Τα ανδρείκελα της κατοχής, ο βρώμικος ρόλος του Βενιζέλου και η ανάγκη του ξεσηκωμού για μια πατριωτική δημοκρατική εξουσία

Η χώρα, όταν θα την οδηγήσουν σε ασύντακτη χρεοκοπία - γιατί εκεί οδηγείται και μην έχετε καμία αμφιβολία επ αυτού - θα πρέπει να έχει απολέσει πλήρως την ιδιότητα της χώρας και να έχει μετασχηματιστεί σε ένα κράτος χωρίς υπόσταση, πλήρως αποτυχημένο και επιπροσθέτως παντελώς ανίκανο να ορθοποδήσει στο μέλλον (failed state)...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν έχει πάτο αυτή η βρώμικη ιστορία. Γιατί το σχέδιο της Κατοχής είναι πραγματικά εφιαλτικό, και το ελληνόφωνο πολιτικό προσωπικό που το υλοποιεί, είναι συμβιβασμένο μέχρι τα μπούνια.

Το χρέος – για την ακρίβεια η πραγματική δυνατότητα της αποπληρωμής του - στην ουσία δεν ήταν ποτέ το ζητούμενο, γι αυτό και κανείς δε δίνει δεκάρα τσακιστή για τη βιωσιμότητά του. Το χρέος υπήρξε από την πρώτη στιγμή εργαλείο πολιτικής και εθνικής καθυπόταξης, γι αυτό και στα αδιέξοδα του χρέους, αυτό που όλοι είχαν να προσφέρουν απλόχερα, ήταν κι άλλα δάνεια, κι  άλλο χρέος… Ακόμη μεγαλύτερα δάνεια… Ακόμη περισσότερο χρέος.

Αυτή η πρόστυχη πολιτικά ιστορία, στηρίχτηκε πάνω σε τρεις θεμελιώδεις κανόνες, και αυτούς ακριβώς υπηρέτησε με προκλητική δουλοπρέπεια το ελληνόφωνο πολιτικό προσωπικό.

• Πρώτον:  Το χρέος δεν πρέπει στην ουσία του να αμφισβητηθεί. Το «κλείδωμα» της αποδοχής του, είναι ο καταλύτης για την...

Εξωτερική πολιτική και δημοκρατική πατριωτική εξουσία

Η οικονομική ανάταξη, είναι μια μαχητική, μια δυναμική διαδικασία, που δεν περιορίζεται σε διαχείριση του budget της μιζέριας, αλλά επεκτείνεται αντικειμενικά σε όραμα πραγματικής υπόστασης για την επόμενη μέρα. Αυτό δηλαδή που είναι εξ ορισμού ανίκανοι να κάνουν δωσίλογοι και προσκυνημένοι κάθε απόχρωσης…

του Κ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η οικονομική κρίση και όλα όσα τη συναποτελούν και τη σημάδεψαν, δε συνιστούν μονάχα μια επώδυνη πραγματικότητα που βιώνει καθημερινά στο πετσί της με τρόπο εξευτελιστικό το σύνολο της Ελληνικής κοινωνίας.

Αποτελεί κυρίως ένα μεθοδευμένο και απόλυτα ελεγχόμενο εργαλείο, που φυλακίζει την πολιτική σκέψη, περιχαρακώνει το εύρος της πολιτικής αναζήτησης, και υποβαθμίζει - διόλου τυχαία – την πολιτική αντιπαράθεση σε ζητήματα που σχετίζονται κατ αποκλειστικότητα  με οικονομικά μοντέλα, διαχειριστικές πρακτικές, με μέτρα, αντίμετρα και άλλα μέτρα, σε έναν φαύλο κύκλο αντιπαράθεσης, χρήσιμο μεν, αποκαλυπτικό για τη λογική από την οποία εμφορείται η κάθε πολιτική δύναμη, αλλά και σκόπιμα καθηλωμένο στη μία πλευρά ενός πολυσύνθετου προβλήματος που προσδιορίζει ταυτότητα στην υπόσταση της χώρας.

Η δημοκρατική – πατριωτική εξουσία, είναι προφανές πως δεν μπορεί να αποσυνδέσει το πρόβλημα της οικονομικής πολιτικής που θα κληθεί να εφαρμόσει για ν ανατάξει τη χώρα, από τον πυρήνα της εξωτερικής πολιτικής που...

Η υποταγή έχει ανδρείκελα μα η αντεπίθεση θέλει ηγέτες

Τα πράγματα είναι τόσο απλά λοιπόν. Και οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση που παραβλέπει ή προσπερνά αυτό τον κανόνα, είναι απλώς μια φλύαρη προσέγγιση που αβαντάρει αντικειμενικά τα ανδρείκελα της υποταγής...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αυτή η κοινωνία μπορεί να απέδειξε πως είναι μια κοινωνία κουτόφραγκων. Μπορεί να αποδεικνύει καθημερινά πως είναι μια υπερτιμημένη κοινωνία, που όταν θυμάται μπορεί και να υμνολογεί τις δόξες των προγόνων της, ενώ την ίδια στιγμή παρακολουθεί με απάθεια την αποκαθήλωση τους από το βάθρο του παραδειγματισμού, της έμπνευσης και της ιστορικής μνήμης, αλλά ένα πράγμα είναι βέβαιο…

Αυτή η κοινωνία δεν παρουσιάστηκε ένα πρωί ως κοπάδι προβάτων στους δυνάστες της για να δηλώσει δουλοπρέπεια, υποταγή και αιώνια αφοσίωση. Σ αυτό το δρόμο της ντροπής, σύρθηκε από ηγέτες που κιότεψαν, από ηγέτες που πρόδωσαν, από ηγέτες που ξέρασαν και το τελευταίο ίχνος της αξιοπρέπειάς τους, και μπήκαν απροκάλυπτα στη δούλεψη της ξένης κατοχής.

Αυτή η κοινωνία εξαπατήθηκε, λοιδορήθηκε, παραμυθιάστηκε, εκβιάστηκε, καθηλώθηκε σε μια αδιέξοδη προσμονή, εκφυλίστηκε και τελικά παραδόθηκε στη μοίρα της και στις ορέξεις των βιαστών της αξιοπρέπειάς της.

Όποιος λοιπόν απευθύνεται σ αυτή τη κρεατόμαζα των άβουλων, των αμήχανων και παραδομένων κομπάρσων, δε μπορεί να της θέτει διλήμματα που είναι ανίκανη να απαντήσει, γιατί τότε...

Φορολογική πολιτική και πατριωτική δημοκρατική κυβέρνηση

Η φορολογική πολιτική, δεν μπορεί να είναι μπάσταρδο ή ανιθαγενές δημιούργημα χωρίς ταυτότητα και ιθαγένεια, και είναι προφανές πως δε μπορεί να αποτελεί εργαλείο «ειρηνικής» κατάλυσης της εθνικής κυριαρχίας, στα χέρια δωσίλογων και προσκυνημένων πολιτικών διαχειριστών...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η φορολογική πολιτική έχει ταυτότητα, έχει εθνισμό, έχει κοινωνική βάση στην οποία «απευθύνεται» για να δημιουργεί δημόσιας ιδιοκτησίας κεφαλαιακή παρακαταθήκη, και αυτή η κοινωνική βάση είναι πολίτες κατά το Σύνταγμα οριζόμενοι.

Σε ότι αφορά δε τη λειτουργική της φυσιογνωμία, διέπεται από μια αμφίδρομη σχέση μέσα από την οποία διασφαλίζει λειτουργική επάρκεια στην Επικράτεια, και ένα σύνολο παροχών στους πολίτες της επικράτειας, οι οποίοι δημιουργούν αυτή τη δημόσια κεφαλαιακή βάση με την προσωπική τους κεφαλαιακή συνεισφορά.

Ως τέτοια λοιπόν η φορολογική πολιτική, δεν μπορεί να έχει υπόσταση και αναφορές που να υπερβαίνουν τα όρια άσκησης εθνικής κυριαρχίας, διότι σε αυτή την περίπτωση… 

• Χάνει την εθνική της ταυτότητα…
• Παύει να είναι εργαλείο εξασφάλισης λειτουργικής επάρκειας στην Επικράτεια και παροχών στους πολίτες της…
• Αλλάζει ιδιοκτησία…

Και εν τέλει χάνει και αυτήν ταύτη την ιδιότητά της ως φορολογική πολιτική που πρέπει να λειτουργεί εξ ονόματος και προς όφελος της εθνική κυριαρχίας, και μετατρέπεται σε δέσμη χαρατσιών που υπηρετούν άλλη Επικράτεια, άλλη κυριαρχία και...