Το «ματωμένο» στέκι για τους ρεμπέτες των Αθηνών...
του ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΣΚΙΑΔΑ
Τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα τα «ζυθοπωλεία», λαϊκότερα «μπιραρίες» ή απλά «μπίρες», συναγωνίζονταν τις ταβέρνες.
«Οι ιππόται της ταβέρνας εξελίχθησαν εις
ιππότας των ζυθοπωλείων», έγραφε ο Τίμος Μωραϊτίνης, εννοώντας πως εκεί
μεταφέρονταν πλέον ο κουτσαβακισμός και ο τραμπουκισμός, ο παλικαρισμός
με τις νέες πλέον μορφές του.
Από τις πλέον ξακουστές ήταν η «Μπίρα του
“ΠΙΚΙΝΟΥ”». Λειτουργούσε στο ισόγειο ενός παραδοσιακού κτιρίου στο
Θησείο, το οποίο σώζεται έως τις μέρες μας. Έμεινε στην ιστορία αφού
έγινε ρεμπέτικο τραγούδι λόγω της δολοφονίας του Πίκινου, γνωστού μάγκα
και ρεμπέτη της εποχής...
