Ας μην αναγορεύσουμε την βλακεία και την παπάτζα σε αξίωμα για να δικαιώσουμε την ψέκα

Εν τω μεταξύ, επιστρατεύονται διάφορα ναυάγια (από γυρολόγους του χαβαλέ μέχρι και αγαθοβιόλικα κοριτσάκια με βιντεάκια στο τικ τοκ και αλλού) για να «επιχειρηματολογήσουν» υπέρ της κυρίας Καρυστιανού…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Κοινό χαρακτηριστικό όλων, η απροκάλυπτη υποκρισία ή εάν θέλετε η καραμπινάτη ανοησία (ας διαλέξουν οι ίδιοι τι από τα δύο θεωρούν ότι τους αφορά). Και το λέμε αυτό, διότι μέσα από τις φαιδρές παρεμβάσεις τους, επιμένουν να μην αντιλαμβάνονται (ή να παριστάνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται το απλούστερο. Και ποιο είναι αυτό…

Το δικαίωμα της κυρίας Καρυστιανού να παριστάνει την πολιτικό, είναι αυτονόητο και ουδείς το αμφισβήτησε. Όπως αυτονόητο είναι και το δικαίωμά της να νομίζει ότι πολλοί από αυτούς που μοστράρουν ως συνεργάτες ή ως επικοινωνιακά και άλλα δεκανίκια της, δεν έχουν παρελθόν και ότι όλοι εμείς δεν διαθέτουμε μνήμη και κρίση…

Δεν είναι όμως επίσης αυτονόητο και το δικό μας δικαίωμα να θεωρούμε ότι μια χώρα ΔΕΝ μπορεί να κυβερνηθεί με παπάτζες;;; Για να κυβερνηθεί απαιτούνται πολιτικές. Όπως απαιτούνται και άνθρωποι ικανοί να διαχειριστούν πολιτικές σε εθνικό επίπεδο αλλά και σε αυτό της περιφερειακής και διεθνούς σκακιέρας. Και φυσικά για να λειτουργήσει όλος αυτός ο μηχανισμός, απαιτούνται...

επιτελεία σοβαρά, έμπειρα, με κύρος και με διασυνδέσεις.

• Διαθέτει κάτι από όλα τούτα η κυρία Καρυστιανού και δεν το ξέρουμε;;;
• Μήπως η προσωπική πολιτική της επάρκεια, αποτελεί εγγύηση ικανή να υπερκαλύψει πιθανή ανικανότητα και ανεπάρκεια των πολιτικών της συνεργατών;;;
• Υπάρχει πολιτικό παρελθόν, έστω αυτό με την ιδιότητα του απλού πολίτη που ασχολείται συστηματικά με τα κοινά και με τις πολιτικές διεργασίες στον τόπο μας που να μπορούμε να αξιολογήσουμε για να έχουμε μια αίσθηση (στοιχειοθετημένη και όχι κατά παραγγελία) για το που πρόκειται να κινηθεί;;;

Και ενώ στα παραπάνω ενδεικτικά αλλά πολύ σοβαρά ζητήματα, δεν φαίνεται να υπάρχει θετική απάντηση ή κάτι που να μπορεί να αποτελέσει παράμετρο αισιοδοξίας, εμφανίζονται πάλι οι περίεργοι τύποι, αναπαράγοντας ωσάν απολύτως ξεφωνημένα τρολς την γνωστή παπάτζα:

«Ναι αλλά είδαμε και τον Μητσοτάκη τον έμπειρο, τον Τσίπρα, τον Βενιζέλο και όλους αυτούς με την μεγάλη πολιτική εμπειρία τι έκαναν τα χρόνια που κυβερνούσαν»… Και νομίζουν ότι επιστρατεύοντας αυτήν την παπάτζα, έχουν διατυπώσει σοβαρό αντίλογο και μας έχουν αποστομώσει.

Πρόκειται για απίθανους τύπους, που αδυνατούν να κατανοήσουν ακόμη και τα απλούστερα, γι’ αυτό και δεν είναι διόλου τυχαία η ευκολία με την οποία στοιχίζονται πίσω από ένα αφήγημα διαμαρτυρίας που δεν μπορεί να οδηγήσει πουθενά. Οι άνθρωποι αυτοί λοιπόν δεν αντιλαμβάνονται ότι:

Α. Και μόνο που αναγκάζονται να επιστρατεύσουν κάτι άλλο ως επιχείρημα, νομίζοντας ότι έτσι απαντούν, επειδή ακριβώς δεν έχουν κάτι να πουν για το πραγματικό πρόβλημα τις πολιτικής ανυπαρξίας και της ανεπάρκειας της κυρίας Καρυστιανού, το αφήγημά τους έχει ήδη καταρρεύσει. Έστω και μόνο από αυτό. Διότι τα αφηγήματα που έχουν αντοχή στην επιχειρηματολογία, δεν αναζητούν δεκανίκια και άλλοθι αλλού για να επιβιώσουν. Έχουν δική τους φωνή και επιβιώνουν χωρίς αναγωγές σε τρίτους.

Β. Το δεύτερο πράγμα που επιμένει να μην αντιλαμβάνεται αυτή η περιφερόμενη γραφικότητα, είναι ότι όλοι εμείς που θέτουμε το πραγματικό πρόβλημα της ανεπάρκειας της κυρίας Καρυστιανού, που θέλει να μάθει πολιτική στου Κασίδη το κεφάλι, ΔΕΝ είμαστε απολογητές του Μητσοτάκη και του Τσίπρα. Αυτό που λέμε είναι ότι ΚΑΙ ο Μητσοτάκης… ΚΑΙ ο Τσίπρας… ΚΑΙ όλοι οι υπόλοιποι που άσκησαν πολιτική διοίκηση σε αυτήν την χώρα, ΕΙΧΑΝ πολιτική ταυτότητα… ΕΙΧΑΝ πολιτικές θέσεις… ΕΙΧΑΝ πολιτικό παρελθόν… ΕΙΧΑΝ δηλαδή ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ πολιτικό αποτύπωμα και με βάση αυτό έπρεπε να επιλεγούν ή να απορριφθούν από σκεπτόμενους πολίτες. Η δε αντιμετώπισή τους, ΗΤΑΝ… ΕΙΝΑΙ και ΘΑ ΕΙΝΑΙ πολιτική και ως τέτοια ΔΕΝ θα κινείται στην σφαίρα του ψεκασμού και της συνωμοσιολογίας.

Το ότι οι πολίτες τους επέλεξαν επειδή αγνόησαν την πολιτική φυσιογνωμία αυτών των πολιτικών, είναι εκδήλωση της δικής μας πολιτικής ανωριμότητας και βλακείας. Δεν φταίει ούτε η πολιτική ούτε οι ίδιοι που επελέγησαν για να την διαχειριστούν. Εμείς τους επιλέξαμε. Και φυσικά ΔΕΝ θα αναγορεύσουμε την βλακεία σε αξίωμα για να δικαιώσουμε την ψέκα.

Η αντιμετώπιση όλων αυτών, μπορεί και πρέπει να γίνεται με όρους πολιτικούς, σαφείς, ξεκάθαρους, συγκεκριμένους. Αυτοί οι όροι θα προσδιορίσουν και το περιεχόμενο της πολιτικής αντιπολίτευσης διαχρονικά. Εάν αυτό δεν το αντιλαμβανόμαστε, τότε το φάσκελο το δικαιούμαστε εμείς και όχι η πολιτική.

Τι μας ζητάτε λοιπόν να κάνουμε όλοι εσείς;;; 

Να αντικαταστήσουμε την πολιτική με ένα νεφέλωμα, επιλέγοντας ένα πρόσωπο που ενώ έχει επίγνωση της ανεπάρκειάς του, παρ’ όλα αυτά θέλει να παίξει με την χώρα για το καπρίτσιο του. Ζητάει πολιτική ψήφο, ενώ περιμένει κάποια επιτροπή σοφών να του υποδείξει πολιτική. Και προσπαθεί να πείσει όσους συμπεριφέρονται ως αγέλη, ότι μια πολιτική που ΔΕΝ την ξέρει… Που ΔΕΝ την υιοθετεί… Και που ΘΑ του την υποδείξουν… ΘΑ την υπηρετήσει αποτελεσματικά και με συνέπεια. Και το σημαντικότερο όλων, είναι ότι αυτήν την πολιτική ΔΕΝ ΤΗΝ ΞΕΡΕΙΣ ούτε εσύ που σπεύδεις να στοιχηθείς άκριτα πίσω από την αγέλη.

Και το ερώτημα είναι ξεκάθαρο… Για τις συνέπειες αυτού του επιπόλαιου και επικίνδυνου πειραματισμού, ΕΣΥ έχεις ευθύνη;;;

Προφανώς δεν περιμένουμε απάντηση… Επειδή όμως σε αυτόν τον τόπο γνωριζόμαστε, το ότι βλέπουμε την παραδοσιακή ψέκα να σπεύδει πρώτη να στοιχηθεί αγεληδόν, πίσω από ένα αφήγημα διαμαρτυρίας που ακόμη και ως τέτοιο μόνον με όρους μιζέριας διατυπώνεται, είναι φανερό πλέον το που πάει το πράγμα…

"ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ"