Αφορμή οι φωνές που αμφισβητούν τη σκοπιμότητα της αθλιότητας
που βαφτίστηκε «σχέδιο Αριάδνη».
Να γίνουμε σαφείς, απέναντι σ όλους εκείνους που μοιράζουν εύκολα
συγχωροχάρτια στους πολιτικούς χαραμοφάηδες, αλλά και σ όλους αυτούς που
επιχειρούν να ερμηνεύσουν την κατάντια στο δημόσιο ασφαλιστικό, εναποθέτοντας
την ευθύνη στις γιαγιάδες που έφαγαν τη σύνταξη του πεθαμένου παππού, αποσιωπώντας τις πολιτικές χρηματοοικονομικής διαχείρισης, τις θαλασσοεισφορές που ουδέποτε εισπράχτηκαν, το δολοφονικό PSI κλπ.
Ας δούμε λοιπόν πόσο απλά είναι τα πράγματα…
Μόλις συμβεί θάνατος, το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι
να δηλωθεί ο θάνατος στο ληξιαρχείο. Χωρίς αυτή τη δήλωση που συνοδεύεται από έκδοση
ληξιαρχικής πράξης θανάτου, ΔΕΝ εκδίδεται άδεια ταφής και επομένως …σου μένει ο
νεκρός στο χέρι.
Μια απλή εγκύκλιος λοιπόν που θα υποχρεώνει τον αρμόδιο ληξίαρχο...