς που  κάποια τσουτσέκια τολμούν να καθυβρίζουν ασύδοτα και ατιμώρητα από μια προσκυνημένη Ελληνική πολιτεία, τότε αυτά τα διεφθαρμένα στο μυαλό τοσυτσέκια...

Θα κυνηγούσαν το μεροκάματο σαν φτωχοθεραπαινίδες πεινασμένων λαθρομεταναστών, και δε θα κατασπαταλούσαν χρήματα φορολογούμενων πολιτών για να αναγορεύσουν το βίτσιο τους σε τέχνη και μάλιστα επιδοτούμενη.

Η πρόκληση λοιπόν για τα πανταχού τσουτσέκια, δεν είναι να προκαλούν τη νοημοσύνη μας και την ανοχή μας, καπηλευόμενα τον εθνομηδενισμό της εξουσίας... Η πρόκληση γι αυτά τα κατακάθια της "τέχνης" που ξέρουν να μιλούν για "δημιουργία" και "δικαιώματα" είναι... 

ΤΑΛΑΝΤΩΣΕΙΣ ΔΟΥΛΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΑΠΟ ΘΛΙΒΕΡΕΣ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΥΣ

Αξιότιμη κυρία Ελένη Κιτσοπούλου... Κάποιος, αυτές τις μέρες , μου είπε:

του ΠΑΠΑ-ΗΛΙΑ ΥΦΑΝΤΗ

-Παπά, τα ’μαθες τα νέα;.
-«Ουδέν νεώτερον από το δυτικόν μέτωπον»! του αποκρίθηκα. Τα νέα μας είναι, καθημερινά, σταθερά και απαράλλακτα. Πηγαίνουμε διαρκώς από το κακό στο χειρότερο. Ή μήπως έχεις και κάτι το τρισχειρότερο;
-Το τρισχειρότερο είναι, μου είπε, ότι ο Διάβολος μπήκε στην ανεργία. 

-Κι αυτό τι σημαίνει;

-Σημαίνει ότι εμείς οι άνθρωποι γίναμε ασύγκριτα πανουργότεροι απ’ αυτόν. Και ούτε πολύ ούτε λίγο του πήραμε όλες τις δουλειές. Και τον αφήσαμε με τα χέρια σταυρωμένα.

-Αυτό είναι αδύνατον! είπα.

-Για πάρε και διάβασε εδώ, μου είπε, να ιδείς και να καταλάβεις… Και διάβασα:

«Ο Ήρωας της Ελληνικής Επανάστασης, Αθανάσιος Διάκος, ξανάρχεται θαυματουργικά στην ζωή και ζεί στην Αθήνα του 2012, μαζί με την γυναίκα του την Κρουστάλλω...