Όχι αγαπητοί… Προφανώς και ΔΕΝ θα ήταν το ίδιο, εάν η κυρία Καρυστιανού αποφάσιζε να ασχοληθεί με την πολιτική, εντασσόμενη σε κάποιο πολιτικό κόμμα και ο λόγος είναι απλός… Το συγκεκριμένο κόμμα – όποιο και εάν ήταν – θα διέθετε πολιτική, μηχανισμούς που την διαμορφώνουν, επιτελείο, συγκεκριμένες θέσεις για τα μικρά και τα μεγάλα προβλήματα που απασχολούν την χώρα και την κοινωνία, κριτήρια για την επιλογή και την ανάδειξη των στελεχών του…
Ταυτόχρονα, το
αυτοαποκαλούμενο «κίνημα των Τεμπών», θα διατηρούσε αναλλοίωτη την διακριτή
φυσιογνωμία του, θα μπορούσε να
ισχυροποιηθεί περεταίρω, να διευρυνθεί, να αναβαθμίσει τον ρόλο του και να
υπηρετήσει με μεγαλύτερο δυναμισμό και αποφασιστικότητα τον σκοπό του…
Σε κάθε περίπτωση, ΔΕΝ θα φυλλορροούσε, θυσιάζοντας την ικμάδα του ως χορηγία για να εξυπηρετηθούν πολιτικές φιλοδοξίες και άλλες αμφιλεγόμενες σκοπιμότητες.
Έτσι λοιπόν, μέσα
σε ένα πλαίσιο απολύτως ξεκάθαρο, θα κρινόταν ΚΑΙ το συγκεκριμένο κόμμα ΚΑΙ
φυσικά η ίδια η κυρία Καρυστιανού για την επιλογή της να ενταχθεί σε αυτό, είτε
ΘΕΤΙΚΑ είτε ΑΡΝΗΤΙΚΑ, από τους ψηφοφόρους, ενώ ουδείς θα μπορούσε να της προσάψει
το παραμικρό και φυσικά ουδείς από τους περιφερόμενους κυνηγούς ευκαιριών, θα
μπορούσε να «γαντζωθεί» δίπλα της για να «κάνει παιγνίδι»…
Καμία σχέση όμως με όλα τα παραπάνω, που συνιστούν πολιτική επιλογή με ξεκάθαρη ταυτότητα, δεν έχει ο «προσεχώς» αχταρμάς και η «μαρίδα» των καιροσκόπων που...
Όσοι λοιπόν
σπεύδετε να στηρίξετε αυτόν τον αχταρμά, είναι δικαίωμά σας να το κάνετε. Μην
κατασκευάζετε όμως «επιχειρήματα» που προκαλούν γέλιο, για να δικαιολογήσετε
την επιλογή σας και να ακυρώσετε την κριτική μας. Εκτίθεστε… Η κριτική μας είναι
πολιτική. Θα δικαιούστε να την αντιμετωπίσετε με πολιτικά επιχειρήματα, ΕΑΝ και
ΟΤΑΝ θα πληροφορηθείτε τις πολιτικές θέσεις του αχταρμά, ο οποίος ακόμη τις αναζητεί,
περισσότερο ως άλλοθι για την κριτική που δέχεται λόγω της ανυπαρξίας τους,
παρά για την προδιάθεση της «ηγετικής» του συντροφιάς, να προσηλωθεί με σοβαρότητα
σε αυτές και να τις προωθήσει δεσμευτικά και αδιαπραγμάτευτα.
Μέχρι να τις ανακαλύψει
λοιπόν, συγκρατηθείτε. Διότι όσο επιμένετε να φλυαρείτε, απλώς εκτίθεστε και κυρίως
επιβεβαιώνετε ότι το μοναδικό πράγμα που ΔΕΝ σας ενδιαφέρει, είναι η πολιτική…
Θα πρέπει να καταλάβετε κύριοι ότι, μπορεί να είναι καλή και άγια η κυρία Καρυστιανού… ΔΕΝ την γνωρίζουμε και ΔΕΝ την κρίνουμε προσωπικά με όσα λέμε. Η χώρα όμως ΔΕΝ διοικείται με καλοσύνες. Με καλοσύνες διοικούνται τα μοναστήρια. Η χώρα διοικείται με πολιτικές. Με θέσεις για τα μικρά και τα μεγάλα προβλήματα. Από αυτές τις θέσεις και φυσικά από την συνεπή τους στάση απέναντι σε αυτές, κρίνονται και οι επίδοξοι «σωτήρες».
Αν τα πολιτικά
κριτήρια αντικατασταθούν με κάτι άλλο, τότε το πρώτο πράγμα που πάει κουβά
είναι η πολιτική. Και ακολουθούν με μαθηματική ακρίβεια, τα δημόσια οικονομικά,
η διπλωματία, η περιφερειακή υπόσταση της χώρας, η θεσμική της ισχυροποίηση κλπ…
κλπ… κλπ…
Το αντεπιχείρημα
βεβαίως, ΔΕΝ είναι να μας αντιτείνετε - ανασύροντάς το από τον σωρό - το
γνωστό: «Και οι άλλοι τι έκαναν;;; Αυτά και χειρότερα δεν έκαναν;;;»… Το
συγκεκριμένο «επιχείρημα» είναι μια φτηνή υπεκφυγή, που απλώς επιβεβαιώνει την
γύμνια και την έλλειψη σοβαρότητας αυτού που το επικαλείται…
Ναι λοιπόν… Αυτά
και χειρότερα έκαναν και οι άλλο. Αλλά γιατί ΔΕΝ θα πρέπει να πάνε μαζί τους στην
πυρά και αυτοί που τους επέλεξαν με τα ίδια αλαφροΐσκιωτα κριτήρια του στυλ: «Ψηφίζω
αυτούς για να μην βγουν οι άλλοι»;;;
Οι πρώτοι θύτες,
είναι οι ψηφοφόροι και τα κριτήρια με τα οποία κάνουν την εκλογική τους επιλογή.
Από που κι ως που λοιπόν οι θύτες θεωρούν ότι έχουν το δικαίωμα να γίνουν ΚΑΙ
τιμωροί, επιστρατεύοντας την ίδια ακριβώς ελαφρότητα για τις καινούριες επιλογές
τους;;;
Οι πολίτες
κύριοι, υπάρχουν για να αναλαμβάνουν την ευθύνη των επιλογών τους και να
σοβαρεύονται. Όχι για να ανακυκλώνουν τον χαβαλέ. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι
όταν οι πολίτες συμπεριφέρονται ως όχλος που απλά τιμωρούν «αυτούς που έκαναν
τα ίδια και χειρότερα», χωρίς όμως να τους ενδιαφέρει με ποιους θα αντικαταστήσουν
εκείνους που θα ρίξουν στην πυρά, τότε ο τόπος αυτός θα πηγαίνει από το κακό
στο χειρότερο και τίποτε δεν θα μπορεί να ανακόψει την πορεία προς την
καταστροφή.
Πολίτες πανηγυρτζήδες
που διεκδικούν κατ’ αποκλειστικότητα το δικαίωμα να κρίνουν τους πάντες, χωρίς όμως
να ανέχονται από κανέναν άλλον την κριτική για τις δικές τους κουκουρούκου επιλογές,
είναι συνένοχοι και ας μην φαντασιώνονται ότι μπορούν ταυτόχρονα να είναι και
τιμωροί. Κοψοχέρηδες θα είναι στην καλύτερη περίπτωση. Ότι δηλαδή ήσαν πάντα…
Καλό θα είναι να
ξέρουμε επίσης, ότι η λογική του τιμωρού, ουδέποτε στην ιστορία υπήρξε το
εργαλείο για την θεσμική θωράκιση της Δημοκρατίας και του Δικαίου. Ήταν μια
λογική που τύφλωνε, που οδηγούσε σε απαράδεκτους συμβιβασμούς και σε εκπτώσεις
και τελικά πότιζε το δέντρο του ναζισμού και του πολιτικού εκφασισμού.
Χαρακτηριστικότερο
παράδειγμα αλλά και εξαιρετικά επίκαιρο λόγω των εξελίξεων των τελευταίων
ημερών, είναι το παράδειγμα του Ιράν. Το 1979, οι ευαίσθητοι, οι δημοκράτες, οι
ανησυχούντες και σύμπασα η οργισμένη αφρόκρεμα του πλανήτη, βγήκε στους δρόμους
να πανηγυρίσει την ανατροπή του Σάχη Ρεζά Παχλαβί. Δεκάρα τσακιστή δεν έδιναν
όλοι αυτοί, για την πολιτική φυσιογνωμία αυτού που θα αντικαθιστούσε τον Σάχη.
Το τυράκι στην φάκα ήταν η απαλλαγή του Ιράν από τον Σάχη. Την ίδια την φάκα όμως, ΔΕΝ την έβλεπε κανείς…
Το μαύρο
τυραννικό καθεστώς των μουλάδων που τον διαδέχτηκε, υπάρχει, δολοφονεί
αντικατέστησε ότι είχε απομείνει όρθιο από την Δημοκρατία, με στυγνή και
ανελέητη εφαρμογή του Ισλαμικού νόμου και θερίζει. Οι Ιρανοί εδώ και μισόν
αιώνα, πληρώνουν πολύ βαρύ τίμημα, επειδή, συνεπικουρούμενοι από τους αλαφροΐσκιωτους
της Ευρώπης και του πλανήτη, είδαν το τυρί και ΔΕΝ είδαν την φάκα. Γοητεύτηκαν
από την λαγνεία της εκδίκησης και ΔΕΝ είδαν ότι οι πρώτοι που θα παγιδεύοντας
στα δίκτυα του τιμωρού, θα ήσαν οι ίδιοι οι πολίτες του Ιράν.
Τηρουμένων των
αναλογιών και των αυτονόητων ιδιαιτεροτήτων, μια ανάλογη κατάσταση βιώνουμε και
σήμερα στην πατρίδα μας, με τα περιφερόμενα τρολς που ψώνισαν πολιτική από τα LIDL, να κάνουν ότι μπορούν για να μας υποχρεώσουν
να ξεχάσουμε και αυτά που ξέραμε. Φανατικοί ψηφοφόροι του Μητσοτάκη οι
περισσότεροι από δαύτους, βρήκαν το αντίδοτο για τις διαχρονικές αμαρτίες τους, στο πρόσωπο της κυρίας
Καρυστιανού, θεωρώντας ότι η άκριτη στήριξή της, είναι η μόνη ικανή συνθήκη για
να φύγει ο Μητσοτάκης από την εξουσία.
Δεκάρα δεν δίνουν, για την πολιτική φυσιογνωμία της κυρίας Καρυστιανού και των
γυρολόγων που την περιβάλλουν. Θα το ανακαλύψουν αυτό κατόπιν εορτής, όπως το
ανακάλυψαν και οι Ιρανοί που έδωσαν τα πάντα για να διώξουν τον Σάχη αλλά δεν
ασχολήθηκαν καθόλου με την φυσιογνωμία αυτών που θα τον αντικαθιστούσαν…
Και φυσικά από τα
υπέροχα πολιτικά μυαλά όλων αυτών, περνάει εντελώς απαρατήρητο το γεγονός ότι ο
μόνος πραγματικά ωφελημένος από τον εκφυλισμό της πολιτικής και της πολιτικής
αντιπολίτευσης, θα είναι ο Μητσοτάκης και η καθεστωτική νοοτροπία πάνω στην
οποία χτίζει την πολιτική του μακροημέρευση.
Η κυρία
Καρυστιανού, ως άνθρωπος αξίζει τον σεβασμό μας, διότι σε προσωπικό επίπεδο
βιώνει μια περιπέτεια πραγματικά τραγική. Κατανοούμε απόλυτα ότι και το να αναζητεί
διέξοδο από την ασφυκτική συναισθηματική πίεση που βιώνει, στην ενασχόλησή της
με κάτι άλλο, είναι ανάγκη πρωτίστως ανθρώπινη και ως τέτοια θα πρέπει να γίνει
απολύτως σεβαστή. Η προτροπή μας, είναι αυτή η ανάγκη να γίνει σεβαστή πρώτα
απ΄ όλα από την ίδια…
Η κυρία
Καρυστιανού θα πρέπει να χαμηλώσει τον πήχη. Να συνειδητοποιήσει ότι το
περιβάλλον που σπεύδει να την περιστοιχίσει, δεν αποτελείται από καθαγιασμένα
Χερουβίμ και εάν δεν αποστασιοποιηθεί από αυτό άμεσα, είναι βέβαιο ότι θα
εκτεθεί ανεπανόρθωτα και ενδέχεται και η ίδια να μην το θέλει…
Η ενασχόληση με
την πολιτική, είναι μια διέξοδος και θα πρέπει να αναζητήσει τρόπους
περισσότερο συμβατούς με το προσωπικό της background για να την υπηρετήσει. Αυτό ίσως θα
πρέπει να την συμβουλέψουν, όσοι θέλουν πραγματικά να την στηρίξουν.
Ο άλλος δρόμος,
είναι πάνω από το μπόι της και πέρα από τις δυνατότητές της. Κάποιοι τον
χρειάζονται ως όχημα για τις προσωπικές τους φιλοδοξίες. Στην ίδια θα κάνει
μόνο κακό. Αυτοί που την ντοπάρουν, ΔΕΝ της αφήνουν το περιθώριο να σκεφτεί
νηφάλια. Την χρησιμοποιούν και δεν το αντιλαμβάνεται… Ας το συνειδητοποιήσει
όσο είναι νωρίς…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου