Υπάρχει ένα λάθος που κάνουμε όλοι μας στην προσπάθειά μας, να προσεγγίσουμε τα δραματικά γεγονότα στην Ουκρανία και να κατανοήσουμε τον Ευρωπαϊκό αλλά και ευρύτερα τον διεθνή τους αντίκτυπο…
Το λάθος που
κάνουμε, είναι ότι επιχειρούμε να ερμηνεύσουμε
το σοκ της νεοψυχροπολεμικής Κοσμογονίας
που βρίσκεται σε εξέλιξη, με τα ανεπαρκή και πλήρως ξεπερασμένα εργαλεία της μεταψυχροπολεμικής εποχής.
Δεν είναι λοιπόν διόλου τυχαίο το γεγονός, ότι παραδοσιακοί εκπρόσωποι χωρών, κινημάτων, αλλά και πολιτικών τάσεων,
παραδομένοι στην δύναμη της συνήθειας, επιστρατεύουν
και πάλι την πεπατημένη ρητορική, τα παραδοσιακά μεθοδολογικά εργαλεία αλλά και ένα απολύτως προβλέψιμο πακέτο αντιδράσεων, προκειμένου να τοποθετηθούν απέναντι
στην νέα κατάσταση που διαμορφώνεται. Το αποτέλεσμα προφανώς δεν θα είναι το
αναμενόμενο. Τα αδιέξοδα θα διευρυνθούν
και όλα δείχνουν πως δεν θα είναι μονάχα ερμηνευτικά.
Θα είναι κυρίως αδιέξοδα στην πολιτική
διαχείριση των προκλήσεων και πάνω απ’ όλα θα είναι αδιέξοδα που θα επιβεβαιώσουν μια γενικευμένη στρατηγική ανεπάρκεια,
που εμφανίζεται να είναι πλήρως
αναντίστοιχη με τις απαιτήσεις της νέας εποχής.
Η Ρωσοουκρανική σύγκρουση,
ΔΕΝ είναι ένα αυτοτελές επεισόδιο σε
μια προβληματική περιφερειακή σκακιέρα. Ενώ όλα δείχνουν, πως τελικά ο χαρακτηρισμός που της είχαμε αποδώσει
ως μια ευρύτερη συστημική συγκρουσιακή διεργασία,
ήταν μάλλον επιεικής και δεν αποδίδει πλήρως αυτό που πραγματικά συντελείται σήμερα στην καρδιά της Ευρασίας.
Μια προσεκτική αποτίμηση των δεδομένων, τώρα πλέον που οι πολεμικές επιχειρήσεις βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, μέσα σε ένα περιβάλλον αμήχανων όσο και αδιέξοδων αντιδράσεων εκ μέρους της Δυτικής Συμμαχίας, επιβεβαιώνει ίσως ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία, ισοδυναμεί με την "μεγάλη έκρηξη" στην Γεωπολιτική. Αυτή η σύγκρουση είναι με άλλα λόγια, το γεωπολιτικό big bang που «χρειαζόταν» ο πλανήτης, για την βίαιη μετάβασή του στην...
