Η Πελόζι ως χρήσιμη ηλίθια και η Ταϊβάν σε ρόλο μεταουκρανικού τυχοδιώκτη

Ο τυχοδιωκτισμός των Αμερικανών με την προκλητική επίσκεψη της Ν. Πελόζι στην Ταϊβάν, διαμορφώνει ένα νέο εξαιρετικά απρόβλεπτο περιβάλλον στις Σινοαμερικανικές σχέσεις και είναι βέβαιο ότι θα επιταχύνει μια σειρά από εξελίξεις που θα τροποποιήσουν δραματικά, τόσο το περιφερειακό status όσο και τους όρους που διέπουν την κορυφαία στρατηγική σύγκρουση…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Να ξεκαθαρίσουμε προκαταβολικά ότι ανεξάρτητα από την τακτική των αποστάσεων, του σκεπτικισμού και της δήθεν μη συμφωνίας, με την οποία επέλεξαν οι επιτελείς του Λ. Οίκου να εμφανιστούν αρχικά ότι αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο εγχείρημα, είναι βέβαιο πως η «πρωτοβουλία Πελόζι» δεν είναι προϊόν απερισκεψίας ενός κυβερνητικού στελέχους που αίφνης παρανόησε, αυτονομήθηκε και αποφάσισε να ασκήσει προσωπική Εξωτερική πολιτική και μάλιστα σε αυτό το επίπεδο. Είναι μια πρωτοβουλία με ισχυρό γεωστρατηγικό αποτύπωμα, η οποία χορογραφήθηκε πλήρως και έχει την απόλυτη έγκριση της κυβέρνησης των ΗΠΑ και του προεδρικού επιτελείου.

Σε επίπεδο διμερών σχέσεων μεταξύ δυο Υπερδυνάμεων άλλωστε, ΚΑΝΕΝΑ κυβερνητικό στέλεχος δεν έχει την δυνατότητα να αυτονομηθεί κατά τρόπο ικανό να θέσει σε κίνδυνο την διεθνή θέση της χώρας του και την παγκόσμια Ειρήνη. Πολύ δε περισσότερο δεν έχει το περιθώριο να προαναγγείλει με τυμπανοκρουσίες τις επικίνδυνες προθέσεις του και οι πάντες γύρω του να σιωπούν και να αντιμετωπίζουν το όλον ζήτημα με αμηχανία. Ένα τέτοιο κυβερνητικό στέλεχος, καθαιρείται… Συλλαμβάνεται… Εκτελείται… Αλλά σίγουρα ΔΕΝ ΑΥΤΟΝΟΜΕΙΤΑΙ εάν...

Στην κόψη του Ξυραφιού

Το παιχνίδι στην Ταϊβάν γίνεται εξαιρετικά επικίνδυνο. Το Πεκίνο ανέβασε πολύ ψηλά τον πήχη των αντιδράσεων στους Αμερικανικούς σχεδιασμούς και εάν κάνει πίσω, τότε το κεφάλαιο της Ταϊβάν θα ανοίξει με τρόπο εκρηκτικό και απρόβλεπτο…

του Κ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι επιλογές που έχει είναι δύο. Σκληρές επιλογές ΚΑΙ οι δύο, αλλά είναι οι μόνες στις οποίες δυνητικά μπορεί να καταφύγει...

Η πρώτη είναι να καταρρίψει το κυβερνητικό αεροσκάφος με την ανεκδιήγητη, προκλητική και ανεύθυνη Αμερικανίδα. Όμως όλοι αντιλαμβάνονται ότι αυτό σημαίνει πόλεμος με απρόβλεπτες προεκτάσεις.

Η δεύτερη επιλογή είναι να το παρενοχλήσει σοβαρά χωρίς να αποτρέψει την προσγείωσή του στο έδαφος της Ταϊβάν. Τότε θα έχει ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και θα πρέπει να είναι αποφασισμένο να "καταπιεί" την Ταϊβάν τροποποιώντας οριστικά τα δεδομένα...

Ο Αμερικανός πρόεδρος και το επιτελείο του, επέδειξαν εξαιρετική ανωριμότητα όσο και ανευθυνότητα στην διαχείριση μιας κορυφαίας διεθνούς πρόκλησης και αν δεν βρεθεί κάποιος αποφασισμένος να...

Ενεργός γεωστρατηγικός ρεφενές

Ορισμένες κρίσιμες παρατηρήσεις με αφορμή την επίσκεψη του ηγέτη της Σαουδικής Αραβίας στην Αθήνα...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ενδιαφέροντα από την σκοπιά της δρομολογούμενης γεωστρατηγικής ανασύνταξης αλλά και των σύγχρονων προκλήσεων που σχετίζονται με την Γεωοικονομία, θεωρούνται τα διμερή σχήματα στα οποία συμμετέχει η χώρα. Και είναι ενδιαφέροντα, πρωτίστως διότι η Ελλάδα οφείλει να έχει ενεργή και γιατί όχι πρωταγωνιστική παρουσία και ρόλο, στο νέο μοντέλο περιφερειακής ασφάλειας και ανάπτυξης που διαμορφώνεται... Το πρόβλημα όμως δεν περιορίζεται στην θεωρητική προσέγγιση μιας επικαιροποιημένης πρόκλησης που εμφανίζεται να έχει έναν ιδιαίτερο δυναμισμό...

Τα κρίσιμα ερωτήματα, σχετίζονται με το εάν και κατά πόσον η πολιτική ηγεσία του τόπου μας, συνειδητοποιεί επαρκώς ότι:

Πρώτον: Οι χώρες της Μ. Ανατολής, είτε κατά μόνας είτε στο πλαίσιο περιφερειακών συνεργασιών και συνευρέσεων, δεν ανακάλυψαν σήμερα και αιφνίδια την ύπαρξη της πατρίδας μας σε αυτήν την γωνιά του χάρτη. Αυτό που κάνουν, είναι να σπεύδουν να αξιοποιήσουν (βλέπε να οικειοποιηθούν) ένα σημαντικό γεωπολιτικό μέρισμα από...

Μύθοι και πραγματικότητα της «πράσινης μετάβασης» - Το παράδειγμα του LNG

Οι διαδικασίες για την επιτάχυνση κατασκευής των υποδομών πλωτής μονάδας αποθήκευσης και αεριοποίησης (FSRU) υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Αλεξανδρούπολη, καθώς και τα σχέδια για νέα μονάδα που προωθούνται, εγείρουν βάσιμες ανησυχίες σχετικά με τους κινδύνους για την ασφάλεια των κατοίκων, για το περιβάλλον, την τοπική οικονομία. (...)

της Εύης Γεωργιάδου

Μεγάλοι οι κίνδυνοι για την ασφάλεια και το περιβάλλον

Οσοι προσπαθούν να μας καθησυχάσουν για τους κινδύνους, επικαλούνται την ύπαρξη κανονισμών ασφαλείας. Είναι πράγματι έτσι;

Τα ατυχήματα που έχουν συμβεί διεθνώς, μήπως συνέβησαν σε χώρες που δεν είχαν σε εφαρμογή κανονισμούς;

Μόλις πριν έναν μήνα, για παράδειγμα, έγινε σοβαρό ατύχημα με πυρκαγιά και έκρηξη σε μία από τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις LNG στις ΗΠΑ, στο Τέξας, που προκάλεσε σοβαρές ζημιές και έθεσε εκτός τις εγκαταστάσεις.

Αντίστοιχο ατύχημα είχε γίνει το 2020 στη Νορβηγία, που...

Ισορροπία συμβιβασμών στο νοσηρό και εξαιρετικά επικίνδυνο καθεστώς του ΜΗ πολέμου

Η Ελλάδα, ίσως είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που έχει απέναντί της έναν δεδηλωμένο αντίπαλο με έμπρακτα διακηρυγμένες τις ευρύτατα αναθεωρητικές του προθέσεις, αλλά παρ’ όλα αυτά, η ίδια επιμένει να «διαβάζει» την τουρκική στρατηγική, κυρίως ως ένα απλό επικοινωνιακό αφήγημα, που μπορεί άλλοτε να το αγνοεί και άλλοτε να το προσαρμόζει στα μέτρα των δικών της ανοχών, ούτως ώστε να ταιριάζει πάντα, σε ένα κακώς νοούμενο «Ελληνικό μοντέλο» ερμηνείας, κατανόησης και διαχείρισης των περιφερειακών εξελίξεων και προκλήσεων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο αυτού του «Ελληνικού μοντέλου» ανάλυσης και στρατηγικής διαχείρισης των προκλήσεων, είναι η συλλογιστική ποικιλομορφία με την οποία εκδηλώνεται στον δημόσιο λόγο και πρακτικά καλύπτει όλο το φάσμα των δυνητικών προσεγγίσεων. Από την διαχρονική φοβική διπλωματική και επιχειρησιακή ατολμία, στην οποία παραμένει καθηλωμένη η κυβερνητική πολιτική εδώ και κάμποσες δεκαετίες, έως και την νηφάλια εθνοκεντρική προσέγγιση που θεωρεί – και σωστά – πως εάν η πατρίδα μας δεν αλλάξει ρότα, δόγμα και αντίληψη, θα οδηγηθεί μοιραία στον γεωπολιτικό της ακρωτηριασμό.

Αυτή η συλλογιστική και ερμηνευτική ποικιλομορφία, παρά τα φαινόμενα, δεν παραπέμπει σε ένα περιβάλλον ευφορίας και παραγωγικού οργασμού για την στρατηγική σκέψη. Πρωτίστως διότι η ύπαρξη αυτής της ποικιλομορφίας, επιβεβαιώνει ότι η κυρίαρχη και επομένως η συστημική στρατηγική σκέψη στην χώρα μας, αδυνατεί να εμπνεύσει τους ανθρώπους που πραγματικά ανησυχούν και που εντέλει αρνούνται να αποδεχτούν ότι η σφραγίδα του ΕΛΙΑΜΕΠ, μπορεί να επικυρώσει επιλογές στρατηγικής επιβίωσης για τον Ελληνισμό. Έτσι, ο αδιαμφισβήτητος πλούτος στην παραγωγή ιδεών και προτάσεων που καταγράφεται καθημερινά στον Δημόσιο διάλογο, παραμένει κατά βάσην εξωσυστημικός και συχνότατα στοχοποιείται από συγκεκριμένα συστημικά πολιτικά και ακαδημαϊκά κέντρα, ενώ δεν λείπουν και οι περιπτώσεις κατά τις οποίες γίνεται προσπάθεια ακόμη και για την απροκάλυπτη ποινικοποίησή του. Όλα τα παραπάνω, παραπέμπουν σε μια καταφανή συστημική ένδεια, απόλυτα αναντίστοιχη με τις πραγματικές δυνατότητες, με τις ανάγκες του τόπου μας, αλλά και με τις προκλήσεις της εποχής.

Θεμελιώδης επίπτωση αυτής της κραυγαλέας αναντιστοιχίας ανάμεσα στην φύση των προκλήσεων από την μια και στην «εθνική συστημική» απάντηση από την άλλη, είναι η ανυπαρξία ενός πλαισίου εντός του οποίου η...

Η στρατηγική της Τουρκίας απέναντι σε "τρομοκρατικά" εχθρικά κράτη που υποκινούν και υποστηρίζουν την τρομοκρατία

Το άρθρο που ακολουθεί, είναι του Μπουλέντ Ορακόγλου. Δημοσιεύεται στην Yeni Safak και είναι αποκαλυπτικό της κυρίαρχης αντίληψης με την οποία προσεγγίζει η Τουρκική πολιτική τάξη τα διαδραματιζόμενα στις Ευρωνατοϊκές δομές και την στρατηγική με την οποία η Τουρκία διαχειρίζεται την συμμετοχή της σε αυτά... Το αναδημοσιεύουμε για ενημέρωση όλων...

Κ.Κ

Η Τουρκία ενεργοποίησε τη διαδικασία απολογισμού με τους τρομοκράτες υποστηρικτές και υποστηρικτές της τρομοκρατίας, που είναι η πιο σημαντική φάση της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, ως στρατηγική στην 32η σύνοδο ηγετών του ΝΑΤΟ που διοργανώθηκε στη Μαδρίτη. Έτσι, η Τουρκία έδωσε μια σημαντική κατεύθυνση στο ΝΑΤΟ, το οποίο συγκεντρώθηκε στη Μαδρίτη για να αναθεωρήσει τη στρατηγική προοπτική του ΝΑΤΟ για το 2030, όσον αφορά τις τρομοκρατικές οργανώσεις. Το FETO, το PKK, το PYD, το YPG, το DAESH και οι οπαδοί τους αναφέρονται συλλογικά ως «τρομοκρατική οργάνωση» σε έγγραφο του ΝΑΤΟ για πρώτη φορά. Όπως είναι γνωστό, οι νούμερο 1 υποκινητές των τρομοκρατικών οργανώσεων PKK/YPG, FETO και DAESH είναι οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η Γερμανία, η Γαλλία και υπάρχουν χώρες πιόνια ή χτυπητές όπως η Σουηδία, η Φινλανδία και η Ελλάδα που χρησιμοποιούνται από αυτές τις χώρες. Αυτές οι χώρες, που οδήγησαν την Τουρκία σε πολιτική αστάθεια και πραξικοπήματα χρησιμοποιώντας τρομοκρατικές οργανώσεις, είναι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ!

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ERDOĞAN ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΩΝ ΗΓΕΤΩΝ.

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έδειξε στους ηγέτες της συνόδου για την τρομοκρατία στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής των Ηγετών του ΝΑΤΟ, ένα βίντεο που ετοίμασε η Προεδρία των Επικοινωνιών, στο οποίο εξηγείται ο...

Το ταμείο της Μαδρίτης… Τα κέρδη της Τουρκίας και οι διαχρονικές αυταπάτες μας…

Όπως ακριβώς ήταν αναμενόμενο. Τα συστημικά ΜΜΕ ανέλαβαν εργολαβικά να «εκλαϊκεύσουν», σύμφωνα πάντα με τους κανόνες του «επιθυμητού», τα αποτελέσματα της Νατοϊκής συνόδου κορυφής που πραγματοποιήθηκε στην Μαδρίτη…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το τραγικό της Ιστορίας, είναι ότι ουδείς από τους κορυφαίους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, επιχειρεί να αναδείξει τα (καταφανώς ανύπαρκτα) κέρδη που απεκόμισε η Ελληνική πλευρά, σε μια ιστορική συγκυρία που θα μπορούσε όντως  να αποκομίσει κέρδη, ενώ οι πάντες προσπαθούν να υποβαθμίσουν τα πολλαπλά ωφελήματα τα οποία απέσπασε – δυστυχώς και αυτήν την φορά – η Τουρκία, αφού προηγουμένως πειθανάγκασε τους πάντες να χορέψουν στον ρυθμό των δικών της απαιτήσεων και εκβιασμών.

Η συγκεκριμένη μιντιακή και πολιτική εργολαβία, δεν συνιστά υπεύθυνη εθνική στάση, διότι δεν επιστρατεύεται προκειμένου να τονώσει την αυτοπεποίθηση του Ελληνικού λαού και να ισχυροποιήσει το διπλωματικό αποτύπωμα των αδιαπραγμάτευτων Ελληνικών θέσεων, σε μια κρίσιμη ιστορική εποχή και σε μία γεωπολιτική γειτονιά που απειλείται με ευρύτατη αποσταθεροποίηση εξ αιτίας της Τουρκικής επιθετικής – αναθεωρητικής ατζέντας.

Η συγκεκριμένη εργολαβία επιστρατεύεται για να συγκαλύψει προβλήματα, για να υποβαθμίσει ευθύνες, για να ΜΗΝ απονομιμοποιηθούν αδιέξοδες και αναποτελεσματικές πολιτικές, για να ΜΗΝ καταδειχτούν αλυσιδωτές αποτυχίες και φυσικά για να αποκρυβεί το γεγονός ότι ο περιφερειακός εκβιαστής και επιβουλέας της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας μας, ενισχύει την θέση του στο πλαίσιο των συμμαχικών δομών και αναβαθμίζει την δυνατότητά του να αμφισβητεί την νομιμότητα και την ισχύ του περιφερειακού στάτους.

Κατά την άποψη του γράφοντος, η επικοινωνιακή τακτική που επιλέγεται από συγκεκριμένα μιντιακά και πολιτικά κέντρα, είναι μια απαράδεκτη και κυρίως μια επικίνδυνη τακτική, όχι μονάχα επειδή...

Γαλλικές εκλογές: Τοξικό αποτέλεσμα με οσμή πολυμερούς "πορτοκαλί" παρέμβασης

Όπως ήταν αναμενόμενο, υπάρχει μια σημαντική μερίδα αναλυτών που έχει επενδύσει πολλά στην εκλογική συμπεριφορά των Γάλλων ψηφοφόρων. Αυτή η προσέγγιση βέβαια, μπορεί να διευκολύνει σημαντικά την ανάδειξη ποικίλων επιθυμητών - ρεαλιστικών και μη - πολιτικών σεναρίων σε σχέση με τα αναμενόμενα τόσο στην Γαλλία όσο και στην Ευρώπη συνολικά…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Εμφανίζει όμως σοβαρό πολιτικό έλλειμμα ως προς την αποτίμηση των πραγματικών δεδομένων και με αυτήν την έννοια καλό θα είναι να επανεξεταστεί ως αντίληψη, έτσι ώστε να μην ματαιοπονούμε αναπαράγοντας επιφανειακές και αδιέξοδες προσεγγίσεις.

Ορισμένες κρίσιμες επισημάνσεις…

Η εκλογική συμπεριφορά κάθε κοινωνίας (επομένως και της Γαλλικής κοινωνίας) είναι πρωτίστως πολιτική συμπεριφορά. Ως τέτοια λοιπόν, δεν προκύπτει αιφνίδια και με καταλύτη την προσφυγή στην κάλπη. Αντιθέτως… 

• Διαμορφώνει τους όρους που οδηγούν στις εκλογές και τους διαμορφώνει είτε με την δράση της είτε με την παθητικότητά της… 
• Υπαγορεύει την κατάταξη των διεκδικητών της ψήφου με διακριτό ρόλο μέσα στο συστημικό πολιτικό στερέωμα… 
• Επιδρά καθοριστικά, με τις ανοχές της ή με τις αντιστάσεις της, στις απαραίτητες προσαρμοστικές διορθωτικές πολιτικές παρεμβάσεις στις οποίες καταφεύγουν τα πολιτικά κόμματα, προκειμένου να εξασφαλίσουν την πολυπόθητη εκλογική στήριξη… 

Και προφανώς πιστοποιεί, μέσα από την διαδικασία ενός ιδιότυπου πολιτικού face control, ότι αποδέχεται τα νέα πολιτικά «φρούτα» που της σερβίρουν, για να «κλειδώσει» ΚΑΙ με την ψήφο της, την παρουσία τους στα πολιτικά πράγματα του τόπου.

Η Γαλλική κοινωνία λοιπόν οδηγήθηκε στις εκλογές και είχε να επιλέξει πολιτικά προϊόντα από έναν συγκεκριμένο και απολύτως συστημικό πολιτικό καμβά, ο οποίος προέκυψε ως συνισταμένη των δικών της πολιτικών ανοχών από την μια και των...

Σκακιέρα προκλήσεων… Αδιέξοδοι πειραματισμοί... Μοντέλα που καταρρέουν...

Η εξέλιξη της Ρωσο-Ουκρανικής σύγκρουσης, επιβεβαιώνει καθημερινά την ιδιότητα που αποδώσαμε από την πρώτη στιγμή σε αυτήν την αντιπαράθεση, όταν πρώτοι και ίσως μόνοι, σπεύσαμε να την προσεγγίσουμε ως γενικευμένη συστημική ρήξη πολλαπλών επιπέδων και απρόβλεπτων διαστάσεων εις το διηνεκές…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Επιβεβαιώνει επίσης ότι, τόσο κατά την κορύφωση των πολεμικών επιχειρήσεων, όσο και κατά την διάρκεια της επιθετικής εργαλειοποίησής τους, στην οποία επιδόθηκε σύσσωμη η Δυτική Συμμαχία προκειμένου να προσδώσει «στρατηγικό βάθος» στον αντιρωσσικό της προσανατολισμό, όσο βεβαίως και σήμερα που βρίσκεται σε εξέλιξη μια εναγώνια προσπάθεια όλων των ισχυρών δρώντων, οι οποίοι επιδιώκουν να την οδηγήσουν σε φάση ελεγχόμενης αποκλιμάκωσης, η διαχείριση αυτής της σύγκρουσης ΔΕΝ είναι γραμμική, ενώ οι προσδοκίες του συνόλου των εμπλεκομένων ΔΕΝ αντιστοιχίζονται με τα αποτελέσματα που καταγράφονται, ΟΥΤΕ στο πεδίο των επιχειρήσεων, ΟΥΤΕ βεβαίως ως γεωπολιτικό μέρισμα των επιλογών κανενός.

Στην αποτίμηση των πρώτων ημερών του πολέμου, η Δυτική συμμαχία φάνηκε να κερδίζει το στοίχημα της αποκατάστασης της κλονισμένης της συνοχής και οι ΗΠΑ το στοίχημα της ηγεμονικής πρωτοκαθεδρίας στο περιβάλλον της ανασυγκροτημένης συμμαχίας. Ωστόσο, είχαμε προειδοποιήσει ότι ΚΑΙ αυτό το στοιχείο, καλό θα είναι να μην εκλαμβάνεται ως αδιασάλευτο κεκτημένο αφού ο τρόπος με τον οποίο συντελέστηκε αυτή η διεργασία, εμφανίστηκε να αγνοεί επιδεικτικά μια σειρά από συστημικά αδιέξοδα και ανατροφοδοτούμενες αντιθέσεις, ενώ δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι «επένδυσε» συνειδητά σε αυτά τα αδιέξοδα και τις αντιθέσεις, στο πλαίσιο μιας κοντόφθαλμης προσπάθειας των Αμερικανών να επαναβεβαιώσουν την...

Ατζέντα πολέμου…

Η αναβάθμιση των προκλήσεων είναι διαρκής… Οι παράτολμες - πειρατικές πρακτικές στο πεδίο και οι κατευθυνόμενες προβοκάτσιες που κινούνται ακόμη και πέρα από τα όρια της κόκκινης γραμμής, τείνουν να καταστούν ρουτίνα στην αποτίμηση της Ελληνοτουρκικής καθημερινότητας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Στην πατρίδα μας όμως, δυστυχώς συνεχίζουμε να καταγινόμαστε με τα αυτονόητα, σε μια προσπάθεια να προσαρμόσουμε τις ειδήσεις αλλά και τις κρίσιμες αξιολογικές προσεγγίσεις, στα μέτρα αυτών που θέλουμε να ακούμε, ενώ αυτό που οφείλουμε να κάνουμε ως κοινωνία, είναι να απαιτούμε ύψιστη ετοιμότητα, πολιτική αποφασιστικότητα, σχέδιο και φυσικά την καθημερινή επιβεβαίωση ενός ρόλου για την πατρίδα μας, που θα αποπνέει τον αέρα του πρωταγωνιστή, αρνούμενη να καταστεί φτηνό παρακολούθημα των εξελίξεων και των σχεδιασμών τρίτων.

Ας επανέλθουμε όμως στα αυτονόητα, μιας και στον τόπο μας συμπεριφερόμαστε ωσάν να υπάρχει μια αόρατη αρχή, στην οποία θα πρέπει να καταθέτουμε κάθε φορά τα διαπιστευτήριά μας, πριν επιχειρήσουμε να αξιολογήσουμε δεδομένα, εξελίξεις και συμπεριφορές…

Α. Προφανώς ΔΕΝ θέλουμε πόλεμο. Η πατρίδα μας όμως, είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ανοικτή ατζέντα πολέμου, το περιεχόμενο της οποίας ΔΕΝ το διαμορφώνουμε εμείς. Και αυτήν την πραγματικότητα, είναι φανερό ότι ΔΕΝ μπορούμε να την αγνοήσουμε.

Β. Το περιεχόμενο αυτής της ατζέντας είναι συγκεκριμένο και δυναμικά διευρυνόμενο, ενώ σε ότι αφορά στην ουσία του, αποτελείται από δυο θεμελιώδη «πακέτα» επιδιώξεων. 

• Το πρώτο από αυτά σχετίζεται με όλα όσα η Τουρκία απαιτεί να της παραχωρήσουμε, διότι απλώς… έτσι γουστάρει. 
• Και το δεύτερο, αφορά σε όλα όσα η Τουρκία απαιτεί να μην διεκδικήσουμε, διότι απλώς και εδώ… έτσι γουστάρει.

Όταν λοιπόν, σε συνθήκες κλιμακούμενου παροξυσμού, δηλώνουμε με περισσή βεβαιότητα ότι η Τουρκία τελικά ΔΕΝ θα επιχειρήσει το απονενοημένο, αυτό σημαίνει πως...

Με ενορχηστρωτή το ΕΛΙΑΜΕΠ και με πράξεις αυτοπεριορισμού της Εθνικής αξιοπρέπειας στα 6 νμ

Η Τουρκική επιθετικότητα έχει περάσει σε μια φάση πρωτοφανούς κλιμάκωσης και αυτή η κλιμάκωση έχει πάψει πλέον είναι μόνο ρητορική…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι δηλώσεις των τούρκων επιτελών και ο συνδυασμός τους με τους διαρκείς τυχοδιωκτισμούς οι οποίοι εκδηλώνονται στο πεδίο, αποτελούν μέρος μιας ενιαίας στρατηγικής που στην παρούσα φάση απέναντι στην χώρα μας, δεν οριοθετεί απλώς το εύρος μιας απαράδεκτης αναθεωρητικής ατζέντας, αλλά ισοδυναμεί στην πράξη με μια διαρκή προπαρασκευστική πολεμική ενέργεια που βρίσκεται σε εξέλιξη και είναι απλώς ζήτημα χρόνου το πότε ακριβώς θα ανάψει και τυπικά το φυτίλι του δυναμίτη.

Σημαντική παράμετρος σε αυτήν την κρίσιμη ιστορική συγκυρία, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ το ποιος θα χρεωθεί με την «ρετσινιά» του επιτιθέμενου, όπως εσφαλμένα επιμένουν να αναμασούν κορυφαίοι Έλληνες πολιτικοί αλλά και οι «στρατηγικοί» μας σύμμαχοι, με προεξάρχοντες τους Αμερικανούς, συντηρώντας έτσι μια επικίνδυνη και καθαγιαστική για τον ρόλο τους αντίληψη μέσα στην Ελληνική κοινωνία. Άλλωστε η «ρετσινιά» του επιτιθέμενου, με το όποιο ηθικά απαξιωτικό φορτίο την συνοδεύει, εξανεμίζεται γρήγορα την επόμενη μέρα κατά την διάρκεια του επαναπροσδιορισμού των ισορροπιών και αυτό που μένει για να προσμετρήσει τελικά στην επαναδιατύπωση της περιφερειακής εξίσωσης, είναι το...

Το Ελληνοτουρκικό σύστημα σύρεται αμετάκλητα σε μια σύγκρουση σκληρής ισχύος

Μιντιακά αλλά και πολιτικά στελέχη, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο Δυτικοευρωπαϊκό γεωπολιτικό στερέωμα, επιμένουν να αποδίδουν την κλιμάκωση της Τουρκικής επιθετικότητας, στις καθεστωτικές ανάγκες του Τουρκικού κατεστημένου το οποίο επιδιώκει να ισχυροποιήσει περαιτέρω την θέση του εν όψει εξελίξεων και φυσικά στις εκλογικές ανάγκες του ιδίου του συστήματος Ερντογάν, που επιδιώκει να αντιστρέψει το κλίμα της πολιτικής αβεβαιότητας εν όψει των προεδρικών εκλογών του Ιουνίου του 2023…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πρόκειται για μια κατάφορα εσφαλμένη προσέγγιση, που υποβαθμίζει ένα κρίσιμο γεωπολιτικό στοίχημα στο επίπεδο του διαχειριστικού τακτικισμού και συνακόλουθα υποτιμά και το μέγεθος των κινδύνων με τους οποίους βρίσκεται αντιμέτωπη η χώρα μας αλλά και η ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου.

Η επιθετική κλιμάκωση εκ μέρους της Τουρκίας, ΔΕΝ είναι απλώς μια κλιμάκωση στο επίπεδο της ρητορικής και όλα δείχνουν πως η εξέλιξη αυτής της κλιμάκωσης, ΔΕΝ πρόκειται να περιοριστεί σε μια διευρυμένη - σε σχέση με το παρελθόν - αλληλουχία επιχειρησιακών τυχοδιωκτισμών στο πεδίο, που θα μπορούσε να ενσωματωθεί στα πεπερασμένα όρια ενός «θερμού επεισοδίου», προκειμένου έτσι να καταστεί διαχειρίσιμη.

Η Τουρκία δεν έχει σηκώσει απλώς ψηλά τον πήχη των παράλογων διεκδικήσεων που απαριθμεί στο πλαίσιο του ευρύτερου αναθεωρητικού της παραληρήματος. Η Τουρκία προωθεί μεθοδικά την ατζέντα ενός στρατηγικού διμέτωπου, με την οποία ουσιαστικά αμφισβητεί δυο πράγματα:

• Α. Τα ισχύοντα σύνορα, άρα το εύρος του ΔΙΚΟΥ ΤΗΣ γεωπολιτικού αποτυπώματος το οποίο επιδιώκει να μετατοπίσει ΚΑΙ προς τα Δυτικά ώστε να έχει διαφορετικό ρόλο και πολλαπλά αναβαθμισμένο λόγο στην σχέση ισχύος που διαφαίνεται ότι θα διαμορφωθεί ανάμεσα στην Ευρώπη ως συμπαγή βραχίονα της Δυτικής συμμαχίας από την μια και στην Ρωσία ως μέρος του όποιου διάδοχου Ευρασιατικού σχήματος θα μπορούσε να διαμορφωθεί στο ρευστό μεταπολεμικό σκηνικό. Και…

• Β. Τον γεωπολιτικό ρόλο της Ευρώπης, στο βαθμό που θα μπορούσε να της ανατεθεί ένας τέτοιος ρόλος, στο πλαίσιο του επικαιροποιημένου Νατοϊκού σχεδιασμού.

Δεν είναι λοιπόν διόλου τυχαίο το γεγονός, ότι αυτή η ακραία κλιμάκωση έρχεται να διαψεύσει πλήρως τις προσδοκίες των αφελών που θεωρούσαν ότι η Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, θα...

Ας μην χάσουμε και πάλι το μέτρο με τους υπερφίαλους πανηγυρισμούς

γράφει ο Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Καλές οι δηλώσεις. ΚΑΙ του εκπροσώπου της Γερμανικής κυβέρνησης, αλλά ΚΑΙ η απαντητική δήλωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αναφορικά με το καθεστώς κυριαρχίας στα Ελληνικότατα νησιά, όπως επίσης και με την καταδίκη της κλιμακούμενης Τουρκικής επιθετικότητας…

Είναι καλές, διότι αποτελούν ένα καινούριο, χρήσιμο εργαλείο στα χέρια μιας έξυπνης και σωστά στοχευμένης Εξωτερικής πολιτικής (την οποία ειρήσθω εν παρόδω ΔΕΝ διαθέτουμε) που θα μπορούσε να μεγιστοποιήσει την προστιθέμενη αξία τους. Καλό θα είναι πάντως να μην χάσουμε και πάλι το μέτρο με το εύρος των πανηγυρισμών και κυρίως καλό θα είναι να μη μας διαφεύγουν δυο πράγματα…

Πρώτον: Τα παραπάνω συνιστούν δηλώσεις που διατυπώνονται σε συγκεκριμένο χρόνο και κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις και ΔΕΝ συνιστούν σαφείς και ξεκάθαρες δεσμεύσεις που προεξοφλούν την...

Η επιθετική συνιστώσα του Ολοκληρωμένου Αμυντικού Αρχιπελαγικού Δόγματος

Ας είμαστε ξεκάθαροι. Η Τουρκία ΔΕΝ προκαλεί απλώς την Ελλάδα. Και η προσπάθεια όλων αυτών που επιμένουν να πετάνε την μπάλα στην εξέδρα προκειμένου να εξασφαλίσουν επικοινωνιακά άλλοθι στις αδιέξοδες έως και καταστροφικές επιλογές της Ελληνικής Εξωτερικής πολιτικής τις οποίες πρόχειρα και απερίσκεπτα υιοθετεί η κυβέρνηση, επιδεινώνοντας με πραγματικούς όρους την διεθνή θέση της χώρας, συνιστούν στάση συνενοχής στην επιεικέστερη των περιπτώσεων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η Τουρκία κλιμακώνει την επιθετικότητά της με βάση έναν πολύ συγκεκριμένο, ολιστικό σχεδιασμό κι αυτό παράγει σαφή αποτελέσματα τα οποία όμως επείγει να ανατραπούν πριν δημιουργήσουν μια νέα γενιά επικίνδυνων τετελεσμένων. Η κλιμάκωση αυτής της επιθετικότητας συντελείται σε μια περίοδο κατά την οποία η Τουρκία ενισχύει δραματικά το ειδικό περιφερειακό της βάρος έναντι πάντων. Είναι φανερό ότι δεν μιλάμε πλέον για κλιμάκωση μιας αδόκιμης και απαράδεκτης ρητορικής. Μιλάμε για την ουσιαστική αναβάθμιση ενός ξέφρενου γεωπολιτικού τυχοδιωκτισμού ο οποίος μετουσιώνεται σε έναν σταθερά αναθεωρητικό βηματισμό που θα πρέπει να θεωρείται ΜΗ αναστρέψιμος. Πολύ δε περισσότερο που η Τουρκική πολιτική ηγεσία δεν διστάζει πλέον να ομολογήσει ανοικτά ότι η ευρεία τυχοδιωκτική της ατζέντα, υποστηρίζεται πλήρως κι από την απαραίτητη επιχειρησιακή επιμελητεία. Κι αυτό με απλά λόγια σημαίνει προετοιμασία για πόλεμο.

Η περίοδος που η πατρίδα μας είχε την πολυτέλεια να ενεργοποιήσει ένα «αφήγημα ανατροπής» της Τουρκικής διπλωματικοπολιτικής αθλιότητας, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Το πολιτικό προσωπικό στο σύνολό του, αρνήθηκε να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες που του δόθηκαν, αρκέστηκε σε φλύαρες νουθεσίες που δεν θα μπορούσαν να οδηγήσουν πουθενά και τελικά εξαργύρωσε το όποιο Εθνικό απόθεμα αξιοπιστίας και το εξαργύρωσε επιδιδόμενο σε άθλιες, απαράδεκτες και ανεπίτρεπτες εξευμενιστικές ανοησίες.

Το «ΑΦΗΓΗΜΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ» πλέον δεν αρκεί. Η Τουρκική επιθετικότητα έχει αλλάξει πίστα και αυτό που επιδιώκει μέσα από αυτήν την μεταστροφή, είναι να αποδεχτούν οι πάντες ότι η οποιαδήποτε λύση προσωρινής ειρήνευσης (ή εάν θέλετε συντήρησης του καθεστώτος «ΜΗ ΠΟΛΕΜΟΥ») μπορεί να διασφαλιστεί μόνον εάν η Ελλάδα αποδεχτεί να απωλέσει κυριαρχικά δικαιώματα και να ευνουχίσει δραματικά την...

Εθνικό Αφήγημα Νίκης και νέο Εθνικό Αμυντικό Δόγμα στο περιβάλλον μιας σύγκρουσης πολυπαραμετρικής

Επειδή γράφονται σημεία και τέρατα από μια σειρά παραδοσιακούς συστημικούς «αναλυτές» τα οποία επιστρατεύονται για να στηρίξουν το σαθρό αφήγημα μιας αμφιλεγόμενης παντοδυναμίας, θα ήταν χρήσιμο να αποσαφηνίσουμε τα εξής:...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πρώτον: Προφανώς οι Αμερικανοί κατάφεραν να βάλουν στο χέρι τους Ευρωπαίους με εργαλείο την εκβιαστική πολιτική των αντιρωσικών κυρώσεων. Πρόκειται για μια εξέλιξη απόλυτα ερμηνεύσιμη και εν πολλοίς αναμενόμενη, η οποία επιβεβαιώνει πως οι ΗΠΑ διατηρούν το συγκριτικό πλεονέκτημα στην στρατηγική διαχείριση έναντι της γεωπολιτικά ανώριμης και νηπιακά συμπεριφερόμενης Ευρώπης των χαρτογιακάδων, που παραδόθηκε σούμπητη στην περιδίνηση αδιέξοδων και αυτοκτονικών πολιτικών. Αυτό όμως είναι η μια όψη του νομίσματος…

Δεύτερον: Η διάχυση των συνεπειών που αναμένεται να σαρώσουν τις Ευρωπαϊκές κοινωνίες, σύντομα θα προσλάβει ανεξέλεγκτη δυναμική και το τίμημα θα είναι ιδιαίτερα βαρύ ΚΑΙ για την Αμερικανική Οικονομία και Κοινωνία. Και αυτή βεβαίως είναι η άλλη πλευρά του νομίσματος, την οποία ουδείς δικαιούται να υποτιμήσει.

Τρίτον: Η αδυναμία ελέγχου αυτής της ανατροφοδοτούμενης λαίλαπας, είναι συστημική και επιβεβαιώνει ότι το πολυδιαφημισμένο μοντέλο του σύγχρονου Δυτικού κόσμου, δεν είναι κυρίως ένα σύνολο από επιτεύγματα και από ανυπέρβλητες δυνατότητες που θα πρέπει να αποθεώνονται σε κάθε ευκαιρία. Είναι πρωτίστως ένα νοσηρά ανταγωνιστικό και αυτοκαταστροφικό περιβάλλον, το οποίο την κρίσιμη στιγμή επιβεβαιώνει με τρόπο εκρηκτικό πως τα πραγματικά του όρια είναι αυστηρά πεπερασμένα και τα εσωτερικά του αδιέξοδα είναι...

Βάστα Τούρκο να γιομίσω...

Γίνεται πλέον αντιληπτό αυτό για το οποίο επιμέναμε από την πρώτη στιγμή, σε πείσμα όλων εκείνων που θεωρούν ότι το αισιόδοξο αφήγημα μπορεί να στήνεται αυθαίρετα και κυρίως ανέξοδα στο μυαλό των ανθρώπων, ανεξάρτητα από τους χειρισμούς και τις επιλογές της πολιτικής ηγεσίας, η οποία σε κάθε περίπτωση εντέλλεται να το υπηρετεί με συνέπεια και αποφασιστικότητα. Τι μας έλεγαν λοιπόν οι παπαγάλοι της πολιτικής και οι καιροσκόποι της υποτιθέμενα «νηφάλιας και συνετής» στρατηγικής σκέψης…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Μας έλεγαν – και επέμεναν ως προς αυτό – ότι ο πρωθυπουργός της χώρας, είχε την μοναδική ευκαιρία κατά την διάρκεια της επίσκεψής του στην Ουάσιγκτον, να θέσει ενώπιον της Αμερικανικής πολιτικής ηγεσίας και των Αμερικανών νομοθετών, όλο το φάσμα των προβλημάτων τα οποία αντιμετωπίζει η χώρα μας εξ αιτίας των ανορθόδοξων και επιθετικών πρακτικών του «κακού γείτονα», προκειμένου να αποσπάσει έτσι την συμπάθεια, την εύνοια, την κατανόηση και την αμέριστη υποστήριξή τους. Και όταν το έκανε, έστω και με κουτσουρεμένο και ημιτελή τρόπο, αφού κρίσιμα προβλήματα ζωτικής σημασίας έμειναν έξω από την πρωθυπουργική αφηγηματική ατζέντα, όλοι αυτοί οι κύριοι πανηγύρισαν ξέφρενα, μιλώντας για απροσδόκητη "επιτυχία" του πρωθυπουργικού ταξιδιού. Ποια είναι όμως η αλήθεια…

Η αλήθεια είναι ότι αυτή η ευκαιρία μπορεί να ήταν όντως «μοναδική» για να αφηγηθούμε προβλήματα και να αποσπάσουμε χειροκρότημα "παίζοντας" με τις εντυπώσεις, αλλά ο συγκεκριμένος χειρισμός, ΔΕΝ ήταν αυτό που χρειαζόταν αυτήν την στιγμή η πατρίδα μας, πράγμα που ψευδώς ισχυρίστηκαν οι θιασώτες του εξευμενισμού και του παρασιτικού προστατευτισμού, οι οποίοι κατέφυγαν σε αυτό το ευφυολόγημα προκειμένου να... 

Υπολογίσιμο μέρος του αθροίσματος ή κρατούμενο στην μπακαλίστικη πρωθυπουργική αριθμητική;

γράφει ο Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι… Δεν μας ευχαριστεί καθόλου που αναγκαζόμαστε να διακωμωδήσουμε την αδιέξοδη και εξευτελιστική φλυαρία του Έλληνα πρωθυπουργού, η οποία επιστρατεύεται για να πιστοποιήσει τον εμμονικό και αυτοκαταστροφικό Ατλαντισμό του…

Προειδοποιήσαμε άλλωστε από την πρώτη στιγμή για τον εφήμερο και πυροτεχνηματικό χαρακτήρα των συμβολισμών και για το ότι ουδείς μπορεί να επενδύσει με σοβαρότητα στην λαγνεία τους, διότι όταν θα σβήσει και το τελευταίο πυροτέχνημα, η πραγματικότητα θα είναι ακόμη πιο αμείλικτη και ακόμη πιο οδυνηρή σε σχέση με το παρελθόν.

Κατά την άποψή μας το τελευταίο πυροτέχνημα έσβησε χθες στην Αλεξανδρούπολη και η σιωπή των Αμερικανών απέναντι στην Τουρκική προκλητικότητα πάνω από μια Ελληνική πόλη την οποία υποτίθεται ότι έχουν θέσει υπό την προστασία τους (τρομάρα μας)  φρόντισε να θυμίσει στους πάντες πως τα χειροκροτήματα στην Ουάσιγκτον, ήταν μέρος της Αμερικανιάς και όχι συστατικό στοιχείο της σοβαρής συμμαχικής σχέσης που έχει ανάγκη η χώρα.

Οι εξελίξεις αυτό που επιβεβαιώνουν καθημερινά, είναι πως η πατρίδα μας δεν μπορεί να συνεχίσει να αναζητά περιβάλλον προστασίας, πλειοδοτώντας σε...

Ο πρωθυπουργός σ ένα ταξίδι χωρίς ταυτότητα και η ευρηματική εκβιαστική τρίπλα της Τουρκίας

Η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, είναι από μόνη της ένα σημαντικό γεγονός, αφού σε κάθε περίπτωση - και κάθε ξεχωριστή φορά - επισφραγίζει αποφάσεις κρίσιμες τόσο για την χώρα μας, όσο και για την ευρύτερη γεωπολιτική μας γειτονιά…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Προφανώς υπάρχει ξεχωριστή βαρύτητα ΚΑΙ στο επίπεδο των συμβολισμών, πρωτίστως για τις ΗΠΑ που έχουν στοχεύσεις ευρύτερες και δευτερευόντως βέβαια και για το Ελληνικό πολιτικό προσωπικό το οποίο κατά κανόνα σπεύδει να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά και δι’ ίδιον όφελος το «φωτογραφικό αποτύπωμα» του γεγονότος. 

Θεωρούμε λοιπόν πως δεν έχει ιδιαίτερη χρησιμότητα το να παραμείνει η δημόσια συζήτηση καθηλωμένη στα αυτονόητα και στα ταρατατζούμ, για τους συμβολισμούς και τα events, αν και ως κοινωνία έχουμε την απολύτως δικαιολογημένη ανάγκη να αισθανθούμε ότι η όποια πολιτική αποταμίευση του Έλληνα πρωθυπουργού, μεταφράζεται αυτόματα και σε γεωστρατηγική ισχυροποίηση της χώρας. Οφείλουμε όμως παράλληλα με αυτό να έχουμε και επίγνωση πως ο ίδιος ο πυροτεχνηματικός χαρακτήρας των συμβολισμών, δεν επιτρέπει μακροχρόνιες "επενδύσεις" στην λαγνεία τους από κανέναν.

Αυτός είναι και ο λόγος που επιμένουμε να λέμε από την πρώτη στιγμή, ότι η πολιτική αποτίμηση του αποτελέσματος της συνάντησης του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Αμερικανό πρόεδρο, θα πρέπει να γίνεται με νηφαλιότητα, με την επιβεβλημένη γεωπολιτική αυστηρότητα και κυρίως με βάση το εύρος της συμβολής την οποία μπορεί να...

Βιομηχανικό συγκρότημα «AZOVSTAL»στην Μαριούπολη - Ιστορία - Επιτεύγματα

Σε καθημερινή βάση, οι πολεμικές ανταποκρίσεις από τη Μαριούπολη έχουν στο επίκεντρο το Αζόφσταλ (Azovstal), όπου κατέφυγαν οι εναπομείναντες στην πόλη στρατιώτες του νεοναζιστικού Τάγματος Αζόφ, όπως και ορισμένοι άμαχοι. Τι είναι όμως το Αζόφσταλ, που ακούμε τόσο συχνά τον τελευταίο καιρό; Ποια είναι η ιστορία του;;;

Το Αζόφσταλ είναι ένα από τα μεγαλύτερα χαλυβουργεία της Ουκρανίας, με ιστορία 90 και πλέον χρόνων.  Αποτέλεσε μια από τις πιο πρωτοπόρες χαλυβουργίες της εποχής.

Ιδρύθηκε μέσα σε πανηγυρικό κλίμα το 1930 με απόφαση του Ανώτατου Σοβιέτ της Εθνικής Οικονομίας της ΕΣΣΔ και ξεκίνησε την παραγωγή σιδήρου το 1933. Τον Γενάρη του 1935 ξεκίνησε την παραγωγή χάλυβα, βάζοντας σε λειτουργία τον πρώτο ανακλινόμενο κλίβανο ανοιχτής εστίας 250 τόνων στη Σοβιετική Ενωση.

Οταν ολοκληρώθηκε ήταν από τα πιο σύγχρονα εργοστάσια στη Σοβιετική Ενωση. Παράλληλα με τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις, χτίστηκαν σχεδόν 12.000 σπίτια, σχολεία, κινηματογράφοι, ένα νοσοκομείο με μαιευτική κλινική και δύο πάρκα για τους εργάτες του εργοστασίου και για τις οικογένειές τους.

Αλλεπάλληλες πρωτιές στην παραγωγή

Στις 5 Απρίλη του 1939, η πρώτη παρτίδα πυροσυσσωματώματος σιδηρομεταλλεύματος (hotsinter) έφτασε στο λιμάνι του Αζόφσταλ με το ατμόπλοιο «Sudkom», η πρώτη φορά στον κόσμο που μεταφέρονταν με πλοία πυροσυσσωμάτωμα. Ορισμένες ακόμα πρωτιές που κατέγραψε το βιομηχανικό συγκρότημα ήταν οι εξής:... 

Τριπλό αυτοκτονικό πλήγμα - Η Ευρώπη σε καθεστώς πολλαπλής γεωπολιτικής ομηρίας

Η Ευρώπη έχει εισέλθει αμετάκλητα στην περιδίνηση των συνεπειών μιας σφοδρής συστημικής σύγκρουσης που κλιμακώθηκε ραγδαία με καταλύτη το Ρωσοουκρανικό και μαίνεται ανεξέλεγκτη συμπαρασύροντας ολόκληρη την Ευρασία στα αχαρτογράφητα νερά μιας ευρύτατης και κυρίως μιας πολυδιάστατης αναθεωρητικής ατζέντας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο αδόκιμος τρόπος με τον οποίον ουσιαστικά επεβλήθη η βίαια ενσωμάτωση των Ευρωπαϊκών χωρών στην χορογραφία αυτής της σύγκρουσης, ακύρωσε πλήρως το έτσι κι αλλιώς αναιμικό γεωπολιτικό κεφάλαιο της οικονομικοπολιτικής τους ενοποίησης και αντικαθιστά ταχύτατα το επίπλαστο συγκριτικό πλεονέκτημα της Οικονομικής τους ευμάρειας, με ένα καθεστώς παραλυτικής ομηρίας το οποίο αποδομεί σταδιακά μια σειρά από κρίσιμες παραμέτρους που συνέθεσαν την φυσιογνωμία της μεταπολεμικής Ευρωπαϊκής ισχύος.

Σε αυτό το Ευρωπαϊκό περιβάλλον, που ορίζεται πλέον ως χώρος συνύπαρξης πολλαπλών, σύνθετων, στρατηγικών αλλά και υβριδικών απειλών, η ανισομέρεια διευρύνεται, οι υποβόσκοντες ανταγωνισμοί αναμένεται να προσλάβουν συγκρουσιακό χαρακτήρα και οι πανηγυρισμοί των πρώτων ημερών για την υποτιθέμενη Ευρωπαϊκή αποφασιστικότητα προκειμένου να σφυρηλατηθεί μια ενιαία στάση απέναντι στο «τέρας του Βορρά», παραχωρούν σταδιακά την θέση τους σε ένα ιδιότυπο «ο σώζων εαυτόν σωθήτω», που εμφανίζεται πλέον αμείλικτο, όσο απομυθοποιείται η ευκολία με την οποία χτίστηκαν οι προσδοκίες για την υποτιθέμενη αποτελεσματικότητα του συντονισμένου Δυτικού «αντιπολεμικού» εκβιασμού. 

Κατά τα λοιπά... Μετά από 80 ημέρες πολέμου, ένας πρώτος απολογισμός αν μη τι άλλο επιβεβαιώνει ότι:

Πρώτον: Η Ουκρανία καταστράφηκε μεν, αλλά στρατιωτικά δεν της επέτρεψαν να καταρρεύσει, ενώ το κεφάλαιο του εδαφικού της διαμελισμού δεν θα ανοίξει και τυπικά, όσο μπορεί ακόμη, με...