Το μεγάλο πολιτικό φιάσκο, στο γκρίζο περιβάλλον της πολιτικής προσδοκίας…

Προσωπικά ΔΕΝ θα με αιφνιδιάσει, ακόμη και εάν ακούσω «τρανταχτά» ονόματα (πολιτικών, ακαδημαϊκών, διπλωματών και άλλων) να έχουν πλαισιώσει στο παρασκήνιο το πολιτικό εγχείρημα της κυρίας Καρυστιανού…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Στην Ελλάδα ζούμε άλλωστε… Και το σαράκι της (αυτό)επιβεβαίωσης παραμένει πάντα ενεργό, ακόμη και σε ανθρώπους που θα έπρεπε να είχαν συμφιλιωθεί και κυρίως να έχουν συμβιβαστεί με ότι μπορεί να έχει καταγράψει μέχρι χθες η διαδρομή τους στην δημόσια σφαίρα και να μην δηλώνουν πρόθυμοι να αρπάξουν βουλιμικά, το πρώτο δόλωμα που θα εμφανιστεί μπροστά τους, αδιαφορώντας πλήρως για τις συνέπειες …

Παράλληλα… Το παιγνίδι των δημοσκοπήσεων, είναι καλά στημένο. Αφυπνίζει πόθους, επαναφέρει ανεκπλήρωτα ονείρατα, θεριεύει κάθε λογής φαντασιώσεις, που ΔΕΝ χαλιναγωγούνται εύκολα στο γκρίζο περιβάλλον της πολιτικής προσδοκίας. Είναι φανερό άλλωστε ότι όλοι αυτοί που οσονούπω θα αρχίσουν να «αποκαλύπτονται» με το ονοματεπώνυμό τους ως επίδοξοι νυμφίοι, θεώρησαν ότι σε αυτό το ιδιότυπο αλισβερίσι, που είναι βέβαιο ότι βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, κουβαλάνε ιδιαίτερα προσαυξημένη προσωπική προστιθέμενη αξία και άρα δικαιωματικά μπορούν να παζαρέψουν την πολιτική τους αποκατάσταση στοχεύοντας ψηλά. Κούνια που τους κούναγε…

Την ίδια στιγμή, η πολιτικά ανώριμη και άπειρη (και αυτά είναι πολιτικοί χαρακτηρισμοί και όχι ύβρεις) κυρία Καρυστιανού, έχοντας παραδοθεί σούμπητη στην λαγνεία των δημοσκοπήσεων και αδυνατώντας πλήρως να διαβάσει πίσω από την κουρτίνα, είναι πιθανό έως και αναμενόμενο ότι θα έχει πλειοδοτήσει και θα συνεχίσει να πλειοδοτεί σε υποσχέσεις, απέναντι σε κάθε ενδιαφερόμενο, αλλά θα επιδιώξει ΚΑΙ η ίδια να αναβαθμίσει το ηγετικό τη προφίλ, αφήνοντας κάποιους από αυτούς να περιμένουν μάταια, στο...

ραντεβού τους με την φιλοδοξία, εργαλειοποιώντας έτσι έναν ιδιότυπο εκβιασμό (ένεκα η υπερπροσφορά νυμφίων)…

Αργά η γρήγορα πάντως, θα έρθει η στιγμή που όλα τούτα θα πρέπει να μπουν στο χαρτί. Η υπερπροσφορά συνεχίζεται αλλά τυφλώνει. Παραμυθιάζει. Μα πάνω απ’ όλα καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την διαχείριση των απαραίτητων ισορροπιών, εκ μέρους εκείνων που υποτίθεται ότι μοιράζουν την τράπουλα και κατανέμουν τους ρόλους.

Το πρώτο κύμα λοιπόν της αμφισβήτησης του status της ομορφιάς, της ανεμελιάς και της γαλήνης σε αυτήν την υπέροχη παρέα, θα έρθει την ώρα που θα επιχειρηθεί όλα τούτα να μπουν στο χαρτί, σε μια διάταξη προετοιμασίας για την εκλογική μάχη.

Σε ένα φορέα που κατασκευάστηκε, χωρίς αρχές, χωρίς κανόνες, χωρίς την αντικειμενική βάση που θα μπορούσε να του διασφαλίσει στοιχειωδώς ένα μίνιμουμ πολιτικής ενότητας, αυστηρά προσωποπαγώς και με μοναδικό κίνητρο, για την πλειοψηφία των συμμετεχόντων σε αυτόν, η νομή της εξουσίας, αντιλαμβάνεστε τι θα σηματοδοτήσει το τέλος του πανηγυριού και η πρώιμη έναρξη της πρώτης φάσης της αποσύνθεσης…

Αντιλαμβάνεστε τον χαρακτήρα που θα προσλάβουν οι εσωτερικές αντιπαραθέσεις, τα καπρίτσια και οι αντιπαλότητες, όπως και την έκταση που πιθανότατα θα προσλάβουν τα κάθε λογής «άπλυτα» του παρασκηνίου που θα αρχίσουν σταδιακά να βγαίνουν στην φόρα και να διαχέουν τον ζόφο τους στην ατμόσφαιρα. Εκτός πια εάν πιστεύετε πραγματικά, ότι όλη αυτή η ομορφιά, την οποία έχουν ήδη αρχίσει να καταγγέλλουν οι υπόλοιποι συγγενείς των θυμάτων, χορογραφείται από μια παρέα αγγέλων...

Μην έχετε την παραμικρή αμφιβολία... Σε μια ετερόκλητη πολιτική συντροφιά που επένδυσε τα ρέστα της στα ξυλόλια, στην συνωμοσιολογία και στα ατελεύτητα σενάρια επί σεναρίων, το μόνο βέβαιο είναι ότι οι πάντες θα κρατάνε τους πάντες στο χέρι, ακόμη και για τα πιο απίθανα πράγματα.

Και βεβαίως, όταν παρέλθει με τις όποιες καταγεγραμμένες απώλειες ο πρώτος αυτός σκόπελος - και εάν φυσικά η πολιτική ανωριμότητα των ψηφοφόρων τοποθετήσει στην βουλή κάποιους εκπροσώπους της συγκεκριμένης συντροφιάς - το δεύτερο κύμα της αποσύνθεσης θα επέλθει και θα είναι δριμύτερο του πρώτου, έως και σαρωτικό, αφού το μοναδικό συνεκτικό στοιχείο σε αυτήν την συντροφιά (δηλαδή το πάθος όλων για την νομή της εξουσίας) θα έχει κριθεί και τώρα πλέον τον λόγο θα έχουν μόνον οι αντιθέσεις, τα γνωστά συντροφικά μαχαιρώματα και το κλασικό… ο σώζων εαυτόν σωθήτω…

Υ.Γ. Σε αντίθεση πάντως με τους παλαμακιστές του συγκεκριμένου εγχειρήματος οι οποίοι σχεδόν στο σύνολό τους συμπεριφέρονται υβριστικά απέναντι σε οποιαδήποτε κριτική τοποθέτηση και ως φτηνά φανατισμένα τρολς, ο σκεπτικισμός που διατυπώνεται στις σελίδες τους, από όσους προσεγγίζουν κριτικά την όλη εξέλιξη, είναι εξαιρετικά σοβαρός, εξαιρετικά ενδιαφέρων και αναδεικνύει στοιχεία που θα έπρεπε να προβληματίζουν τους πάντες, πριν αποφασίσουν να στοιχηθούν εύκολα και αβασάνιστα πίσω από οτιδήποτε τους σερβίρεται, για να ικανοποιήσει ευρύτερες συστημικές ανάγκες.

Βλέπω δηλαδή ανθρώπους που προβληματίζονται σοβαρά για το προφίλ και το background των πολιτικών προσόντων της κυρίας Καρυστιανού, κατά την διάρκεια της προ των Τεμπών περιόδου και καταγράφουν τον μηδενικό προβληματισμό της για τα τεκταινόμενα. Έχουν άδικο;;; Εάν έχουν ας αποδειχτεί...

Βλέπω ανθρώπους που συνειδητοποιούν ότι σε μια εποχή που για συγκεκριμένους λόγους η τράπουλα θα έπρεπε να ανακατευτεί για να επανέλθει μια ελεγχόμενη ισορροπία, η κυρία Καρυστιανού  με μπόλικο ναρκισσισμό, με τον αυταρχισμό στην αντίληψη να ξεχειλίζει, αλλά και με εμφανή την πρόθεσή της να καλύψει την πολιτική της ανεπάρκεια πίσω από ένα μονοθεματικό αφήγημα, λειτούργησε ως καταλύτης που διευκόλυνε την ανάδειξη και επί της ουσίας τον πολιτικό παροπλισμό μιας ευρύτερης ομάδας ψυχωτικά συμπεριφερόμενων, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, οπαδών, που έχουν πειστεί ότι βρήκαν τον τρόπο και το πρόσωπο που θα καταφέρει να γκρεμίσει την συγκεκριμένη κυβέρνηση, αδυνατώντας να δουν το αυτονόητο, ότι δηλαδή το συγκεκριμένο εγχείρημα, ο διάχυτος πολιτικός καιροσκοπισμός που το περιβάλλει και ο καταλυτικός του ρόλος για την εκτροπή της πολιτικής αντιπαράθεσης σε δευτερεύουσα και επουσιώδη ατζέντα, είναι ο ασφαλέστερος τρόπος για την ενδυνάμωση και εν τέλει για την διαιώνιση της παρουσίας αυτής της κυβέρνησης.

Η κυρία Καρυστιανού και το εγχείρημά της αυτήν την στιγμή, εργαλειοποιούνται πλήρως και απολύτως στοχευμένα από ένα σύστημα που έχει και την δυνατότητα και τα μέσα για να το επιτύχει, για να οδηγήσει στον καθολικό εκφυλισμό την πολιτική αντιπολίτευση, στην ολοκληρωτική κατάρρευση της ουσιαστικής πολιτικής ατζέντας από την επικείμενη εκλογική αντιπαράθεση και να συμβάλει έτσι στην εδραίωση της καθεστωτικής παρουσίας του πρωθυπουργικού επιτελείου. Και οι μόνοι που δεν αντιλαμβάνονται ότι έχει ήδη συντελεστεί αυτή η εξέλιξη, είναι η ίδια η κυρία Καρυστιανού και οι πολιτικοί της ακόλουθοι που επιμένουν να αναμασούν πεισματικά, την γνωστή μονοθεματική ατζέντα, με αφορισμούς και αναθέματα.

Κατά τα λοιπά, μπορεί να επιχειρούν κάποιοι να παρουσιάσουν την εμφάνιση του συγκεκριμένου πολιτικού φιάσκου, ως δήθεν ανάγκη της Ελληνικής κοινωνίας, αλλά ξεχνούν ότι η Ελληνική κοινωνία έχει και ένα αναπτυγμένο σχετικά αίσθημα αυτοσυντήρησης. Και όσο συνειδητοποιεί ότι η παρουσία του συγκεκριμένου πολιτικού εγχειρήματος, εξέτρεψε την κουβέντα ακόμη και από την προσφιλή της θεματολογία και έτσι, αντί να συζητούμε για τις νεκροψίες των θυμάτων και τα πορίσματα, περάσαμε σε μια άλλη πίστα στην οποία το ζήτημα που πρωταγωνιστεί είναι το ταγιεράκι και το παλτουδάκι που φοράει η κυρία Καρυστιανού, αυτή η κοινωνία θα προτιμήσει να αφήσει το καθεστώς Μητσοτάκη ακλόνητο, παρά να μετατρέψει την χώρα σε κεφάλι του Κασίδη για να κάνουν προπαρασκευαστικά μαθήματα εισαγωγής στην πολιτική, η κυρία Καρυστιανού και το επιτελείο των κυνηγών ευκαιριών που την περιτριγυρίζει…

Και αυτό κύριοι, ανεξάρτητα από το εάν το αντιλαμβάνονται οι αλαλάζοντες οπαδοί του εγχειρήματος (που είναι βέβαιο ότι δεν το αντιλαμβάνονται) είναι η κορυφαία ΑΡΝΗΤΙΚΗ τους συνεισφορά στην διαχείριση των κρίσιμων προβλημάτων με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η πατρίδα μας.

Γιατί θα πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε άπαντες, ότι για να αναζωογονηθεί η πολιτική διεργασία στην πατρίδα μας, για να ανασυγκροτηθούν, να ισχυροποιήσουν και να επικαιροποιήσουν τον πολιτικό τους λόγο οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου και για να αποκτήσει υπόσταση απολύτως διακριτή η μεταξύ τους πολιτική διαφοροποίηση, αυτό που χρειάζεται είναι να επαναφέρουμε στο επίκεντρο την πολιτική και ΟΧΙ να αντικαταστήσουμε την πολιτική με ερασιτεχνισμούς που θα ανακυκλώνουν την αποπολιτικοποίηση και την διαχείριση της μιζέριας.

"ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ"