Ο ΣΟΥΡΗΣ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΑΘΛΙΑΣ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Κ Α Τ Α Ρ Γ Η Σ Ι Σ...

Επειδή καιρούς το Έθνος δυστυχίας διατρέχει,

επειδή ελπίς καμία δεν υπάρχει κατ' αυτάς,

επειδή και το Ταμείον εις δαπάνας δεν αντέχει

καταργούμεν τας πρεσβείας και αυτούς τους πρεσβευτάς.

Διατάσσομεν αμέσως εις Αθήνας να' λθουν όλοι,

και αφήνομεν μονάχα τον εν Κωνσταντινοπόλει.

Επειδή ο κόσμος όλος από φόρους εφορτώθη,

επειδή δεν τους σηκώνει και η ράχη των Ελλήνων,

επειδή και ο Τρικούπης κι η πατρίς εχαντακώθη

με τους φόρους των ελαίων, των τσιγάρων και των οίνων,

κι επειδή εφυγαδεύθη εκ της τσέπης μας το χρήμα,

καταργούμεν τους εμμέσους και αμέσους παραχρήμα...

ΟΤΑΝ Ο ΣΟΥΡΗΣ ΣΑΡΚΑΖΕ ΤΗΝ ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΚΑΙ Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΕΚΦΩΝΟΥΣΕ ΤΟΝ ΕΠΙΚΗΔΕΙΟ ΤΟΥ

Οδύνη, αλλά και σαρκασμός. Κωμικοτραγικές ιδέες για την «αντιμετώπιση» των οικονομικών κρίσεων. Η Ελλάδα όδευε προς τις εκάστοτε πτωχεύσεις της με κάμποσο χιούμορ - και με χιούμορ πάσχιζε να επουλώσει ορισμένες από τις κατοπινές πληγές...

Φορολογών τη ζάχαρη, φορολογών τα σύκα

Όλη του περισσεύματος μας έκοψες τη γλύκα

Έτσι σατιρίζει το περιοδικό «Άστυ» τους απανωτούς φόρους, με τους οποίους η κυβέρνηση του Χαρίλαου Τρικούπη πασχίζει να αυξήσει τα έσοδα του κράτους. Βρισκόμαστε στα 1885, έτος έκδοσης του εν λόγω σατιρικού περιοδικού, διευθυντής του οποίου είναι ο δημοσιογράφος - γελοιογράφος Θέμος Άννινος.

Την αμείωτη «σπιρτάδα» του περιοδικού εγγυώνται συνεργάτες όπως ο Γιώργος Σουρής, ο Κωστής Παλαμάς, ο Γιώργος Δροσίνης, ο Μιχάλης Μητσάκης και άλλες ταλαντούχες πένες.

Ο χειμώνας του 1887 είναι βαρύς, τα μέσα θέρμανσης λίγα, τα λεφτά που απαιτούνται για την απόκτησή τους ακόμη λιγότερα. Το «Άστυ» συμβουλεύει, με χιούμορ αρκούντως φλεγματικό:

«Μη δίνετε το χέρι σας σε ανθρώπους δακρινομένους δια την ψυχραιμίαν των. Μην περνάτε ούτε εξ αποστάσεως από τον Άρειον Πάγον»...