Πολύς λόγος γίνεται τελευταία γι αυτό το ιδιότυπο «κίνημα»
των «εξεγερμένων» που διαμαρτύρονται γενικώς. Ζητούν οι τυρόπιτες να γίνουν
τετράγωνες, αλλά ζητούν και την απελευθέρωση των «πολιτικών κρατουμένων» (sic)…
Ορισμένοι αναλυτές μάλιστα, έχουν την τάση να προσομοιάσουν αυτό
το φαινόμενο, με πρόδρομα φαινόμενα που παραπέμπουν στην αναβίωση του Μάη του ’68
(sic)!!!
Δεν είναι της στιγμής να καταφύγουμε σε εκτενέστερη ανάλυση,
αλλά αν χρειαστεί δε θα διστάσουμε να ενδώσουμε σε αυτό τον πειρασμό. Προς το
παρόν θα αρκεστούμε μόνο σε ορισμένες κομβικές όσο και κρίσιμες επισημάνσεις, γιατί
νομίζουμε ότι το μόνο που δεν έχει ανάγκη η κοινωνία μας αυτή τη στιγμή, είναι
ένα επιπρόσθετο παραμύθιασμα.
- Πρώτον: Η στοχευμένη προσήλωση και ο προσανατολισμός, αυτών των κινητοποιήσεων, ουδόλως συμπυκνώνεται και δεν προσδιορίζεται με πλαίσιο αιτημάτων πολιτικής ανατροπής, που να ενσωματώνουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της σύγχρονης πολιτικής πραγματικότητας. Αφελείς χαφταλεύρηδες που αξιοποιούν τις ΣΥΡΙΖΑΙϊκες ιδεοληψίες περί δημόσιας τάξης και ασφάλειας...
