ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΘΗΝΑ ΟΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΠΡΟΔΟΤΙΚΟΥ PSI ΘΑ ΕΙΧΑΝ ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΙ

Αμφιβάλλω αν υπάρχουμε δύο Έλληνες που να δίνουμε την ίδια ερμηνεία στον όρο «δημοκρατία». Έχουν πει πολλοί ότι στο όνομα της δημοκρατίας έχουν γίνει άπειρα εγκλήματα -το βλέπουμε άλλωστε καθημερινώς, όπου γης- που είναι αποτέλεσμα άλλοτε αφόρητης υποκρισίας, άλλοτε έλλειψη παιδείας...

Δεν ξέρω αν θα συμβάλω σε βελτίωση της κατάστασης, θεωρώ όμως χρήσιμο να υπενθυμίσω κάποια πράγματα στους πολιτικούς μας, μήπως και με το παράδειγμά τους πείσουν τους νέους να αναλογισθούν ποια πορεία θα ακολουθήσουν όταν αύριο αντικαταστήσουν τους ήδη φθαρμένους.

Στην δημοκρατία της αρχαίας Αθήνας, κάθε πολίτης δικαιούταν να...

Η ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΘΕΑΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ

Οι αρχαίοι διαιρούσαν τη μέρα και τη νύχτα τους διαφορετικά από ό,τι εμείς σήμερα. Η μέρα τους ξεκινούσε με το θαμπό, ακόμα, φως της αυγής. Συνήθως, τα κομβικά της σημεία ήταν τα γεύματα. Έτσι, στο πρώτο φως της μέρας έτρωγαν κάτι ελαφρό... 

Το γεύμα αυτό το ονόμαζαν ακράτισμα και συνήθως περιλάμβανε κριθαρένιο ή σταρένιο ψωμί βουτηγμένο σε λίγο ανέρωτο κρασί, τον άκρατον οίνον. Όταν προσέθεταν σύκα και ελιές, το γεύμα αυτό θεωρούνταν πολυτελές. Προς το μεσημέρι ή προς το απόγευμα οι Έλληνες έπαιρναν ένα πρόχειρο γεύμα (άριστον) που το έτρωγαν στα γρήγορα. Μερικοί από αυτούς συνήθιζαν προς το βράδυ να ξανατρώνε (εσπέρισμα). Ωστόσο, το καλό, το πιο πλούσιο γεύμα το άφηναν για το τέλος της μέρας, όταν πια είχε νυχτώσει για τα καλά. Το γεύμα αυτό το ονόμαζαν δείπνο. Ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι διασκεδάζουν είναι ενδεικτικός του πολιτισμού τους και αποτελεί ένα... 

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΠΑΡΤΗ

Η γυναίκα στους αρχαϊκούς και κλασικούς χρόνους θεωρούνταν, βιολογικά και ψυχολογικά, πλάσμα που δεν είχε την ικανότητα να ελέγξει τον εαυτό της και να αντισταθεί σε εξωτερικά ερεθίσματα.

Έπρεπε να είναι σεμνή, όμορφη και υγιής, προκειμένου να συμβιβάζεται με τα πρότυπα μιας πατριαρχικής κοινωνίας, όπως ήταν η αρχαία ελληνική. Ακόμα και στην τέχνη είναι δυνατόν να παρατηρήσει κανείς ότι από την αρχαϊκή περίοδο ως και το τέλος περίπου της κλασικής περιόδου, όπου το θηλυκό κορμί απελευθερώνεται, η γυναίκα -ιδιαίτερα στη γλυπτική- παρουσιάζεται ευπρεπώς ενδεδυμένη, ενώ αποφεύγεται η έμφαση στα χαρακτηριστικά του φύλου. 
Στα πλαίσια αυτά θα εξετάσουμε σε δύο ενότητες αντίστοιχα τη θέση της στην οικογενειακή, κοινωνική και πολιτική ζωή σε Αθήνα και Σπάρτη και το στόχο που εξυπηρετούσε. Παράλληλα, θα αναφερθούμε στη διαφορετική αντιμετώπιση που τύγχαναν οι γυναίκες στις δύο σπουδαιότερες αρχαίες ελληνικές πόλεις...