ΠΑΕΙ... ΤΗ ΧΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΩΤΗ

Λένε «από πληροφορίες που διέρρευσαν», έτσι μόνες τους οι πληροφορίες είπαν να ξεφύγουν λίγο να κάνουν μια βόλτα και να διαρρεύσουν. Δεν τους είπαν ότι το «διαρρέω» είναι αμετάβατο. Λένε «κατ’ αρχήν» και εννοούν «κατ’ αρχάς» (ή και το αντίθετο). Λένε «άμεσα» και εννοούν «αμέσως». Λένε «έκτακτα» και εννοούν «εκτάκτως». Λένε «ευχαρίστως» και εννοούν «ευχάριστα». Λένε «υποχώρησε» (π.χ. ο Ντάισελμπλουμ) και εννοούν «υπαναχώρησε»....

του ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΙΜΠΑ 

Δεν είναι σύνηθες να ξεκινά ένα άρθρο με μια ομολογία. Όμως την οφείλω σε όσες και όσους διαβάσουν αυτό το άρθρο. Ομολογώ λοιπόν πως δεν είμαι ο κατάλληλος να γράψει για τη γλώσσα μας και βέβαια νιώθω τουλάχιστον άσχημα γι’ αυτό.

Μπορώ όμως να εκφράσω την αγωνία μου και τον προβληματισμό μου για την κακοποίησή της με αφορμή την...

ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ... ΣΤΟΧΕΥΟΥΝ ΤΗ ΣΚΕΨΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ

"Όποιος ελέγχει την γλώσσα ενός ανθρώπου, ελέγχει και τις σκέψεις του" έγραφε ο Τζωρτζ Όργουελ, στο κλασσικό βιβλίο του ‘1984’. Είναι το λεγόμενο “newspeak”, η πλασματική ‘νέα’ γλώσσα της σκοτεινής εποχής του Μεγάλου Αδελφού. Η νεογλώσσα η οποία περιορίζει την έκφραση ιδεών που αντιλέγουν στην επίσημη γραμμή της εξουσίας.

Έχετε παρατηρήσει, παραδείγματος χάριν, τι γίνεται με τις ‘νέες’ σύνθετες λέξεις που έχουν εισχωρήσει στο λεξιλόγιό μας και έχουν ως δεύτερο συνθετικό το «-φοβία»; Εισχώρησαν βέβαια, τρόπος του λέγειν. Γιατί οπωσδήποτε δεν εισήλθαν από μόνες τους. Ούτε τις δημιούργησε ο λαός μας. Ούτε γεννήθηκαν μέσα από κάποιες καταστάσεις ή κάτω από κάποιες ειδικές συνθήκες. Στην ουσία, μας τις επέβαλλαν. 

«Ξενοφοβία», «Ισλαμοφοβία», «Ομοφοβία».

Λέξεις που φαίνονται ελληνικές, και που ακόμα και οι ξένοι τις χρησιμοποιούν έτσι (‘xenophobia’, ‘homophobia’, ‘islamophobia’) αλλά δεν γεννήθηκαν στην Ελλάδα! Μάλιστα οι Έλληνες ουδέποτε τις εφηύραν, ουδέποτε τις χρησιμοποίησαν, ουδέποτε τις γνώριζαν. Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

Λέξεις οι οποίες, επίσης έχουν ένα αρνητικό πρόσημο. Κάτι που δεν συμβαίνει όμως, με όλες τις «-φοβίες». Έτσι... 

ΜΗΝ ΑΝΑΡΩΤΙΕΣΑΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΧΤΥΠΑΕΙ Η ΚΑΜΠΑΝΑ.... ΧΤΥΠΑΕΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ

Αλλαγή γλώσσας σημαίνει αλλαγή της ψυχής...

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΡΚΟΥ

Η γλώσσα, ως συμβολικό σύστημα, μαζί με τα άλλα κοινωνικο-πολιτιστικά συστήματα και τις δομές τους, προϋπάρχει της γέννησης ενός ανθρώπου και άρα υπέρκειται αυτού.

Επομένως, το παιδί, με την κατάκτηση της γλώσσας, εγγράφεται σε αυτήν την συμβολική τάξη η οποία, επειδή υπέρκειται, θα πλάσει τον ψυχικό του κόσμο σύμφωνα με τις δομές της.

Με άλλα λόγια, το άτομο αναδύεται ως υπό-κειμενο μέσα από την εγγραφή του στην συμβολική τάξη της γλώσσας.

«Η γλώσσα ανήκει», όπως λέει και ο Χάιντεγκερ, «στην πιο κοντινή γειτνίαση με το Είναι του ανθρώπου. Ως ανθρώπινα όντα συναντούμε παντού, πάντοτε και με κάθε τρόπο τη γλώσσα. Πώς κατανοείται κυρίως τούτη η συνάντηση; Ουσιαστικά ως ομιλία. Με αυτό το πνεύμα, το πώς ομιλεί ο άνθρωπος, δείχνει πόσο μεστή νοήματος ή α-νόητη είναι η ύπαρξή του»...