Οι γερμανικές εκλογές, το καταγεγραμμένο τους αποτέλεσμα,
και η όποια δυναμική ενδέχεται να τροφοδοτήσει αυτό, και αναφορικά με τις
διεργασίες στο εσωτερικό της ίδιας της Γερμανίας...
Αλλά και αναφορικά με τις
συνολικότερες πολιτικές, οικονομικές και θεσμικές αναδιαρθρώσεις που βρίσκονται
σε εξέλιξη σε ολόκληρη την Ευρώπη, αποτυπώνονται στον απόηχο μιας πολύ
συγκεκριμένης πραγματικότητας.
Πρώτον: Η καθολική μεταφορά του Κέντρου λήψης των αποφάσεων,
από τις Βρυξέλλες στο Βερολίνο, έχει συντελεστεί... Είναι αμετάκλητη...
Αποτελεί επί της ουσίας αυθαίρετη τροποποίηση ακόμη και αυτής της ευρωενωσιακής
συνθήκης... Και εν τέλει συνιστά στην ουσία της μια κορυφαία προικοδότηση την
οποία έχει να διαχειριστεί η νέα κυβέρνηση (το νέο Ράιχ δηλαδή) μέσα σε ένα
περιβάλλον όξυνσης και των αντιπαραθέσεών της με τη Γαλλία.
Δεύτερον: Η τεχνική διαχείριση, δηλαδή η διαχείριση Ντρανγκι
για τη "σωτηρία" του ευρώ η οποία προηγήθηκε τα χρόνια της
ανασύνταξης του Ευρωπαϊκού μηχανισμού, και η οποία "ευοδώθηκε" στα
πλαίσια των προβλεπομένων, είναι η μια πλευρά του νομίσματος, και από μόνη της
δεν αρκεί για να περιγράψει ή έστω να προσδιορίσει το πλαίσιο των
"κινδύνων" ή κατ επέκταση τη "φυσιογνωμία" της σωτηρίας του
κοινού νομίσματος και της τεχνογνωσίας που την αφορά.
Η ίδια η συγκρότηση του κοινού νομίσματος άλλωστε, υπήρξε
προϊόν ενός συστήματος αντίληψης με αναγωγές όχι μονάχα στην οικονομία αλλά
πρωτίστως στη γεωπολιτική, επομένως και...




