Ο Α. Σαμαράς ως αναπόσπαστο μέρος της κυβερνητικής λύσης

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο πρώην πρωθυπουργός, έσπευσε γι’ ακόμη μια φορά να δηλώσει «ΠΑΡΩΝ» στις εξελίξεις και να αποσαφηνίσει προς πάσαν κατεύθυνση, ότι συναρτά απολύτως τον βηματισμό και τις εν δυνάμει πρωτοβουλίες που πρόκειται να αναλάβει, με όλα όσα τον ανησυχούν και σχετίζονται με την πορεία της χώρας σε ένα περιβάλλον αυξημένων κινδύνων και πολυσύνθετων απειλών, αλλά και με το φαινόμενο της ανατροφοδοτούμενης έκπτωσης των θεσμικών λειτουργιών, που φαίνεται να προσλαμβάνει πλέον απροκάλυπτα καθεστωτικά χαρακτηριστικά. Όμως - όπως άλλωστε ήταν και αναμενόμενο - ο Α. Σαμαράς, ούτε αυτήν την φορά άνοιξε όλα τα χαρτιά του και κατά την άποψή μας έπραξε ορθά…

Πριν απ’ όλα διότι μετά από την ανακοίνωση του αμφιλεγόμενου εγχειρήματος Καρυστιανού, αλλά και μετά από την ανάληψη της γνωστής πρωτοβουλίας Τσίπρα (και πάντα με την αμέριστη στήριξη των ΜΜΕ) η κυρίαρχη πολιτική συζήτηση έχει εγκλωβιστεί προσωρινά στην αναπαραγωγή μιας εκφυλιστικής ατζέντας, που ΔΕΝ θέτει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τα μεγάλα προβλήματα με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η πατρίδα μας, αλλά την ίντριγκα και τον πολιτικό αποπροσανατολισμό, επιδιώκοντας να εκπαιδεύσει την κοινωνία στην ιδέα της πολιτικοποίησης της κατινιάς και να την καθηλώσει σε μια αδιέξοδη κομματοκεντρική εσωστρέφεια που την παροπλίζει και που εν τέλει ακυρώνει τον ρόλο της ως κρίσιμη συνιστώσα της Εθνικής μας ισχύος.

Εάν λοιπόν ο πρώην πρωθυπουργός θέλει πραγματικά να αποστασιοποιηθεί από αυτήν την επικίνδυνη νοσηρότητα και κυρίως εάν θέλει να αποσυνδέσει πλήρως...

Κάποιος να μας φασκελώσει... Έτσι για να μην μας ματιάσουν ντε...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν από τις εκλογές, αποθεώνουμε τις δημοσκοπήσεις και φυσικά πανηγυρίζουμε αυτοσχεδιάζοντας με την κινητικότητα και τις εναλλαγές των συσχετισμών που καταγράφονται και αφορούν πρωτίστως στον χώρο της ευρύτερης αντιπολίτευσης...

Μετά τις εκλογές, συνειδητοποιούμε ότι αυτή η κινητικότητα, οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό, στην ανικανότητά μας να συνειδητοποιήσουμε την πολιτική γύμνια των επιλογών που μας γοήτευσαν και ότι ένας ιδιότυπος πολιτικός ρεβανσισμός ήταν αυτός που κατά κανόνα καθόριζε το εύρος των επιλογών μας. Έτσι, οι ρόλοι τροποποιούνται άρδην... Κάπως έτσι δηλαδή…

Εμείς οι μέχρι χθες τετραπέρατοι, γινόμαστε εν μια νυκτί κοψοχέρηδες, αφού γι' ακόμη μια φορά συνειδητοποιήσαμε, μετά την απομάκρυνση βεβαίως από την κάλπη, ότι υπήρξαμε καραμπινάτα αφελείς...

Από την άλλη, αυτοί που καρπώθηκαν τα ωφελήματα της αφέλειάς μας, πανηγυρίζουν για την ανοησία που μας δέρνει και πίνουν στην υγεία των κορόιδων, απολαμβάνοντας αυτά που αφειδώς τους προσφέραμε, την εποχή που επιμέναμε να παριστάνουμε τα αστροπελέκια, καμαρώνοντας για το ακαταμάχητο των εκλογικών μας επιλογών...

Και όλοι μαζί, γευόμαστε τα επίχειρα των επιλογών μας, αφού πρακτικά η ουσία της εφαρμοζόμενης πολιτικής, ουδέποτε μας απασχόλησε σοβαρά την ώρα της κάλπης, αφού συνήθως επιλέγαμε...