Οι θλιβερές ομολογίες του Ν. Κοτζιά για τη λογική η οποία
τροφοδότησε τη διαχείριση που οδήγησε στο έκτρωμα των Πρεσπών είναι
αποκαλυπτικές. Όχι μονάχα για την προσωπική
πολιτική και εθνική του ανεπάρκεια...
μέλους της ΠΓ του "Μετώπου ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ"
Αλλά πρωτίστως για τη μοιραία
κατάληξη που επιφυλάσσει η ιστορία, σε μια εξωτερική πολιτική που δομείται
με υλικά την αναποφασιστικότητα, τα φοβικά σύνδρομα, και τη διαχειριστική
πολιτική ατολμία...
Μην έχετε καμία απολύτως αμφιβολία. Όλα τα παραπάνω είναι η
μαγιά του άθλιου αφηγήματος που θέλει την Ελλάδα "Να μη διεκδικεί τίποτε αλλά
και να μην παραδίδει τίποτε και σε κανέναν"...
Το συγκεκριμένο αφήγημα, το κατασκεύασε η μεταπολιτευτική
ελίτ προκειμένου να αναζητήσει τη δική της περπατησιά αγοράζοντας χρόνο μέσα
στο πιεστικό διεθνές περιβάλλον, και με εμφανή την πρόθεση να ευνουχίσει τα
λαϊκά αντανακλαστικά από την τραγωδία της Κύπρου.
Ωστόσο σύντομα μετεξελίχθηκε
από "σύμβολο ουδετερότητας" σε φερετζέ συγκάλυψης της σταδιακής
κατάρρευσης της εξωτερικής πολιτικής, και εν τέλει κατέστη συνώνυμο
επιλογών εθνικής μειοδοσίας.
Το βαρύ του αποτύπωμα,
από τα Ίμια μέχρι τη Μαδρίτη, και από τα ζεϊμπέκικα στις κουμπαριές μέχρι και
τους αγαπούληδες του σχεδίου Ανάν, χρησιμοποιήθηκε
για να προσδώσει νομιμοποίηση σε πρακτικές και...