Είναι δυνατόν, εν έτει 2013, να χρειαζόμαστε εντατικά μαθήματα για το τι
συνέβη, και τι συνέπειες είχε αυτό που συνέβη, στη μεσοπολεμική
Γερμανία, της Βαϊμάρης και του Χίτλερ; Πρέπει άραγε να αρχίσουμε τώρα να
(ξανα)διαβάζουμε Φρομ, Γκερέν, Τρότσκυ, Ράιχ (*); Φαίνεται ότι όντως χρειάζεται, όσο τραγικά απελπιστικό κι αν μοιάζει τέτοιο συμπέρασμα.
του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Αντί οι πολιτικές δυνάμεις, κυβέρνηση, αντιπολίτευση, καλλιτέχνες,
«διανοούμενοι» (τρομάρα τους), Εκκλησία, φορείς άπαντες νάχουν βγει στα
κάγκελλα, πανευρωπαϊκώς και παγκοσμίως, να λένε «μπάστα, δολοφονείτε μια
χώρα», να κατηγορούν για γενοκτονία, κοινωνικό ολοκαύτωμα τις ηγεσίες
Ευρωπαίων και ΔΝΤ, υπεύθυνες για το αποδείξιμα χειρότερο,
καταστροφικότερο οικονομικό πρόγραμμα της ιστορίας, θα αρχίσουμε τώρα να
σκοτωνόμαστε μεταξύ μας; Αυτό άραγε χρειάζονται ο ελληνικός λαός και η
Ελλάδα; Υποστηρίξαμε εδώ και τρία χρόνια την άποψη ότι βρισκόμαστε, στην Ελλάδα,
αντιμέτωποι...