Οι εξελίξεις στον
ΣΥΡΙΖΑ, τροποποιούν δραματικά τις μετεκλογικές ισορροπίες στο πολιτικό
σκηνικό, ενώ παράλληλα με αυτό, πυροδοτούν
και μια σειρά από αλυσιδωτές διεργασίες οι επιπτώσεις των οποίων θα επεκταθούν
ακόμη και στα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά των κυρίαρχων πολιτικών κομμάτων…
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Ο λόγος είναι απλός. Η αποσύνθεση του ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε αιφνίδια, και οι επιταχυνόμενοι ρυθμοί
με τους οποίους εξελίσσεται, καθιστούν
δύσκολη την αφομοίωση των ποικίλων επιπτώσεών της από τους πρωταγωνιστές
του πολιτικού σκηνικού. Οι αντιδράσεις
με τις οποίες τις υποδέχονται οι λοιπές πολιτικές δυνάμεις δεν είναι ευθύγραμμες και η
ανομοιογένεια ως προς τα αντανακλαστικά που ενεργοποιούν, είναι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό μεταξύ
των πολιτικών κομμάτων.
Η ΝΔ ξεβολεύεται από την ραστώνη της μετεκλογικής της Νιρβάνας, αφού η θεσμική ανατροπή στην κοινοβουλευτική
γεωγραφία θα επιφέρει μοιραία και μια επίπλαστη αναβάθμιση στην ένταση του
αντιπολιτευτικού λόγου, αν και αυτό δεν συνεπάγεται αυτόματα πως θα οδηγήσει
και στην αναβάθμιση των ποιοτικών του χαρακτηριστικών.
Το ΠΑΣΟΚ θα δρομολογήσει ανατροπές στην φυσιογνωμία του πολιτικού του λόγου,
προσβλέποντας στην αφαίμαξη βουλευτών από τον καταρρέοντα ΣΥΡΙΖΑ, που θα του
επιτρέψουν να αναβαθμιστεί τεχνικά σε
αξιωματική αντιπολίτευση μέσα στην τρέχουσα κοινοβουλευτική θητεία, γεγονός
που θα έχει συγκεκριμένες επιπτώσεις στην φυσιογνωμία του πολιτικού του λόγου, στις
εξωθεσμικές και άλλες εξαρτήσεις του και φυσικά στην πολιτική του συνοχή.
Η πιθανότητα της τεχνικής αναβάθμισης του ΠΑΣΟΚ σε αξιωματική αντιπολίτευση, παραμένει ισχυρό ενδεχόμενο από την στιγμή που για να το επιτύχει απαιτείται η κοινοβουλευτική «αφαίμαξη» έξι φιλόδοξων βουλευτών από τους καιροσκόπους του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό όμως δεν συνεπάγεται αυτόματα ότι θα ευθυγραμμιστεί με αυτόν τον τεχνικά διασφαλισμένο ρόλο και το σχετικό δημοσκοπικό του αποτύπωμα, ενώ σε καμία περίπτωση οι όποιες επικοινωνιακές πιρουέτες του Ανδρουλάκη που...










.jpg)
.jpg)

