Το «τέλος» της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης...
Τι είναι λοιπόν αυτό το διαβόητο τέλος της «Δημοκρατίας της Βαϊμάρης»;
Στις 28 Φλεβάρη 1933, ύστερα από πρόταση της κυβέρνησης του Χίτλερ, ο
πρόεδρος της Γερμανίας Χίντενμπουργκ ανέστειλε με έκτακτο διάταγμα όλα
τα άρθρα του Συντάγματος της Βαϊμάρης που εγγυόντουσαν την ελευθερία του
ατόμου, του λόγου, του Τύπου, των συγκεντρώσεων και της ίδρυσης
συνδικαλιστικών Οργανώσεων. Ετσι λένε, καταλύθηκε το Σύνταγμα της
Βαϊμάρης και επικράτησε ο φασισμός. Αντικαταστάθηκε μια μορφή
διακυβέρνησης της δικτατορίας των μονοπωλίων με μία άλλη.
Ποια
είναι όμως η πραγματική ιστορία; Στην περίοδο της οικονομικής κρίσης
1929-1933, οι ιδιοκτήτες των μονοπωλίων στη Γερμανία είχαν να
αντιμετωπίσουν την ανάπτυξη του αντικαπιταλιστικού κινήματος και το
δυνάμωμα της επιρροής του Κομμουνιστικού Κόμματος, αυτός ήταν ο
αντίπαλός τους, αυτό φοβούνταν. Η ανησυχία τους μεγάλωνε γιατί το κύρος
των παλαιών αστικών κομμάτων - του γερμανικού Λαϊκού, του γερμανικού
Δημοκρατικού, του βαυαρικού Λαϊκού και άλλων - έπεφτε συνεχώς στις
εργατικές συνειδήσεις. Ταυτόχρονα, έπεφτε και η επιρροή του
σοσιαλδημοκρατικού κόμματος. Οι εργάτες έδειχναν ολοένα και πιο μεγάλη
δυσαρέσκεια, γιατί οι ηγέτες της σοσιαλδημοκρατίας που ήταν στην
κυβέρνηση ψήφιζαν έκτακτα διατάγματα και αντιδραστικά μέτρα ενάντια στα
εργασιακά και άλλα δικαιώματα.
Μήπως τηρουμένων των αναλογιών
σήμερα στην Ελλάδα δεν υπάρχουν παρόμοια φαινόμενα; Αδυναμία διαχείρισης
της οικονομικής κρίσης έτσι που να χειραγωγούν το λαό, πτώση της
επιρροής των αστικών κομμάτων;...