Α. ΓΚΡΑΜΣΙ: Αποδοκιμάζει κανείς το παρελθόν για να μην υπολογίζει το καθήκον του παρόντος

Επειδή οι καιροί επιβάλλουν ένα οριστικό ξεκαθάρισμα διλημμάτων του είδους: «Υπάρχει ή δεν υπάρχει συνέχεια στο σημερινό ελληνικό έθνος με το ελληνικό έθνος της αρχαίας Ελλάδας;», λόγω της ιστορικής κρισιμότητας των εποχών που ζούμε όπου φαίνεται το παγκόσμιο γίγνεσθαι να πιέζεται να κινηθεί σε όρους εκχυδαϊσμένης και εκφασισμένης πολιτικής της αγοράς, σε αντίθεση με τους όρους της δημοκρατικής διακυβέρνησης που τέθηκαν στην αρχαία Ελλάδα για πρώτη φορά, όπου προτάσσεται η πολιτική με ήθος και ανθρωπισμό...

της ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΑΛΕΞΑΚΗ - ΧΡΟΝΑΚΗ

μέλους της ΠΓ της ΔΗ.ΠΟ.Σ "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ"

Καταρχήν η θεώρηση ότι το Έθνος είναι δημιούργημα των αστικών επαναστάσεων του 18ου και του 19ου αιώνα ανήκει αρχικά μάλλον στον Ι. Στάλιν. Στη μελέτη του «Μαρξισμός και το εθνικό ζήτημα» του 1912-13 ταυτίζει τα Έθνη και την εθνική συνείδηση με τη δημιουργία των «Εθνών –κρατών» σε ορισμένες δυτικοευρωπαϊκές χώρες με αφετηρία τη γαλλική επανάσταση. Αξίζει να γραφεί η άποψη του Στάλιν γιατί έχει υιοθετηθεί σήμερα από μελετητές και πολιτικούς χώρους γενικευμένα και άκριτα, τολμώ να πω ,συγκεκριμένα: «Το Έθνος δεν είναι απλώς μια ιστορική κατηγορία, μα μια κατηγορία μιας ορισμένης εποχής, της εποχής του αναπτυσσόμενου καπιταλισμού. Το προτσές της διάλυσης της φεουδαρχίας και της ανάπτυξης του καπιταλισμού είναι ταυτόχρονα και προτσές συγκρότησης των ανθρώπων σε έθνη. Αυτό έγινε π.χ. στη Δυτική Ευρώπη. Οι Άγγλοι, οι Γάλλοι, οι Γερμανοί, Ιταλοί και άλλοι συγκροτήθηκαν σε έθνη, στο διάστημα της νικηφόρας πορείας του καπιταλισμού που θριάμβευσε ενάντια στο φεουδαρχικό σύστημα. 

Εκεί όμως ο σχηματισμός των εθνών, σήμαινε ταυτόχρονα και τη μετατροπή τους σε αυτοτελή εθνικά κράτη. Το αγγλικό, το γαλλικό, και άλλα έθνη είναι ταυτόχρονα και αγγλικά κ. λ. π. κράτη.»

Αρκετοί πιστεύουν ότι η θεώρηση αυτή ανήκει στην πρωτογενή μαρξιστική σκέψη των Μαρξ –Έγκελς. Μια τέτοια εκδοχή είναι αβάσιμη γιατί...

Αλβανική εθνογένεση: η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα

Αν κανείς ρωτούσε τους πατέρες του «αλβανικού έθνους», Frasheri και Qemali, πόσο πίστευαν στην ιδέα ενός αλβανικού έθνους-κράτους, θα κουνούσαν αρνητικά το κεφάλι τους, καθώς είχαν επίγνωση πως αυτή η ιδέα ήταν τόσο ρεαλιστική όσο να συγκροτούσαν οι αραβόφωνοι αραβική ομοσπονδία...

του ΓΙΩΡΓΟΥ ΝΤΟΥΣΚΑ

Ο εθνικισμός, η ιδεολογική «πρώτη ύλη» για την διαμόρφωση εθνικοαπαλευθερωτικών κινημάτων, καλλιεργήθηκε στα Βαλκάνια, όπως ήταν φυσιολογικό, πρώτα στους Έλληνες, καθώς η βαριά πολιτισμική και ιστορική κληρονομιά κυριαρχούσε σε συνδυασμό με την λειτουργία του ορθόδοξου Πατριαρχείου ως κληρονόμου του ελληνόφωνου Βυζαντίου, ενώ ακολουθούν οι Σέρβοι και οι Βούλγαροι, ως ισχυρά σλαβικά φύλλα και...

Η πολιτική σκέψη στο σημείο μηδέν

Η κυβερνητική εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ έχει απογοητεύσει και τους οπαδούς του και την ελληνική κοινωνία και την ευρωπαϊκή Αριστερά, η οποία αναζητούσε από το ελληνικό πείραμα την απήχηση των ιδεών που προσπαθεί να διαμορφώσει... 

του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ

Ο κόσμος βρίσκεται σε ένα μεταβατικό στάδιο στο οποίο και η Αριστερά και η παραδοσιακή Δεξιά διέρχονται περίοδο βαθιάς κρίσης. Γι’ αυτό και τα πολιτικά φαινόμενα που ανθούν, προσωρινά, είναι η Ακροδεξιά, η ριζοσπαστική Αριστερά και...

Η επιβεβαίωση της διασύνδεσης του εθνικού με το κοινωνικό ζήτημα

Με αφορμή τα αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος - Η κυριαρχία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, των περίφημων «αγορών» στην Ευρωπαϊκή Ένωση με κύριο εκφραστή, τη Γερμανία και σε παγκόσμιο επίπεδο, κυρίως τις ΗΠΑ... 

του ΤΑΣΟΥ ΧΑΤΖΗΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ

Μαζί με την αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων, τη λιτότητα, το ξήλωμα του κράτους-πρόνοιας και τη συμπίεση των μισθών και ημερομισθίων, προϋποθέτει επίσης την υπονόμευση του έθνους-κράτους αλλά και των συλλογικών ταυτοτήτων, στις οποίες οι λαοί και...

Το θεμελιώδες πρόταγμα της ελευθερίας πνίγεται και το ευρωπαϊκό τέρας πρέπει να καταστραφεί

Ένας χρόνος κλείνει σήμερα από την προκήρυξη δημοψηφίσματος της ελληνικής κυβέρνησης. Ο λαός απάντησε όχι και φυσικά η απάντηση αυτή δεν αφορούσε ακριβώς την συμφωνία- αυτό είναι το τυπικό μέρος- αφορούσε γενικώς  τη θέση της Ελλάδας μέσα στο ευρώ... 

του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΗ

Όλοι γνωρίζουν, πως εάν εκείνη τη στιγμή το ερώτημα ήταν μέσα ή έξω από το ευρώ, η απάντηση θα ήταν έξω. Ο λαός απηυδισμένος από τα μνημόνια, οργισμένος με τους ευρωπαίους  θα αποφάσιζε αποχώρηση, εάν είχε μια...

Ο Μαρξ και ο Έγκελς, δεν είχαν καμία σχέση με τις αηδίες που τους αποδίδουν οι νεοταξίτες του "διεθνισμού"

Η εθνική ιστορία αντιμετωπίζεται συχνά ως μια κατασκευασμένη ιστορία, ως μύθος που στόχευε στη συγκρότηση της εθνικής συνείδησης κατά τον 19ο αιώνα... 

του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΗ

Το πνεύμα του τρέχοντος διεθνισμού των αγορών έρχεται έτσι εκ των υστέρων να τακτοποιήσει τις ιστορικές εκκρεμότητες και να φωτίσει το μέλλον, αποδεχόμενο φυσικά από το παρελθόν μόνον ό,τι μπορεί να μπει στο δικό του καλούπι.

Ανάμεσα στα 1780 και 1850 καταρρέουν οι ευρωπαϊκές δυναστείες και διαμορφώνεται ο καινούργιος χάρτης των συνταγματικών εθνικών κρατών, που ισχύει σχεδόν μέχρι σήμερα. Σ’ αυτή την κοσμογονία η Eλλάδα κατέχει κεντρική θέση, αφού έδωσε το πιο ισχυρό παράδειγμα αναβίωσης ενός εθνικού παρελθόντος. Tο ελληνικό έθνος ήρθε έτσι εκ νέου -μετά την αρχαιότητα και τη βυζαντινή χιλιετία- στο προσκήνιο της ιστορίας.

Τα συνηθέστερα λάθη που παρατηρούνται συχνά είναι η ταύτιση της εθνικής κοινότητας με το κράτος και...

ΤΟ ΕΘΝΟΣ - ΚΡΑΤΟΣ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΩΡΑ ΤΗ ΡΕΒΑΝΣ

Παρά τα οράματα της Αριστεράς και της φιλελεύθερης Δεξιάς, η παγκοσμιοποίηση δεν πέτυχε ποτέ: Αποδείχθηκε η εποχή αστάθειας που κατέληξε στην κρίση και την απομυθοποίηση της απελευθέρωσης. Το εθνικό κράτος έχει επιστρέψει και γίνεται όπλο του απολυταρχισμού...

του MAZOWER

Το εθνικό κράτος κάνει την επιστροφή του; Ετσι δείχνουν τα πράγματα. Παραδοσιακές διακρατικές συγκρούσεις εκτυλίσσονται στην Θάλασσα της Κίνας και τα δυτικά σύνορα της Ρωσίας. Οι διακρατικές συναντήσεις, όπως η σύνοδος της Apec και της Group of 20 στο Σίδνεϊ χαρακτηρίστηκαν από ασυνήθιστες εντάσεις. Η παραδοσιακή διπλωματία (ευτυχώς εν προκειμένω) είναι εκείνη που μετράει σε ζητήματα από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν μέχρι το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Ωστόσο η κυρίαρχη άποψη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, ήταν ότι η παγκοσμιοποίηση θα φέρει την μεταμόρφωση του πλανήτη μέσα από μη κρατικούς παράγοντες. Η λήξη του ψυχρού πολέμου προκάλεσε μια, σχεδόν μαρξιστική προσδοκία, ότι το κράτος θα υποτονίσει –υπό την σκιά της ελεύθερης ροής χρήματος και αγαθών και υπονομευόμενο από εξω-κρατικούς παράγοντες, εκ των οποίων οι τρομοκρατικές ομάδες ήταν οι πλέον προφανείς, αλλά όχι οι μόνοι. Ήταν μια προσδοκία την οποία μοιραζόταν όλο το πολιτικό στερέωμα.

Στην Αριστερά, οι επικριτές της παγκοσμιοποίησης των αγορών, πρόβλεπαν την ανάταση της ισχύος του λαού. Οι μη κυβερνητικοί οργανισμοί θα υπερυψώνονταν πάνω από...

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΕΘΝΟΣ - ΚΡΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ

«Η Ευρώπη μεταξύ παράλυσης και διάλυσης» - Γερμανοί διανοούμενοι εξέφρασαν πρόσφατα αμφιβολίες και επικρίσεις για τον μαρασμό και την έλλειψη δημοτικότητας του ευρωπαϊκού οικοδομήματος... 



Η επιστροφή στο έθνος-κράτος είναι αναπόφευκτη; Οι ημέρες του κοινού νομίσματος είναι μετρημένες; Στα...

Ο ΛΕΝΙΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΑΡΑΧΑΡΑΚΤΕΣ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝΙΣΜΟΥ

Η εργατική τάξη σε έναν εθνικό πόλεμο οφείλει να υπερασπίζεται την πατρίδα της. Τελεία και παύλα...



του ΓΙΑΝΝΗ ΤΖΙΑΛΛΑ

Επειδή τα τελευταία χρόνια η σχέση Αριστεράς και πατριωτικού αγώνα έχει αμφισβητηθεί από πολλούς, έχει καταγγελθεί κάθε λόγος περί “πατρίδας” ως εθνικισμός, έχει σουρθεί στη λάσπη μέχρι και το ΕΑΜ ως “λάθος” κι όλα αυτά στο όνομα των “κλασικών” του μαρξισμού, από “σκληρούς Λενινιστές”, ας δούμε λίγο τί έγραφε ο Λένιν για αυτά τα ζητήματα...

ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ ΕΠΙΤΙΘΕΝΤΑΙ ΣΤΑ ΕΘΝΗ

Από τον Πόλεμο και μετά ουδέποτε το διεθνές σύστημα βρέθηκε σε τόσο εύθραυστη ισορροπία. Μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, οι ιδεολογίες δεν αποτελούν πια το πρόσχημα ανταγωνισμού, έμειναν γυμνά τα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα... 

του ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Εκείνο, ωστόσο, που ξεχωρίζει την εποχή μας είναι ότι ποικίλες οξείες εσωτερικές διαμάχες όχι μόνο στις αδύναμες αλλά και στις χώρες που μπορούν ή θέλουν να κυριαρχήσουν στον Κόσμο, αναβάλλουν, εκτρέπουν ή ματαιώνουν τις προσπάθειες των εκλεγμένων κυβερνήσεων. Οι κυβερνήσεις και των ισχυρών χωρών οικειοθελώς υποκύπτουν σε εξωθεσμικά κέντρα εξουσίας, οικονομικά και άλλα, ή αποδεικνύονται αδύναμες να τους αντισταθούν. Οι κυβερνήσεις δεν είναι πλέον παράγων εξισορρόπησης, εκπρόσωπος του «γενικού συμφέροντος» (κυριαρχίας με ανοχή/συναίνεση) αλλά είναι μόνο ένα από τα κέντρα εξουσίας, σπαρασσόμενο και αυτό εσωτερικά. Πολλοί αποδίδουν σημασία στον πολυπολικό Κόσμο, την (σχετική) εξισορρόπηση στο πλανητικό επίπεδο. Εξίσου σημαντική, όμως, είναι η...

Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΑΤΣΑΛΩΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΕΒΑΣΜΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥΣ

Επειδή πολλοί και διαφόρων αποχρώσεων… προοδευτικοί μιλούν περιφρονητικά για το Έθνος -αν δεν θεωρούν την αναφορά του ως εκδήλωση ρατσισμού- σταχυολογώ τούτες τις αναφορές του από τους πρωτεργάτες της Εθνεγερσίας του ’21, αναδιπλώνοντας το έργο του Ιστορικού της Αριστεράς και συγκρατούμενου στην εξορία, Τάσου Βουρνά, με τίτλο: "Φιλική Εταιρεία" (εκδ. Τ. Δρακόπουλου, Αθήνα, χ.χ.)... 

Έχουμε, λοιπόν, και λέμε, αρχίζοντας από την Εισαγωγή του όπου διαβάζουμε: 

1. "Ο αγώνας για την ελευθερία του Ελληνικού έθνους" (σελ. 5). 

2. "Ο πρώτος που σκέφτηκε να οργανώσει τους σκλάβους Έλληνες σ' ένα παράνομο ισχυρό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα…

Η «ΘΕΟΛΟΓΙΑ»ΤΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

«Ακόμη και όταν αυτοί πεθάνουν οι πράξεις τους θα συνεχίζουν να κάνουν κακό»...

του ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΙΤΟΥ

Ο σύγχρονος κόσμος έχει παραδοθεί (κατέστη υπόδουλος και υποτελής) στην «Θεολογία των αριθμών», της οποίας αρχιερείς είναι μονοδιάστατοι και μονοτμηματικά διαστροφικοί  οικονομολόγοι που καθαγιάζουν τα αποτελέσματα των αποφάσεών και των επιδιώξεών τους μόνον εφόσον προκύπτουν τα νούμερα που επιθυμούν.

Το «αποτέλεσμα/αριθμός» κατέλαβε τη θέση και την υπόσταση μιας αμείλικτης και ανικανοποίητης θεότητας και παραγκωνίζει, με τρόπο δογματικό και χάριν της λατρείας και του δοξασμού της, όλες τις παράπλευρες απώλειες που προκύπτουν από την επικράτησή της. Στο αγώνα αυτό, για απόλυτη επικράτηση, απεμπολούνται και αγνοούνται με τρόπο αλαζονικό και απάνθρωπο... 

Η ΟΛΕΘΡΙΑ ΝΕΟΤΑΞΙΤΙΚΗ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ - ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

Ένα πολύ ενδιαφέρον πρόβλημα ορολογίας αναδείχθηκε μ’ αφορμή την κυπριακή κρίση. Στο δημόσιο λόγο, επίσημο και ανεπίσημο, οι όροι «Έλληνας» και «ελληνικό» κ.ά. χρησιμοποιήθηκαν σε αντιδιαστολή με τους όρους «Κύπριος» και «κυπριακό»...

του ΒΛΑΣΗ ΑΓΤΖΙΔΗ

Ο εθισμός των σύγχρονων Ελλήνων (στην Ελλάδα, την Κύπρο και τη Διασπορά)  σε  ανορθολογικές  συμπεριφορές και παράλογες απόψεις έχει οδηγήσει στην αδιαμαρτύρητη αποδοχή ενός προφανούς λάθους. Δηλαδή στη μετατροπή ενός εθνωνυμίου σε δηλωτικό μόνο πολιτειακής ιδιότητας. Ή, ακόμα χειρότερα, την οικειοποίηση του εθνωνυμίου από μέρος μόνο του εθνικού συνόλου.

Ο Κύπριος είναι αδιαμφισβήτητα Έλληνας. Ιστορικά εντάσσεται στην ελληνική εθνότητα, σε όποια μορφή και αν αυτή εμφανίστηκε στην ιστορία. Επίσης, από τις απαρχές της εμφάνισης της έννοιας του πολιτικού έθνους, οι Κύπριοι εντάχθηκαν αυτόματα στην κατηγορία αυτή. Είναι γνωστή η συμμετοχή των Κυπρίων... 

 

ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΚΡΑΤΗ ΣΤΗ ΓΚΙΛΟΤΙΝΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Προσωπικά βλέπω μία μόνο λύση για την Ελλάδα: τη λαϊκή εξέγερση, εάν θέλουμε να αποφευχθεί το στρατιωτικό πραξικόπημα, με στόχο τη σύλληψη και την καταδίκη της συμμορίας εκείνων των διεφθαρμένων πολιτικών, οι οποίοι οδηγούν τη χώρα τους στην καταστροφή.

του ΒΑΣΙΛΗ ΒΙΛΙΑΡΔΟΥ

ΤΟ 4ο ΡΑΪΧ, ΟΙ Η.Π.Α. ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ...  

Τα εθνικά κράτη σχεδιάζεται να διαλυθούν, έτσι ώστε να δώσουν τη θέση τους σε έναν τερατώδη γραφειοκρατικό μηχανισμό, ο οποίος θα ελέγχει όλους τους Πολίτες, θα τους αστυνομεύει καλύτερα, θα τους λέει τι ακριβώς να κάνουν και πώς να σκέφτονται... Εικόνα «εξωφύλλου»: «Ένας λαός, μία αυτοκρατορία, ένα ευρώ», από το έγκριτο γερμανικό περιοδικό Compact, το οποίο ειρωνεύεται την κυβέρνηση με τη φωτογραφία του Χίτλερ. Σημειώνουμε εδώ ότι, σύμφωνα με τα «εθνικοσοσιαλιστικά σχέδια» του δικτάτορα η νέα τάξη πραγμάτων, η οποία όφειλε να επιβληθεί στην Ευρώπη, προέβλεπε την «αναδιάταξη» της ηπείρου, με τοπικά και φυλετικά κριτήρια. Στα πλαίσια αυτά, άμεσοι στόχοι ήταν η προσάρτηση πολλών κρατών στη γερμανική αυτοκρατορία (τρίτο ράιχ), η υποχρεωτική μετανάστευση ομάδων των εκάστοτε πληθυσμών, καθώς επίσης η καταπίεση και η λεηλασία ενός μεγάλου αριθμού ανθρώπων – με στρατιωτικά μέσα, αλλά και με τη συμμετοχή της γερμανικής οικονομίας...