Πως η Ισπανία παγιδεύεται στο βρώμικο γεωπολιτικό παίγνιο της Τουρκίας

Οι συμφωνίες για την συμπαραγωγή και την πώληση Ισπανικών οπλικών συστημάτων στην Τουρκία, ΔΕΝ είναι και ΔΕΝ θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ένα απλό διακρατικό deal…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Είναι πολλές και κρίσιμες οι ιδιαιτερότητες που αφορούν στο συγκεκριμένο «πακέτο», γι' αυτό και επιβάλλεται να αναδειχτούν στις πραγματικές διαστάσεις τους, αφού ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια ακόμη και μιας ηθικά απαράδεκτης στρατηγικής συμφωνίας μεταξύ των δύο μερών…

Για την Ισπανική κυβέρνηση…

Η Τουρκία αντιμετωπίζεται ως μια ενδιαφέρουσα χρηματοοικονομική πιάτσα, που εξασφαλίζει σημαντικές ευκαιρίες επέκτασης - μέσω και εξαγορών – του Ισπανικού χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Την ίδια στιγμή, ο όγκος των παραγγελιών που δέχεται η Ισπανική πολεμική βιομηχανία, πιστοποιεί ότι η Τουρκία αναδεικνύεται ΚΑΙ στον εξοπλιστικό τομέα, ως ένας πολύ σημαντικός πελάτης – εταίρος, για όποιον επιχειρήσει να αποτιμήσει αυτήν την σχέση με όρους εμπορικούς. Έτσι, η Ισπανία αδυνατώντας να «δραπετεύσει» από την παραδοσιακή κακοδαιμονία των Ευρωενωσιακών χαρτογιακάδων, εγκλωβίζεται στην λαγνεία των μεγάλων εμπορικών συμφωνιών, με αποτέλεσμα να αποσυνδέει τους οικονομικούς της σχεδιασμούς από την υποτιθέμενα κοινή Ευρωπαϊκή στρατηγική ατζέντα, να προκαλεί σοβαρά ρήγματα στην ενιαία της έκφραση και εν τέλει να μετατρέπεται σε απροκάλυπτο διπλωματικό σύμμαχο (βλέπε μακρύ χέρι) της Άγκυρας, που...

Τουρκία: Ένας ύπουλος περιφερειακός μπαμπέσης. Εχθρός της Ευρωπαϊκής κουλτούρας και κοινωνίας

Η έκρηξη της μεταναστευτικής κρίσης στα σύνορα της Πολωνίας, προφανώς είναι κατευθυνόμενη και απολύτως χορογραφημένη…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ωστόσο, δεν έχει καμία απολύτως αξία να συνεχίσουμε να συζητούμε για το προφανές, αφού το πραγματικά ανησυχητικό - ανησυχητικότερο ίσως ακόμη και από αυτήν καθ’ εαυτή την εξέλιξη της συγκεκριμένης υπόθεσης, που φαντάζει μάλλον αβέβαιη - είναι η εμμονική άρνηση της Ευρωπαϊκής πολιτικής ελίτ να αντιμετωπίσει την συγκεκριμένη πρόκληση με την ενδεδειγμένη σοβαρότητα και να βγάλει τα αναγκαία συμπεράσματα για την αποτελεσματική διαχείριση όλων όσων πρόκειται να ακολουθήσουν.

Η Ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία, έσπευσε ατυχώς να τοποθετηθεί με μυωπική μονομέρεια απέναντι στο δίπολο Ρωσία – Λευκορωσία, την στιγμή που οι πάντες γνωρίζουν ότι η «τεχνογνωσία», το «υλικό» και η ακαταμάχητη πρόθεση της γεωπολιτικής εργαλειοποίησης του μεταναστευτικού, έχει ενσωματωθεί αμετάκλητα στην στρατηγική «κουλτούρα» της Τουρκίας. Το γνωρίζει βεβαίως ΚΑΙ η Πολωνία και ας μην τολμά - σε αυτήν την φάση τουλάχιστον - να την κατονομάσει και να τοποθετηθεί απέναντι στο ευκαιριακό στρατηγικό της δεκανίκι, αν και είναι αυτή η οποία δέχεται ισχυρότατη πίεση στα σύνορά της, με ότι μπορεί αυτό να σημαίνει για την επόμενη μέρα στο εσωτερικό της αλλά και στην ευρύτερη περιοχή. Ήδη παρατηρείται ανησυχητική συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων και από τις δύο πλευρές των συνόρων και αυτή η εξέλιξη καθιστά προς το παρόν ιδιαίτερα δύσκολη την διαχείριση της κατάστασης.

Η Ρωσία και η Λευκορωσία προφανώς δεν απενοχοποιούνται για την κλιμάκωση της μεταναστευτικής κρίσης στα Πολωνικά σύνορα. Είναι λογικό, αλλά και με όρους ψυχρής γεωπολιτικής προσέγγισης, θεωρείται ταυτόχρονα ΚΑΙ αναμενόμενο, το να επιδιώκουν αμφότερες την πολιτική και κοινωνική αποσταθεροποίηση της Ευρώπης, αφού στο πλαίσιο του διαμορφωθέντος μεταψυχροπολεμικού στρατηγικού ανταγωνισμού, υφίστανται και οι δύο, Ευρωπαϊκές κυρώσεις, αντιμετωπίζουν και οι δύο ένα...

Βαλκάνια… Θα είναι μια πιθανή νέα κυβέρνηση Μίτσκοσκι η τελευταία κυβέρνηση των Σκοπίων;

Η πολιτική ανατροπή στα γειτονικά Σκόπια δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Ήταν μια εξέλιξη απολύτως αναμενόμενη και πέρα από τις όποιες επιφανειακές αναγνώσεις, είναι φανερό πως ούτε οι Αμερικανοί ούτε βεβαίως η Βαυαροδιοικούμενη Ευρώπη έκαναν κάτι με σκοπό να την αποτρέψουν…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Κρίσιμοι παράγοντες που επιτάχυναν τυπικά αυτήν την εξέλιξη, είναι τα πολλαπλά αδιέξοδα με τα οποία βρέθηκε αντιμέτωπη η κυβέρνηση Ζάεβ, η οποία ουσιαστικά δεν επιβραβεύθηκε από τους Αμερικανοευρωπαίους πάτρωνές της, για το «έργο» που προσέφερε στην Βαλκανική πολιτική του Δυτικού συνασπισμού, αφού τελικά δεν πριμοδοτήθηκε με παρεμβάσεις ικανές να διευκολύνουν την Ευρωπαϊκή πορεία της γειτονικής χώρας, πράγμα που θα μπορούσε να εκληφθεί ως μια ευρύτερη πολιτική συμβολή στην εδραίωση της περιφερειακής σταθερότητας.

Στην πατρίδα μας, η απολύτως προβλέψιμη συστημική στρατηγική σκέψη, έσπευσε να προσεγγίσει τα διαδραματιζόμενα στα Σκόπια με την διαχρονική επιπολαιότητα που την χαρακτηρίζει και όπως ήταν αναμενόμενο επικέντρωσε την προσοχή της στο μέλλον που επιφυλάσσεται απέναντι στην Συμφωνία των Πρεσπών.

Το πρόβλημα όμως με την μικρή Βαλκανική χώρα είναι πολύ ευρύτερο…

Και μπορεί τα πολλαπλά αδιέξοδα, με τα οποία βρέθηκε αντιμέτωπη η κυβέρνηση Ζάεφ, να επιτάχυναν τις πολιτικές διεργασίες που καταγράφονται αυτήν την στιγμή στο εσωτερικό της, ωστόσο, η πολιτική ανατροπή η οποία συντελέστηκε, είναι φανερό πως δεν εξαντλείται στα ζητήματα που σχετίζονται με την αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού, την ανακατανομή ρόλων και εν τέλει την νομή της ίδιας της εξουσίας.

Πρόκειται για μια εξέλιξη που συνδέεται άμεσα - και με την σειρά της τις ανατροφοδοτεί έτι περαιτέρω - με δυναμικές ισχυρών εθνικιστικών ανταγωνισμών που είναι διάχυτες στην πολυεθνική κοινωνία των Σκοπίων και των οποίων το...

Δεν είναι αυτοκτονία... Είναι δολοφονία και παραμένει ατιμώρητη... Γιατί;;;

Η μακάβρια λίστα των νεκρών εξ αιτίας της πανδημίας μεγαλώνει σταθερά και επικίνδυνα. Δυστυχώς, δεν απέχουμε πολύ από την ημέρα που θα χαθεί κάθε έλεγχος, αναφορικά ΚΑΙ με τον αριθμό των διασωληνωμένων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Την ίδια στιγμή, ανησυχητικές διαστάσεις προσλαμβάνει το φαινόμενο συμπολιτών μας οι οποίοι, χτυπημένοι σοβαρά από την νόσο covid, πεθαίνουν αβοήθητοι, είτε επειδή αρνούνται να νοσηλευτούν, είτε γιατί, ακόμη και όταν οδηγηθούν στο νοσοκομείο με μέριμνα των συγγενών τους και μετά από την ραγδαία επιδείνωση της κατάστασης της υγείας τους, οι ίδιοι αρνούνται την ενδεδειγμένη ιατρική υποστήριξη και παραδίδονται αμαχητί στο μοιραίο…

Με αφορμή τα συγκεκριμένα περιστατικά και φυσικά μέσα στο περιβάλλον του νοσηρού δικαιωματισμού που κυριαρχεί στον σύγχρονο κόσμο (και στο οποίο περιβάλλον, οι ανθρώπινες αξίες αλλά και ο οφειλόμενος σεβασμός σε αυτές, αφυδατώνονται συστηματικά από το ουσιαστικό περιεχόμενό τους), ευδοκιμεί με έναν τρόπο στρεβλό και ενίοτε προκλητικό, μια συζήτηση περί του «δικαιώματος των ανθρώπων στον θάνατο»... Περί του θεσμικού πλαισίου με το οποίο θα πρέπει να «οχυρώνεται» αυτό το «δικαίωμα» ως επιλογή. Και... Περί της δεσμευτικής υποχρέωσης του γιατρού να παραιτείται ουσιαστικά από τον ρόλο του, διευκολύνοντας έτσι με...

Ανησυχητικό το μενού μιας συνάντησης που την είχαν ανάγκη και οι δυο... Και κυρίως ο Μπάιντεν

Αυτό που θα έπρεπε να μας απασχολεί, είναι το γεγονός πως το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας συνεχίζει να «λιάζεται» στον υπέροχο κόσμο της διαχειριστικής ατολμίας, με τον πρωθυπουργό να πουλά «υψηλή» πολιτική και πράσινες φαμφάρες για την ενεργειακή μετάβαση, με τις παρεμβάσεις του στην «εμπορική συνεύρεση» της Γλασκώβης και μάλιστα σε μια κρίσιμη χρονική συγκυρία, κατά την διάρκεια της οποίας οι εθνικές μας προτεραιότητες θα έπρεπε να είναι εντελώς διαφορετικές…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Παρ όλα αυτά, πολιτικοί αναλυτές, μιντιακοί διαμορφωτές και φυσικά η συστημική στρατηγική σκέψη, επιλέγουν γι’ ακόμη μια φορά να ασχοληθούν με την λάθος εκφώνηση μιας πέτσινης εξίσωσης, στην προσπάθειά τους να εργαλειοποιήσουν μια αλληλουχία αυθαίρετων και επιφανειακών ερμηνειών που αφορούν στην συνάντηση Ερντογάν – Μπάιντεν, η οποία πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη ημέρα στην Ρώμη.

Προφανώς αυτή η συνάντηση έχει ξεχωριστή σημασία. Όταν όμως τα επίσημα ανακοινωθέντα δεν είναι διόλου διαφωτιστικά για το περιεχόμενο όλων όσων διημείφθησαν μεταξύ των δυο ηγετών, τότε αυτό που οφείλει να κάνει κάθε σοβαρός αναλυτής, είναι να αναζητήσει κρίσιμες απαντήσεις, κίνητρα αλλά και μεταβλητές που σχετίζονται με την δυναμική των υπό διαμόρφωση ισορροπιών στην ιδιαιτέρως ρευστή Ευρασιατική σκακιέρα και όχι να καταγίνεται με υποτιθέμενες «ειδήσεις» της πολιτικής κλειδαρότρυπας, οι οποίες στην συνέχεια επιστρατεύονται, για να...

Απέναντι στην ηλιθιότητα, τον κομπογιαννιτισμό και την ασυνειδησία των Μανταρινάκηδων της συνωμοσιολογίας

Τα κρούσματα πληθαίνουν, η μακάβρια λίστα των νεκρών διευρύνεται και την ίδια στιγμή η αύξηση του αριθμού των διασωληνωμένων, η οποία τείνει πλέον να καταστεί ανεξέλεγκτη, απειλεί να συμπαρασύρει σε ολοκληρωτική κατάρρευση το σαθρό οικοδόμημα που συνηθίσαμε να αποκαλούμε ΕΣΥ…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί της, προετοιμάζονται με καραγκιοζιλίκια, αλλά και με άτολμα όσο και αντιφατικά ημίμετρα να διαχειριστούν επικοινωνιακά το υγειονομικό ναυάγιο στο οποίο έχει περιέλθει η χώρα…

Αρνούνται να υιοθετήσουν μέτρα ουσιαστικά, ρηξικέλευθα και κυρίως αδιαπραγμάτευτα, προκειμένου να συστρατεύσουν μαζικά την κοινωνία στον δρόμο που υπαγορεύει η επιστήμη και απαιτεί η στοιχειώδης κοινωνική υπευθυνότητα, καταδεικνύοντας ταυτόχρονα σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο, ότι οφείλει να τοποθετηθεί με τρόπο ασυμβίβαστο, απέναντι στην ηλιθιότητα, τον κομπογιαννιτισμό και την υποκρισία όλων εκείνων που με την συμπεριφορά τους επέλεξαν να αποτελούν όνειδος για την επιστήμη και επικίνδυνο καρκίνωμα στους κόλπους της πανεπιστημιακής κοινότητας.

Η πανδημία βρίσκεται ήδη σε κατάσταση δυναμικού και ενδεχομένως ανεξέλεγκτου come back, αλλά οι επιτελείς της κυβέρνησης αυτοσχεδιάζουν με ρυθμίσεις για την μουσική, για την γεωμετρία των τραπεζοκαθισμάτων και για την ύπαρξη ή μη προστατευτικών διαχωριστικών στους εξωτερικούς χώρους, ενώ συνεχίζουν να καταφεύγουν σταθερά σε γνωστές εμμονικές και αναποτελεσματικές αηδίες, που...

Ορισμένα ερωτήματα για τους οι «επιχειρησιακούς αναλυτές» του διαδικτύου…

Ξεύρεις την χώρα που ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα, που κοκκινίζει η σταφύλη και θάλλει η ελαία; Ω δεν την αγνοεί κανείς, είναι η γη η Ελληνίς.

από το ποίημα του Άγγελου Βλάχου

Στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας λοιπόν, οι πάντες διεκδικούν το δικαίωμα να γίνουν μετά Χριστόν προφήτες… Σε αυτήν την χώρα της ομολογημένης φαιδρότητας, την σημερινήν ημέραν, 24^ην του μηνός Οκτωβρίου του εθνοσωτηρίου έτους 2021, ο διαδικτυακός κοινωνικός μπαξές μας, γιόμισε ξαφνικά από το νέο φρούτο εποχής που ακούει στο όνομα «επιχειρησιακός αναλυτής»…

Σε όλους αυτούς που υπεραμύνονται του δικαιώματός τους να έχουν άποψη επί παντός επιστητού - και το οποίο ομολογουμένως είναι εκπληκτικό δικαίωμα - θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε ότι σκοτώθηκε έναν νέο παιδί, που θα μπορούσε να έχει μια διαφορετική σχέση με την ζωή και την δημιουργία. Μια σχέση που δυστυχώς δεν την επέλεξε, ΟΥΤΕ το ίδιο ΟΥΤΕ το περιβάλλον του και αυτό είναι το πρωτεύον πρόβλημα που θα έπρεπε να απασχολεί τους πάντες. Ο θάνατος ενός νέου ανθρώπου, προφανώς δεν προσφέρεται για φτηνό πολιτικαντισμό, ούτε βεβαίως για να αναπαράγονται πεισματικά εμμονικές ιδεοληψίες. Αυτός είναι και ο λόγος που σε ότι μας αφορά, θα θέλαμε να επιστήσουμε την προσοχή στα ακόλουθα και καλό θα είναι οι περιφερόμενοι «επιχειρησιακοί αναλυτές» να...

Πεμπτοφαλαγγίτικη πολιτική σαβούρα…

Για όσους δεν κατάλαβαν σε ποιες επικίνδυνες ατραπούς σύρει την Εξωτερική Πολιτικής της χώρας η κυρίαρχη συστημική στρατηγική σκέψη των «συνετών», όταν υπό τον γενικό τίτλο «ΣΥΝΕΣΗ» επιμένει να αποθαρρύνει την Ελλάδα από το οριοθετήσει ΑΟΖ με την Κύπρο, δηλαδή με χώρα μέλος του ΟΗΕ και της ΕΕ, καλό θα είναι να ρίξουν μια ματιά στο παρακάτω απόσπασμα... 

Λέει λοιπόν το ΥΠΕΞ  της Τουρκίας με αφορμή την καινούρια πρωτοβουλία που αναλαμβάνει η γειτονική χώρα και υλοποιεί σχέδιο περικύκλωσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, βάζοντας πόδι σε θαλάσσια ζώνη άσκησης Κυπριακών κυριαρχικών δικαιωμάτων : «Το Oruc Reis στάλθηκε βορείως της Κύπρου στην περιοχή η οποία καθορίστηκε από τη Συμφωνία Υφαλοκρηπίδας που υπογράψαμε με την (παράνομη) ‘’ΤΔΒΚ’’ το 2011 και των οποίων τα σύνορα κοινοποιήθηκαν στον ΟΗΕ στις 18 Μαρτίου 2020»… Τι έχουμε λοιπόν εδώ;;; Προσέξτε… 

Στο "παρά πέντε" ενός πολεμικού τυχοδιωκτισμού – Πρόκληση για την επόμενη μέρα στην Ευρώπη

Πρόλογος αντί... επιλόγου…

Είχα πλέον ολοκληρώσει αυτό το άρθρο, όταν διάβασα την δήλωση του Ακάρ σύμφωνα με την οποία χαρακτηρίστηκε «εποικοδομητική» η συνάντησή του με τον Έλληνα Υπουργό Άμυνας. Αναζητώντας στο διαδίκτυο σχετική τοποθέτηση του Έλληνα Υπουργού, έπεσα επάνω σε μια δεύτερη είδηση σύμφωνα με την οποία συνελήφθησαν με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας, 6 αστυνομικοί της ομάδας «ΔΙΑΣ» επειδή έκαναν χρήση του όπλου τους και υπήρξε νεκρός κατά την διάρκεια μακράς καταδίωξης κλεμμένου αυτοκινήτου με τρεις υπόπτους οι οποίοι διεμβόλισαν τις μοτοσυκλέτες τους. Ειλικρινά δεν ξέρω εάν έχει νόημα να διαβάσετε αυτό το άρθρο και κυρίως δεν ξέρω τι περιμένουμε ούτε τι ακριβώς κάνουμε όλοι εμείς σε τούτη την χώρα…

Κ. Κυριακόπουλος

Ένας πρώτος κύκλος διμερών συμφωνιών και πολυμερών περιφερειακών συνευρέσεων, στις οποίες συμπρωταγωνιστεί και η χώρα μας, έχει ήδη ολοκληρωθεί. Ορισμένες από αυτές, έχουν να επιδείξουν διακριτό στρατηγικό αποτύπωμα, αλλά αυτή η διαπίστωση από μόνη της δεν αρκεί για να αποδώσει με ακρίβεια όλα όσα συντελούνται στην ευρύτερη γεωπολιτική μας γειτονιά…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Άλλωστε… Οι στρατηγικές επιδιώξεις, ως προϊόν εξειδικευμένης και επίπονης επιτελικής δουλειάς, έχουν πάντα κυρίαρχη εθνική ταυτότητα, η οποία είναι ταυτόσημη με την εθνική ταυτότητα των συμφερόντων τα οποία προορίζονται να εξυπηρετήσουν. Επομένως και τα προσδοκώμενα στρατηγικά ωφελήματα, ΔΕΝ διαχέονται αυτοδίκαια και κυρίως ΔΕΝ διαχέονται ισομερώς ούτε βεβαίως με την ίδια βαρύτητα μεταξύ των συμβαλλομένων μερών.

Από την άποψη αυτήν, η πολιτική τάξη της χώρας - η οποία ειρήσθω εν παρόδω αποδεικνύεται γι’ ακόμη μια φορά επιρρεπής στην λαγνεία των «ζήτω», των πανηγυρισμών και των καθ’ υπερβολήν όσο και αυθαίρετων ερμηνειών των συμπεφωνηθέντων -  δεν μπορεί να συνεχίσει να επαναπαύεται στο ροζ συννεφάκι των εντυπώσεων ή ενδεχομένως και των αυταπατών της. Αντιθέτως, αυτό που οφείλει να κάνει, είναι να σχεδιάσει την μεθοδολογία, την δράση και τις παρεμβάσεις της, με τις οποίες θα επιδιώξει να διευρύνει στην πράξη το στρατηγικό βάθος αυτών των συμφωνιών, έτσι ώστε… 

Κατ’ ανάθεσην «πρωταγωνιστής» σε ένα περιβάλλον καινούριων ευκαιριών και ρόλων που αναδιανέμονται

Η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Πολωνίας το οποίο αποφαίνεται ότι οι Ευρωπαϊκές νομολογίες και εν γένει το Δίκαιο της ΕΕ, δεν μπορεί να υπερβαίνει ή να συγκρούεται με το Σύνταγμα της χώρας, δεν είναι μια τυχαία απόφαση και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως μια επιπόλαια επιλογή, από μια χώρα που υποτίθεται ότι επιλέγει να «αυθαδιάζει» συστηματικά και να αμφισβητεί στην πράξη την ορθότητα και το αδιαπραγμάτευτο των επιλογών που υπαγορεύουν οι θεσμοί του Ευρωπαϊκού Ιερατείου…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Μπροστά στις κυοφορούμενες εξελίξεις - και ανεξάρτητα από την όποια αμιγώς νομική προσέγγιση των Πολωνών Δικαστών - η συγκεκριμένη απόφαση συνιστά μεταξύ άλλων και ευθεία βολή απέναντι στις πολιτικές που επιδιώκουν την ενίσχυση της Ευρωπαϊκής αυτονομίας. Από την άποψη αυτή, η συγκεκριμένη εξέλιξη, δεν μπορεί να υποβαθμιστεί στο επίπεδο μιας απλής νομικής και ερμηνευτικής διαφωνίας - έστω και διακεκριμένης - μεταξύ του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Πολωνίας. Πολύ δε περισσότερο που η αντιπαράθεση επί αυτών των ζητημάτων, ενσωματώνεται και διευρύνει έτι περαιτέρω την εξελισσόμενη εσωτερική σύγκρουση μεταξύ του άτυπου μπλοκ των πρώην Ανατολικών χωρών από την μια (οι οποίες θεωρούν ότι τα ιδιαίτερα συμφέροντά τους εξυπηρετούνται πληρέστερα μέσα από τις Νατοϊκές δομές και με τον προσεταιρισμό των Αμερικανών) και των παραδοσιακών χωρών που συγκροτούν τον σκληρό πυρήνα της ΕΕ από την άλλη.

Με την Ευρωπαϊκή και την Νατοϊκή ηγεσία να βρίσκονται ήδη αντιμέτωπες με τα κρίσιμα στοιχήματα μιας εποχής κατά την διάρκεια της οποίας επαναπροσδιορίζονται οι όροι και η φυσιογνωμία που θα προσλάβει τελικά η νέα Αρχιτεκτονική ισχύος, είναι φανερό πως αυτό το συγκρουσιακό περιβάλλον δεν είναι μονάχα ένα...

Φροντίστε να θυμάστε αυτές τις επισημάνσεις

Επιμένουμε ότι ο παράγοντας «χρόνος», είναι η πλέον κρίσιμη παράμετρος που σχετίζεται με την Ελληνογαλλική Συμφωνία και η σοβαρότητα αυτής της παραμέτρου, θεωρείται εφάμιλλη της πρόβλεψης για αμοιβαία αμυντική συνδρομή…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το αυξημένο της ειδικό βάρος, έγκειται στο γεγονός ότι η επίδρασή της είναι καταλυτική σε όλα όσα αφορούν στις εξελίξεις της επόμενης μέρας και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά…

ΚΑΙ η Γαλλία, η οποία έχει κάθε λόγο να διαχειρίζεται ευέλικτα τον αυξημένο ρόλο που κατοχυρώνει μέσα  από αυτήν την Συμφωνία στην ευρύτερη περιοχή, προκειμένου να αποσπάσει ανταλλάγματα από την Τουρκία, επιδιώκοντας έτσι να ακυρώσει μέρος των συνεπειών που υφίσταται εξ αιτίας της ύπουλης στάσης των Βρετανών…

ΚΑΙ η Τουρκία, η οποία γνωρίζει αυτήν την ανάγκη των Γάλλων και με τον αδίστακτο τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται, θα προσπαθήσει να προσαρμόσει την διαχείρισή της στα μέτρα των δικών της ηγεμονικών επιδιώξεων σε βάρος πρωτίστως της χώρας μας αλλά και της Κύπρου…

Οφείλει να το συνειδητοποιήσει κατεπειγόντως ΚΑΙ η Ελλάδα, η οποία δεν πρέπει να...

Στο γήπεδο της Αποφασιστικότητας και με εργαλείο τον Αιφνιδιασμό

Από την πρώτη στιγμή τονίσαμε ότι η Ελληνογαλλική συμφωνία, είναι πρωτίστως ένα κρίσιμο στοίχημα της Ελληνικής Εξωτερικής πολιτικής με τον χρόνο, αλλά και με την ανάγκη να αποστασιοποιηθεί άμεσα από τους εμμονικούς "δαίμονες" που έρχονται από το παρελθόν…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η έκβαση αυτού του στοιχήματος, θα καθορίσει σε τελευταία ανάλυση, όχι μόνο το εύρος και τα πεδία στα οποία θα εκδηλώνεται η περαιτέρω κλιμάκωση της Τουρκικής επιθετικότητας απέναντι στην Ελλάδα, αλλά κυρίως τον χαρακτήρα που θα προσλάβει και φυσικά τους όρους με τους οποίους θα διεξάγεται μια πραγματική, διαρκής και παράλληλη σύγκρουση που βρίσκεται σε εξέλιξη και η οποία προσδιορίζεται ως σύγκρουση του νεο-οθωμανισμού με την Ευρώπη και τον Δυτικό κόσμο συνολικά.

Οι πρώτες Τουρκικές αντιδράσεις επιβεβαιώνουν ότι η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της γειτονικής χώρας, έχουν πλήρη επίγνωση της ιδιαίτερης βαρύτητας που έχει η παράμετρος «χρόνος», γι’ αυτό και σπεύδουν καθημερινά με παρεμβάσεις επί του πεδίου να θεμελιώσουν «δικαιώματα» και να εμπλουτίσουν την ατζέντα των συζητήσεων με καινούρια απαράδεκτα τετελεσμένα. Την ίδια στιγμή, η Τουρκική Εξωτερική πολιτική πλαγιοκοπεί την περιφερειακή σταθερότητα, τόσο με την καινούρια επιστολή του Μονίμου Αντιπροσώπου της στον ΟΗΕ του κ. Φ. Σινιρίογλου με την οποία - και με πρόσχημα την αποστρατιωτικοποίηση - θέτει σε καθολική αμφισβήτηση το καθεστώς κυριαρχίας των μεγάλων νήσων του Αιγαίου, όσο και με τις προκλητικές δηλώσεις Τσαβούσογλου περί επικείμενης κήρυξης ΑΟΖ στην Ν.Α Μεσόγειο.

Έχουμε δηλαδή μια αλληλουχία νέων επιθετικών παρεμβάσεων, με τις οποίες αναβαθμίζεται δραματικά το επίπεδο της Τουρκικής προκλητικότητας και ταυτόχρονα προαναγγέλλονται καινούριες διπλωματικοπολιτικές πρωτοβουλίες, οι οποίες θα περιπλέξουν ακόμη περισσότερο τα...

Διμερής Συμφωνία με έντονο Ευρωατλαντικό αποτύπωμα και απόκρυφες επιδιώξεις

Με 191 θετικές ψήφους κυρώθηκε το απόγευμα της 7ης Οκτωβρίου η Ελληνογαλλική συμφωνία για συνεργασία σε άμυνα και ασφάλεια. Μια συμφωνία, την οποία ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε «ιστορική» και όλα δείχνουν ότι πραγματικά είναι…

του Γ. ΙΕΡΟΔΙΑΚΟΝΟΥ

Μην μας παρασύρει το γεγονός ότι αυτή η συμφωνία χαρακτηρίζεται από τα δύο συμβαλλόμενα μέρη ως “διμερής”. Καθόλου διμερής δεν είναι, καθότι τονίζεται σαφώς πως Ελλάδα και Γαλλία συμφωνούν στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάλιστα αυτό αναφέρεται σαφώς στο άρθρο 3: «τα μέρη…συνεχίζουν να ενισχύουν την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας της Ε.Ε., η οποία πρέπει να συμπεριλαμβάνει την προοδευτική διαμόρφωση μίας Πολιτικής Άμυνας της Ένωσης».

Βλέπουμε δηλαδή πως η διμερής συμφωνία έχει εδώ έντονο το Ευρωατλαντικό «αποτύπωμα», καθώς εκφράζει κυρίως την αταλάντευτη στρατηγική στόχευση της Δύσης. Όχι στα πλαίσια των φαντασιώσεων κάποιων Ευρωπαίων φεντεραλιστών, που οραματίζονται ευρωστρατούς και σχεδιασμούς ενιαίας ευρωπαϊκής άμυνας, που δεν είναι καθόλου εφικτό (τουλάχιστον στο εγγύς μέλλον), αλλά συνολικά του Δυτικού κόσμου, με προεξέχουσες τις ΗΠΑ. Γι’ αυτό εξάλλου το States Department χαιρέτισε την υπογραφείσα συμφωνία.

Οι αναλύσεις που θέλουν την συμφωνία ως αντίδωρο των Αμερικανών προς την Γαλλία για την προηγηθείσα συμφωνία ΗΠΑ, Αγγλίας, Αυστραλίας για τον Ειρηνικό, έχουν μεν μια κάποια βάση, αλλά απέχουν πολύ από το να...

Μπογδάνοι, ακροδεξιά και παρακμιακά -περιθωριακά ψευτοκινήματα

Η περίπτωση Μπογδάνου, δεν είναι ένα αυτοτελές περιστατικό από εκείνα που ανακύπτουν περιστασιακά κατά την τρέχουσα πολιτική διεργασία. Και φυσικά η «διαγραφή» του από την κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ, σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως μια πολιτική πράξη, με την οποία  συντηρητική παράταξη σπεύδει με συνέπεια να τακτοποιήσει «τα του οίκου της», διαχειριζόμενη επιθετικά και με αποφασιστικότητα τις όποιες περίεργες και ανεπιθύμητες κακοφωνίες…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η περίπτωση Μπογδάνου, είναι μέρος μιας αλυσίδας γεγονότων που προηγήθηκαν και άλλων που πρόκειται να ακολουθήσουν και τα οποία σχετίζονται με τις ευρύτερες προσαρμογές που αφορούν στην «δεξιά πολυκατοικία» στο σύνολό της. Έχουν να κάνουν με την συνολικότερη και διαρκή προσπάθειά της να επαναπροσδιορίσει τα ταυτοτικά της χαρακτηριστικά και κυρίως να τα προσαρμόσει – αντιστοιχίσει με τις προκλήσεις της εποχής και με τις γενικότερες πολιτικές ανακατατάξεις που βρίσκονται σε εξέλιξη σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Κ. Μπογδάνος επιδιώκει να εμφανίζεται ως ένα εξευγενισμένο αλλά σε κάθε περίπτωση ακροδεξιό απολειφάδι, από εκείνα που επιχειρούν επικοινωνιακά να στρογγυλέψουν τις πιο απεχθείς γωνίες της ακροδεξιάς ρητορικής και να τις περιβάλουν με τον μανδύα μιας ιδιότυπης σοφιστικέ πολιτικής ψευδοκουλτούρας, στο πλαίσιο της αναγκαίας συστημικής αναμόρφωσης και προσαρμογής που έχει ανάγκη ο χώρος του.

Δεν πρόκειται για μια προσωπική επιλογή, αλλά για μια τάση που επιχειρεί να καταστεί κυρίαρχη στον συγκεκριμένο χώρο και εκφράζεται από την νέα γενιά των επίδοξων εκπροσώπων του, οι οποίοι προσπαθούν να τον αποσυνδέσουν από το απεχθές πεζοδρομιακό του παρελθόν και...

Για μια ολοκληρωμένη στρατηγική απάντηση με την αυτοπεποίθηση του σοβαρού γεωπολιτικού δρώντα

Στις 7 Οκτωβρίου η Βουλή αναμένεται να κυρώσει την Αμυντική Συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας αλλά το κλίμα μέσα στο οποίο διαφαίνεται ότι θα διεξαχθεί η όλη συζήτηση, επιβεβαιώνει γι’ ακόμη μια φορά πως το Ελληνικό πολιτικό σύστημα αρνείται να «ενηλικιωθεί» και δυστυχώς αποδεικνύεται ανίκανο να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να συνειδητοποιήσει επαρκώς το πραγματικό εύρος των προκλήσεων με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η χώρα…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η κυβέρνηση, επιμένει να εξαντλεί το ενδιαφέρον της σε πρακτικές που αναλώνουν κρίσιμο πολιτικό κεφάλαιο της συμφωνίας σε πανηγυρισμούς, έχοντας το βλέμμα στραμμένο κυρίως στο εσωτερικό ακροατήριο. Και αυτό, παρά τους προγενέστερους κλυδωνισμούς που μεσολάβησαν, με τον πρωθυπουργό της χώρας να σέρνεται ταπεινωμένος πίσω από τις ολέθριες επιλογές που υπαγόρευε ο πανταχού παρών Αμερικανός πρέσβης στην «διοίκηση του Προτεκτοράτου».  

Η αντιπολίτευση από την άλλη, αδυνατεί να αποστασιοποιηθεί από την μίζερη λογική της μικρότητας και της «καταγγελίας για την καταγγελία». Ο ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα προσανατολίζεται στην καταψήφιση της συγκεκριμένης Συμφωνίας, με γελοία προσχήματα και με εμφανή την πρόθεσή του να «ρεφάρει» την καταψήφιση της απαράδεκτης Συμφωνίας των Πρεσπών. Το αποτέλεσμα, είναι να στήνεται και αυτήν την φορά με ευθύνη όλων, το γνωστό γαϊτανάκι της πολιτικής αμπελοφιλοσοφίας για τα δευτερεύοντα, σε μια ιστορική συγκυρία κατά την οποία απαιτείται να υπάρξει ολοκληρωμένος στρατηγικός σχεδιασμός και...

Ελληνογαλλική συμφωνία - Συνδυασμός προκλήσεων για σοβαρούς περιφερειακούς παίκτες

Η Ελληνογαλλική συμφωνία είναι μια θετική των πραγμάτων εξέλιξη, όχι μονάχα γιατί αναβαθμίζει σημαντικά και απολύτως στοχευμένα τις επιχειρησιακές δυνατότητες της πατρίδας μας, αλλά κυρίως διότι συγκεκριμενοποίησε και ενεργοποιεί μια στρατηγική εταιρική σχέση μεταξύ των δύο χωρών, σε ένα περιβάλλον σημαντικών, πολύμορφων και μεταβαλλόμενων προκλήσεων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το συγκριτικό πλεονέκτημα αυτής της συμφωνίας, είναι η δυναμική που αποπνέει σε ένα περιβάλλον εξαιρετικής αστάθειας. Πρόκειται για μια εξόχως σημαντική προστιθέμενη αξία, η οποία, σε ότι μας αφορά, δεν θα πρέπει να αναλωθεί σε πανηγυρισμούς και αυταρέσκεια, αλλά να μετουσιωθεί άμεσα σε συγκεκριμένο πολιτικό και άλλο έργο, ικανό να σηματοδοτήσει την αναγκαία μεταστροφή στην στρατηγική σκέψη που κυριαρχεί στην χώρα μας, διότι τα πράγματα πλέον δεν είναι διόλου απλά. Οι ρυθμοί θα αλλάξουν… Οι εξελίξεις επιταχύνονται… Οι προκλήσεις θα κλιμακωθούν… Οι δυνατότητες διευρύνονται, παράλληλα όμως με τις απαιτήσεις αλλά και τους κινδύνους… 

Ο στρατηγικός μας σχεδιασμός θα πρέπει επιτέλους να αποκτήσει την ευρύτητα του σχεδιασμού ενός μικρομεσαίου περιφερειακού γεωπολιτικού δρώντα, ο οποίος οφείλει να απογαλακτιστεί οριστικά από την μίζερη και νοσηρή ψυχολογία του δεδομένου που ψάχνει γύρω του φουστάνι για να γραπωθεί, σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας…

Τα παραπάνω, είναι ορισμένα μόνο από τα πολλά σύνθετα και κρίσιμα προβλήματα της επόμενης μέρας. Η αποτελεσματική τους διαχείριση δεν μπορεί να συνεχίσει να επαφίεται στις μίζερες σκέψεις και...

Ελληνορθόδοξοι Ιεράρχες ή πλυντήρια του Τουρκικού επιθετικού νεο-οθωμανικού αφηγήματος;

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Με αφορμή τον τραγικό Ελπιδοφόρο… Την τραγική δήθεν «συγγνώμη» του, την οποία υποκριτικά απηύθυνε στον Ελληνισμό… Και κυρίως με αφορμή την τραγική κατάσταση την οποία επιβεβαίωσαν μεταξύ άλλων  ΚΑΙ όλα όσα διαδραματίστηκαν τις τελευταίες ημέρες στις ΗΠΑ, καλό θα είναι να επισημάνουμε τα ακόλουθα:

1. Δεν είναι δυνατόν σε αυτή την χώρα να αναγκαζόμαστε, κάθε φορά που ανακύπτουν προβλήματα, να συζητάμε και ουσιαστικά να επαναπροσδιορίζουμε τα αυτονόητα. Κάθε συζήτηση που βάζει με την ανοχή μας στο τραπέζι τα αυτονόητα, αυτό που επιτυγχάνει σε τελευταία ανάλυση, είναι να αποδομεί το αδιαπραγμάτευτο του χαρακτήρα τους. Αυτό οφείλει να το γνωρίζει καλά ΚΑΙ ο Ελπιδοφόρος αλλά ΚΑΙ οι πολιτικές ηγεσίες σε Ελλάδα και Κύπρο, που απεδέχθησαν με τον όποιον τρόπο την συμμετοχή τους σε αυτήν την εκφυλιστική και επιζήμια μπακαλοσυζήτηση, που μόνο κακό έκανε στον Ελληνισμό.

2. Ο οφειλόμενος σεβασμός στον Αρχιεπίσκοπο της Αμερικής όπως βεβαίως και στον Οικουμενικό Πατριάρχη, είναι δεδομένος. Αλλά δεν είναι και δεν μπορεί να είναι δεδομένος, ΟΥΤΕ άκριτα ΟΥΤΕ βεβαίως ανεξάρτητα από...

Η νέα χαρτογραφία ισχύος σε μια οριστικά πολυδιασπασμένη Δυτική Αρχιτεκτονική

Η συμφωνία AUKUS μεταξύ των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Αυστραλίας, δημιουργεί ένα νέο περιβάλλον ανταγωνισμού ισχύος στην ευρύτερη περιοχή, η αξιολόγηση του οποίου ωστόσο, δεν θα πρέπει να εξαντλείται στην πρώτη ανάγνωση των αμιγώς γεωπολιτικών του χαρακτηριστικών…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Και αυτό, γιατί παράλληλα με την διαφοροποίηση ορισμένων κρίσιμων παραμέτρων ισχύος, διαμορφώνεται στην ουσία και ένα νέο περιβάλλον (μη) κανόνων, ένα νέο περιβάλλον (μη) αρχών που θα επιδιώκεται να διέπει πλέον τις διμερείς και πολυμερείς σχέσεις μεταξύ των κρατών. Πρόκειται δηλαδή για μια νέου τύπου, μεταμοντέρνα προσέγγιση, που εγκαινιάζει με τρόπο «θεαματικό», την υπέρβαση στην πράξη της παραδοσιακής δυτικής αντίληψης για τις συμμαχικές δομές, τον ρόλο τους, αλλά και τους θεμελιώδεις λειτουργικούς κανόνες που αφορούν στην σχέση μεταξύ των μερών τους.

Στρατευμένοι στρατηγιστές έσπευσαν από την πρώτη στιγμή να εκθειάσουν αυτήν την στροφή των Αμερικανών στην λογική της αλα καρτ εργαλειοποίησης των «συμμάχων» τους, θεωρώντας πως η επιλογή της υπεργολαβικής ανάθεσης ρόλου στην διαχείριση των προκλήσεων που σχετίζονται με την περιφερειακή ισορροπία ισχύος, είναι μια έξυπνη διαχειριστική επιλογή. Οι πιο αισιόδοξοι μάλιστα από αυτούς, θεωρούν πως πρόκειται για μια κίνηση «στρατηγικού ματ» που σηματοδοτεί την ολική επαναφορά των ΗΠΑ στην κορυφή του διεθνούς στρατηγικού μάνατζμεντ για λογαριασμό ολόκληρου του Δυτικού κόσμου. Πρόκειται για εκτιμήσεις αβάσιμες και κατάφορα επιφανειακές, που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την αλήθεια.

Η πρωτοβουλία των Αμερικανών, ΔΕΝ παραπέμπει σε χειρισμό Υπερδύναμης που διαχειρίζεται με αυτοπεποίθηση και στρατηγική επάρκεια μια...

Εξωτερική πολιτική: Αγοράζοντας φούμαρα στην δευτερογενή Αμερικανική αγορά των προθύμων

Τα πράγματα φαίνεται ότι δεν πηγαίνουν καθόλου καλά με τον περιφερειακό σχεδιασμό των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής αλλά και της Ν.Α. Μεσογείου και αυτή η εξέλιξη, αναμένεται να ενεργοποιήσει ένα ντόμινο διεργασιών που μπορεί να απειλήσουν ευθέως την συνοχή της Ατλαντικής συμμαχίας, ενώ την ίδια στιγμή, επιτείνονται και τα φαινόμενα του στρατηγικού ανταγωνισμού μεταξύ των ΗΠΑ και των παραδοσιακών τους συμμάχων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Από την πρώτη στιγμή χαρακτηρίσαμε «στρατηγική» την ήττα των Αμερικανών στο Αφγανιστάν και δεν το κάναμε σταθμίζοντας αυτοτελώς το αποτέλεσμα της εμπλοκής τους στον αδιέξοδο εικοσαετή πόλεμο και σε ένα πεδίο από το οποίο αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν ταπεινωμένοι. Η ήττα των Αμερικανών υπήρξε στρατηγική, πρωτίστως διότι επισφράγισε και τυπικά, την οριστική αποκαθήλωσή τους, από την πλανητική πρωτοκαθεδρία, ενώ ταυτόχρονα επιβεβαίωσε την ουσιαστική απώλεια της δυνατότητάς τους να συνεχίσουν να μονοπωλούν τον στρατηγικό έλεγχο στην ευρύτερη περιοχή.

Στις παράπλευρες συνέπειες αυτής της εξέλιξης, εντάσσεται και η ουσιαστική τροποποίηση της φυσιογνωμίας των παραδοσιακών συμμαχικών σχέσεων, αφού πλέον με επίκεντρο τις ΗΠΑ, διαμορφώνονται συμμαχικά περιβάλλοντα δυο ταχυτήτων… 

• Με τους πρόθυμους του παρασιτισμού από την μια, να σπεύδουν να στοιχηθούν άκριτα πίσω από τις όποιες επιλογές και προτεραιότητες των Αμερικανών… 
• Και τους γεωπολιτικά χειραφετημένους δρώντες από την άλλη, οι οποίοι διεκδικούν διευρυμένο και πρωταγωνιστικό ρόλο στην νέα περιφερειακή Αρχιτεκτονική Ισχύος.

Η Εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, καρκινοβατεί στην προσπάθειά της να διαχειριστεί αποτελεσματικά τις κρίσιμες παραμέτρους αυτής της εξίσωσης. Χάνει τον παραδοσιακό της δυναμισμό, παραδίδεται στον τακτικισμό και... 

Η νέα Μεσανατολική εξίσωση και η 5η φάλαγγα της κυρίαρχης συστημικής στρατηγικής σκέψης

Η κατάρρευση της ψευδαίσθησης για την δήθεν Αμερικανική υπεροχή στο Αφγανιστάν και η συνακόλουθη ολοκληρωτική εγκατάλειψή του στην εξουσιαστική βουλιμία των Ταλιμπάν, δεν συνιστά απλώς μια μεταβολή στο διοικητικό status μιας μεμονωμένης χώρας…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πρόκειται επί της ουσίας, για μια σημαντική ανατροπή θεμελιωδών δεδομένων, που διαμορφώνει μια συνολικά καινούρια κατάσταση, με ιδιαίτερο εσωτερικό δυναμισμό, αλλά και με ευρύτερες περιφερειακές και άλλες προεκτάσεις. Όχι μονάχα γιατί μια σκληρή Ισλαμική φονταμενταλιστική σέχτα, αποκτά τον έλεγχο μια χώρας και μέσω αυτού του ελέγχου, οι Ταλιμπάν αναβαθμίζονται αντικειμενικά σε κρίσιμο περιφερειακό αλλά και υπολογίσιμο διεθνή δρώντα. Αλλά κυρίως διότι μετά από αυτήν την εξέλιξη… 

• Το σύνολο των παραδοσιακών περιφερειακών προκλήσεων επικαιροποιείται και επαναπροσδιορίζεται, σε ένα περιβάλλον που αντικειμενικά καθίσταται περισσότερο ασταθές αλλά και ιδιαίτερα απρόβλεπτο… 
• Νέες προκλήσεις ισχύος αναδεικνύονται και έρχονται να προστεθούν σε μια δυναμικά μεταβαλλόμενη περιφερειακή ατζέντα… 
• Νέοι ρόλοι αλλά και νέοι δρώντες έρχονται να εμπλακούν στο περιφερειακό γεωπολιτικό μπρα ντε φερ και φυσικά να τροποποιήσουν τους όρους του παιχνιδιού αλλά και την ίδια την φυσιογνωμία του επίδικου, που διεκδικούν εναγωνίως την νομή του.

Είναι λοιπόν φανερό, ότι η νέα Μεσανατολική εξίσωση, καθίσταται περισσότερο σύνθετη αλλά και δυσεπίλυτη, αφού τις σοβαρές παραμέτρους της δεν τις προσδιορίζουν πλέον κατ’ αποκλειστικότητα οι...