Δύο βδομάδες πριν από τις εκλογές, όλα τα κόμματα - πλην ΚΚΕ -
διακηρύσσουν ότι η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και ο καπιταλιστικός
δρόμος ανάπτυξης είναι αδιαπραγμάτευτα...
| Κύριο και πρώτο χαρακτηριστικό του «Συμφώνου», είναι ότι οι χώρες που το συνυπογράφουν θα πρέπει να σέβονται όλες τις προϋπάρχουσες αντιλαϊκές συνθήκες της ΕΕ |
Μέσα σ' αυτό το καλούπι
προσπαθούν να χωρέσουν τις προεκλογικές εξαγγελίες τους για δήθεν μέτρα
ανακούφισης του λαού, αλλά στην πραγματικότητα διαγωνίζονται στα
ψίχουλα.
Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να σηκώνει τη σημαία της «καλύτερης
διαπραγμάτευσης» μέσα στην ΕΕ, για να τελειώνουν τάχα τα «μνημονιακά
μέτρα» και η ΝΔ να επικαλείται τη «σταθερότητα» ως αναγκαία προϋπόθεση
για το «τέλος των μνημονίων», ξέρουν όμως καλά και οι δύο ότι η αποδοχή
του πλαισίου που έχουν διαμορφώσει οι στρατηγικές συμφωνίες της ΕΕ,
είναι αυτή που βαραίνει στον καθορισμό των μισθών, των εργασιακών
σχέσεων, της φορολογίας, των συντάξεων και της Κοινωνικής Ασφάλισης,
συνολικά της ζωής της λαϊκής οικογένειας.
Μια τέτοια βασική συμφωνία είναι «Το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας»,
δηλαδή το «Σύμφωνο για το Ευρώ», όπως μετονομάστηκε, το οποίο συνήψαν
το Μάρτη του 2011 τα 17 μέλη της Ευρωζώνης και έξι ακόμα χώρες της ΕΕ.
Το Σύμφωνο αυτό έχει και μια πρόσθετη σημασία, καθώς έγινε σε συνθήκες
που ήδη είχε εκδηλωθεί η καπιταλιστική κρίση και ορισμένες χώρες, όπως η
Ελλάδα, είχαν ήδη υπαχθεί στα προγράμματα των μνημονίων. Από αυτήν τη
σκοπιά, είναι το Σύμφωνο που καθορίζει την πορεία της ΕΕ και μετά την
κρίση.
Εξίσου
σημαντικό είναι το γεγονός - όπως αποτυπώνεται στο κείμενο
συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (24-25 Μάρτη 2011) - ότι...