Περί θητείας… Πλασματικά Φινλανδικά διλήμματα και σύγχρονες Εθνικές προκλήσεις

γράφει ο Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Για την κυβέρνηση το δίλημμα είναι ξεκάθαρο. Οι επιλογές που έχει στην διάθεσή της, είναι ανάμεσα σε μια «θητεία – αγγαρεία», την οποία δεκαετίες ολόκληρες συντήρησε το πελατειακό κράτος με τις καταστροφικές του πολιτικές και σε μια «θητεία – ευκαιρία», με την οποία επιδιώκει αυτό το κράτος, να πουλήσει φτηνή εκδούλευση στην νέα γενιά, σε μια προσπάθεια να επικαιροποιήσει τον πελατειακό του χαρακτήρα…

Και επειδή στην μπακάλικη λογική των μεταμνημονιακών λογιστάδων, οι νεολογισμοί και κυρίως οι δημοσιονομικοί συμψηφισμοί έχουν την τιμητική τους, είναι φανερό πως η σπουδαία «καινοτομία» την οποία πλασάρουν οι «Σαΐνηδες» της πολιτικής των συμβιβασμών, θα συνδυαστεί με μια «γενναία» αποψίλωση των «μη παραγωγικών» μονάδων της περιφέρειας, που θα θυσιαστούν σαν το παλιάμπελο, στον βωμό των νέων «συμφώνων φιλίας» με τα γειτονόπουλα που μας λατρεύουν, γεγονός που θα καταστήσει την χώρα περισσότερο γυμνή αμυντικά, αλλά και ακόμη πιο ευάλωτη στις βουλιμικές ορέξεις τους…

Στην φαιδρή διαδρομή που επέλεξαν όλοι αυτοί, προκειμένου να φτάσουν από την «θητεία αγγαρεία» στην «θητεία ευκαιρία», δεν σκόνταψαν πουθενά στην...

Εθνικό Αφήγημα Νίκης και νέο Εθνικό Αμυντικό Δόγμα στο περιβάλλον μιας σύγκρουσης πολυπαραμετρικής

Επειδή γράφονται σημεία και τέρατα από μια σειρά παραδοσιακούς συστημικούς «αναλυτές» τα οποία επιστρατεύονται για να στηρίξουν το σαθρό αφήγημα μιας αμφιλεγόμενης παντοδυναμίας, θα ήταν χρήσιμο να αποσαφηνίσουμε τα εξής:...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πρώτον: Προφανώς οι Αμερικανοί κατάφεραν να βάλουν στο χέρι τους Ευρωπαίους με εργαλείο την εκβιαστική πολιτική των αντιρωσικών κυρώσεων. Πρόκειται για μια εξέλιξη απόλυτα ερμηνεύσιμη και εν πολλοίς αναμενόμενη, η οποία επιβεβαιώνει πως οι ΗΠΑ διατηρούν το συγκριτικό πλεονέκτημα στην στρατηγική διαχείριση έναντι της γεωπολιτικά ανώριμης και νηπιακά συμπεριφερόμενης Ευρώπης των χαρτογιακάδων, που παραδόθηκε σούμπητη στην περιδίνηση αδιέξοδων και αυτοκτονικών πολιτικών. Αυτό όμως είναι η μια όψη του νομίσματος…

Δεύτερον: Η διάχυση των συνεπειών που αναμένεται να σαρώσουν τις Ευρωπαϊκές κοινωνίες, σύντομα θα προσλάβει ανεξέλεγκτη δυναμική και το τίμημα θα είναι ιδιαίτερα βαρύ ΚΑΙ για την Αμερικανική Οικονομία και Κοινωνία. Και αυτή βεβαίως είναι η άλλη πλευρά του νομίσματος, την οποία ουδείς δικαιούται να υποτιμήσει.

Τρίτον: Η αδυναμία ελέγχου αυτής της ανατροφοδοτούμενης λαίλαπας, είναι συστημική και επιβεβαιώνει ότι το πολυδιαφημισμένο μοντέλο του σύγχρονου Δυτικού κόσμου, δεν είναι κυρίως ένα σύνολο από επιτεύγματα και από ανυπέρβλητες δυνατότητες που θα πρέπει να αποθεώνονται σε κάθε ευκαιρία. Είναι πρωτίστως ένα νοσηρά ανταγωνιστικό και αυτοκαταστροφικό περιβάλλον, το οποίο την κρίσιμη στιγμή επιβεβαιώνει με τρόπο εκρηκτικό πως τα πραγματικά του όρια είναι αυστηρά πεπερασμένα και τα εσωτερικά του αδιέξοδα είναι...