Ο Α. Σαμαράς ως αναπόσπαστο μέρος της κυβερνητικής λύσης

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο πρώην πρωθυπουργός, έσπευσε γι’ ακόμη μια φορά να δηλώσει «ΠΑΡΩΝ» στις εξελίξεις και να αποσαφηνίσει προς πάσαν κατεύθυνση, ότι συναρτά απολύτως τον βηματισμό και τις εν δυνάμει πρωτοβουλίες που πρόκειται να αναλάβει, με όλα όσα τον ανησυχούν και σχετίζονται με την πορεία της χώρας σε ένα περιβάλλον αυξημένων κινδύνων και πολυσύνθετων απειλών, αλλά και με το φαινόμενο της ανατροφοδοτούμενης έκπτωσης των θεσμικών λειτουργιών, που φαίνεται να προσλαμβάνει πλέον απροκάλυπτα καθεστωτικά χαρακτηριστικά. Όμως - όπως άλλωστε ήταν και αναμενόμενο - ο Α. Σαμαράς, ούτε αυτήν την φορά άνοιξε όλα τα χαρτιά του και κατά την άποψή μας έπραξε ορθά…

Πριν απ’ όλα διότι μετά από την ανακοίνωση του αμφιλεγόμενου εγχειρήματος Καρυστιανού, αλλά και μετά από την ανάληψη της γνωστής πρωτοβουλίας Τσίπρα (και πάντα με την αμέριστη στήριξη των ΜΜΕ) η κυρίαρχη πολιτική συζήτηση έχει εγκλωβιστεί προσωρινά στην αναπαραγωγή μιας εκφυλιστικής ατζέντας, που ΔΕΝ θέτει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τα μεγάλα προβλήματα με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η πατρίδα μας, αλλά την ίντριγκα και τον πολιτικό αποπροσανατολισμό, επιδιώκοντας να εκπαιδεύσει την κοινωνία στην ιδέα της πολιτικοποίησης της κατινιάς και να την καθηλώσει σε μια αδιέξοδη κομματοκεντρική εσωστρέφεια που την παροπλίζει και που εν τέλει ακυρώνει τον ρόλο της ως κρίσιμη συνιστώσα της Εθνικής μας ισχύος.

Εάν λοιπόν ο πρώην πρωθυπουργός θέλει πραγματικά να αποστασιοποιηθεί από αυτήν την επικίνδυνη νοσηρότητα και κυρίως εάν θέλει να αποσυνδέσει πλήρως...

τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά της δικής του πολιτικής επανεμφάνισης στην κεντρική πολιτική σκηνή, από αυτό το εκφυλιστικό πολιτικό περιβάλλον, τότε η επιλογή του να μετατοπίσει χρονικά τις πολιτικές του εξαγγελίες σε χρόνο μεταγενέστερο, ήταν η ενδεδειγμένη τόσο από άποψη τακτικής όσο και από άποψη ουσίας.

Ο δεύτερος λόγος, είναι το γεγονός ότι ο πρώην πρωθυπουργός – εξαιρετικά έμπειρος ων – αντιλαμβάνεται πλήρως ότι η επανεμφάνισή του στην κεντρική πολιτική σκηνή, θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από έναν ανατροφοδοτούμενο δυναμισμό, ικανό να ακυρώνει την υπονομευτική προπαγάνδα των επιτελών του Μαξίμου, σε ένα περιβάλλον αυξημένων απαιτήσεων, στο οποίο ουδείς είναι διατεθειμένος να του συγχωρήσει λάθη.

Ωστόσο, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι, η επανεμφάνιση Σαμαρά, εκλαμβάνεται από πολλούς ως μια τρόπον τινά «λυτρωτική διαδικασία», που θα οδηγήσει στην εκλογική αποδυνάμωση της ΝΔ και συνακόλουθα στην αποκαθήλωση Μητσοτάκη από την πρωθυπουργία της χώρας και μέχρι εκεί. Πρόκειται για μια υπεραπλουστευτική, αυριανικού χαρακτήρα λογική, με επικίνδυνες πολιτικές προεκτάσεις, η οποία ευνουχίζει την πολιτική, εναποθέτει τα πάντα σε έναν στείρο αντιμητσοτακισμό που θα αντιμετωπίσει τα πάντα ως δια μαγείας και που ως τέτοια, ουδόλως καταπιάνεται με τα κρίσιμα προβλήματα με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η πατρίδα μας και σχετίζονται ευθέως με την στρατηγική της επιβίωση σε ένα εξαιρετικά ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον.

Για τον ίδιο τον Α. Σαμαρά όμως, αλλά και για όλους όσους επιμένουν να επενδύουν σοβαρά στην πολιτική του παρουσία, η επανεμφάνισή του στην κεντρική πολιτική σκηνή, είναι μια σύνθετη εξίσωση με πολλές παραμέτρους, η διαχείριση της οποίας απαιτεί σοβαρότητα, μέτρο, αλλά και αδιαπραγμάτευτη εθνική υπευθυνότητα ως κυρίαρχο χαρακτηριστικό.

Από την άποψη αυτή, η παρουσία του Α. Σαμαρά στην κεντρική πολιτική σκηνή, σημαίνει ότι σε μια εξαιρετικά κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία και σε μια γεωπολιτική γειτονιά που παράγει προβλήματα, διχασμό, αντιπαλότητες και αποσταθεροποίηση, ένας πρώην πρωθυπουργός επανεμφανίζεται, διεκδικεί αυξημένο πολιτικό ρόλο και διαμηνύει προς κάθε κατεύθυνση, μέσα και έξω από την χώρα, ότι επανήλθε για να αποτελέσει:

• Α. Εγγυητή της κυβερνησιμότητας και της ουσιαστικής θεσμικής θωράκισης της μεταμνημονιακής Ελλάδας. Μιας κυβερνησιμότητας απαλλαγμένης από τα βαρίδια που την υποβάθμισαν σε καθεστωτικό εξαναγκασμό…

• Β. Συλλογικό εκφραστή ενός συγκεκριμένου, επικαιροποιημένου και αδιαπραγμάτευτου Εθνικού αφηγήματος, σε ένα περιβάλλον επιθετικά κλιμακούμενου αναθεωρητικού παροξυσμού. Ενός αφηγήματος που θα αναβαθμίζεται σταθερά σε Νέο Εθνικό Δόγμα, το οποίο θα ενδυναμώνεται ΚΑΙ μέσα από την περαιτέρω διεύρυνση και εμβάθυνση διμερών και πολυμερών στρατηγικών συμμαχιών, που θα ενισχύουν τον περιφερειακό ρόλο της χώρας και θα θέτουν ως στόχο ύψιστης προτεραιότητας την δραστική αποδυνάμωση έως και την πλήρη ακύρωση του αναθεωρητικού παροξυσμού…

• Γ. Θεσμικό εκφραστή μιας σταθερά αναβαθμιζόμενης διεθνούς παρουσίας της χώρας και πριν απ’ όλα του ενισχυμένου ρόλου της, στο περιβάλλον των Ευρωατλαντικών μηχανισμών στους οποίους συμμετέχει…

• Δ. Καταλύτη και εγγυητή της αναγκαίας θεσμικής και πολιτικής εξυγίανσης, αποφασισμένου να απαιτήσει και να επιβάλει την παραδειγματική απομάκρυνση από κάθε θεσμικό ρόλο και αρμοδιότητα, όλων όσων βίασαν τους θεσμούς και κακοποίησαν την εύρυθμη λειτουργία του πολιτεύματος και του κράτους.

Είναι λοιπόν φανερό ότι ο πρώην πρωθυπουργός, οφείλει να επανέλθει, όχι για να συρθεί πίσω από τις εξελίξεις προσαρμοζόμενος στην ατζέντα που θα προσδιορίζουν και θα υπαγορεύσουν άλλοι, καθηλώνοντας έτσι την πολιτική ζωή του τόπου στην εξυπηρέτηση των φτηνών και κοντόφθαλμων εκλογικών τους αναγκών, ούτε βεβαίως για να υποβαθμίσει την παρουσία του σε συνιστώσα της πολιτικής μπαχαλοποίησης, τροφοδοτώντας σενάρια και λύσεις ακυβερνησίας.

Οφείλει να επανέλθει διεκδικώντας αδιαπραγμάτευτα τον ρόλο του πρωταγωνιστή – ρυθμιστή των εξελίξεων και οφείλει να το κάνει με ευθύνη, χωρίς αξιακές εκπτώσεις, χωρίς καταφυγή σε ανεπίτρεπτους πολιτικούς συμβιβασμούς, χωρίς να ενδώσει στις απαιτήσεις του πλέον ανώριμου πολιτικά τμήματος των Ελλήνων ψηφοφόρων και χωρίς να κλείνει το μάτι σε πάσης φύσεως πολιτικούς καιροσκόπους και κυνηγούς ευκαιριών, που θα τον συμπαρασύρουν στην πολιτική απαξίωση.

Πάνω απ’ όλα όμως, οφείλει να το κάνει, όντας αποφασισμένος να δρομολογήσει τις απαραίτητες ανατροπές, αλλά και τις θεσμικές όσο και διοικητικές καινοτομίες, που θα καταστήσουν την χώρα λειτουργική, ισχυρή, σύγχρονη, ουσιαστικά θωρακισμένη και με πολιτικοστρατιωτική ηγεσία αποφασισμένη και ικανή να ανταποκριθεί πλήρως στο περιβάλλον των σύνθετων γεωπολιτικών προκλήσεων που εποφθαλμιούν την πατρίδα μας.

Με την ολική επαναφορά του ο πρώην πρωθυπουργός, θα πρέπει να σηματοδοτήσει μια πραγματικά νέα εποχή για την χώρα, ενισχύοντας την πολιτική θωράκιση της ευρείας εκλογικής του βάσης, ούτως ώστε να την καταστήσει ουσιαστικά αλώβητη από την επιρροή της ψέκας και του περιφερόμενου πολιτικού καιροσκοπισμού που διεκδικούν ρόλο στην διαδικασία της ρευστοποίησης του πολιτικού σκηνικού, αδιαφορώντας για την ζημιά που προκαλείται στην χώρα.

Και φυσικά, στο πλαίσιο της αναγκαίας θωράκισης του πρωταγωνιστικού του ρόλου, οφείλει να επιδιώξει την ουσιαστική αναβάθμιση της έννοιας της πολιτικής, με τον τρόπο που αυτή επιβάλλεται να ασκείται σε μια σύγχρονη Δημοκρατία Δυτικού τύπου. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει, από την πρώτη στιγμή, να διευθετηθούν με την πρέπουσα σοβαρότητα τρία θεμελιώδη ως προς την σημασία τους ζητήματα, που θα μπορούσαν εκτός όλων των άλλων, να αποτελέσουν το πρόπλασμα μιας νέου τύπου οργάνωσης και λειτουργίας του αυριανού κυβερνητικού μηχανισμού, προκειμένου να μπορεί να ενεργοποιεί και να στηρίζεται σε ένα ευρύ υποστηρικτικό πολιτικό δίκτυο, ενισχυτικό του πολιτικού του έργου:

• Α. Συγκρότηση πολιτικού επιτελείου με ρόλο ουσιαστικό και όχι διακοσμητικό, το οποίο θα πρέπει να λειτουργεί σταθερά, συλλογικά και να είναι εξαιρετικά παραγωγικό ως προς το πολιτικό του αποτέλεσμα. Πρόκειται για τον κατ’ εξοχήν μηχανισμό που θα διασφαλίζει και θα ανατροφοδοτεί τον διακριτό ηγετικό πολιτικό ρόλο του επικεφαλής και πρώην πρωθυπουργού, καθ’ όλην την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.

• Β. Στρατηγικός σχεδιασμός μακράς πνοής, προσανατολισμένος να διεμβολίζει, να διαμορφώνει σταθερά και κυρίως να υπαγορεύει πολιτική ατζέντα, υποχρεώνοντας τους πάντες να στοιχίζονται πίσω από αυτήν και ταυτόχρονα ικανός να κεφαλαιοποιήσει και για την επόμενη των εκλογών, το παραχθέν πολιτικό και θεσμικό αποτέλεσμα.

• Γ. Συγκρότηση ενός ευρέως υποστηρικτικού δικτύου σε ολόκληρη την επικράτεια, που θα ακυρώνει εμπράκτως την υπονομευτική για τον πρώην πρωθυπουργό κυβερνητική προπαγάνδα και θα αποκαθιστά ουσιαστικούς διαύλους επικοινωνίας του, με την ιστορική εκλογική βάση της ΝΔ.

Εν κατακλείδι…

Η πολιτική στόχευση του Α. Σαμαρά, θα πρέπει να καθιστά αυτόν και την πολιτική πρωτοβουλία του, αναπόσπαστο μέρος της κυβερνητικής λύσης. Το εύρος, ο δυναμισμός και το ειδικό βάρος της συμμετοχής του σε αυτήν την κυβερνητική λύση, θα εξαρτηθεί από τον βαθμό υλοποίησης όλων των παραπάνω και από την αδιαπραγμάτευτη αποφασιστικότητα του πολιτικού του επιτελείου, να τα επικοινωνήσει αποτελεσματικά στην ιστορική εκλογική βάση της Ν.Δ. αλλά και ευρύτερα…

"ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ"