Δύο λογιών άνθρωποι
υπάρχουν κυρίως στα καζίνο. Από τη μία είναι αυτοί με ένα βουνό μάρκες
μπροστά τους, που στοιχηματίζουν με σιγουριά. Καθώς γυρνάει η ρουλέτα,
χαμογελούν στην ξανθιά Ρωσίδα δίπλα τους, αστειεύονται με τον κρουπιέρη,
ανοίγουν την μπουκάλα της σαμπάνιας.
Και όταν χάσουν, σαν να μην έγινε
τίποτα, πετάνε μία ακόμα μεγάλη μάρκα στο τραπέζι. Γιατί να τους νοιάζει
άλλωστε; Δανεικά είναι όλα εξάλλου.
Εχουν βάλει ενέχυρο την επιχείρησή τους, το σπορ αυτοκίνητο, τη βίλα, το
σκάφος, τα κοσμήματα της γυναίκας τους. Τι κι αν είναι καρφωμένα πάνω
τους τα μάτια του «καρχαρία» που τους έχει δανείσει; Ξέρουν πολύ καλά
ότι, ό,τι και να γίνει, όταν θα χρειαστούν και άλλα χρήματα, ένα χαρτάκι
με την υπογραφή τους είναι αρκετό για να ξαναβρεθούν με ένα άλλο βουνό,
δανεικές πάλι, μάρκες μπροστά τους. Οσο για το κόστος; Λεπτομέρειες.
Ανάβουν λοιπόν το πούρο τους και...