ΗΠΑ - Τουρκία... Ο αδιέξοδος τακτικισμός και η στρατηγική ατολμία, ξυπνούν τα σύνορα του αίματος

Τον τελευταίο καιρό πληθαίνουν οι «αυστηρές» παρεμβάσεις των Αμερικανών επιτελών μέσα από τις οποίες επιδιώκεται να «συνετιστεί» η απείθαρχη και χειραφετημένη Τουρκία…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Την ίδια περίοδο, ένας ιδιότυπος μηχανισμός Ελλήνων «πανηγυριστών», ένθεν κακείθεν του Ατλαντικού, ο οποίος συναπαρτίζεται από πολιτικά και μιντιακά στελέχη, αναπαράγει διάφορες ανυπόστατες υπερβολές που εμφανίζουν τον Ερντογάν ως περίπου τελειωμένο, την Τουρκία ως περιθωριοποιημένη και απομονωμένη οντότητα και την Ελλάδα ως δυναμικά ανερχόμενο πουλέν, που καταλαμβάνει σταδιακά μια κυρίαρχη θέση στην καρδιά των Αμερικανών και στο “control panel” της ευρύτερης γεωπολιτικής σκακιέρας.

Πρόκειται για μια επιφανειακή προσέγγιση που αδυνατεί να διακρίνει τα πεπερασμένα όρια του τακτικισμού και επιμένει να επενδύει υπέρμετρα στην δύναμη της αυταπάτης. Ο εγκλωβισμός της κυρίαρχης στρατηγικής σκέψης της χώρας μας στην περιδίνηση αυτού του τοξικού και αδιέξοδου συνδυασμού, δεν μπορεί να παράξει Εξωτερική πολιτική με δυναμισμό και αυτοπεποίθηση. Αντιθέτως δημιουργεί και αναπαράγει μια νέα γενιά από παραλυτικά σύνδρομα, σε μια κρίσιμη ιστορική εποχή, κατά την οποία η πατρίδα μας μπορεί να διεκδικήσει έναν πραγματικά αναβαθμισμένο ρόλο, που θα εδράζεται σε μια ενεργητική παρουσία ικανή να ανοίγει καινούριους δρόμους στα περιφερειακά δρώμενα.

Πέρα από τους μύθους…

Αυτό που έχει αξία να καταγράψουμε, είναι το γεγονός πως όντως οι Αμερικανοί επιτελείς, είναι εξαιρετικά θυμωμένοι με την γεωστρατηγική αυτονόμηση της μέχρι πρότινος βολικής και χειραγωγούμενης Τουρκίας. Υπάρχουν όμως τρία ζητήματα τα οποία δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να αγνοήσουμε.

Το πρώτο, σχετίζεται με την ίδια την φυσιογνωμία των Αμερικανικών αντιδράσεων. Αυτές οι αντιδράσεις ΔΕΝ είναι ενιαίες… ΔΕΝ διακατέχονται από την ίδια αποφασιστικότητα σε ότι αφορά στο αδιαπραγμάτευτο των όρων τους… Και κυρίως... 

Τα γεράκια του Πενταγώνου και οι Πολωνοί ρεβανσιστές ανοίγουν την πόρτα του φρενοκομείου

Το τελευταίο πράγμα που θα πρέπει να κάνουμε αποτιμώντας την φρίκη αυτού του πολέμου, είναι η καταγραφή και πολύ περισσότερο οι συγκρίσεις που σχετίζονται με τον αριθμό των ένθεν κακείθεν νεκρών…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Όχι γιατί είναι ήσσονος σημασίας ζήτημα οι χαμένες ζωές των ανθρώπων. Κάθε άλλο… Αλλά διότι είναι εκ των ων ουκ άνευ, πως μια συστημική σύγκρουση όταν διαδραματίζεται στο πεδίο και εργαλειοποιεί πληθυσμούς, αυτό που θα παράξει κατ’ εξοχήν είναι εκατόμβες νεκρών από την κρίσιμη μάζα των αναλωσίμων. Αλλά και διότι το ισοζύγιο των νεκρών, με όποιον τρόπο και αν αποτιμηθεί, δεν αρκεί από μόνο του για να προσδιορίσει την ταυτότητα του νικητή και του ηττημένου.

Από την άποψη αυτή, οποιαδήποτε προσπάθεια σοβαρής γεωπολιτικής αποτίμησης, δεν μπορεί να εξαντλείται στην διαχείριση αριθμών, πολύ δε περισσότερο όταν αυτοί οι αριθμοί σχετίζονται με τα θύματα μιας πολεμικής σύγκρουσης που βρίσκεται σε εξέλιξη. Και προφανώς δεν μπορεί να αναπαράγει εμμονικές προσεγγίσεις και αναθέματα, που επιμένουν να παραβλέπουν τα αυτονόητα και να αναπαράγουν ασάφειες γύρω από κρίσιμα ζητήματα που απαιτούν ξεκάθαρες απαντήσεις.

Η σύγκρουση στο έδαφος της Ουκρανίας ήταν μαθηματικά βέβαιο πως κάποια στιγμή θα ξεσπούσε. Όχι απλά γιατί οι «κακοί» της μιας πλευράς προκάλεσαν τους «καλούς» της άλλης πλευράς και κάποιος θα έπρεπε να αναλάβει την πρωτοβουλία να δώσει ένα τέλος σε μια περιφερειακή αταξία. Αλλά διότι η Ουκρανία και η ευρύτερη περιοχή,  έχει προσλάβει μια ιδιαίτερη γεωστρατηγική φυσιογνωμία στην μεταψυχροπολεμική ισορροπία ισχύος, η οποία αποδείχτηκε εξαιρετικά ασταθής, και με «μεταβλητή» την παράμετρο της αντιπυραυλικής ασπίδας, οδήγησε στην...

Ένα περίεργο σιωπητήριο...

Το πρόβλημα κύριοι, δεν είναι εάν ο Ερντογάν θα πραγματοποιήσει τις απειλές του και θα προκαλέσει ευρύ ή περιορισμένης έκτασης θερμό επεισόδιο με την Ελλάδα και κακώς η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται γύρω από κίβδηλα διλήμματα και αμφιλεγόμενες παραδοχές…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το πρόβλημα είναι ότι οι απειλές της Τουρκικής ηγεσίας για στρατιωτική επέμβαση κλιμακώνονται, είναι διαρκείς και αναβαθμίζεται έτι περεταίρω το εύρος των παράνομων και αναθεωρητικών διεκδικήσεων σε βάρος της χώρας μας. Αυτό συνιστά προπαρασκευή πολεμικής επιχείρησης και δεν είναι μια απλή διαπίστωση που γίνεται στο πλαίσιο μιας χαλαρής φιλολογικής κουβέντας.

Η ρητορική των απειλών - ως ένα αναβαθμισμένο και απολύτως επικαιροποιημένο casus belli - και οι αναθεωρητικές διεκδικήσεις που συνθέτουν την Τουρκική επιθετική στρατηγική, ενσωματώνονται πλήρως στην πολιτική κουλτούρα των πολιτικών δυνάμεων και της τουρκικής κοινωνίας στο σύνολό της. Και φυσικά δομούν την σύγχρονη γεωστρατηγική αντίληψη της Τουρκικής πολιτικοστρατιωτικής ελίτ, η οποία εναρμονίζεται πλήρως με τις απαιτήσεις του ευρύτερου αναθεωρητικού της οράματος.

Έτσι… Οποιαδήποτε απόπειρα σοβαρής αποκλιμάκωσης και εάν επιχειρηθεί, για να είναι βιώσιμη και για να οριοθετήσει μια διαφορετική βάση στο επίπεδο των Ελληνοτουρκικών σχέσεων, θα πρέπει να συνοδεύεται από ΣΟΒΑΡΑ και ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΑ αντισταθμίσματα μακράς πνοής, που θα μπορούν να ικανοποιήσουν επαρκώς την υστερική εθνικιστική βουλιμία που είναι κυρίαρχη στο εσωτερικό της γειτονικής χώρας και...

Η τριπλή γεωπολιτική παγίδα για την Ευρώπη της αποβιομηχάνισης και του μαρασμού

Από κυρώσεις πάντως πάμε καλά. Η κρίσιμη λεπτομέρεια όμως, είναι πως αυτοί που πληρώνουν το μάρμαρο αυτής της περίεργης ιστορίας, είναι οι Ευρωπαϊκές κοινωνίες οι πολιτικές ηγεσίες των οποίων πλειοδότησαν σε δουλοπρέπεια και παίζοντας το παιχνίδι των Αμερικανών, αυτό που κατάφεραν ήταν να ανοίξουν διάπλατα την πόρτα του φρενοκομείου…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο αναγκαστικός περιορισμός της κατανάλωσης Φυσικού αερίου κατά 60 δισ κυβικά μέτρα και η συνακόλουθη μείωση των εισαγωγών από την Ρωσία κατά 70 δις κυβικά μέτρα, εκτίναξε στον Θεό τις δαπάνες για το πανάκριβο LNG, έθεσε εκτός τροχιάς τις τιμές των προϊόντων, οδήγησε τις βιομηχανίες σε κλείσιμο ή στην καλύτερη περίπτωση σε δραστική μείωση της παραγωγής και εγκαινιάζει μια επίπονη διαδικασία εκτεταμένης αποβιομηχάνισης με απρόβλεπτες προεκτάσεις. Να σημειώσουμε εδώ ότι οι περιορισμοί των εισαγωγών σε ρωσικά προϊόντα πετρελαίου που ξεκινούν από τον Φλεβάρη, δεν έχουν αρχίσει ακόμη να επιβαρύνουν αυτό το ισοζύγιο της καταστροφής. Η συνέχεια λοιπόν αναμένεται να είναι δραματική…

Η Ευρώπη αυτήν την στιγμή στο επίπεδο της Οικονομίας τουλάχιστον, είναι το μεγάλο θύμα των επιλογών των πολιτικών της ηγεσιών, οι οποίες αγνόησαν θεμελιώδεις κανόνες που διέπουν την σκληρά ανταγωνιστική καπιταλιστική Οικονομία, υποτίμησαν τους αμείλικτους νόμους των καπιταλιστικών αντιθέσεων και έσυραν τις χώρες τους στην παγίδα που έστησαν οι Αμερικανοί οι οποίοι επιχειρούν να...

Από την γκλαμουριά του Νταβός, στην γκρίζα ζώνη της πρωθυπουργικής μυστικής διπλωματίας

Λοιπόν… Για να τελειώνουμε με τους εξυπνακισμούς και τις φτηνές επικοινωνιακές λαθροχειρίες. Όχι κύριοι… Η άλλη άποψη απέναντι στην ανεύθυνη όσο και επικίνδυνη τοποθέτηση του πρωθυπουργού περί ΜΗ πολέμου με την Τουρκία, ΔΕΝ είναι ο παιδαριώδης ισχυρισμός εκείνων που θεωρούν ότι αυτό που δήθεν περιμέναμε όλοι εμείς που αντιδρούμε σ αυτήν την κατάντια, ήταν να ακούσουμε τον Έλληνα πρωθυπουργό να επιδίδεται σε ένα πολεμοκάπηλο παραλήρημα που θα κήρυττε τον πόλεμο στην Τουρκία. Όχι… Δεν περιμέναμε αυτό…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αυτό που περιμέναμε, ήταν το απαραίτητο αίσθημα ευθύνης… Το αναγκαίο μέτρο… Την απαιτούμενη σοβαρότητα… Και φυσικά την επιβεβαίωση του αυτονόητου… Ότι δηλαδή ο πρωθυπουργός της χώρας, έχει απόλυτη επίγνωση του ρόλου του, της βαρύτητας του λόγου του, αλλά και των συνεπειών τις οποίες υφίσταται η πατρίδα μας.

Όχι… Ο πρωθυπουργός της χώρας, όταν διατύπωνε αυτές τις καθ’ όλα απαράδεκτες δηλώσεις, ΔΕΝ είχε απέναντί του μόνο επενδυτές (τους οποίους έπρεπε να μανιπουλάρει) και δη επενδυτές και «οίκους αξιολόγησης» που βυζαίνουν αμήχανα το δάκτυλο και είναι πρόθυμοι να καταπιούν αμάσητη την κάθε καθησυχαστική μπαλαφάρα που ήταν διατεθειμένος να τους σερβίρει.

Το ακροατήριό του, ήταν πρώτα απ’ όλα οι πολίτες αυτής της χώρας, που είδαν γι’ ακόμη μια φορά τον «τίγρη» της Αλεξανδρούπολης με τους πύρινους λόγους των προηγούμενων ημερών, να μεταμορφώνεται σε γατάκι Αγκύρας, προσαρμοσμένο απόλυτα στις προδιαγραφές ενός ρόλου που πιθανότατα του ανατέθηκε σε διαβουλεύσεις του παρασκηνίου…

Το ακροατήριό του, ήταν οι γεωπολιτικοί μας «σύμμαχοι» και οι θεσμικοί εκπρόσωποι φορέων και διεθνών οργανισμών, τους οποίους αίφνης άφησε σύξυλους με...

Ο χάρτης των συνόρων του αίματος και η Μέση Ανατολή

Ένας σχετικά άγνωστος χάρτης μιας ανασχεδιασμένης και αναδιαρθρωμένης Μέσης Ανατολής, που προσδιορίζεται ως «Νέα Μέση Ανατολή», κυκλοφορεί στα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης και κυβερνητικές/ιδιωτικές δεξαμενές σκέψης και κύκλους χάραξης πολιτικής από τα μέσα του 2006... 

γράφει ο Saleem Akhtar Malik

Αυτός ο επανασχεδιασμένος χάρτης, επιτρέπεται να εμφανίζεται κατά καιρούς δημόσια, σε μια προσπάθεια να οικοδομηθεί συναίνεση και να προετοιμαστεί αργά το ευρύ κοινό για πιθανές, ίσως και κατακλυσμικές, αλλαγές στη Μέση Ανατολή.

Από μια ευρύτερη προοπτική, τα σύγχρονα αραβικά κράτη οφείλουν την ύπαρξή τους στη μυστική Συμφωνία Sykes-Picot που διαπραγματεύθηκε η Βρετανία και η Γαλλία, με τη σύμφωνη γνώμη της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και του Βασιλείου της Ιταλίας, για να ξαναχαράξουν τα σύνορα της Μέσης Ανατολής μετά τον τεμαχισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η συμφωνία, που συνήφθη το 1916, εν μέσω του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ουσιαστικά χώριζε τις οθωμανικές επαρχίες εκτός της Αραβικής Χερσονήσου σε...

Πήγαν για μαλλί... Βγαίνουν κουρεμένοι...

γράφει ο Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Προσέξτε αυτήν την εξέλιξη... Η ριζική μεταβολή των πραγματικών δεδομένων που αφορούν στην ευρύτερη περιοχή και συντελούνται με επίκεντρο την Ουκρανία, είναι κάτι για το οποίο αρχίσαμε να προειδοποιούμε ήδη από τον περασμένο Μάρτιο…

Ήταν τότε που είχε αρχίσει ήδη να διαφαίνεται πως η τραγική ανικανότητα της Ρωσίας να ανταποκριθεί στοιχειωδώς στις απαιτήσεις μιας συμβατικής στρατιωτικής επιχείρησης, την οποία χορογράφησε η ίδια και μάλιστα μέσα στην ίδια της την γειτονιά και σε ένα γενικά γνωστό επιχειρησιακό περιβάλλον, έστελνε τις αυξημένες προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν με το ξέσπασμα αυτής της επιχείρησης, στον γάμο του Καραγκιόζη...

Τότε και παρά το γεγονός ότι το ξυδάκι είναι προϊόν που τελεί εν αφθονία στην Ελλάδα, διάφοροι περιφερόμενοι εμμονικοί και απερίσκεπτοι, επέλεξαν να μην το πιούν για να προσγειωθούν στα δύσκολα. Αντίθετα μας εγκαλούσαν με ύφος σαράντα καρδιναλίων, διότι λέει εμείς κάτι πίναμε και δεν βλέπαμε ότι η Ρωσία είχε "κατακτήσει" ήδη το 20% του Ουκρανικού εδάφους…

Ήταν η εποχή που ενώ εμείς μιλούσαμε για την εν εξελίξει στρατηγική ήττα της Ρωσίας που διαφαινόταν στον ορίζοντα, όλοι αυτοί επέμεναν να...

Προάγγελος δυσάρεστων εξελίξεων η προβολή Εθνικού εδάφους ως χώρο που τελεί υπό ΝΑΤΟϊκή κηδεμονία

γράφει ο Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ, ουδέποτε υπήρξαν εγγυητές της Εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας μας. Παρ’ όλα αυτά, ο ανεκδιήγητος πρωθυπουργός, απετόλμησε να χαρακτηρίσει ως «ΝΑΤΟϊκά» τα Ελληνικά νησιά τα οποία στοχοποιεί συστηματικά η αναθεωρητική Τουρκία, αμφισβητώντας στην πράξη το κυριαρχικό καθεστώς, αλλά και το ευρύτερο γεωπολιτικό τους αποτύπωμα…

Η πρωθυπουργική αυτή τοποθέτηση, θα μπορούσε να εκληφθεί και ως «ατυχής» τοποθέτηση. Στην πράξη όμως και επί της ουσίας, δεν είναι παρά μια ακόμη απολύτως συνειδητή νοσηρή ιδεοληπτική θερμοκοιτίδα που θα τροφοδοτήσει δυσάρεστες εξελίξεις και θα αναπαράξει καινούρια προβλήματα…

Ο έμμεσος εθνικός αποχαρακτηρισμός μιας κρίσιμης ζώνης ανάσχεσης της Τουρκικής επιθετικότητας, στην οποία θα πρέπει να ασκείται ΣΚΛΗΡΗ και ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΗ Εθνική κυριαρχία, τροποποιεί δραματικά την φυσιογνωμία της, το εύρος, τους σκοπούς, την ταυτότητα του φορέα ελέγχου αλλά και τον τρόπο της επιχειρησιακής της εργαλειοποίησης…

Η προβολή Εθνικού εδάφους ως χώρο που τελεί υπό ΝΑΤΟϊκή κηδεμονία, συνιστά μια καταφανώς επικίνδυνη αντίληψη η οποία προετοιμάζει το έδαφος για την διευκόλυνση της ενσωμάτωσης των τουρκικών απαιτήσεων στο...

Στην πατριδογνωσία πήραμε "μηδέν"...

γράφει ο Κ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Η Βασιλεία στην Ελλάδα δεν είναι ανιθαγενής. Υπήρξε ξενόφερτη και ντε φάκτο επιβεβλημένη. Καταγράφεται ως μια απολύτως νοσηρή παράμετρος, που έδωσε περιεχόμενο στην ξένη εξάρτηση και απετέλεσε το κυρίαρχο πολιτικό υλικό με το οποίο δομήθηκε το καθεστώς της υποτέλειας στην Ελλάδα...

Τα ισχυρά συγκροτημένα  - και πάντα ξένα - συμφέροντα τα οποία εκπροσώπησε, την "αναβάθμισαν" ταχύτατα από τοποτηρητή της δημιουργίας ενός Ελληνικού κράτους με συγκεκριμένη φυσιογνωμία, σε ενεργό καταλύτη της ανατροφοδοτούμενης αποδόμησης και του γεωπολιτικού του εκφυλισμού...

Η καρκινική ιδιοσυστασία της, την κατέστησε πρωταγωνίστρια και ενορχηστρωτή του εθνικού διχασμού. Με την στάση και την συμπεριφορά των εκπροσώπων της, τις κρίσιμες στιγμές της ιστορίας, υπηρέτησε με τον πλέον αυθεντικό όσο και ακραίο τρόπο το "διαίρει και βασίλευε", ενώ με τις αποφάσεις της και τους κρίσιμους χειρισμούς της, αυτό που κατά κανόνα επισφράγισε ήταν...

Δυο λόγια για την περίφημη έκθεση της ΕΥΠ και την εμπλοκή του ονόματος του Α/ΓΕΕΘΑ Κ. Φλώρου…

Εν πρώτοις να ξεκαθαρίσουμε, ότι το χέρι μας στην φωτιά, δεν μπορούμε να το βάλουμε για κανέναν. Ούτε βεβαίως για τον κ. Φλώρο. Ούτε για κείνους που στήριξαν τον κ. Φλώρο μόλις γνωστοποιήθηκε η εμπλοκή του ονόματός του στην υπόθεση των υποκλοπών, αλλά ούτε για τις πραγματικές προθέσεις όσων έσπευσαν από την πρώτη στιγμή να τον στήσουν στον τοίχο, για όλα όσα βάσιμα ή ενδεχομένως και αβάσιμα φαίνεται να ενοχοποιείται και να του καταλογίζονται… 

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οφείλουμε όμως να τονίσουμε, πως η όλη διαχείριση, δείχνει προχειρότητα, παντελή έλλειψη ευθύνης και πολιτικό καιροσκοπισμό. Ως εκ τούτου, αυτή η διαχείριση, γεννά συγκεκριμένα και πολύ σοβαρά ερωτηματικά και όλα δείχνουν πως τελικά δεν θα είναι χωρίς κόστος για την πατρίδα μας. Γιατί το λέμε αυτό…

Πρώτον: Διότι ο κ. Φλώρος, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ιδιώτης ή απλό πολιτικό στέλεχος ενώ είναι Α/ΓΕΕΘΑ. Αυτή η τακτική δεν συνιστά θρίαμβο της διαφάνειας και της Δημοκρατίας, αλλά εγκληματική ανευθυνότητα πρώτου μεγέθους και αυτό θα πρέπει να προβληματίσει ιδιαίτερα, αν μη τι άλλο για την πολιτική επάρκεια όλων όσων επέτρεψαν να φτάσουν τα πράγματα μέχρι εδώ .

Δεύτερον: Διότι η διερεύνηση των υποθέσεων στις οποίες φέρεται να εμπλέκεται ο κ. Φλώρος, είναι μια λεπτή και κρίσιμη διαδικασία, οι διαχειριστές της οποίας οφείλουν να συνυπολογίζουν το περιβάλλον των σοβαρών εθνικών απειλών μέσα στο οποίο διαδραματίζεται, γεγονός που δεν επιτρέπει αυτή η διαχείριση να γίνεται με όρους life style.

Τρίτον: Διότι οι εκθέσεις της ΕΥΠ, θα πρέπει να παραγγέλλονται με ευθύνη και να απαιτείται να έχουν αυστηρά στοχευμένο προσανατολισμό, που οφείλει να...

Οι Βασιλιάδες στην Ελλάδα, ΔΕΝ ήσαν τα πριγκιπόπουλα των παραμυθιών

Θα περάσει κι αυτό… Μιλάω για τα ελάχιστα 24ωρα που απομένουν μέχρι να ολοκληρωθεί η κηδεία του έκπτωτου, οπότε θα σβήσουν και πάλι τα φώτα της ράμπας στην οποία κάνουν παρέλαση οι ΠΑΣΗΣ ΦΥΣΕΩΣ πολιτικές μας εμμονές, που αίφνης ξαναζωντάνεψαν για να θυμίσουν σε όλους την ευκολία με την οποία αυτός ο λαός στοιχίζεται πίσω από πέτσινες σημαίες, κίβδηλα οράματα και πλαστικά παραμύθια που τον διχάζουν, που συντηρούν και αναπαράγουν την πολιτική ρηχότητα της σκέψης του και που σε τελευταία ανάλυση τον καθιστούν έρμαιο των κάθε λογής καλοθελητών που αφυδάτωσαν και συνεχίζουν να αφυδατώνουν συστηματικά, κάθε ικμάδα της χώρας μας στο διάβα της Ιστορίας...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν είναι η πρώτη φορά που η ημιμάθεια, ο καιροσκοπισμός και η πολιτική απερισκεψία, δημιουργούν ρεύμα σε μια κοινωνία που προσπαθεί να οριοθετήσει την πολιτική της περπατησιά, αναζητώντας δεκανίκι σε οτιδήποτε άλλο εκτός από την υποχρέωσή της να ανακτήσει την εθνική της αυτοπεποίθηση προκειμένου να επαναπροσδιορίσει τους όρους του πολιτικού παιχνιδιού στο επίπεδο της πολιτικής εξουσίας.

Από το αμφισβητούμενο 99% υπέρ της επιστροφής του Κωνσταντίνου Α’ τον Δεκέμβριο του 1920, μέχρι το επίσης νόθο δημοψήφισμα του 1935 για την επαναφορά της Μοναρχίας και από την αποστασία του 1965, έως το 69,2% του ΟΧΙ που αποτυπώθηκε στο δημοψήφισμα του 1974, αυτή η κοινωνία…

• Άλλοτε επικροτούσε με τα «ΝΑΙ» της ένα φαντασιακό νεφέλωμα (τέτοιο ήταν η φιλομοναρχική αντίληψη) αποκομμένο πλήρως από τους ρόλους που του ανατέθηκαν και τις επιδιώξεις εκείνων που το επέβαλαν στην χώρα…
• Και άλλοτε αλλοτρίωνε με τα «ΟΧΙ» της, κάθε σοβαρή πολιτική προσδοκία που θα μπορούσε να βγάλει τον τόπο μας από την μιζέρια και την υποτέλεια και να ανοίξει τον δρόμο για μια Ελλάδα διαφορετική.

Ο θάνατος του έκπτωτου, έφερε και πάλι στην επιφάνεια πέτσινα διλήμματα και πλαστικές προσδοκίες που...

Η Ελλάδα… Η Τουρκία… Και τα κρίσιμα στοιχήματα των Αμερικανών

Η πολιτική τάξη στην χώρα μας, αρνείται να συνειδητοποιήσει πως, η περεταίρω κλιμάκωση της επιθετικής ρητορικής από την Άγκυρα, η γενικευμένη αμφισβήτηση του κύρους και των προβλέψεων των Συνθηκών και η επικαιροποίηση του επιθετικού πολεμικού δόγματος (casus belli) μέσω της οποίας επιδιώκεται να εναρμονιστεί η ενεργή και διαρκής πολεμική απειλή με το νέο πλέγμα των αυθαίρετων απαγορεύσεων που επιχειρεί να επιβάλει de facto η Τουρκική πολιτικοστρατιωτική ηγεσία, δεν συνιστούν ένα εφήμερο επικοινωνιακό εργαλείο που επιστρατεύεται για να εξυπηρετήσει πιεστικές εκλογικές ανάγκες του Ερντογάν και του πολιτικού του επιτελείου…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Όλα τα παραπάνω, είναι στοιχεία που αποτυπώνουν την ωμότητα της επιθετικής στρατηγικής ενός περιφερειακού δρώντα ο οποίος επιδιώκει: 

• Τον γενικευμένο επαναπροσδιορισμό του γεωπολιτικού αποτυπώματος που του αναγνωρίζουν οι διεθνείς συνθήκες… 
• Την ουσιαστική διεύρυνση του ζωτικού χώρου μέσα στον οποίο επιδιώκει να δρα πρωταγωνιστικά στο πλαίσιο του αναβαθμισμένου ρόλου που διεκδικεί στο περιβάλλον της νέας αρχιτεκτονικής της ισχύος και φυσικά… 
• Την οριστική τροποποίηση των όρων που θα προσδιορίζουν την θέση του στην περιφερειακή ισορροπία.

Με απλά λόγια, αυτό που έχουμε απέναντί μας, δεν είναι μια αδόκιμη διαχείριση που τροφοδοτεί με ένταση τις διμερείς σχέσεις προκειμένου να εξυπηρετηθούν πρόσκαιρες πολιτικές σκοπιμότητες της άλλης πλευράς. Αυτό που έχουμε απέναντί μας, είναι η συνολική προσαρμογή της Τουρκικής Εξωτερικής πολιτικής στην κατεύθυνση που απαιτεί η προώθηση της συνολικής αναθεωρητικής ατζέντας της Τουρκίας και αυτή η ατζέντα είναι στρατηγική και στρατηγικά είναι τα συμφέροντα που καλείται να εξυπηρετήσει.

Η Ελλάδα λοιπόν, στο πλαίσιο της επιθετικής στρατηγικής την οποία υιοθετεί η Τουρκία, δεν αποτελεί μέρος ενός πολιτικού αφηγήματος που προορίζεται να εξυπηρετήσει πρόσκαιρες εκλογικές ανάγκες που σχετίζονται με τις πολιτικές διεργασίες στην γειτονική χώρα. Η Ελλάδα, από την φύση της και εξ αιτίας της θέσης της, αποτελεί εμπόδιο στην υλοποίηση της Τουρκικής στρατηγικής και ως εκ τούτου η στοχοποίησή της από...

Η επόμενη μέρα του Ουκρανικού και οι κρίσιμες ανατροπές στην δομή του διεθνούς συστήματος

Στο εξαιρετικά ασαφές περιβάλλον των βραχυπρόθεσμων προθέσεων του προέδρου Πούτιν ως προς την διαχείριση του Ουκρανικού, αλλά και με εμφανώς κλονισμένη την αυτοπεποίθησή του, αναφορικά με την επιχειρησιακή ικανότητα των Ρωσικών ενόπλων δυνάμεων να ανταποκριθούν με επάρκεια στις αυξημένες όσο και σύνθετες απαιτήσεις μιας σοβαρής συμβατικής πολεμικής αναμέτρησης…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το πρώτο πράγμα που γίνεται φανερό, είναι ότι οι όροι που διέπουν την κορυφαία στρατηγική σύγκρουση τροποποιούνται δραματικά, στο πλαίσιο της διαρκούς προσπάθειας των πρωταγωνιστών οι οποίοι επιδιώκουν να εναρμονίζουν το οπλοστάσιο αλλά και την τακτική τους, με την νέα φυσιογνωμία που προσλαμβάνει η δομή του διεθνούς συστήματος στις παρούσες συνθήκες…

Κυρίαρχο στοιχείο αυτής της δομής…

Είναι η πολυπολικότητα και η πολυκεντρική ιδιαιτερότητά της. Αυτό σημαίνει πως, πέρα και ανεξάρτητα από την αποτύπωση που θα προσλάβει τελικά η νέα πολυεπίπεδα ανταγωνιστική ισορροπία στην κορυφή της πυραμίδας ισχύος, ο σύγχρονος κόσμος θα επιτείνει έτι περεταίρω τα συγκρουσιακά του χαρακτηριστικά.

Όχι μονάχα επειδή μια σειρά από νέα πεδία αντιπαραθέσεων (βλ. κυβερνοπόλεμος, εξειδικευμένες οικονομικές στρατηγικές, ενεργειακή ασφάλεια, ανατροπές στην εφοδιαστική αλυσίδα κλπ) έχουν «εισβάλει» βίαια και κυρίως αμετάκλητα στην σύγχρονη καθημερινότητα…

Αλλά ΚΑΙ διότι νέες περιφερειακές δυνάμεις αλλά και νέες διμερείς ή πολυμερείς συμμαχίες, εμφανίζονται να υιοθετούν επιθετικές στρατηγικές, που απειλούν σοβαρά την περιφερειακή σταθερότητα, ενώ δεν λείπουν και οι περιπτώσεις εκείνες όπου επιχειρείται να δρομολογηθούν ιδιότυπες γεωστρατηγικές συμφύσεις με εργαλείο την εθνοτική ταυτοσημία και τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό (βλ. τουρκόφωνες και τουρκογενείς Δημοκρατίες της Κ. Ασίας, Λιβύη κλπ).

Απ’ όλα τα παραπάνω, γίνεται φανερό ότι διαμορφώνεται πλέον ένα διεθνές σύστημα πολλών ταχυτήτων αλλά και...

Από την μάχη του Μποροντίνο στην κόλαση του Ουκρανικού, μια αυταπάτη δρόμος

Ο Κίσινγκερ επισείει τον κίνδυνο ενός παγκοσμίου πολέμου, στον οποίο δεν διστάζει να προσδώσει χαρακτηριστικά πυρηνικού χάους, ενώ θεωρεί ότι αυτός ο κίνδυνος είναι απολύτως υπαρκτός, όσο δεν εκβιάζονται διαδικασίες που θα οδηγήσουν σε μια διαπραγμάτευση μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, προκειμένου να δοθεί ένα τέλος σε αυτήν την περιφερειακή σύγκρουση η οποία είναι κοινό μυστικό πλέον, ότι προσέλαβε με το ξέσπασμά της αμιγώς συστημικά χαρακτηριστικά…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο 99χρονος Κίσινγκερ, φροντίζει επίσης να καταστήσει σαφές, πως όλοι όσοι επιδιώκουν την διάλυση της Ρωσίας, το μόνο που επιτυγχάνουν σε τελευταία ανάλυση, είναι να σύρουν τον πλανήτη ακόμη πιο κοντά στο ενδεχόμενο του πυρηνικού ολέθρου.

Αυτό που κάνει δηλαδή ο Κίσινγκερ, είναι να προειδοποιεί τους πάντες, ότι οι πυρηνικές δυνατότητες της Ρωσίας είναι σημαντικές και ότι αποτελούν το τελευταίο καταφύγιο στο οποίο θα προσφύγει η ανερμάτιστη πολιτικοστρατιωτική ηγεσία της η οποία, με τον πρωτοφανή ερασιτεχνισμό και την εξωφρενική επιχειρησιακή ανεπάρκεια που επέδειξε, εγκλώβισε αυτήν την μεγάλη χώρα στα αδιέξοδα του Ουκρανικού από τα οποία δεν είναι εύκολο να δραπετεύσει παρά τις αλλεπάλληλες ήττες και ταπεινώσεις τις οποίες υφίσταται στο πεδίο.

Την ίδια στιγμή, αυτές οι δυσμενείς εξελίξεις στο μέτωπο των επιχειρήσεων, έχουν απομυθοποιήσει την αλήθεια για τις πραγματικές δυνατότητες των Ρωσικών ενόπλων δυνάμεων, ενώ έχουν απομειώσει δραματικά και το ευρύτερο γεωστρατηγικό αποτύπωμα της Ρωσίας, τόσο έναντι των...

Αφήστε την ΕΥΠ έξω από τους καιροσκοπικούς τυχοδιωκτισμούς του πολιτικού συστήματος

Υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο το οποίο προσδιορίζει το εύρος των δυνατοτήτων που παρέχονται στην ΕΥΠ, όπως υπάρχουν και Συνταγματικές προβλέψεις για το απόρρητο και την ιδιωτικότητα στην ζωή των πολιτών. Βεβαίως υπάρχει και σχετική με το συγκεκριμένο ζήτημα, νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου…

του Κ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Κυρίως όμως υπάρχει μια πλειοδοσία στην φλυαρία και στην υπερβολή, κάθε φορά που ανοίγει αυτό το κεφάλαιο, με αποτέλεσμα, τόσο στην Βουλή όσο και στα ΜΜΕ, να συζητάμε τα πάντα, να συζητάμε ωσάν να βρισκόμαστε σε αποστειρωμένο περιβάλλον, μακριά από αδιάκριτα βλέμματα και αυτιά και φυσικά να συζητάμε αδιαφορώντας πλήρως για το γεγονός πως αυτού του είδους η συζήτηση, εξευτελίζει την χώρα και προσφέρει ένα πρώτης τάξεως υλικό σε αντιπάλους που δεν παίζουν ως σχολιαρόπαιδα το παιχνίδι του δικαιωματισμού, αλλά φροντίζουν να αξιοποιήσουν προς όφελός τους την διάχυτη πολιτική μας αφέλεια και  όχι μόνο.

Την τελευταία περίοδο, η κατάσταση δείχνει να έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο, όχι μονάχα εξ αιτίας της πρωτοφανούς νοσηρότητας και της ανασφάλειας από την οποία διακατέχεται ο παντελώς απαράδεκτος πρωθυπουργός της χώρας, αλλά και εξ αιτίας της ευκολίας με την οποία κυκλοφορούν στον τύπο υποκλαπέντες διάλογοι υπουργών και Κύριος οίδε τι άλλο πρόκειται να ακολουθήσει στο μέλλον. Αχαρακτήριστη βέβαια θεωρείται και η προσέγγιση την οποία επιχειρούν στο συγκεκριμένο ζήτημα, όλα - χωρίς εξαίρεση - τα κόμματα του κοινοβουλίου.

Δυστυχώς είναι αρκετοί σε αυτήν την χώρα που επιμένουν να μην αντιλαμβάνονται τον ρόλο που καλείται να φέρει σε πέρας η ΕΥΠ, ως σημαντικός κρίκος στο σύστημα Ασφαλείας που διαθέτει η πατρίδα μας και επιμένουν να την αντιμετωπίζουν ως μηχανισμό παραγωγής γαργαλιστικών ειδήσεων που...

Από την βρώμικη παράσταση της Καϊλή μέχρι την εξευτελιστική συζήτηση για την ΕΟΚΑ και τον Γ. Γρίβα

Δ. Βερδελής… Γ. Λυκοκάπης… Κ. Κυριακόπουλος…

Συζητούν πάνω στα κρίσιμα ζητήματα της επικαιρότητας. Και πιο συγκεκριμένα:

Α. από το 2:45 έως και το 25:28 για όλα όσα υποκρύπτονται πίσω από τον χρηματισμό Καϊλή…

Β. από το 25:30 έως και το 43:17 για την απαράδεκτη απόφαση του πρωτοδίκη της Φλώρινας και τα σχέδια των φιλοσκοπιανών στην Ελλάδα…

Γ. από το 43:20 έως και το 1:03:50 για την εξευτελιστική συζήτηση που ξεκίνησε στην Κύπρο, σχετικά με την ΕΟΚΑ και τον Γ. Γρίβα – Διγενή…

Δ. από το...

Έκκληση σε όλους πριν χαθεί εντελώς ο έλεγχος...

Είναι φανερό ότι τα πολιτικά κόμματα ψαρεύουν στα θολά νερά της πολύ δυσάρεστης εξέλιξης με τον σοβαρό τραυματισμό του νεαρού Ρομά, προσβλέποντας αποκλειστικά και μόνο σε εκλογική πελατεία και αυτό δεν βοηθά... 

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Αν βρείτε έστω και ένα πολιτικό κόμμα που να έχει εντάξει έστω και έναν Ρομά στον οργανωτικό του μηχανισμό ή έστω ένα στέλεχος πολιτικού κόμματος που να μισθώνει έστω και έναν ρομά στις προσωπικές του υπηρεσίες, θα πρότεινα να του βγάλουμε όλοι μας το καπέλο. Δεν υπάρχει ούτε ένας. Και όλα τα υπόλοιπα που λέγονται και γράφονται, δεν είναι παρά ανυπόστατα πυροτεχνήματα τα οποία επιστρατεύονται για να παραμυθιάζονται οι αφελείς, από όλους εκείνους που επιλέγουν συνειδητά να επενδύσουν σε μυθεύματα και στην υποκρισία…

Είναι επίσης φανερό ότι τα δεκάδες κατεβατά που γράφονται στο πλαίσιο της προσπάθειας των εμπνευστών τους να «πουλήσουν» δήθεν ευαισθησίες και δήθεν ανθρωπισμό στους ευκολόπιστους αναγνώστες τους, δεν είναι παρά ιδεοληπτικές αντιδράσεις που...

Η χάρη μας φθάνει μέχρι τη Βόρεια Κορέα αλλά δεν μπορεί να φθάσει μέχρι τα Ίμια

Ο αρθρογράφος και πολιτικός αναλυτής Κυριάκος Κυριακόπουλος, μιλά για την τουρκική επιθετικότητα και την ελληνική αντίδραση , λέγοντας τα πάντα σε μία φράση: «Η δική μας χάρη φθάνει μέχρι τη Βόρεια Κορέα αλλά δεν μπορεί να φθάσει μέχρι τα Ίμια»! Αναφέρεται στην εξωτερική μας πολιτική ,ειδικά στο θέμα Τουρκία.

Ο κ. Κυριακόπουλος επισημαίνει ότι το «θα ΄ρθουμε ένα βράδι» που εκστόμισε ο Ερντογάν δεν είναι απλά μια φραστική απειλή. «Η Τουρκία ταπεινώνει τις ΗΠΑ, βομβαρδίζοντας θέσεις τους στη Συρία και...

Το πρόβλημα δεν είναι η στάση του Δένδια. Η ασπόνδυλη εξωτερική πολιτική οδηγεί την χώρα στην αυτοκατάργηση

Όλα όσα διαδραματίστηκαν την χθεσινή μέρα κατά την διάρκεια της επίσκεψης του Έλληνα ΥΠΕΞ στην Τρίπολη της Λιβύης, αφορούν στην εθνική εκπροσώπηση. Ως τέτοια λοιπόν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται στην κριτική μας, μαζί με τα όποια λάθη ενδεχομένως καταγράφονται, χωρίς φυσικά να παρασυρόμαστε από τις γνωστές αδιέξοδες και αυτοκτονικές αντιπολιτευτικές λογικές που δεν οδηγούν πουθενά…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ποια είναι τα δεδομένα…

Πρώτον: Ο Έλληνας υπουργών Εξωτερικών παγιδεύτηκε. Και το κρίσιμο ζήτημα είναι να κατανοήσουμε ότι η παγίδευση αυτή, είχε θεσμικά χαρακτηριστικά. Αυτοί που την ενορχήστρωσαν, επιδίωξαν να καταγραφεί η συνάντησή του με την Λίβυα Υπουργό των Εξωτερικών. Δεν τους ενδιέφερε ούτε η ταυτότητα ούτε η προγενέστερη συνολική στάση της Λίβυας αξιωματούχου. Αυτό που τους ενδιέφερε ήταν να καταγραφεί η συνάντηση με ένα πρόσωπο το οποίο επιτελεί συγκεκριμένο θεσμικό ρόλο, αντίστοιχο με αυτόν του κ. Δένδια. Μια τέτοια καταγραφή, τροποποιούσε άρδην τα ταυτοτικά χαρακτηριστικά της συνάντησης και αυτό ακριβώς είναι που ήθελαν οι ενορχηστρωτές…

Δεύτερον: Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι οι ενορχηστρωτές αυτής της δολιότητας, θα ήταν τόσο αφελείς ώστε να ακυρώσουν το όποιο κέρδος από την εξασφάλιση της πολυπόθητης εικόνας, με το να δώσουν την ευκαιρία (ή την πάσα) στον κ. Δένδια να «ταπώσει» κατά το κοινώς λεγόμενο την Λίβυα ΥΠΕΞ. Αυτοί που έστησαν το συγκεκριμένο σκηνικό, το έστησαν για να πάρουν ΚΑΙ όχι για να δώσουν. Και η μοναδική εκδοχή που δεν θα μπορούσε να είναι υπό τον απόλυτο έλεγχο των διοργανωτών, ήταν αυτή που επέλεξε ο Δένδιας με το να μην αποβιβαστεί από το αεροσκάφος. Όσοι λοιπόν πιστεύουν ότι ο Έλληνας Υπουργός θα έπρεπε να αποβιβαστεί και να...

ΚΑΤΑΝΤΙΑ με όλα τα γράμματα κεφαλαία...

Ολοκληρώθηκε και η φετινή πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Κοντολογίς τελειώνουν - αν δεν τελείωσαν ήδη - και τα τελευταία γιουρούσια των γνωστών ανεγκέφαλων, που περιμένουν εναγωνίως κάποια επέτειο για να φορέσουν και πάλι τις κουκούλες τους, να σπάσουν, να κάψουν, να καταστρέψουν ότι βρουν, υποδυόμενοι τους επαναστάτες…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Γι’ ακόμη μια φορά στον δημόσιο διάλογο, ή για να είμαι πιο ακριβής στους δημόσιους παράλληλους μονολόγους που διεξάγονται κάθε χρόνο τέτοια μέρα, κυριάρχησαν οι ίδιες εμμονικές προσεγγίσεις, τα ίδια υποτίθεται αναπάντητα ερωτήματα, η ίδια φτηνή απόπειρα υποβάθμισης της σημασίας των γεγονότων και φυσικά ή ίδια αήθης προσπάθεια από όλους εκείνους που επιδιώκουν είτε τον αφανισμό είτε την οικειοποίηση των νεκρών εκείνων των αποφράδων ημερών, της μαύρης Δικτατορίας που ολοκλήρωσε το βρώμικο έργο της με τον επώδυνο εθνικό μας ακρωτηριασμό…

Αυτή η τακτική, προφανώς και δεν παραπέμπει σε κανενός είδους υπεύθυνη προσπάθεια ενός λαού που οφείλει να σκύψει με σοβαρότητα πάνω στην Ιστορία του και να διδάσκεται από αυτήν, τόσο ό ίδιος όσο και τα παιδιά του…

Αυτή η τακτική, συνιστά προσβολή της Ιστορίας, από όλους εκείνους που δεν διστάζουν στο όνομα μιας φτηνής, μίζερης και κοντόφθαλμης προσέγγισης, να της αφαιρέσουν το αυτονόητο. Το εθνικό της πρόσημο δηλαδή. Και αυτό συνιστά έγκλημα που...