Κρίσιμη μεταβλητή και εκφυλιστικά φαινόμενα στην διαχείριση της Ελληνοτουρκικής κρίσης

Από την στιγμή που κυριάρχησε αυτή η λογική, τόσο η πολιτική ελίτ όσο και η ελίτ των στρατηγιστών απώλεσαν σταδιακά το εθνικό τους στίγμα, με την έννοια ότι αποδέχτηκαν να ενσωματωθούν σε έναν ρόλο απολύτως εκφυλιστικό περιοριζόμενοι να διαχειριστούν… Άλλοτε την μιζέρια της ήττας… Άλλοτε την ηττοπάθεια της μη πρόκλησης. Και άλλοτε την υπαγορευμένη ατζέντα τρίτων, αποδεχόμενοι για την χώρα την ιδιότητα του failed state, οδηγώντας την στην απόλυτη περιθωριοποίηση και στην σταδιακή Ιφιγενειοποίησή της...

Φαίνεται ότι δεν έχουμε συνειδητοποιήσει επαρκώς την σοβαρότητα της κατάστασης σε αυτό που είθισται να  αποκαλούμε "επιδείνωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων"…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η ευθύνη βέβαια για την σταθερά αρνητική και σε βάρος της χώρας μας πορεία της ελληνοτουρκικής ατζέντας είναι πρωτίστως πολιτική, ωστόσο είναι απαραίτητο να επισημάνουμε ότι και η συμπαθής -κατά τα λοιπά- "τάξη" των στρατηγιστών (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων), έχει ομοίως τεράστια ευθύνη για την μη ανακοπή αυτής της ραγδαίας επιδείνωσης, της οποίας η κρίσιμη παράμετρος είναι η διαρκής αποδυνάμωση των παραγόντων ισχύος της χώρας...

Να ξεκαθαρίσουμε πως όταν μιλάμε για «παράγοντες ισχύος», δεν αναφερόμαστε μονάχα στα σχετιζόμενα με τα εξοπλιστικά και την γενικότερη φιλοσοφία που τα διέπει, ούτε βεβαίως στην επιτελική διαχείριση που αφορά στην αποτελεσματικότητα του σχεδιασμού και στην οργάνωση της άμυνας της χώρας.

Μιλώντας για "παράγοντες ισχύος", αναφερόμαστε -παράλληλα με όλα τα παραπάνω- σε ένα ολοκληρωμένο σύστημα αντιλήψεων από το οποίο θα έπρεπε να εμφορείται η πολιτική ελίτ, και μέσω αυτής να το ενστερνίζεται συνολικά και η Ελληνική κοινωνία. 

Ένα σύστημα αντιλήψεων το οποίο να αφορά στο αναγκαίο εθνικό όραμα, σε μια κυρίαρχη και απολύτως αναγκαία ενότητα αδιαπραγμάτευτων εθνικών στόχων και προτεραιοτήτων, και πριν απ’ όλα στην απαραίτητη αντιστοίχιση όλων αυτών, με την ιστορική βιωσιμότητα του Ελληνισμού και με την διασφάλιση της δυνατότητάς του να έχει ρόλο πρωταγωνιστικό και λόγο βαρύνοντα στην διαμόρφωση της ευρύτερης περιφερειακής ατζέντας.

Δεν είναι της παρούσης να επεκταθούμε περισσότερο στο περιεχόμενο των στόχων και στις κρίσιμες παραμέτρους που αφορούν σε ένα τέτοιο ολοκληρωμένο σύστημα αντιλήψεων. Έχει όμως σημασία να επισημάνουμε… 

• Την ανυπαρξία του…
• Την δυσάρεστη διαπίστωση πως η απουσία του μεταφράζεται μοιραία και σε απουσία εθνικής στρατηγικής. Και φυσικά…
• Την βεβαιότητα πως η απουσία εθνικής στρατηγικής, οδηγεί αναπόφευκτα σε μια στρεβλή προσέγγιση των...

Επείγουσα η ανάγκη μιας νέας φιλοσοφίας αποτροπής, πριν δημιουργηθούν καινούρια τετελεσμένα

Επικίνδυνα ψεύδη ότι οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις «δεν έχουν ανταλλακτικά», «δεν έχουν καύσιμα» και όλα τα συναφή, δεν μπορούν κατά συνέπεια να πολεμήσουν…

του Δρ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΡΙΒΑ

Έχουμε εξετάσει την εντεινόμενη τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο υπό το φως των γεωπολιτικών δεδομένων που διαμορφώνονται στην περιοχή, στο πλαίσιο ενός αναδυόμενου πολυπολικού διεθνούς συστήματος, μέσα στο οποίο η Τουρκία επιδιώκει να έχει πρωτεύοντα ρόλο.

Υποστηρίξαμε ότι είναι σχεδόν αναπόφευκτο η Άγκυρα να επιχειρήσει να κυριαρχήσει περίπου ολοκληρωτικά στο Αιγαίο, αφήνοντας στην Ελλάδα κάποιου είδους «συμβολική» κυριαρχία. Είχαμε επίσης εξετάσει την πολιτική διαδοχικών «μικρών βημάτων» που ακολουθεί η Τουρκία στο Αιγαίο, αναβαθμίζοντας σταδιακά τις προκλήσεις της και σταματώντας μόλις η Ελλάδα αντιδράσει, για να ξεκινήσει από ένα νέο και πιο προωθημένο σημείο αφετηρίας. Απ’ ό,τι φαίνεται, η μέχρι τώρα αποτρεπτική στρατηγική της Ελλάδας δεν μπορεί να...

Η συμπεριφορά της Τουρκίας και μια ενδιαφέρουσα ερμηνεία της

Η Τουρκία κατά πολλούς έχει γίνει ιδιαίτερα επικίνδυνη εσχάτως, δείχνει να κινείται χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο και όλοι – μεταξύ αυτών κι εγώ – έχουν δυσκολία να καταλάβουν σε τι αποσκοπεί και τι επιδιώκει με την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά της. Κάποια στιγμή σωρεύτηκαν αρκετά ερωτήματα, μέχρι που αποφάσισα να πιάσω την ιστορία μεθοδικά, από την αρχή…

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν είναι μόνο ο Ερντογάν, αλλά και γενικώς η τουρκική πολιτική και στρατιωτική τάξη που αρέσκονται σε ευκαιριακά οφέλη, ανεξαρτήτως των παγίων στρατηγικών στόχων που έχουν. Δεν έχει παρά να κοιτάξει κανείς την Ιστορία της Τουρκίας για να διαπιστώσει ότι βρίθει τέτοιων παραδειγμάτων. Αλλά ας έρθουμε στο σήμερα.

Τα τελευταία χρόνια η Τουρκία βρίσκεται σε μία εσωτερική αναδιάταξη δυνάμεων και έναν συνεχή αγώνα επικράτησης διαφόρων ομάδων/προσώπων… μέχρι «θανάτου». Ουδείς δύναται να το αμφισβητήσει αυτό, αλλά τα πράγματα φαίνεται να είναι πολύ πιο περίπλοκα από όσο δείχνουν, κινούμενα σε πολλαπλά επίπεδα. Την ίδια στιγμή που οι διάφορες ομάδες ή άτομα συγκρούονται στο Α θέμα την ίδια ακριβώς στιγμή συμπλέουν στο Β θέμα.

Άρα η Τουρκία πρέπει να αντιμετωπίζεται και να «διαβάζεται» σε πολλά επίπεδα συγχρόνως, ενώ αυτό το μοντέλο συμπεριφοράς δεν αφορά ασφαλώς μόνο...

Επένδυση στην στρατηγική σκέψη: Πως φθάνει ο ηγέτης στην απόφαση κατά Θουκυδίδη…

O Θουκυδίδης πρέπει να θεωρηθεί ως ο πρώτος παραγωγός θεωρίας της απόφασης, στρατηγικής και πολιτικής σκέψης εν γένει.  Αυτό αναφέρει στο τελευταίο του βιβλίο ο καθηγητής, Ηλίας Κουσκουβέλης, «Θεωρία Απόφασης στον Θουκυδίδη», ένα εξαιρετικό  εργαλείο ανάλυσης και στρατηγικής σκέψης, που συμπληρώνει ένα κενό στο πεδίο της διεθνούς πολιτικής...

του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ 

Πρόκειται για μια έκδοση, η οποία αναδεικνύει την πολιτική σκέψη Ελλήνων δημιουργών διανοίγοντας την προοπτική μοντελοποίησης της θεωρίας του Θουκυδίδη για την ερμηνεία σημαντικών γεγονότων.

Ο Ηλίας Κουσκουβέλης σημειώνει πως ο Θουκυδίδης είναι κάτι πολύ περισσότερο από ιστορικός, όπως άλλωστε πίστευαν και οι σχολιαστές της αρχαιότητας, όταν αναφέρονταν σε αυτόν αποκλειστικά με...