Η προσπάθεια
ενσωμάτωσης της έννοιας του «Τραμπικού» και ευρύτερα της έννοιας του «Τραμπισμού»
στην σύγχρονη πολιτική ορολογία, είναι διαρκής, ενώ μετά από το καταστροφικό
για τους Ρεπουμπλικανούς αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ, αυτή η
προσπάθεια εντάθηκε και επιδιώκεται να σφραγίσει με την παρουσία της την
σύγχρονη πολιτική και γεωπολιτική ανάλυση, με τους μεν να δαιμονοποιούν και τους
δε να υπερθεματίζουν…
Βεβαίως, πέρα και
ανεξάρτητα από την δύναμη της συνήθειας και αυτής της αγοραίας προσέγγισης, η
έννοια του Τραμπισμού και κατ’ επέκταση ο χαρακτηρισμός του «τραμπικού» ως
ιδιότητα που απευθύνεται σε πολίτες και πολιτικούς, ΔΕΝ έχουν καμιά απολύτως πολιτική
υπόσταση. Ο Τραμπισμός, είναι μια προσωποπαγής και ακραία εκδήλωση ενός ρηχού και επικίνδυνου τακτικισμού, που ήταν μοιραίο να κακοφορμίσει, από την στιγμή που ο αγοραίος
λαϊκισμός κυριάρχησε στην πολιτική ρητορική της Υπερδύναμης και ο κορυφαίος
θεσμικός ρόλος του Προέδρου της, ανατέθηκε σε έναν ρηχό, πολιτικά και
γεωστρατηγικά αστοιχείωτο και αλαφροΐσκιωτο καιροσκόπο…
Η δυναμική πολιτική αποδοκιμασία των επιλογών του συγκεκριμένου καιροσκόπου, κατά την διαδικασία των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου, δεν είναι διόλου βέβαιο ότι θα επιβεβαιώσει την πολιτική ωριμότητα της κοινωνικής απάντησης στην κορυφαία θεσμική διαδικασία, αφού προϋπόθεση για να συμβεί κάτι τέτοιο, θα είναι να οδηγήσει σε μια ενισχυμένη θωράκιση του συστήματος των “checks and balances” με σοβαρές διορθωτικές παρεμβάσεις που δεν θα εξαντλούνται σε λογικές εσωστρεφούς ρεβανσισμού, αλλά...
Έτσι, οι
Αμερικανοί πολίτες, οφείλουν να κάνουν σε ότι αφορά στην πολιτική τους συμπεριφορά,
μια ξεκάθαρη διάκριση ανάμεσα στην ανάγκη της στρατηγικής αποστασιοποίησης της Υπερδύναμης
από τις εκφυλιστικές πολιτικές που κυριάρχησαν κατά την διάρκεια της προγενέστερης
του Τραμπ πολιτικής περιόδου από την μια και ολέθρια διαχείριση αυτής της πολύ
ορθής επιλογής, από τον απερίγραπτο καιροσκόπο από την άλλη…
Σε κάθε περίπτωση, εάν οι Αμερικανοί πολίτες αλλά και οι θεσμικοί παράγοντες της Αμερικής, επιδιώκουν να ολοκληρώσουν το πολιτικό βήμα που έγινε κατά την διάρκεια των ενδιάμεσων εκλογών και να ανακόψουν τον κατήφορο ο οποίος οδηγεί τις ΗΠΑ σε ρήξη με τους παραδοσιακούς συμμάχους τους και σε μια ερμαφρόδιτη διεθνή θέση που μεγιστοποιεί τις κρίσιμες συστημικές απειλές, ΔΕΝ θα το επιτύχουν αυταπατώμενοι ότι θα καταφέρουν να εξαμερικανίσουν την μαντήλα, ούτε βεβαίως παραδίδοντας τις πόλεις τους σε ισλαμιστές δημάρχους και κυβερνήτες.
Αυτό που οφείλουν να κάνουν
είναι να επιμείνουν και να οδηγήσουν στην καθαίρεση και στην παραδειγματική
τιμωρία του καιροσκόπου, προκειμένου έτσι να περισωθούν πολιτικές που
κακοποιήθηκαν στα χέρια του, ενώ θα μπορούσαν να έχουν αποδώσει τα μέγιστα,
στην κατεύθυνση μιας ευρύτερης γεωστρατηγικής ανασύνταξης και όχι μόνο…
Και αυτήν την επιλογή οφείλουν να την κάνουν, χωρίς να αισθάνονται το παραμικρό ίχνος ενοχής για τις πολιτικές τις οποίες απεδέχθησαν και οι οποίες κακοποιήθηκαν βάναυσα, όχι με ευθύνη των εκλογέων, αλλά με πρωτοβουλία ενός αστοιχείωτου καιροσκόπου που λειτούργησε ανεξέλεγκτα και εξωθεσμικά.
Οτιδήποτε άλλο
υιοθετηθεί ως επιλογή, στον βαθμό που δεν θα ολοκληρώνει το πολιτικό βήμα των
ενδιάμεσων εκλογών, θα έχει τεράστιο κόστος ΚΑΙ για τις ΗΠΑ αλλά ΚΑΙ για
ολόκληρη την δυτική συμμαχία και φυσικά αυτό το κόστος ΔΕΝ αναπληρώνεται…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου