Ο «ασυμβίβαστος και
ατίθασος» λαός… Αυτός ο λαός που έχασε ελπίδα, πατρίδα, αξιοπρέπεια, όνειρα,
και βλέπει ανέκφραστος το χαμόγελο να σβήνει από τα χείλη των παιδιών του, μετατρέπεται σταδιακά σε σκατόμαζα και δηλώνει
πανέτοιμος να χειροκροτήσει και πάλι τους πολιτικούς απατεώνες που «διαπραγματεύθηκαν
σθεναρά» με τις δυνάμεις κατοχής, την πλέον εγγυημένη διαδρομή με στόχο τον
αφανισμό του...
Ποιο είναι άραγε
το κόστος της πουστιάς???
Είναι προφανές πως
για τους πρωταγωνιστές της είναι μηδενικό. Και δε θα μπορούσε να είναι
διαφορετικά, από της στιγμή που δεν επιβαρύνει κατ ελάχιστον, ούτε και αυτή την
ανύπαρκτη …προσωπική και πολιτική αξιοπρέπειά τους.
Τι θα μπορούσε ας
πούμε να κοστίσει σε ένα ξεφωνημένο ανδρείκελο, το γεγονός ότι επικαλείται
την «εκλογή» του όταν ακόμη και οι πέτρες γνωρίζουν πως το μοναδικό «δικαίωμα»
που του αναγνωρίζουν εκείνοι που τον χαλιναγωγούν, είναι την υποχρέωσή του να
τηρεί πιστά τις δεσμεύσεις του απέναντί τους??? Απολύτως τίποτε από τη στιγμή
που προσυπέγραψε την προθυμία του να είναι ανδρείκελο.
Τι θα μπορούσε να
κοστίσει σ ένα περιφερόμενο πολιτικό λαμόγιο, το γεγονός ότι...
