Στην περιδίνηση αδιέξοδων και αυτοκαταστροφικών χειρισμών χωρίς στρατηγική εξόδου

Ήταν 4 Μαρτίου του 2022. Η Ελληνική κοινωνία γι’ ακόμη μια φορά είχε παραδοθεί αβασάνιστα σε ένα περιβάλλον διχασμού όπου με αφορμή το Ουκρανικό, οι μισοί συμπολίτες μας εμφανίζονται να αναπαράγουν αφορισμούς για την «εγκληματική εισβολή» των Ρώσων στην γειτονική χώρα και οι άλλοι μισοί παραληρούσαν με ενθουσιασμό, για την υποτιθέμενη ευκολία με την οποία πίστευαν ότι οι Ρώσοι θα σάρωναν τα πάντα στο διάβα τους και ότι μέσα σε ελάχιστο χρόνο η Ουκρανία θα μπορούσε ακόμη και να αφανιστεί από τον Ευρωπαϊκό χάρτη…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ήταν 4 Μαρτίου του 2022, όταν κόντρα στο ρεύμα και στους ανερμάτιστους αλαλαγμούς των ημερών, υπήρξαμε οι πρώτοι και ίσως οι μοναδικοί που επισημάναμε ότι η έκβαση του πολέμου είχε ήδη κριθεί. Ότι για την Ρωσία η έκβαση αυτού του πολέμου, φαίνεται να συνιστά μια πολυδιάστατη στρατηγική ήττα, αφού κατά την διεξαγωγή του, δεν απομυθοποιήθηκε μονάχα η ικανότητά της να ανταποκριθεί με επιτυχία στις απαιτήσεις μιας μεσαίας συμβατικής πολεμικής αναμέτρησης, έχοντας σταθμίσει πλήρως την σχέση κόστους - οφέλους, αλλά παράλληλα με αυτό, απομυθοποιήθηκε πρωτίστως η ικανότητά της να διαχειριστεί επιτυχώς το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού, το οποίο ομολογουμένως είχε εξασφαλίσει έναντι πάντων. Και φυσικά, επί της ουσίας, αλλά και εκ του αποτελέσματος κρίνοντας, αυτό που επίσης καταγράφεται από τις πρώτες κιόλας ημέρες της σύγκρουσης, είναι η επιτελική ανεπάρκειά της στον επιχειρησιακό σχεδιασμό αλλά και στην οργάνωση της επιμελητείας, γεγονός που οδήγησε σε μια ραγδαία αποδόμηση της εικόνας ισχύος η οποία φιλοτεχνήθηκε επιμελώς κατά την διάρκεια της τελευταίας εικοσαετίας.

Θα μπορούσαν τα πράγματα να εξελιχθούν διαφορετικά;;;

Προφανώς και θα μπορούσαν. Άλλωστε χωρίς περιστροφές και χωρίς να διατηρούμε την παραμικρή επιφύλαξη, σε σχετικό μας άρθρο την 22^α Φεβρουαρίου 2022, αμέσως μετά την έναρξη των συγκρούσεων, τονίσαμε πως: «Με την επέμβαση στην Ουκρανία, η επιλογή του Πούτιν, ήταν να εγκαινιάσει ένα παιχνίδι ΣΚΛΗΡΗΣ ΙΣΧΥΟΣ, με ενσωματωμένη την δυνατότητα να διαχυθεί η δυναμική του και να απορυθμίσει συνολικά την Δυτική Αρχιτεκτονική». Γι’ αυτό και...

Τραγικές εξελίξεις

Οι εξελίξεις είναι τραγικές για τους Ρώσους στο μέτωπο του Ουκρανικού... Το ότι οι δυτικές κοινωνίες πληρώνουν αυτήν την στιγμή βαρύτατο τίμημα είναι γεγονός αλλά σε καμία περίπτωση δεν αρκεί για να αποτιμηθεί σοβαρά η σημασία των εξελίξεων...

Πρώτον: Γιατί οι συνέπειες των "αντικυρώσεων" είναι ένα πρώτης τάξεως άλλοθι για ευρύτατες καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που θα ήταν αδιανόητες σε περιβάλλον μη πολεμικών οικονομιών. Και...

Δεύτερον: Διότι το αφήγημα της Ρωσικής συμβατικής ισχύος καταρρίπτεται... Η κυρίαρχη αντίληψη για τις πραγματικές δυνατότητες της Ρωσικής πολεμικής μηχανής, αποκαθηλώνεται σταδιακά ακόμη και στα μάτια των απλών καθημερινών ανθρώπων... Και οι επιπτώσεις στα αντιιμπεριαλιστικά κινήματα αναμένεται να είναι καταλυτικές την επόμενη περίοδο.

Τα θεμελιώδη των συγκρούσεων οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια σε δραματική τροποποίηση και...

Νοσηρό και επικίνδυνο περιβάλλον

γράφει ο Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Προχθές ο πρωθυπουργός απευθύνθηκε στην Τουρκία με την γνωστή προτροπή: "νταηλίκια γιόκ"... Υπέροχη δήλωση, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχουν ενδείξεις που να παραπέμπουν σε πολιτική ηγεσία αποφασισμένη να την υπηρετήσει...

Την επόμενη μέρα ο πρωθυπουργός εξεδήλωσε την πρόθεσή του να συνομιλήσει και πάλι με τον Τούρκο Πρόεδρο, προσπερνώντας επιδεικτικά το γεγονός ότι με τις παρεμβάσεις του, ταπεινώνει σταθερά τον ίδιο... Προσβάλλει την ιστορική μνήμη... Και μιλά απαξιωτικά για την χώρα μας και τον λαό της...

Χθες ο Τσαβούσογλου απευθύνθηκε στην Ελλάδα καλώντας την να μην μπει σε περιπέτειες για λογαριασμό άλλων γιατί θα το πληρώσει...

Στην δική μας προσέγγιση και μέσα από σχετικό άρθρο που δημοσιεύτηκε χθες, μιλήσαμε για πιθανή εργαλειοποίηση ενός μη αποφασισμένου πρωθυπουργού, από...

Αφιέρωμα σ έναν γελοίο

Η γη που πατάς μοσχομυρίζει Ελλάδα γελοίε Ακάρ που έχεις το θράσος να μιλήσεις για δήθεν τουρκικά ονόματα στην Ελληνική Θράκη... 

Ακόμη και οι συγγενείς που επικαλείσαι, αυτών που προσκύνησαν και εκτούρκισαν τα ονόματά τους, ζουν εκεί που μοσχομυρίζει Ελλάδα γελοίε Ακάρ... 

Και είσαι τόσο ανόητος, που...

Προσοχή στην δήλωση του πρωθυπουργού διότι τίποτε δεν είναι εξ ορισμού αθώο…

Η αιφνίδια δήλωση του πρωθυπουργού ο οποίος απευθυνόμενος στον Ερντογάν από το βήμα της ΔΕΘ είπε το γνωστό: «Νταηλίκια γιόκ με την Ελλάδα», δεν ήταν μια τυχαία δήλωση και δεν αρκεί να την προσεγγίσουμε με πανηγυρισμούς και τυμπανοκρουσίες…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Φαίνεται ότι ο πρωθυπουργός της χώρας, εργαλειοποιείται αυτήν την στιγμή από τους Αμερικανούς, σε μια προσπάθεια εξώθησης του Ερντογάν σε απονενοημένο τυχοδιωκτισμό που θα σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους του και θα δρομολογήσει μια ευρύτατη ανασύνταξη στην πολιτική ηγεσία της γειτονικής χώρας.

Η φιλοδοξία των Αμερικανών, είναι να προκύψει μέσα από αυτήν την διεργασία ένα κυβερνητικό σχήμα που θα λειτουργήσει περισσότερο πειθαρχημένα και λιγότερο ανταγωνιστικά στην Αμερικανική περιφερειακή στρατηγική, με πυρήνα το δίδυμο των Κιλιντσάρογλου – Αξενέρ, οι οποίοι βεβαίως κάνουν ότι μπορούν προκειμένου να ενθαρρύνουν το αμετάκλητο βήμα του Ερντογάν προς το απονενοημένο.

Το εάν τελικά θα παγιδευτεί ο Ερντογάν στην περιδίνηση του θυμικού και των μεγαλοϊδεατικών ονειρώξεών του, παρασυρμένος σε μια άτσαλη επιθετική πρωτοβουλία ή εάν θα περιμένει ροκανίζοντας τον χρόνο προκειμένου να έρθει η κατ’ αυτόν κατάλληλη στιγμή προκειμένου να υλοποιήσει μέρος των απειλών του ΚΑΙ στο πεδίο, είναι κάτι που...

Στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου υπάρχουν τυχοδιώκτες και μια κοινωνία παραδομένη στην ντόπα του φανατισμού

Το Ελληνικό πολιτικό σύστημα, με προεξάρχουσα την εκάστοτε κυβέρνηση αυτού του τόπου, αρνείται πεισματικά να «διαβάσει» τις πραγματικές προθέσεις της τουρκικής πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας και εμφανίζεται εξαιρετικά απρόθυμο να διαμορφώσει μια στρατηγική περπατησιά με όρους που να αναβαθμίζουν την χώρα σε σοβαρό γεωπολιτικό δρώντα…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Σε έναν γεωπολιτικό δρώντα ΙΚΑΝΟ να διεκδικήσει αυξημένο ρόλο και λόγο στην νέα περιφερειακή Αρχιτεκτονική ΚΑΙ κυρίως ΕΤΟΙΜΟ να καταδείξει την αποφασιστικότητά του να πρωταγωνιστήσει στην δημιουργία σοβαρών στρατηγικών αναχωμάτων, ικανών να ακυρώσουν πλήρως τις Ευρωμεσογειακές φιλοδοξίες του Νεο-οθωμανισμού…

Αυτή η απροθυμία, αποθρασύνει τους επιτελείς της Άγκυρας οι οποίοι  διευρύνουν σταθερά την αναθεωρητική τους ατζέντα και επιδιώκουν να «κλειδώσουν» ανατροπές στο έδαφος των αλλεπάλληλων τυχοδιωκτισμών, με εργαλείο την επιχειρησιακή κλιμάκωση αλλά ΚΑΙ την εκβιαστική Διπλωματία στην οποία επιδίδονται συστηματικά και σε όλα ανεξαιρέτως τα επίπεδα.

Στην νέα κατάσταση που διαμορφώνεται, η Τουρκία διεκδικεί ρόλο κλειδί για τις εξελίξεις σε ολόκληρη την Ευρασία. Πρόκειται για έναν ρόλο ρυθμιστικό - εξισορροπητικό αλλά και αναχωματικό στο πλαίσιο του νέου πολυπολικού κόσμου, τον οποίο οι κυρίαρχοι πόλοι ισχύος είναι διατεθειμένοι υπό προϋποθέσεις να της τον αναγνωρίσουν, προσβλέποντας στην γεωπολιτική της εργαλειοποίηση, όταν αποσαφηνιστούν πλήρως οι παράμετροι που θα προσδιορίσουν την νέα ισορροπία αλλά και τους όρους που θα διέπουν τον ανταγωνισμό της ισχύος στην νέα εποχή. Όσοι λοιπόν επιμένουν να παραμυθιάζονται φαντασιωνόμενοι μια Τουρκία στα πρόθυρα της κατάρρευσης, διεθνώς απομονωμένη και καθηλωμένη σε γεωπολιτικό κεφαλοκλείδωμα από την αποφασιστικότητα των ισχυρών, καλό θα είναι να αλλάξουν πλευρό, γιατί οι εξελίξεις δεν περιμένουν και αναμένεται να είναι αμείλικτες.

Καλό θα είναι επίσης να θυμίσουμε σε όλους εκείνους που έχουν την τάση να λησμονούν, πως η πολιτική ηγεσία της Τουρκίας, ΔΕΝ αρκείται στην...

Υποκλοπές - Η ευρωπαϊκή διάσταση μιας βρώμικης συστημικής χορογραφίας

Καθοριστικής σημασίας ζήτημα, η βαρύτητα του οποίου υπερβαίνει ακόμη και αυτήν καθ’ εαυτήν την αποκάλυψη του νέου σκανδάλου με τις υποκλοπές, είναι η ανωριμότητα, η πολιτική ευτέλεια αλλά και η ηθική φτήνια με την οποία προσπαθούν να εμπλακούν στην διαχείριση των συνεπειών και των κρίσιμων παραμέτρων αυτού του αίσχους, τόσο η κυβέρνηση και ο καθ’ όλα ένοχος πρωθυπουργός, όσο και η αντιπολίτευση στο σύνολό της.

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Για τους μεν, αυτό που προέχει είναι η συγκάλυψη, ο αποπροσανατολισμός των όποιων ερευνών, η επένδυση στην λήθη, ο συμψηφισμός στην αθλιότητα και φυσικά η ανάκτηση της χαμένης πρωθυπουργικής αξιοπιστίας μετά το φιάσκο του «διαγγέλματος», ούτως ώστε να αποκατασταθεί ένα πολιτικό περιβάλλον ικανό να εξασφαλίσει μια ψευδαίσθηση κυβερνησιμότητας και μέσω αυτής να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια σχετικά αξιοπρεπή πορεία της ΝΔ προς τις εκλογές, πολύ δε περισσότερο τώρα που το πλεονέκτημα του εκλογικού αιφνιδιασμού, έχει χαθεί οριστικά από την πρωθυπουργική φαρέτρα.

Για την αντιπολίτευση, και στο περιβάλλον της εξαιρετικά κοντόφθαλμης προσέγγισης ενός κατά τα λοιπά κορυφαίου προβλήματος Δημοκρατίας και δημοκρατικής λειτουργίας των θεσμών, αυτό που φαίνεται να προέχει, είναι η πολιτική αξιοποίηση του σκανδάλου με τα μάτια στραμμένα στις εκλογές και στο κυβερνητικό ισοζύγιο της επόμενης μέρας.

Το Ελληνικό πολιτικό σύστημα στο σύνολό του (αφού στο ανούσιο καταγγελτικό θέατρο συμμετέχουν πλέον και κυβερνητικοί βουλευτές αλλά και άλλα κυβερνητικά στελέχη), παραμένει προσκολλημένο σε κραυγές, αφορισμούς και αναθέματα, τοποθετώντας απέναντί του έναν ανεπαρκέστατο, χειραγωγούμενο και εν τέλει εξαιρετικά επικίνδυνο πρωθυπουργό που αυτήν την φορά πιάστηκε με την γίδα στην πλάτη. Τον τοποθετεί απέναντί του, όχι για να τεθεί επί τάπητος η ουσία του προβλήματος και να απαιτηθούν μέτρα για την ουσιαστική, οριστική και άμεση αντιμετώπισή του. Τον τοποθετεί απέναντί του, στο πλαίσιο μιας προσπάθειας μέσα από την οποία επιδιώκει ν’ αναβαθμίσει την δική του ιδιαίτερη πολιτική θέση, εν όψει εξελίξεων και ανακατατάξεων στο πολιτικό σκηνικό.

Να τονίσουμε πάντως εδώ πως η ευθύνη για την κατάντια μιας ΕΥΠ που ουδέποτε θεσμοθετήθηκε και κυρίως ουδέποτε αντιμετωπίστηκε στην πράξη ως πραγματικά «ΕΘΝΙΚΗ», βαρύνει τα...

Η Πελόζι ως χρήσιμη ηλίθια και η Ταϊβάν σε ρόλο μεταουκρανικού τυχοδιώκτη

Ο τυχοδιωκτισμός των Αμερικανών με την προκλητική επίσκεψη της Ν. Πελόζι στην Ταϊβάν, διαμορφώνει ένα νέο εξαιρετικά απρόβλεπτο περιβάλλον στις Σινοαμερικανικές σχέσεις και είναι βέβαιο ότι θα επιταχύνει μια σειρά από εξελίξεις που θα τροποποιήσουν δραματικά, τόσο το περιφερειακό status όσο και τους όρους που διέπουν την κορυφαία στρατηγική σύγκρουση…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Να ξεκαθαρίσουμε προκαταβολικά ότι ανεξάρτητα από την τακτική των αποστάσεων, του σκεπτικισμού και της δήθεν μη συμφωνίας, με την οποία επέλεξαν οι επιτελείς του Λ. Οίκου να εμφανιστούν αρχικά ότι αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο εγχείρημα, είναι βέβαιο πως η «πρωτοβουλία Πελόζι» δεν είναι προϊόν απερισκεψίας ενός κυβερνητικού στελέχους που αίφνης παρανόησε, αυτονομήθηκε και αποφάσισε να ασκήσει προσωπική Εξωτερική πολιτική και μάλιστα σε αυτό το επίπεδο. Είναι μια πρωτοβουλία με ισχυρό γεωστρατηγικό αποτύπωμα, η οποία χορογραφήθηκε πλήρως και έχει την απόλυτη έγκριση της κυβέρνησης των ΗΠΑ και του προεδρικού επιτελείου.

Σε επίπεδο διμερών σχέσεων μεταξύ δυο Υπερδυνάμεων άλλωστε, ΚΑΝΕΝΑ κυβερνητικό στέλεχος δεν έχει την δυνατότητα να αυτονομηθεί κατά τρόπο ικανό να θέσει σε κίνδυνο την διεθνή θέση της χώρας του και την παγκόσμια Ειρήνη. Πολύ δε περισσότερο δεν έχει το περιθώριο να προαναγγείλει με τυμπανοκρουσίες τις επικίνδυνες προθέσεις του και οι πάντες γύρω του να σιωπούν και να αντιμετωπίζουν το όλον ζήτημα με αμηχανία. Ένα τέτοιο κυβερνητικό στέλεχος, καθαιρείται… Συλλαμβάνεται… Εκτελείται… Αλλά σίγουρα ΔΕΝ ΑΥΤΟΝΟΜΕΙΤΑΙ εάν...

Στην κόψη του Ξυραφιού

Το παιχνίδι στην Ταϊβάν γίνεται εξαιρετικά επικίνδυνο. Το Πεκίνο ανέβασε πολύ ψηλά τον πήχη των αντιδράσεων στους Αμερικανικούς σχεδιασμούς και εάν κάνει πίσω, τότε το κεφάλαιο της Ταϊβάν θα ανοίξει με τρόπο εκρηκτικό και απρόβλεπτο…

του Κ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι επιλογές που έχει είναι δύο. Σκληρές επιλογές ΚΑΙ οι δύο, αλλά είναι οι μόνες στις οποίες δυνητικά μπορεί να καταφύγει...

Η πρώτη είναι να καταρρίψει το κυβερνητικό αεροσκάφος με την ανεκδιήγητη, προκλητική και ανεύθυνη Αμερικανίδα. Όμως όλοι αντιλαμβάνονται ότι αυτό σημαίνει πόλεμος με απρόβλεπτες προεκτάσεις.

Η δεύτερη επιλογή είναι να το παρενοχλήσει σοβαρά χωρίς να αποτρέψει την προσγείωσή του στο έδαφος της Ταϊβάν. Τότε θα έχει ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και θα πρέπει να είναι αποφασισμένο να "καταπιεί" την Ταϊβάν τροποποιώντας οριστικά τα δεδομένα...

Ο Αμερικανός πρόεδρος και το επιτελείο του, επέδειξαν εξαιρετική ανωριμότητα όσο και ανευθυνότητα στην διαχείριση μιας κορυφαίας διεθνούς πρόκλησης και αν δεν βρεθεί κάποιος αποφασισμένος να...

Ενεργός γεωστρατηγικός ρεφενές

Ορισμένες κρίσιμες παρατηρήσεις με αφορμή την επίσκεψη του ηγέτη της Σαουδικής Αραβίας στην Αθήνα...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ενδιαφέροντα από την σκοπιά της δρομολογούμενης γεωστρατηγικής ανασύνταξης αλλά και των σύγχρονων προκλήσεων που σχετίζονται με την Γεωοικονομία, θεωρούνται τα διμερή σχήματα στα οποία συμμετέχει η χώρα. Και είναι ενδιαφέροντα, πρωτίστως διότι η Ελλάδα οφείλει να έχει ενεργή και γιατί όχι πρωταγωνιστική παρουσία και ρόλο, στο νέο μοντέλο περιφερειακής ασφάλειας και ανάπτυξης που διαμορφώνεται... Το πρόβλημα όμως δεν περιορίζεται στην θεωρητική προσέγγιση μιας επικαιροποιημένης πρόκλησης που εμφανίζεται να έχει έναν ιδιαίτερο δυναμισμό...

Τα κρίσιμα ερωτήματα, σχετίζονται με το εάν και κατά πόσον η πολιτική ηγεσία του τόπου μας, συνειδητοποιεί επαρκώς ότι:

Πρώτον: Οι χώρες της Μ. Ανατολής, είτε κατά μόνας είτε στο πλαίσιο περιφερειακών συνεργασιών και συνευρέσεων, δεν ανακάλυψαν σήμερα και αιφνίδια την ύπαρξη της πατρίδας μας σε αυτήν την γωνιά του χάρτη. Αυτό που κάνουν, είναι να σπεύδουν να αξιοποιήσουν (βλέπε να οικειοποιηθούν) ένα σημαντικό γεωπολιτικό μέρισμα από...

Μύθοι και πραγματικότητα της «πράσινης μετάβασης» - Το παράδειγμα του LNG

Οι διαδικασίες για την επιτάχυνση κατασκευής των υποδομών πλωτής μονάδας αποθήκευσης και αεριοποίησης (FSRU) υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Αλεξανδρούπολη, καθώς και τα σχέδια για νέα μονάδα που προωθούνται, εγείρουν βάσιμες ανησυχίες σχετικά με τους κινδύνους για την ασφάλεια των κατοίκων, για το περιβάλλον, την τοπική οικονομία. (...)

της Εύης Γεωργιάδου

Μεγάλοι οι κίνδυνοι για την ασφάλεια και το περιβάλλον

Οσοι προσπαθούν να μας καθησυχάσουν για τους κινδύνους, επικαλούνται την ύπαρξη κανονισμών ασφαλείας. Είναι πράγματι έτσι;

Τα ατυχήματα που έχουν συμβεί διεθνώς, μήπως συνέβησαν σε χώρες που δεν είχαν σε εφαρμογή κανονισμούς;

Μόλις πριν έναν μήνα, για παράδειγμα, έγινε σοβαρό ατύχημα με πυρκαγιά και έκρηξη σε μία από τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις LNG στις ΗΠΑ, στο Τέξας, που προκάλεσε σοβαρές ζημιές και έθεσε εκτός τις εγκαταστάσεις.

Αντίστοιχο ατύχημα είχε γίνει το 2020 στη Νορβηγία, που...

Ισορροπία συμβιβασμών στο νοσηρό και εξαιρετικά επικίνδυνο καθεστώς του ΜΗ πολέμου

Η Ελλάδα, ίσως είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που έχει απέναντί της έναν δεδηλωμένο αντίπαλο με έμπρακτα διακηρυγμένες τις ευρύτατα αναθεωρητικές του προθέσεις, αλλά παρ’ όλα αυτά, η ίδια επιμένει να «διαβάζει» την τουρκική στρατηγική, κυρίως ως ένα απλό επικοινωνιακό αφήγημα, που μπορεί άλλοτε να το αγνοεί και άλλοτε να το προσαρμόζει στα μέτρα των δικών της ανοχών, ούτως ώστε να ταιριάζει πάντα, σε ένα κακώς νοούμενο «Ελληνικό μοντέλο» ερμηνείας, κατανόησης και διαχείρισης των περιφερειακών εξελίξεων και προκλήσεων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο αυτού του «Ελληνικού μοντέλου» ανάλυσης και στρατηγικής διαχείρισης των προκλήσεων, είναι η συλλογιστική ποικιλομορφία με την οποία εκδηλώνεται στον δημόσιο λόγο και πρακτικά καλύπτει όλο το φάσμα των δυνητικών προσεγγίσεων. Από την διαχρονική φοβική διπλωματική και επιχειρησιακή ατολμία, στην οποία παραμένει καθηλωμένη η κυβερνητική πολιτική εδώ και κάμποσες δεκαετίες, έως και την νηφάλια εθνοκεντρική προσέγγιση που θεωρεί – και σωστά – πως εάν η πατρίδα μας δεν αλλάξει ρότα, δόγμα και αντίληψη, θα οδηγηθεί μοιραία στον γεωπολιτικό της ακρωτηριασμό.

Αυτή η συλλογιστική και ερμηνευτική ποικιλομορφία, παρά τα φαινόμενα, δεν παραπέμπει σε ένα περιβάλλον ευφορίας και παραγωγικού οργασμού για την στρατηγική σκέψη. Πρωτίστως διότι η ύπαρξη αυτής της ποικιλομορφίας, επιβεβαιώνει ότι η κυρίαρχη και επομένως η συστημική στρατηγική σκέψη στην χώρα μας, αδυνατεί να εμπνεύσει τους ανθρώπους που πραγματικά ανησυχούν και που εντέλει αρνούνται να αποδεχτούν ότι η σφραγίδα του ΕΛΙΑΜΕΠ, μπορεί να επικυρώσει επιλογές στρατηγικής επιβίωσης για τον Ελληνισμό. Έτσι, ο αδιαμφισβήτητος πλούτος στην παραγωγή ιδεών και προτάσεων που καταγράφεται καθημερινά στον Δημόσιο διάλογο, παραμένει κατά βάσην εξωσυστημικός και συχνότατα στοχοποιείται από συγκεκριμένα συστημικά πολιτικά και ακαδημαϊκά κέντρα, ενώ δεν λείπουν και οι περιπτώσεις κατά τις οποίες γίνεται προσπάθεια ακόμη και για την απροκάλυπτη ποινικοποίησή του. Όλα τα παραπάνω, παραπέμπουν σε μια καταφανή συστημική ένδεια, απόλυτα αναντίστοιχη με τις πραγματικές δυνατότητες, με τις ανάγκες του τόπου μας, αλλά και με τις προκλήσεις της εποχής.

Θεμελιώδης επίπτωση αυτής της κραυγαλέας αναντιστοιχίας ανάμεσα στην φύση των προκλήσεων από την μια και στην «εθνική συστημική» απάντηση από την άλλη, είναι η ανυπαρξία ενός πλαισίου εντός του οποίου η...

Η στρατηγική της Τουρκίας απέναντι σε "τρομοκρατικά" εχθρικά κράτη που υποκινούν και υποστηρίζουν την τρομοκρατία

Το άρθρο που ακολουθεί, είναι του Μπουλέντ Ορακόγλου. Δημοσιεύεται στην Yeni Safak και είναι αποκαλυπτικό της κυρίαρχης αντίληψης με την οποία προσεγγίζει η Τουρκική πολιτική τάξη τα διαδραματιζόμενα στις Ευρωνατοϊκές δομές και την στρατηγική με την οποία η Τουρκία διαχειρίζεται την συμμετοχή της σε αυτά... Το αναδημοσιεύουμε για ενημέρωση όλων...

Κ.Κ

Η Τουρκία ενεργοποίησε τη διαδικασία απολογισμού με τους τρομοκράτες υποστηρικτές και υποστηρικτές της τρομοκρατίας, που είναι η πιο σημαντική φάση της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, ως στρατηγική στην 32η σύνοδο ηγετών του ΝΑΤΟ που διοργανώθηκε στη Μαδρίτη. Έτσι, η Τουρκία έδωσε μια σημαντική κατεύθυνση στο ΝΑΤΟ, το οποίο συγκεντρώθηκε στη Μαδρίτη για να αναθεωρήσει τη στρατηγική προοπτική του ΝΑΤΟ για το 2030, όσον αφορά τις τρομοκρατικές οργανώσεις. Το FETO, το PKK, το PYD, το YPG, το DAESH και οι οπαδοί τους αναφέρονται συλλογικά ως «τρομοκρατική οργάνωση» σε έγγραφο του ΝΑΤΟ για πρώτη φορά. Όπως είναι γνωστό, οι νούμερο 1 υποκινητές των τρομοκρατικών οργανώσεων PKK/YPG, FETO και DAESH είναι οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η Γερμανία, η Γαλλία και υπάρχουν χώρες πιόνια ή χτυπητές όπως η Σουηδία, η Φινλανδία και η Ελλάδα που χρησιμοποιούνται από αυτές τις χώρες. Αυτές οι χώρες, που οδήγησαν την Τουρκία σε πολιτική αστάθεια και πραξικοπήματα χρησιμοποιώντας τρομοκρατικές οργανώσεις, είναι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ!

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ERDOĞAN ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΩΝ ΗΓΕΤΩΝ.

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έδειξε στους ηγέτες της συνόδου για την τρομοκρατία στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής των Ηγετών του ΝΑΤΟ, ένα βίντεο που ετοίμασε η Προεδρία των Επικοινωνιών, στο οποίο εξηγείται ο...

Το ταμείο της Μαδρίτης… Τα κέρδη της Τουρκίας και οι διαχρονικές αυταπάτες μας…

Όπως ακριβώς ήταν αναμενόμενο. Τα συστημικά ΜΜΕ ανέλαβαν εργολαβικά να «εκλαϊκεύσουν», σύμφωνα πάντα με τους κανόνες του «επιθυμητού», τα αποτελέσματα της Νατοϊκής συνόδου κορυφής που πραγματοποιήθηκε στην Μαδρίτη…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το τραγικό της Ιστορίας, είναι ότι ουδείς από τους κορυφαίους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, επιχειρεί να αναδείξει τα (καταφανώς ανύπαρκτα) κέρδη που απεκόμισε η Ελληνική πλευρά, σε μια ιστορική συγκυρία που θα μπορούσε όντως  να αποκομίσει κέρδη, ενώ οι πάντες προσπαθούν να υποβαθμίσουν τα πολλαπλά ωφελήματα τα οποία απέσπασε – δυστυχώς και αυτήν την φορά – η Τουρκία, αφού προηγουμένως πειθανάγκασε τους πάντες να χορέψουν στον ρυθμό των δικών της απαιτήσεων και εκβιασμών.

Η συγκεκριμένη μιντιακή και πολιτική εργολαβία, δεν συνιστά υπεύθυνη εθνική στάση, διότι δεν επιστρατεύεται προκειμένου να τονώσει την αυτοπεποίθηση του Ελληνικού λαού και να ισχυροποιήσει το διπλωματικό αποτύπωμα των αδιαπραγμάτευτων Ελληνικών θέσεων, σε μια κρίσιμη ιστορική εποχή και σε μία γεωπολιτική γειτονιά που απειλείται με ευρύτατη αποσταθεροποίηση εξ αιτίας της Τουρκικής επιθετικής – αναθεωρητικής ατζέντας.

Η συγκεκριμένη εργολαβία επιστρατεύεται για να συγκαλύψει προβλήματα, για να υποβαθμίσει ευθύνες, για να ΜΗΝ απονομιμοποιηθούν αδιέξοδες και αναποτελεσματικές πολιτικές, για να ΜΗΝ καταδειχτούν αλυσιδωτές αποτυχίες και φυσικά για να αποκρυβεί το γεγονός ότι ο περιφερειακός εκβιαστής και επιβουλέας της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας μας, ενισχύει την θέση του στο πλαίσιο των συμμαχικών δομών και αναβαθμίζει την δυνατότητά του να αμφισβητεί την νομιμότητα και την ισχύ του περιφερειακού στάτους.

Κατά την άποψη του γράφοντος, η επικοινωνιακή τακτική που επιλέγεται από συγκεκριμένα μιντιακά και πολιτικά κέντρα, είναι μια απαράδεκτη και κυρίως μια επικίνδυνη τακτική, όχι μονάχα επειδή...

Γαλλικές εκλογές: Τοξικό αποτέλεσμα με οσμή πολυμερούς "πορτοκαλί" παρέμβασης

Όπως ήταν αναμενόμενο, υπάρχει μια σημαντική μερίδα αναλυτών που έχει επενδύσει πολλά στην εκλογική συμπεριφορά των Γάλλων ψηφοφόρων. Αυτή η προσέγγιση βέβαια, μπορεί να διευκολύνει σημαντικά την ανάδειξη ποικίλων επιθυμητών - ρεαλιστικών και μη - πολιτικών σεναρίων σε σχέση με τα αναμενόμενα τόσο στην Γαλλία όσο και στην Ευρώπη συνολικά…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Εμφανίζει όμως σοβαρό πολιτικό έλλειμμα ως προς την αποτίμηση των πραγματικών δεδομένων και με αυτήν την έννοια καλό θα είναι να επανεξεταστεί ως αντίληψη, έτσι ώστε να μην ματαιοπονούμε αναπαράγοντας επιφανειακές και αδιέξοδες προσεγγίσεις.

Ορισμένες κρίσιμες επισημάνσεις…

Η εκλογική συμπεριφορά κάθε κοινωνίας (επομένως και της Γαλλικής κοινωνίας) είναι πρωτίστως πολιτική συμπεριφορά. Ως τέτοια λοιπόν, δεν προκύπτει αιφνίδια και με καταλύτη την προσφυγή στην κάλπη. Αντιθέτως… 

• Διαμορφώνει τους όρους που οδηγούν στις εκλογές και τους διαμορφώνει είτε με την δράση της είτε με την παθητικότητά της… 
• Υπαγορεύει την κατάταξη των διεκδικητών της ψήφου με διακριτό ρόλο μέσα στο συστημικό πολιτικό στερέωμα… 
• Επιδρά καθοριστικά, με τις ανοχές της ή με τις αντιστάσεις της, στις απαραίτητες προσαρμοστικές διορθωτικές πολιτικές παρεμβάσεις στις οποίες καταφεύγουν τα πολιτικά κόμματα, προκειμένου να εξασφαλίσουν την πολυπόθητη εκλογική στήριξη… 

Και προφανώς πιστοποιεί, μέσα από την διαδικασία ενός ιδιότυπου πολιτικού face control, ότι αποδέχεται τα νέα πολιτικά «φρούτα» που της σερβίρουν, για να «κλειδώσει» ΚΑΙ με την ψήφο της, την παρουσία τους στα πολιτικά πράγματα του τόπου.

Η Γαλλική κοινωνία λοιπόν οδηγήθηκε στις εκλογές και είχε να επιλέξει πολιτικά προϊόντα από έναν συγκεκριμένο και απολύτως συστημικό πολιτικό καμβά, ο οποίος προέκυψε ως συνισταμένη των δικών της πολιτικών ανοχών από την μια και των...

Σκακιέρα προκλήσεων… Αδιέξοδοι πειραματισμοί... Μοντέλα που καταρρέουν...

Η εξέλιξη της Ρωσο-Ουκρανικής σύγκρουσης, επιβεβαιώνει καθημερινά την ιδιότητα που αποδώσαμε από την πρώτη στιγμή σε αυτήν την αντιπαράθεση, όταν πρώτοι και ίσως μόνοι, σπεύσαμε να την προσεγγίσουμε ως γενικευμένη συστημική ρήξη πολλαπλών επιπέδων και απρόβλεπτων διαστάσεων εις το διηνεκές…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Επιβεβαιώνει επίσης ότι, τόσο κατά την κορύφωση των πολεμικών επιχειρήσεων, όσο και κατά την διάρκεια της επιθετικής εργαλειοποίησής τους, στην οποία επιδόθηκε σύσσωμη η Δυτική Συμμαχία προκειμένου να προσδώσει «στρατηγικό βάθος» στον αντιρωσσικό της προσανατολισμό, όσο βεβαίως και σήμερα που βρίσκεται σε εξέλιξη μια εναγώνια προσπάθεια όλων των ισχυρών δρώντων, οι οποίοι επιδιώκουν να την οδηγήσουν σε φάση ελεγχόμενης αποκλιμάκωσης, η διαχείριση αυτής της σύγκρουσης ΔΕΝ είναι γραμμική, ενώ οι προσδοκίες του συνόλου των εμπλεκομένων ΔΕΝ αντιστοιχίζονται με τα αποτελέσματα που καταγράφονται, ΟΥΤΕ στο πεδίο των επιχειρήσεων, ΟΥΤΕ βεβαίως ως γεωπολιτικό μέρισμα των επιλογών κανενός.

Στην αποτίμηση των πρώτων ημερών του πολέμου, η Δυτική συμμαχία φάνηκε να κερδίζει το στοίχημα της αποκατάστασης της κλονισμένης της συνοχής και οι ΗΠΑ το στοίχημα της ηγεμονικής πρωτοκαθεδρίας στο περιβάλλον της ανασυγκροτημένης συμμαχίας. Ωστόσο, είχαμε προειδοποιήσει ότι ΚΑΙ αυτό το στοιχείο, καλό θα είναι να μην εκλαμβάνεται ως αδιασάλευτο κεκτημένο αφού ο τρόπος με τον οποίο συντελέστηκε αυτή η διεργασία, εμφανίστηκε να αγνοεί επιδεικτικά μια σειρά από συστημικά αδιέξοδα και ανατροφοδοτούμενες αντιθέσεις, ενώ δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι «επένδυσε» συνειδητά σε αυτά τα αδιέξοδα και τις αντιθέσεις, στο πλαίσιο μιας κοντόφθαλμης προσπάθειας των Αμερικανών να επαναβεβαιώσουν την...

Ατζέντα πολέμου…

Η αναβάθμιση των προκλήσεων είναι διαρκής… Οι παράτολμες - πειρατικές πρακτικές στο πεδίο και οι κατευθυνόμενες προβοκάτσιες που κινούνται ακόμη και πέρα από τα όρια της κόκκινης γραμμής, τείνουν να καταστούν ρουτίνα στην αποτίμηση της Ελληνοτουρκικής καθημερινότητας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Στην πατρίδα μας όμως, δυστυχώς συνεχίζουμε να καταγινόμαστε με τα αυτονόητα, σε μια προσπάθεια να προσαρμόσουμε τις ειδήσεις αλλά και τις κρίσιμες αξιολογικές προσεγγίσεις, στα μέτρα αυτών που θέλουμε να ακούμε, ενώ αυτό που οφείλουμε να κάνουμε ως κοινωνία, είναι να απαιτούμε ύψιστη ετοιμότητα, πολιτική αποφασιστικότητα, σχέδιο και φυσικά την καθημερινή επιβεβαίωση ενός ρόλου για την πατρίδα μας, που θα αποπνέει τον αέρα του πρωταγωνιστή, αρνούμενη να καταστεί φτηνό παρακολούθημα των εξελίξεων και των σχεδιασμών τρίτων.

Ας επανέλθουμε όμως στα αυτονόητα, μιας και στον τόπο μας συμπεριφερόμαστε ωσάν να υπάρχει μια αόρατη αρχή, στην οποία θα πρέπει να καταθέτουμε κάθε φορά τα διαπιστευτήριά μας, πριν επιχειρήσουμε να αξιολογήσουμε δεδομένα, εξελίξεις και συμπεριφορές…

Α. Προφανώς ΔΕΝ θέλουμε πόλεμο. Η πατρίδα μας όμως, είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ανοικτή ατζέντα πολέμου, το περιεχόμενο της οποίας ΔΕΝ το διαμορφώνουμε εμείς. Και αυτήν την πραγματικότητα, είναι φανερό ότι ΔΕΝ μπορούμε να την αγνοήσουμε.

Β. Το περιεχόμενο αυτής της ατζέντας είναι συγκεκριμένο και δυναμικά διευρυνόμενο, ενώ σε ότι αφορά στην ουσία του, αποτελείται από δυο θεμελιώδη «πακέτα» επιδιώξεων. 

• Το πρώτο από αυτά σχετίζεται με όλα όσα η Τουρκία απαιτεί να της παραχωρήσουμε, διότι απλώς… έτσι γουστάρει. 
• Και το δεύτερο, αφορά σε όλα όσα η Τουρκία απαιτεί να μην διεκδικήσουμε, διότι απλώς και εδώ… έτσι γουστάρει.

Όταν λοιπόν, σε συνθήκες κλιμακούμενου παροξυσμού, δηλώνουμε με περισσή βεβαιότητα ότι η Τουρκία τελικά ΔΕΝ θα επιχειρήσει το απονενοημένο, αυτό σημαίνει πως...

Με ενορχηστρωτή το ΕΛΙΑΜΕΠ και με πράξεις αυτοπεριορισμού της Εθνικής αξιοπρέπειας στα 6 νμ

Η Τουρκική επιθετικότητα έχει περάσει σε μια φάση πρωτοφανούς κλιμάκωσης και αυτή η κλιμάκωση έχει πάψει πλέον είναι μόνο ρητορική…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Οι δηλώσεις των τούρκων επιτελών και ο συνδυασμός τους με τους διαρκείς τυχοδιωκτισμούς οι οποίοι εκδηλώνονται στο πεδίο, αποτελούν μέρος μιας ενιαίας στρατηγικής που στην παρούσα φάση απέναντι στην χώρα μας, δεν οριοθετεί απλώς το εύρος μιας απαράδεκτης αναθεωρητικής ατζέντας, αλλά ισοδυναμεί στην πράξη με μια διαρκή προπαρασκευστική πολεμική ενέργεια που βρίσκεται σε εξέλιξη και είναι απλώς ζήτημα χρόνου το πότε ακριβώς θα ανάψει και τυπικά το φυτίλι του δυναμίτη.

Σημαντική παράμετρος σε αυτήν την κρίσιμη ιστορική συγκυρία, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ το ποιος θα χρεωθεί με την «ρετσινιά» του επιτιθέμενου, όπως εσφαλμένα επιμένουν να αναμασούν κορυφαίοι Έλληνες πολιτικοί αλλά και οι «στρατηγικοί» μας σύμμαχοι, με προεξάρχοντες τους Αμερικανούς, συντηρώντας έτσι μια επικίνδυνη και καθαγιαστική για τον ρόλο τους αντίληψη μέσα στην Ελληνική κοινωνία. Άλλωστε η «ρετσινιά» του επιτιθέμενου, με το όποιο ηθικά απαξιωτικό φορτίο την συνοδεύει, εξανεμίζεται γρήγορα την επόμενη μέρα κατά την διάρκεια του επαναπροσδιορισμού των ισορροπιών και αυτό που μένει για να προσμετρήσει τελικά στην επαναδιατύπωση της περιφερειακής εξίσωσης, είναι το...

Το Ελληνοτουρκικό σύστημα σύρεται αμετάκλητα σε μια σύγκρουση σκληρής ισχύος

Μιντιακά αλλά και πολιτικά στελέχη, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο Δυτικοευρωπαϊκό γεωπολιτικό στερέωμα, επιμένουν να αποδίδουν την κλιμάκωση της Τουρκικής επιθετικότητας, στις καθεστωτικές ανάγκες του Τουρκικού κατεστημένου το οποίο επιδιώκει να ισχυροποιήσει περαιτέρω την θέση του εν όψει εξελίξεων και φυσικά στις εκλογικές ανάγκες του ιδίου του συστήματος Ερντογάν, που επιδιώκει να αντιστρέψει το κλίμα της πολιτικής αβεβαιότητας εν όψει των προεδρικών εκλογών του Ιουνίου του 2023…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πρόκειται για μια κατάφορα εσφαλμένη προσέγγιση, που υποβαθμίζει ένα κρίσιμο γεωπολιτικό στοίχημα στο επίπεδο του διαχειριστικού τακτικισμού και συνακόλουθα υποτιμά και το μέγεθος των κινδύνων με τους οποίους βρίσκεται αντιμέτωπη η χώρα μας αλλά και η ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου.

Η επιθετική κλιμάκωση εκ μέρους της Τουρκίας, ΔΕΝ είναι απλώς μια κλιμάκωση στο επίπεδο της ρητορικής και όλα δείχνουν πως η εξέλιξη αυτής της κλιμάκωσης, ΔΕΝ πρόκειται να περιοριστεί σε μια διευρυμένη - σε σχέση με το παρελθόν - αλληλουχία επιχειρησιακών τυχοδιωκτισμών στο πεδίο, που θα μπορούσε να ενσωματωθεί στα πεπερασμένα όρια ενός «θερμού επεισοδίου», προκειμένου έτσι να καταστεί διαχειρίσιμη.

Η Τουρκία δεν έχει σηκώσει απλώς ψηλά τον πήχη των παράλογων διεκδικήσεων που απαριθμεί στο πλαίσιο του ευρύτερου αναθεωρητικού της παραληρήματος. Η Τουρκία προωθεί μεθοδικά την ατζέντα ενός στρατηγικού διμέτωπου, με την οποία ουσιαστικά αμφισβητεί δυο πράγματα:

• Α. Τα ισχύοντα σύνορα, άρα το εύρος του ΔΙΚΟΥ ΤΗΣ γεωπολιτικού αποτυπώματος το οποίο επιδιώκει να μετατοπίσει ΚΑΙ προς τα Δυτικά ώστε να έχει διαφορετικό ρόλο και πολλαπλά αναβαθμισμένο λόγο στην σχέση ισχύος που διαφαίνεται ότι θα διαμορφωθεί ανάμεσα στην Ευρώπη ως συμπαγή βραχίονα της Δυτικής συμμαχίας από την μια και στην Ρωσία ως μέρος του όποιου διάδοχου Ευρασιατικού σχήματος θα μπορούσε να διαμορφωθεί στο ρευστό μεταπολεμικό σκηνικό. Και…

• Β. Τον γεωπολιτικό ρόλο της Ευρώπης, στο βαθμό που θα μπορούσε να της ανατεθεί ένας τέτοιος ρόλος, στο πλαίσιο του επικαιροποιημένου Νατοϊκού σχεδιασμού.

Δεν είναι λοιπόν διόλου τυχαίο το γεγονός, ότι αυτή η ακραία κλιμάκωση έρχεται να διαψεύσει πλήρως τις προσδοκίες των αφελών που θεωρούσαν ότι η Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, θα...

Ας μην χάσουμε και πάλι το μέτρο με τους υπερφίαλους πανηγυρισμούς

γράφει ο Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Καλές οι δηλώσεις. ΚΑΙ του εκπροσώπου της Γερμανικής κυβέρνησης, αλλά ΚΑΙ η απαντητική δήλωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αναφορικά με το καθεστώς κυριαρχίας στα Ελληνικότατα νησιά, όπως επίσης και με την καταδίκη της κλιμακούμενης Τουρκικής επιθετικότητας…

Είναι καλές, διότι αποτελούν ένα καινούριο, χρήσιμο εργαλείο στα χέρια μιας έξυπνης και σωστά στοχευμένης Εξωτερικής πολιτικής (την οποία ειρήσθω εν παρόδω ΔΕΝ διαθέτουμε) που θα μπορούσε να μεγιστοποιήσει την προστιθέμενη αξία τους. Καλό θα είναι πάντως να μην χάσουμε και πάλι το μέτρο με το εύρος των πανηγυρισμών και κυρίως καλό θα είναι να μη μας διαφεύγουν δυο πράγματα…

Πρώτον: Τα παραπάνω συνιστούν δηλώσεις που διατυπώνονται σε συγκεκριμένο χρόνο και κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις και ΔΕΝ συνιστούν σαφείς και ξεκάθαρες δεσμεύσεις που προεξοφλούν την...