Η αθηναϊκή κοινωνία της δεκαετίας του 50 και του 60 γνώρισε τον διάδοχο Κωνσταντίνο σαν ένα γοητευτικό νεαρό, απολύτως εναρμονισμένο με το κλίμα της εποχής. Ήταν η εποχή που η Ελλάδα μόλις έβγαινε από τα δράματα της κατοχής και του εμφυλίου και ήθελε να ξεχάσει, να μπει σε μια καινούρια περίοδο οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικού εκσυγχρονισμού...
του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΗ
Ο Κωνσταντίνος ταίριαζε έτσι με το γενικό κλίμα, καθώς φαινόταν ότι θα διαδεχόταν τον βλοσυρό Παύλο ένας νεαρός που ζούσε με τη φήμη του μπον βιβέρ, σε μια Αθήνα που άρχιζε κι αυτή δειλά να μπαίνει στο διεθνές περιβάλλον της μεταπολεμικής ευφορίας.
Ο ίδιος ο Κωνσταντίνος φρόντιζε να ενισχύει αυτό το προφίλ. Με παρουσία σε καλό αθηναϊκό κολέγιο, σε οργανώσεις Προσκόπων, με άριστες αθλητικές επιδόσεις και με μια διακριτική φήμη ερωτικών ειδυλλίων που συνόδευε πάντα την παρουσία του, κατάφερε να δημιουργήσει καλές προσδοκίες σε ένα μάλλον δύσπιστο απέναντι στη Μοναρχία λαό.
Έτσι, όταν το Μάρτιο του 1964 ενθρονιζόταν ο διάδοχος Κωνσταντίνος Β, μέσα σε μια γενική ατμόσφαιρα ευφορίας, κανείς ίσως δεν φανταζόταν πως...
